เมื่อหลายปีก่อน ซีรีส์ในดวงใจวัยรุ่น-วัยเรียนก็คงหนีไม่พ้น Hormones วัยว้าวุ่น ในเรื่องนี้ได้แจ้งเกิดนักแสดงและศิลปินมากมาย จากความสามารถของน้องๆ ทำให้แต่ละคนเติบโตไปในเส้นทางสายบันเทิง และหนึ่งในนั้นก็คือ "ตน" ต้นหน ที่เคยรับบทบาทในซีรีส์และภาพยนตร์มาแล้ว และยังได้ฉีกมาทำวงดนตรีของตัวเองที่มีชื่อว่า "mints" ร่วมกับอัด อวัช ซึ่งทุ่มเทและจริงจังกันมากๆ และมีผลงานออกมาให้ได้รับฟังกันหลายเพลง ไม่ว่าจะเป็นเพลง "เหลือ", "lovephobia"

แต่นอกจากบทบาทในด้านการทำงานแล้ว เรื่องเรียนของ 'พี่ตน' ก็ยังไม่เป็นสองรองใคร เพราะเพิ่งจบการศึกษาจากคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร แม้ว่าระหว่างเรียนจะเครียดไปบ้าง แต่ก็สามารถจบออกมาด้วยเกียรตินิยมอันดับ 2 เลยทีเดียว วันนี้เลยเป็นโอกาสดี ที่จะได้มาพูดคุยในอีกมุมหนึ่งของพี่ตนที่หลายคนอาจจะไม่เคยรู้จักมาก่อน    

แนะนำตัวเองให้เพื่อนๆ ชาว Dek-D รู้จักกันหน่อยค่ะ

สวัสดีครับ ชื่อตน ต้นหน ตันติเวชกุล เป็นศิลปินวง Mints ค่ายเพลง what the duck และเป็นนักแสดงสังกัดนาดาวบางกอกครับ

เพิ่งเรียนจบด้านดนตรีที่ ม.ศิลปากร มาหมาดๆ เลย 
ย้อนกลับไปเมื่อ ม.6 อะไรคือแรงบันดาลใจที่ทำให้เลือกเรียนด้านดนตรี?

เรียกว่าเป็นความโชคดีครับ เพราะว่าหาตัวเองได้ค่อนข้างเร็วมากว่าเราอยากทำอะไรในชีวิต ซึ่งเรารู้สึกว่าเมื่อเราโตไป อายุ 30 - 40 เราอยากจะทำงานด้านโปรดิวเซอร์ ทำเพลงเบื้องหลังให้กับศิลปิน เขียนเพลง แต่งเพลงให้ศิลปิน หรือทำเพลงประกอบภาพยนตร์ ก็เลยตัดสินใจว่าเลือกเรียนด้านดนตรี โดยสาขาที่เรียนจะเป็น สาขาดนตรีแจ๊ส เครื่องเอก กีตาร์ไฟฟ้าครับ

พอมาเรียนจริงจังในสายดนตรี  มันยากกว่าเล่นดนตรีเป็นงานอดิเรกมากหรือเปล่า?

เมื่อเรามาเรียนจริงๆ แตกต่างกันมากครับ ผมว่าทุกๆ อย่างใบโลกนี้ ต่อให้เลือกเรียนสิ่งที่ชอบขนาดไหน มันก็จะมีสิ่งที่ไม่ชอบปนอยู่ในนั้นเสมอ ซึ่งการที่ผมเรียนดนตรีก็เป็นเหมือนกัน ก็คือ มีหลายอย่างที่เราไม่ชอบรวมอยู่ด้วย

ซึ่งดนตรีแจ๊ส ก็มีสิ่งที่ผมชอบหลายอย่าง แต่ความยากของมันก็ยากมากๆ เพราะมีความซับซ้อน เคยคิดถึงขนาดจะเลิกเรียนแล้วครับ เพราะอยากทำแนวป๊อบที่ตัวเองถนัด แต่สุดท้ายแล้วผมก็เรียนต่อจนจบ เพราะดนตรีแจ๊สเป็นพื้นฐานที่ดีมากๆ ของการทำดนตรีครับ

ทำไมถึงเรียนสาขาดนตรีแจ๊ส

ถ้าถามส่วนตัวผม ผมเรียนดนตรีแจ๊ส เพราะเติบโตมากกับการเล่นคลาสสิค ผมเริ่มเล่นดนตรีชิ้นแรกคือ เปียโน และเล่นแนวคลาสสิค มาเริ่มเล่นกีตาร์ตอนถ่ายภาพยนตร์เรื่อง suck seed ห่วยขั้นเทพ พอเราขึ้น ม.1-2 เราก็ได้ฟังเพลงร็อคมากขึ้น ก็ได้เปลี่ยนจากสายคลาสสิคมาเป็นสายร็อค ก็มาเล่นกีตาร์ร็อค จนได้มาเจอแจ๊ส ก็เปลี่ยนมาเล่นแจ๊ส ส่วนตอนนี้มาเล่นแนวดนตรีป๊อบ ก็เรียกได้ว่าเปลี่ยนมาทุกแนวแล้วครับ 

แต่เรารู้สึกว่าแจ๊สมันมีความพิเศษมากๆ ตรงที่มันมีการอิมโพรไวส์ คือ เวลาเราเล่นดนตรีในแต่ละครั้ง จะเปิดโอกาสให้นักดนตรีได้โชว์ฝีมือ เล่นออกมาด้วยอารมณ์และความรู้สึก ณ เวลานั้น ซึ่งเป็นแนวที่เราชอบ

สอบเข้าคณะดุริยางคศาสตร์ ม.ศิลปากร มาด้วยวิธีไหนและสอบอะไรบ้างคะ

ผมสอบตรงเข้ามาครับ มีสอบปฏิบัติ ทฤษฎีดนตรี และโสตทักษะครับ  

โดยสอบปฏิบัติก็จะมีคะแนนกำหนดมา เราต้องผ่านเกณฑ์ทีกำหนด จะมีสอบสเกล อาร์เพจจิโอ และมีเพลง 2 เพลงให้เลือกไปสอบเป็นเพลง Jazz Standard หรือ Jazz Blue  

ส่วนทฤษฎีดนตรีและโสตทักษะ จะมีการทดสอบการฟัง การร้องโน้ตตาม เพื่อดูว่าเราฟังโน้ตนี้รู้เรื่องหรือเปล่า จังหวะถูกต้องมั้ย ตรงนี้จะค่อนข้างยากเหมือนกัน ใครอยากเข้า แนะนำว่าอาจจะต้องติวตั้งแต่เนิ่นๆ ครับ

ภายนอกมองว่าคณะสายดนตรีดูชิลๆ แต่จริงๆ แล้ว เครียดมั้ย?

ที่จริงแล้ว คณะดุริยางคศาสตร์ก็เครียดไม่แพ้คณะอื่นครับ และคิดว่าเครียดทุกสาขาเลย อย่างดนตรีแจ๊ส ก็ค่อนข้างเครียดเลย ส่วนหนึ่งเป็นเพราะส่วนตัวเลือกเรียนด้วยเสน่ห์บางอย่างของดนตรีแจ๊ส คือ ทำให้เรามีพื้นฐานที่ดีติดตัวไป แต่ก็ต้องแลกมากับความยากที่เราต้องอดทนและผ่านไปให้ได้ โดยเฉพาะความลึกของแนวดนตรีแจ๊ส

วิชาไหนที่เรียนสนุกจนอยากแนะนำ

ผมชอบวิชาเขียนเพลง ชื่อวิชา arranging เป็นการเขียนเพลงแจ๊ส คือ ไม่มีเนื้อร้องครับ จะเขียนให้วง Big Band เป็นวิชาที่คนอื่นมองว่ายาก แต่ผมคิดว่าผมค่อนข้างแม่นในพวกวิชาทฤษฎีมากกว่าปฏิบัติ ซึ่งจะค่อนข้างแตกต่างจากเพื่อนๆ ในเอกครับ เพราะวิชาเอกที่เป็นปฏิบัติ เพื่อนๆ จะได้ A กัน ส่วนผม ตอนปี 1 ได้ A ทุกตัว ยกเว้นวิชาเอกครับ (หัวเราะ)

คณะที่เน้นปฏิบัติแบบนี้ มีเทคนิคการเรียนอย่างไรจนคว้าเกียรตินิยมอันดับ 2 มาได้

ต้องเล่าก่อนว่า จริงๆ แล้วตอนปี 1 เราเนิร์ดมากๆ ผมได้ A ทุกตัวยกเว้นวิชา Major ก็เลยทำให้เรามีพื้นฐานคะแนนที่ดี แต่มันก็มีจุดเปลี่ยนเหมือนกัน เพราะช่วงนั้นเริ่มทำวง mints และยังมีสอบเปียโนขึ้นเกรด 8 ด้วย และต้องเรียนไปด้วย ต้องทำ 3 อย่างในเวลาเดียวกัน ตอนนั้นจากที่เราจริงจังกับทุกอย่างมากๆ กลายเป็นทำอะไรไม่ดีสักอย่าง เพราะเราอยากสมบูรณ์แบบมากเกินไป หลังจากนั้นเราก็เริ่มปล่อยวาง จนได้เรียนรู้ว่า เราไม่ต้องทำทุกอย่างให้มันดีที่สุดก็ได้ เพราะเราก็เป็นแค่มนุษย์คนนึงที่ไม่สามารถจัดการทุกอย่างได้ 100% ขอแค่รู้ว่าเราตั้งใจทำตรงนี้แล้ว

ดังนั้น เทคนิคก็ไม่มีอะไรมาก แค่ตั้งใจเรียน แบ่งเวลาให้ดี เพราะต่อให้มีงานหลายอย่าง ก็จะให้เรื่องเรียนเป็นอันดับแรก อย่างผมก็จะบอกพี่อัดไว้ก่อนว่าจะเอาเรื่องเรียนมาก่อน ถ้าติดเรียน งานเล่นดนตรีบางอย่างก็อาจจะไม่รับครับ แต่สุดท้ายแล้วก็อยากจะบอกว่า ไม่ต้องกดดันตัวเองมากครับ  

ได้เริ่มต้นวง mints หลังจากที่เข้ามหาวิทยาลัยไปแล้ว ได้นำความรู้มาใช้มากน้อยแค่ไหนคะ

ใช้เยอะมากๆ ครับ เพราะสำหรับผม แจ๊สเป็นพื้นฐานสำหรับดนตรีป๊อบ ถ้าคนที่รู้แจ๊ส จะเอาไปประยุกต์ใช้ได้เยอะมากๆ แล้วจะได้ยินเสียงดนตรีในหัวมากกว่าคนทั่วไปที่เรียนแค่ดนตรีป๊อบหรือร็อค ในความคิดผม ซึ่งเพลงในวง mints เอง ผมก็ทำออกมาให้มันมีความเป็นแจ๊สซ่อนอยู่ด้วยครับ  

ถ้าน้องๆ อยากเรียนดนตรีแต่ไม่รู้จะเรียนดนตรีจริงจังดีหรือเปล่า ให้คำแนะนำอย่างไรดีคะ?

คือทุกคนชอบดนตรีและรักในเสียงดนตรีได้ แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะชอบเล่นหรือขลุกอยู่กับดนตรีไปตลอด ซึ่งมีหลายคนที่เป็นแบบนี้ว่าชอบฟังเพลง ชอบเล่นดนตรี แต่พอมาเรียนแล้วกลายเป็นไม่ชอบไปเลย เพราะการฝึกซ้อมค่อนข้างหนัก ดังนั้น ถ้าน้องๆ ที่คิดว่าเข้ามาเพียงเพราะไม่รู้ว่าอยากเรียนอะไร ไม่แนะนำครับ เพราะถ้าเราไม่ให้ความสนใจมันจริงๆ มันจะมีผลต่อการเรียนไปเรื่อยๆ เราต้องรักและอินมันจริงๆ ถึงจะสนุกครับ  

พี่ตน ต้นหน เป็นอีกหนึ่งคนที่พิสูจน์ให้เราเห็นว่า ถ้าเรามีความพยายามกับสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ผลตอบแทนมันก็คุ้มค่า ไม่ว่าจะเรื่องการเรียนหรือการทำงาน และที่สำคัญต้องทำด้วยใจรักถึงจะทำออกมาได้ดีและยังนำมาใช้กับการทำงานได้จริงด้วย! ใครอ่านมาถึงตรงนี้แล้ว พี่มิ้นท์ก็ขอฝากผลงานของวง mints ของสองหนุ่มไว้ด้วยนะคะ