จากการเสวนาเรื่องคะแนนคุณธรรมความดีกับแอดมิชชั่น ในงานมหิดลวิชาการปีการศึกษา 2550 ที่ ม.มหิดล ศาลายา นายสิทธิพร กล้าแข็ง นักวิชาการ จากสถาบันแห่งชาติเพื่อการพัฒนาเด็กและครอบครัว กล่าวว่า ตนเชื่อว่าการนำคะแนนความดีมาใช้จะได้ผลลัพธ์ที่ดีมากแน่นอน แต่ปัญหาคือเราจะวัดความดีซึ่งเป็นนามธรรม ให้ออกมาเป็นเกณฑ์ที่วัดได้อย่างเป็นรูปธรรมได้ยาก หากวัดความดีได้จริง ก็ควรวัดทั้งเด็กนักเรียน และผู้นำประเทศด้วย 

 

นายคมสัน นันทจิต พิธีกรรายการโทรทัศน์ชื่อดัง กล่าวว่า ความดีของมนุษย์มีหลากหลายรูปแบบ ดังนั้น  จึงไม่ควรใช้เกณฑ์เดียวมาวางกรอบการทำความดีของเด็ก หากสามารถวางเกณฑ์วัดความดีของเด็กได้สำเร็จ ก็ควรใช้เกณฑ์ นั้นมาวัดความดีของผู้ใหญ่ในสังคมด้วย อย่างไรก็ตาม  ตนคิดว่าเป็นเรื่องดีที่มีการหยิบยกเรื่องนี้มาให้สังคมได้ถกเถียงกัน   ซึ่งน่าจะถือเป็นโอกาสที่คนไทยจะได้ทบทวนเรื่องคุณธรรมของตนเอง และเรื่องคะแนนความดีก็เป็นเหมือนเหรียญ 2 ด้าน แม้ว่าเด็กจะทำความดีเพื่อที่จะได้คะแนน แต่ก็เป็นสิ่งที่จะทำให้เด็กคิดได้ว่า ควรทำอะไรเพื่อคนอื่นบ้าง ซึ่งผู้ใหญ่ก็ต้องชี้แจงให้เด็กเข้าใจ

นายทรงพล สุกุมาลกุล นักศึกษาจากคณะศิลปศาสตร์ ม.มหิดล กล่าวว่า การนำความดีมาคิดเป็นคะแนนควรมีการศึกษาว่าดีจริงหรือไม่ และจะส่งผลกระทบหรือไม่ ตนเป็นห่วงว่านักเรียนจะทำความดีเพื่อหวังคะแนน  โดยอาจทำความดีต่อหน้าครูเพื่อให้ได้คะแนน  แต่เมื่อลับหลังหรืออยู่นอกโรงเรียนก็ไม่สนใจ  หรือเมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็เป็นอิสระ  ไม่สนใจทำความดีเพราะไม่ได้คะแนน ซึ่งในระยะยาวสังคมก็อาจแย่ได้ ตนคิดว่าการวัดความดีก็ควรวัดกันอย่างต่อเนื่อง โดยวัดในระดับมหาวิทยาลัยและบันทึกในรายงานประจำตัว เป็นส่วนประกอบในการคัดคนเข้าทำงาน

พพี่ลาเต้ขอขอบคุณข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ไทยรัฐพ