เปิด หนังสือพิมพ์ข่าวสด อ่านเมื่อช่วงเช้า พี่ลาเต้ ก็ได้ไปสะดุดกับเนื้อของบทความหนึ่งที่พูดถึงระบบการศึกษาของมหาวิทยาลัยในไทย...ซึ่งอ่านแล้วเข้าใจได้ง่ายเลยทีเดียว...อีกทั้งยังอาจจะเป็นประโยชน์ต่อน้องๆที่กำลังจะเลือกคณะแอดมิชชั่นในปีนี้...พี่ลาเต้ เลยไม่พลาดที่จะนำมาฝากกันครับ...

เวลาแห่งการปิดภาคเรียน เป็นเวลาเดียวกับการรับสมัครนักเรียน นักศึกษา และสอบคัดเลือก ซึ่งเสร็จสิ้นไปแล้ว บางแห่งประกาศผลเรียบร้อย โดยเฉพาะมหาวิทยาลัยราชภัฏทุกแห่ง

ภาคเรียนปีการศึกษาใหม่ 2551 มหาวิทยาลัยราชภัฏหลายแห่งจำนวนผู้สมัครเข้าเรียนลดน้อยลง แม้จะมีบางคณะวิชาเพิ่มจำนวนขึ้น แต่ต้องไปดูจำนวนจริงเดือนมิถุนายน เปิดภาคเรียน

 

นับวันการเรียนระดับปริญญาตรีมีจำนวนผู้เรียนเพิ่มขึ้น แต่จะกระจายไปตามสถาบันการศึกษาซึ่งมีจำนวนมาก โดยจัดแบ่งความนิยมได้เป็น 3 กลุ่ม คือประเภทมหาวิทยาลัยดั้งเดิม ส่วนใหญ่ตั้งอยู่ในกรุงเทพฯ มีอายุการก่อตั้งเก่าแก่ที่สุดคือ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยา ลัย ต่อมาคือมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ อีก 3 แห่งคือ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ มหา วิทยาลัยศิลปากร และมหาวิทยาลัยแพทย ศาสตร์ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นมหาวิทยาลัยมหิดล และมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร แต่เดิมคือวิทยาลัยวิชาการศึกษา ซึ่งมีวิทยาเขตหลายแห่ง สุดท้ายวิทยาลัยเหล่านี้ปรับเปลี่ยนเป็นมหาวิทยาลัยเอกเทศ ตั้งในหลายจังหวัด

จากนั้นเป็นมหาวิทยาลัยในภูมิภาค เช่น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์

มหาวิทยาลัยที่เอ่ยนามมานั้นเป็นมหาวิทยาลัย ที่ต้องสอบคัดเลือกเข้าทั้งสิ้น กระทั่งมีมหา วิทยาลัยรามคำแหงเกิดขึ้น บรรดาผู้ที่สอบเข้าในระบบคัดเลือกไม่ได้ หรือจำนวนไม่น้อยที่ไม่ต้องการเรียนในระบบจริงจังจึงมาเรียนที่มหาวิทยาลัยรามคำแหง

 

การเติบโตของระบบการศึกษาขั้นปริญญาตรีเป็นไปอย่างรวดเร็ว ยิ่งเมื่อเกิดมหาวิทยาลัยเปิดอย่างแท้จริง ไม่ใช่ตลาดวิชาอย่างมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และรามคำแหง คือ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช ทำให้ผู้ประกอบอาชีพครูที่ไม่มีวุฒิปริญญาตรีเข้าเรียนนับแสนคนเพื่อเพิ่มวิทยฐานะของครูแต่ละคนขึ้น

นอกจากนั้น ยังมีมหาวิทยาลัยเอกชนที่ปรับเปลี่ยนจากโรงเรียนเป็นวิทยาลัย และเป็นมหาวิทยาลัยในที่สุด เช่น วิทยาลัยธุรกิจบัณ ฑิตย์ วิทยาลัยกรุงเทพ วิทยาลัยหอการค้าไทย เป็นต้น

ครั้นวิทยาลัยครูปรับหลักสูตรให้มีการเรียนการสอนระดับปริญญาตรีเพิ่มสาขาวิชาขึ้น และมาเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏ การเรียนระดับปริญญาตรีก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น เช่นเดียวกับการปรับระดับวิทยาลัยครูอาชีวศึกษา และวิทยาลัยการอาชีวศึกษา เป็นมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ขณะที่ขณะนี้บรรดาโรง เรียนและวิทยาลัยอาชีวศึกษาปรับเปลี่ยนหลักสูตรให้เรียนได้ถึงปริญญาตรี ต่อไปบรรดานักเรียนชั้นมัธยมปลาย ไม่ว่าจะในระบบหรือนอกโรงเรียน โอกาสที่จะขึ้นไปเรียนถึงระดับปริญญาตรีก็ยิ่งมีมากขึ้นเป็นเงาตามตัว

 

วิถีการเรียนขณะนี้และในอนาคตคงต้องมีการเรียนในหลากหลายรูปแบบ เพราะปริญญาตรีเพียงแผ่นเดียวหรือสองแผ่นคงไม่สามารถช่วยให้การดำรงชีวิตและการประกอบอาชีพได้อย่างปลอดโปร่งโล่งอก ต้องมี "อย่างอื่น" นอกจากผลการศึกษาระดับปริญญาตรีมาผนวกไว้ด้วย

อย่างอื่นที่ว่า เป็นกิจกรรมที่มีอยู่ในมหาวิทยาลัยทุกแห่ง และนับวันกิจกรรมจะเพิ่มมากขึ้น ทั้งในระดับโรงเรียนมัธยม และมหาวิทยาลัย...

พพี่ลาเต้ขอขอบคุณข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสดพ