ช่วงนี้ พี่ลาเต้ ได้คุยกับน้องๆหลายคน ทั้งทางบอร์ด มายไอดี หรือ Msn แต่ละคนที่ได้พูดคุย ตอบคำถาม ทำให้ พี่ลาเต้ รู้สึกได้เลยว่า น้องๆเครียดมากๆเกี่ยวกับการเลือกคณะในปีนี้...พี่ลาเต้ เห็นแล้วไม่สบายใจเลยครับ...

          ใจความสำคัญที่จับใจความได้จากการคุยกับน้องๆหลายคนคือ  น้องต่างๆไม่ค่อยมั่นใจในการเรียงอันดับเพราะคะแนนน้อย  บางคนก็ยึดติดกับสถาบันมากเกินไปจนทำให้กดดันและเครียด หรือบางคนก็ยังไม่รู้ตัวเองเลยว่าชอบอะไร แล้วจะเรียนอะไร...

          นับจากวันนี้คงเหลือเวลาอีกไม่กี่วันก็จะหมดเขตการรับสมัครยื่นคะแนนแอดมิชชั่นเลือกคณะกันแล้วนะครับ พี่ลาเต้ ก็เลยอยากมาให้ข้อคิดน้องๆในการแก้ปัญหาต่างๆที่น้องๆกำลังเครียดกันอยู่ ในช่วงโค้งสุดท้ายของการตัดสินใจยื่นคะแนนในครั้งนี้...โดย พี่ลาเต้ จะขอแยกปัญหาออกเป็น 3 ปัญหาใหญ่ๆดังนี้นะครับ...

พทำยังไงไม่มั่นใจ คะแนนมันน้อยพ

          คะแนนจะน้อย จะขี้เหร่ขนาดไหน ก็อย่าเพิ่งหมดกำลังใจไปเสียก่อน เพราะการที่เราจะติดหรือไม่ติด ในคณะที่อยากเรียนนั้น มันอยู่ที่การจัดเรียงอันดับ...แต่เท่าที่ดูจากคะแนนต่ำสุดของปีที่ผ่านมา น้องๆคนไหนที่มีคะแนนตั้งแต่ 3500 ลงไป ก็ต้องทำใจเลยนะครับ..เพราะโอกาสที่น้องๆจะติดในมหาวิทยาลัยรัฐบาลอาจจะมีน้อย ถึงน้อยที่สุด...โดยน้องๆคนไหนที่คะแนน 3500 ลงไป อันดับที่ 4 พี่ลาเต้ แนะนำให้เลือกใส่มหาวิทยาลัยเอกชนไว้เลยครับ..เพราะโอกาสที่จะติดจะมีเยอะกว่า...

          แต่สำหรับน้องๆ ที่คะแนน 3500 อัพขึ้นไป..ช่วงโค้งสุดท้ายนี้ก็เปิดระเบียบการดูเลยนะครับ ว่ามีคณะไหน สถาบันไหน ที่คะแนนพอที่จะไปกับเราได้...โดยคะแนนจะห่างมาก หรือห่างน้อยนั้น ก็มีวิธีการดูครับ โดยให้ไปดูว่า คณะที่เราเลือกนั้นใช้คะแนนวิชาอะไร ซึ่งหากคณะที่น้องๆเลือกใช้คะแนนวิชาภาษาอังกฤษ O-Net และ คณิตศาสตร์ A-Net ก็ฟันธงได้เลยว่า ปีนี้คะแนนจะต่ำลงแน่นอน เพราะ 2 วิชานี้คะแนนมีนลดลงจากปีที่แล้วมาก...คราวนี้โอกาสที่คนคะแนนน้อยๆจะลุ้นก็คงมีบ้างนะครับ...

 

 

          เมื่อดูรายละเอียดต่างๆ ทั้งหมดแล้ว คราวนี้น้องๆก็มาจัดเรียงลำดับทั้ง 4 อันดับเลยนะครับ...พี่ลาเต้ ขอแนะนำว่าควรจะเลือกทั้งหมด 4 อันดับนะครับ เพื่อรักษาสิทธิ์ของเรา...โดยการเรียงนั้นก็เหมือนเดิมตามที่แนะนำบ่อยๆคือ ให้น้องๆเรียงตามความชอบ อย่าเรียงตามคะแนน เพราะน้องๆจะได้คณะนั้นหรือไม่ อยู่ที่คะแนน ไม่ได้อยู่ที่อันดับ และเมื่อเรียงคณะเสร็จแล้ว...ก็เป็นธรรมดาของมนุษย์เราที่จะต้องกลัว ไม่มั่นใจ หรือคิดวิตกกังวล ซึ่งน้องๆก็หาทางแก้ไขโดยการนำไปให้ผู้รู้ได้ดู และขอคำปรึกษา อย่างเช่นอาจารย์แนะแนว

          หรือที่เว็บเด็กดี ซึ่งก็มีพี่ๆรอให้คำปรึกษาเรื่องการจัดเรียงอันดับให้กับน้องๆอยู่...แต่ก่อนที่จะไปปรึกษา พี่ลาเต้ แนะนำก่อนว่า น้องๆต้องมีธง มีจุดยืนของตัวเองก่อนนะครับ เพราะหากไม่แน่นอนในตัวเองแล้ว...ไปปรึกษา เจอคำแนะนำอย่างโน้น อย่างนี้ จะยิ่งทำให้น้องๆสับสน และไม่มั่นใจมากขึ้น...แต่สำหรับ พี่ๆที่มาให้คำปรึกษาในเว็บเด็กดี พี่ลาเต้ ก็ขอโฆษณาหน่อยว่า พวกพี่ๆเขาให้คำแนะนำอย่างนี้มาหลายปีแล้วครับ ซึ่งแต่ละคนต่างผ่านประสบการณ์ และจะมีคำแนะนำ พร้อมการเปรียบเทียบให้กับน้องๆได้เห็นดีทีเดียว...เพียงแค่นี้ หากคะแนนน้อยๆ ก็คงจะมีกำลังใจมากขึ้นใช่ไหมครับ...

พอยากเรียนสถาบันที่มีชื่อพ

          อีกเรื่องหนึ่งที่เป็นสาเหตุให้น้องๆได้เครียดไม่แพ้กัน นั้นก็คือ การอยากเรียนในสถาบันดังๆ ที่มีชื่อเสียง ซึ่ง พี่ลาเต้ จะบอกว่า การที่เราได้เรียนในมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงดังๆ ก็ดีเหมือนกัน(หากเราเลือกได้)  แต่สำหรับคนที่เลือกไม่ได้  พี่ก็อยากแนะนำว่า ใจความสำคัญ และความสุขในการอยู่ในมหาวิทยาลัยนั้น มันไม่ได้อยู่ที่ชื่อเสียง มันอยู่ที่กิจกรรม รุ่นพี่ รุ่นน้อง อาจารย์ และเพื่อนๆ บางมหาวิทยาลัยชื่อเสียงดีมาก แต่ระบบรุ่นพี่ รุ่นน้องไม่ดีเอาเสียเลย..ความใกล้ชิด สนิทสนมกับอาจารย์ก็ไม่มี ซึ่งหากเป็นอย่างนี้อยู่ก็ไม่มีความสุข ...

          แต่บางมหาวิทยาลัยชื่อเสียงอาจไม่ดังนัก แต่ระบบกิจกรรม ความอบอุ่น มิตรภาพดีเยี่ยม ซึ่งก็จะสร้างความสุขให้ผู้เรียนอย่างเราไม่น้อย...พี่ลาเต้ อยากให้น้องๆคิดซะว่า ในช่วงชีวิตหนึ่ง เราจะอยู่ในวัยเฟรชชี่ซักกี่ครั้ง...และมหาวิทยาลัยแห่งนั้นตอบสนองเรื่อง เฟรชชี่ น้องใหม่ กิจกรรม ความสัมพันธ์ ความใกล้ชิด ความอบอุ่นระหว่างอาจารย์ รุ่นพี่ รุ่นน้อง เพื่อนได้ดีมากน้อยแต่ไหน...บางมหาวิทยาลัยอาจารย์มัวแต่ทำเรื่องเลื่อนขั้นตัวเอง บางสถาบันรุ่นพี่เอาแต่จะโชว์พาวเวอร์ หรือบางคณะเพื่อนๆมีแต่อวดอ้าง ไม่จริงใจต่อกัน...

          อย่างที่มหาวิทยาลัยราชภัฏ และมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ที่ พี่ลาเต้ ขอบอกว่าสังคมของ 2 สถาบันนี้ดีมากๆ..อาจเป็นเพราะส่วนใหญ่มีแต่เด็กต่างจังหวัดเรียนเป็นส่วนใหญ่  อีกทั้งบางคนก็ฐานะแบบพอเพียงไม่เน้นวัตถุนิยม สังคมใน 2 สถาบันนี้เลยมีแต่ความจริงใจ อบอุ่น และมิตรภาพ...(พี่ลาเต้ เล่าจากประสบการณ์ตรงที่เห็นมา)...ดังนั้น พี่ลาเต้ เลยขอให้น้องๆอย่ายึดติดกับคำว่าสถาบันนั้นมากเกินไป...บางแห่งไม่อยากเข้า บางแห่งไม่ดัง แต่พี่ลาเต้ เชื่อว่าทุกแห่งมีศักดิ์ สิทธิ์ที่เท่าเทียมกัน และเมื่อเราเข้าเป็นส่วนหนึ่งในนั้น เราจะรักและภูมิใจในสถาบันนั้นเองครับ...

พหากยังไม่รู้ตัวเอง จะทำยังไงพ

          น้องๆคนไหนที่เกิดปัญหานี้กับตัวเอง ถือว่าเป็นปัญหาใหญ่สุดเลยนะครับ...หากถึงตอนนี้แล้วยังไม่รู้ตัวเอง โดยหลายคนบอก พี่ลาเต้ มาว่า จะเรียนคณะไรก็ได้ไปก่อน 1 ปีเพื่อให้รู้จักตัวเองว่าชอบอะไร แล้วค่อยมาซิ่ลทีหลัง ซึ่ง พี่ลาเต้ ไม่เห็นด้วยเลยครับ..เพราะ พี่ลาเต้ อยากให้น้องๆเรียนเพื่อให้จบ เพื่อพัฒนาตนเอง ไม่ใช่เรียนมาเพื่อหวังที่จะซิ่ล มันเสียเวลา และเสียเงินไปเปล่าๆด้วยครับ...แต่หากว่าเรียนไปแล้วมันไม่ใช่จริงๆจะซิ่ลก็ไม่ว่ากัน ไม่ใช่คิดจะซิ่ลตั้งแต่เลือกคณะเรียน...

          ส่วนน้องๆคนไหนที่ไม่อยากซิ่ล และอยากจะรู้ความชอบของตัวเอง ก็มีทางแก้ไขอยู่หลายทาง  เช่น ลองหาคำถามจิตวิทยาในการค้นหาตัวเอง ลองหาความชอบจากนิสัยการดูทีวี ฟังวิทยุของเรา โดยมีข้อแม้ว่าน้องๆจะต้องไม่โกหกตัวเอง...ขอย้ำนะครับว่า น้องๆจะต้องไม่โกหกตัวเอง...เพราะมีน้องที่รู้จักคนหนึ่ง ไม่อยากเรียนคณะนิเทศศาสตร์ แต่พอดูที่นิสัย โอ้โห้ พูดเก่ง เรียนเก่ง กล้าแสดงออก และความสามารถโดดเด่นด้วย แต่ต้องมาหลอกตัวเองเพราะไม่อยากเรียนในคณะนั้น...ซึ่งผลสุดท้ายก็หลอกตัวเองไม่สำเร็จ ต้องซิ่ลมาเรียนคณะนิเทศศาสตร์อยู่ดี และรู้สึกว่าเรียนแล้วจะมีความสุขด้วยครับ เพราะมันเป็นสิ่งที่ถนัด และเป็นความชอบของตัวเอง...

 

 

          ดังนั้น น้องๆคนไหนที่ยังไม่รู้จักตัวเอง สิ่งที่ง่ายที่สุดคือ ลองหาความชอบ ความถนัดของตัวเองจากนิสัย ง่ายๆแค่เพียงดูว่าเราชอบดูรายการอะไร อ่านหนังสือแบบไหน ที่สำคัญอย่าหลอกตัวเอง แค่นี้น้องๆก็จะรู้ถึงความชอบและความถนัดของตัวเองมากขึ้นครับ...

          เป็นยังไงบ้างครับกับ 3 ปัญหาหลักๆในการตัดสินใจเลือกคณะในครั้งนี้ พี่ลาเต้ ขอให้การตัดสินใจในครั้งนี้เป็นการตัดสินใจของตัวน้องๆเองนะครับ...เมื่อตัดสินใจแล้ว ก็ขอให้มั่นคง อยากไปหลง หรือวิตกไม่มั่นใจในคำพูดของคนอื่นๆ ให้น้องๆทุกคนมีจุดยืน และตั้งหน้า ตั้งตา ตามความฝันของตัวเอง เพื่อให้ถึงวันที่เราเรียนจบรับพระราชทานปริญญาบัตร ใส่ชุดครุยแสนสง่าถ่ายรูปกับพ่อแม่ อย่างภาคภูมิใจ...และเมื่อถึงวันนั้น น้องๆทุกคนจะรู้ว่าความสุขที่แท้จริงในการศึกษาคืออะไร....