เป็นข่าวหน้า 1 มาเกือบทั้งสัปดาห์นะครับ...สำหรับปัญหาการฆ่าตัวตายที่เกิดจากเหตุผลต่างๆในการสอบแอดมิชชั่น ซึ่งไม่รู้ว่ามันเป็นพฤติกรรมเลียนแบบหรือเปล่า แต่ที่รู้แน่ๆคือ มันใช่สิ่งดีแน่นอน และวันนี้ พี่ลาเต้ ก็ได้หยิบบทความนี้มาให้น้องๆได้อ่าน และเข้าใจกันนะครับว่า เด็กฆ่าตัวตาย...ใครผิด...

เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำแทบทุกปีของสังคมไทย นับวันยิ่งมีเรื่องราวแปลกเกิดขึ้น ดูเทศกาลสอบเข้ามหาวิทยาลัยของบ้านเรา ปัจจุบันปรับระบบใหม่เข้ามา จนแทบจะทำความเข้าใจได้ยากถ้าไม่ได้อยู่ในวัยเดียวกับนักเรียนเหล่านั้น ซึ่งเป็นเรื่องแปลกที่มีความวุ่นวายไม่เว้นแต่ละปี และบางครั้งก็จบลงด้วยการสังเวยชีวิตของคนที่สอบเข้าไม่ได้ และค่านิยมของการยกความผิดไปให้ผู้จัดระบบการสอบเหล่านี้อยู่ร่ำไป โดยที่ไม่เคยทำความเข้าใจในปัญหาสุขภาพจิตของคนที่คิดจะทำร้ายตัวเอง เกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย สังคมแห่งการกล่าวโทษกันไปมาอยู่ตลอดเวลา

เด็กฆ่าตัวตาย...ใครผิด

การฆ่าตัวตายหรือการทำร้ายตัวเอง เป็นการแสดงถึงความโกรธหรือความก้าวร้าวอย่างหนึ่ง ถ้าสามารถแสดงความก้าวร้าวใส่ผู้อื่นได้ ก็แสดงออกไป ความคับแค้นใจก็จบ แต่ถ้าแสดงความโกรธใส่ผู้อื่นไม่ได้ก็ย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองแทน ดังนั้น การกล่าวโทษผู้อื่นหลังจากที่เด็กทำร้ายตัวเองไปแล้วก็คือ การแสดงความโกรธของพ่อแม่ผู้ปกครอง เพื่อทำแทนลูกหลานตนเองที่ตายไปแล้ว ซึ่งความคับแค้นใจ ความโกรธเหล่านี้ก็จะไม่มีวันหมดจากใจของคนเหล่านั้น อีกทั้งสังคมในปัจจุบัน มีการนำเสนอข่าวของสื่อบางแขนงช่วยกันเติมเชื้อไฟแห่งความโกรธให้มากขึ้นเพื่อเป็นการบอกว่าคนอื่นๆ ผิดหมด แต่ผู้ที่เกี่ยวข้องกับคนตายไม่ผิด

 

ความจริงไม่มีอยากให้มองว่าใครผิดใครถูก แต่มาดูว่าปัจจัยที่จะนำไปสู่การทำร้ายตนเองมาจากอะไรบ้าง เช่น"ความผิดปกติทางด้านจิตใจของคนเช่น มีความเครียดสูงในบางเรื่องแล้วสะสม มาเป็นระยะเวลาหนึ่ง จนนำไปสู่ภาวะซึมเศร้า ทำให้เกิดโรคซึมเศร้าหรือปัญหาการปรับตัวจากความเครียด (Adjustment disorder) นำไปสู่การคิดทำร้ายตนเอง ถ้ามีการใช้สารเสพติดร่วมด้วย เช่น สุรา ยาเสพติดบางประเภท ทำให้การยั้บยั้งชั่งใจเสียก็สามารถทำร้ายตนเองได้ในระยะเวลาอันสั้น หรือป่วยเป็นโรคจิตมีเสียงหูแว่วมาสั่งให้ทำร้ายตนเองก็พบได้ไม่น้อย สิ่งเหล่านี้พ่อแม่ผู้ปกครองเคยสังเกตหรือไม่ และถ้าสังเกตเห็นแล้วได้มีการจัดการอย่างไร หรือเพียงแค่โทษว่าคนอื่นทำให้เกิดความเจ็บป่วย

 

"ปัญหาบุคลิกภาพเกี่ยวข้องกับวิธีคิดและทักษะในการแก้ปัญหารวมถึงการรู้จักฝึกควบคุมอารมณ์เวลาเจอความผิดหวังเกิดขึ้นในชีวิต ซึ่งสะท้อนถึงอีคิวของคนคนนั้นด้วย ถ้ามีความบกพร่องที่อีคิว แม้ไอคิวจะใช้ได้หรือบางคนดีมากเสียด้วย ก็มิได้เป็นตัวรับประกันถึงความสามารถในการรับมือกับปัญหาที่รุนแรงในชีวิต คนเหล่านี้ถ้าสังเกตดีๆ จะเห็นว่าเป็นคนที่หุนหันพลันแล่น ชอบทำอะไรเสี่ยงๆ เรียกว่าเป็นคนใจร้อนเอาแต่ใจตนเอง คุมอารมณ์โกรธค่อนข้างยาก

 

"การเลี้ยงดูของคนในครอบครัว การเป็นแบบอย่างที่ดี เช่น พ่อแม่ผู้ปกครองเป็นคนที่ใจเย็น ค่อยๆ คิดแก้ปัญหาและไม่กล่าวโทษผู้อื่นเวลามีปัญหาเกิดขึ้นในชีวิตหรือไม่ มีการสอนลูกหลานอย่างไรเวลาที่เจอกับปัญหาต่างๆ ในชีวิต คอยตามแก้ปัญหาให้ลูกอยู่ตลอดเวลาหรือไม่ เคยฝึกให้ลูกคิดเองแก้เองและเป็นกำลังใจให้บ้างหรือไม่ ที่แย่กว่านั้นในบางครอบครัวนอกจากไม่เคยสอนลูกแล้วยังไม่เคยให้กำลังใจเลย แม้ลูกจะทำดีในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ หรือในเรื่องที่มีความสำคัญ อย่างนี้เด็กก็จะมีชีวิตอยู่แบบขาดแรงจูงใจในการต่อสู้กับปัญหาในชีวิต

 

 

"หน่วยงานภาครัฐที่เกี่ยวข้องกับการดูแลสุขภาพจิตของเยาวชนทั้งหลายยัง ไม่ทำความเข้าใจปัญหาของวัยรุ่น นักเรียนที่อยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อของชีวิตจะมีวิธีการใดบ้างที่จะเข้ามาช่วยสร้างกำลังใจ สร้างค่านิยมทีดี ลบภาพเดิมๆ รวมถึงเข้ามาดูแลครอบครัวของเด็กที่เป็นกลุ่มเสี่ยงที่จะทำร้ายตัวเองเหล่านี้บ้าง มากกว่าการสร้างภาพว่าได้จัดการแก้ปัญหาไปแล้ว เพราะในที่สุดเรื่องแบบนี้ก็จะเกิดซ้ำๆ ทุกปีไม่มีวันสิ้นสุดและอาจจะยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ

ปัญหาสุขภาพจิตของเยาวชนเป็นเรื่องเร่งด่วนที่ต้องทำความเข้าใจที่มาของปัญหา มากกว่าการกล่าวโทษกันไปมาหรือมัวแต่นั่งแก้ตัวกันไปวันๆ เพราะมิได้ช่วยให้คนที่ตายไปแล้วฟื้นขึ้นมาใหม่ได้ ในขณะเดียวกันก็มิได้ช่วยป้องกันปัญหาปัญหาที่จะเกิดขึ้นกับเยาวชนรุ่นหลังต่อไปได้

ถ้าพบว่าเด็กนักเรียนที่กำลังมุ่งอยู่กับการเรียน การสอบมากเกินไป ควรใส่ใจดูแลสุขภาพจิตอย่างจริงจัง อย่ามัวแต่นั่งภูมิใจที่เด็กเหล่านั้นขยัน เพราะคุณอาจจะไม่มีโอกาสรู้ได้เลยว่าที่พวกเขาทำอยู่นั้นมิได้ทำเพื่ออนาคตของตัวเอง หากแต่ทำเพื่อตอบสนองความคาดหวังของพ่อแม่ผู้ปกครองและสังคม โดยที่มิได้ทำเพื่อตัวเองสักเท่าไรนัก ควรช่วยกันส่งเสริมให้เด็กเหล่านี้เป็นเยาวชนที่มีความสุขในการทำความดีจากการที่มีความมุ่งมั่นตั้งใจเรียน แม้ผลลัพธ์ที่ออกมาอาจจะไม่ดีอย่างที่คาดหวังไว้ แต่ชีวิตยังไม่จบสิ้นเพียงแค่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้หรือไม่ได้ หากแต่การมีชีวิตอยู่ด้วยความหวังว่าจะสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับตนเอง ครอบครัว และสังคมต่างหาก เป็นสิ่งที่น่ายกย่องเชิดชูที่สุด

พพี่ลาเต้ขอขอบคุณข้อมูลจากหนังสือพิมพ์ข่าวสดพ