เมื่อถูกส่งตัวไป "นอร์เวย์" แต่พูดภาษานอร์เวย์ไม่ได้สักคำ !

              สวัสดีค่ะน้องๆ ชาว Dek-D.com .... กลับมาเจอกับ พี่เป้ และคอลัมน์เล่าประสบการณ์เด็กนอกกันทุกๆ วันพฤหัสเช่นเคยนะคะ ^^ ตอนนี้ก็คงปิดเทอมกันหมดแล้วสิเนาะ ใครไม่ได้ออกไปไหน ก็นั่งเล่นคอมอยู่บ้านอ่านประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ เพลินๆ กันดีกว่า 55555 .... สำหรับเรื่องราวในวันนี้ ถูกส่งตรงอิมพอร์ทจากดินแดนพระอาทิตย์เที่ยงคืนหรือ "ประเทศนอร์เวย" นั่นเองค่ะ กับเรื่องราวของสาวน้อยคนหนึ่งที่ต้องจากบ้านเกิดเมืองไทย ไปใช้ชีวิตที่นอร์เวย์ตั้งแต่ยังพูดภาษานอร์เวย์ไม่ได้เลย เรื่องราวจะเป็นยังไง ไปอ่านกันโลด

สวัสดีค่ะ เราชื่อ "ฟ้า" นะ เรียกสั้นๆ ว่าฟ้าก็ได้ (- -?) เราอายุ 17 ปี ตอนอยู่ที่ไทย ฟ้าเคยเรียนอยู่ที่โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม (โปรโมตค่ะโปรโมต555) ตอนนี้ฟ้ามาเรียนอยู่ที่นอร์เวย์ มาเป็นสาวสแกนดิเนเวีย ในเมืองเล็กๆ ที่ชื่อว่า Hamar     เรามาเข้าเรื่องกันดีกว่า คือเอาตั้งแต่แรกเลย ฟ้ามาอยู่นี่ตั้งแต่เดือนพฤษภาคม 2010 และเพิ่งมาเปิดเรียนเมื่อเดือนสิงหานี้เอง ตอนนี้ฟ้าเรียนอยู่ที่โรงเรียนที่มีชื่อว่า Hamar Katedralskole เกรด 10 (ม.4บ้านเราดีๆ นี่เอง)     ถามว่าทำไมฟ้าเพิ่งอยู่เกรด10? จริงๆ ฟ้าเรียนจบม.4ที่ไทยแล้วแหละ แต่ด้วยความที่คนที่นี่เค้าคุยกันภาษานอร์ชหรือภาษานอร์เวย์ ซึ่งมันเป็นเรื่องสำคัญมาก ถ้าเราพูดไม่ได้เราก็ไม่มีงานทำเลยล่ะค่ะ และนั่นทำให้ฟ้าต้องมาซ้ำอีก 1 ปี ความจริงแล้วฟ้าอาจจะได้เข้าเรียนช้ากว่านี้ด้วยซ้ำ เพราะปกติคนที่พูดภาษานอร์ชไม่ได้ เขาจะไม่ให้เรียนกับเด็กปกติ คือเราต้องไปเรียนภาษามาก่อนถึงจะเข้าเรียนในโรงเรียนทั่วไปได้

เมือง Hamar

              ตอนแรกครูที่โรงเรียนโทรมาบอกว่า ฟ้าเข้าเรียนไม่ได้เพราะฟ้าไม่รู้ภาษาเขา TT ความรู้สึกตอนนั้นแบบ เศร้าสุดๆ ไปเลย แต่หลังจากนั้นประมาณปลายๆ เดือนมิถุนา ครูคนใหม่ก็โทรมาบอกว่าให้ฟ้าเข้าเรียนได้ เพราะเค้าบอกว่า เกรดฟ้าตอนเรียนที่ไทยนั้นค่อนข้างดี 555+ เค้าเลยบอกว่าให้ฟ้าเข้าเรียนกับเด็กปกติ แล้วค่อยๆ เรียนรู้ไปเรื่อยๆ เอาละกัน (เหมือนนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาแบบไม่รู้อะไรเลย) ดังนั้นอยากจะบอกเพื่อนๆ เลยว่า ถ้าคิดจะไปเรียนเมืองนอก ก็พยายามทำเกรดที่ไทยให้ดีเข้าไว้นะคะ เพราะอาจจะเป็นทางลัดให้เราได้เข้าเรียนกับเพื่อนๆ ได้ไวขึ้น

โรงเรียน Hamar Katedralskole

              คราวนี้มาถึงเรื่องโรงเรียนฟ้าบ้างดีกว่า ต้องบอกเลยว่าฟ้าตื่นเต้นมากๆ ในวันเปิดเรียนวันแรก ฟ้าก็ได้อยู่ห้อง 1STD ห้องฟ้ามีนักเรียน 30 คน ตอนแรกเพื่อนในห้องก็คิดว่าฟ้ามาแลกเปลี่ยน แต่พอฟ้าบอกว่าไม่ใช่ เขาก็สงสัยค่ะ เพราะฟ้ายังพูดนอร์ชไม่ได้เลยแล้วได้มาเรียนกับเด็กปกติได้ไง 555  หลายคนคงสงสัยว่า แล้วฟ้ามันเรียนรู้เรื่องเหรอ? เพราะทุกอย่างเป็นภาษานอร์ชหมดเลย ต้องบอกเลยคะว่ารู้บ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่รู้จริงๆ 555+ ต้องมาแปลที่บ้าน ค่อนข้างหนักพอสมควร ยอมรับเลยว่า แอบร้องไห้แอบท้อหลายครั้ง แต่เพราะฟ้าเลือกแล้ว ฟ้าก็ต้องทำให้ดีที่สุด เย่!

              ตอนนี้ฟ้าก็พยายามด้วยการลงเรียนภาษารอบดึก แต่มันก็ยังไม่ช่วยอะไรมาก เพราะตอนนี้เพิ่งเรียนภาษานอร์ชแบบพื้นฐาน แต่เวลาฟ้าไปโรงเรียน ฟ้าต้องเรียน สังคม วิทย์ ภูมิศาสตร์ ซึ่งเจอศัพท์และภาษาวิชาการพอสมควร  นอกจากนี้ เด็กที่นี่จะมีเรียนภาษาที่สอง ฟ้าเลยลงเยอรมันไป ทีนี้เลยหนักจริงๆ ภาษานอร์ชยังไม่รอด ดันมาเรียนเยอรมัน555+  แต่ดีที่ฟ้ามีฟิลิปปามาค่อยช่วยสอน (ฟิลิปปาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนมาจากเยอรมัน)  ส่วนวิชาเลขนั้น ฟ้าเปิดดูหนังสือเรียนแล้ว ฟ้าคิดว่าของที่ไทยยากกว่าอีกค่ะ แบบว่าตอนนี้ที่นี่เพิ่งเรียนเรื่องการแยกตัวประกอบกับพหุนามกำลังสอง ซึ่งฟ้าเรียนเรื่องนี้มาตั้งแต่ม.2 ฟ้าเลยทำเร็วมาก เพื่อนฟ้าแบบอึ้งมากอะ 555+

             และมีสิ่งหนึ่งที่ฟ้าเชื่อว่า คนที่มาอยู่เมืองนอกทุกคนต้องเคยเจอปัญหานี้ก็คือ "เรื่องเพื่อน" นั่นเองค่ะ ฟ้านี่แหละโดนเต็มๆ T^T  จริงๆ คนที่นี่เขาอัธยาศัยดีนะคะ แต่ค่อนข้างจะสนิทด้วยยาก หรืออาจจะเป็นเพราะฟ้าพูดคนละภาษากับเขา ทำให้มันค่อนข้างยาก ไม่ใช่ว่าคนที่นี่พูดอังกฤษไม่ได้นะ ความจริงเค้าพูดเก่งเลยแหละ แต่เขาคงไม่อยากพูดมากเพราะมันไม่ใช่ภาษาที่เขาใช้กันประจำ ส่วนเพื่อนคนแรกของฟ้าที่นอร์เวย์ชื่อ Ebbiz ค่ะ ตาสีฟ้า สวยมากๆ

             ช่วงหนึ่งก่อนหน้านี้ ฟ้าเคยเจอปัญหาเรื่องเพื่อน คืออย่างที่บอกว่าคนที่นี่สนิทค่อนข้างยาก ด้วยความที่ฟ้ายังพูดนอร์ชไม่ได้ เวลาเพื่อนคุยกัน ฟ้าก็นั่งไม่รู้เรื่อง แล้วตอนแรกฟ้าก็มีเพื่อนคนหนึ่งที่ดูเหมือนว่าเค้าจะดีกับฟ้ามากๆ จนฟ้าคิดว่าเขาจะต้องมาเป็นเพื่อนสนิทของฟ้าแน่นอน แล้วจู่ๆ เขาก็เปลี่ยนไป ไม่ค่อยคุยกับฟ้า ทำเหมือนเขาเห็นเราเป็นส่วนเกิน ฟ้าก็เลยค่อนข้างเสียใจมากๆ ตอนนั้นฟ้าเลยค่อนข้างจะเหงามาก เพราะไม่ค่อยมีเพื่อนเลย พอเกิดเรื่องนี้ขึ้น

             ตอนนั้นฟ้าเครียดมาก เพราะทั้งเรื่องเรียน เรื่องเพื่อน ฟ้าถึงกับเคยคิดจะเปลี่ยนห้องด้วยซ้ำ แต่ฟ้าก็ลองให้เวลากับตัวเองได้หยุดคิด แล้วฟ้าก็แค่ปล่อยไป แล้วเริ่มต้นใหม่ ฟ้าลองใช้เวลาไปไหนมาไหนคนเดียวในบางครั้ง ฟ้าเชื่อว่าฟ้าต้องหาเพื่อนที่เขาเข้ากับฟ้าได้จริงๆ และฟ้าก็เริ่มจะพูดภาษานอร์ชได้แล้ว : ) แต่ก็เหมือนโชคช่วยค่ะ จนฟ้าได้รู้จักเพื่อนคนนึง เค้าชื่อ "อิดาอลิซ่า" ที่ฟ้าเริ่มมารู้จักเพราะเราเพิ่งมารู้ว่าบ้านเราไปทางเดียวกัน แล้วเราเลยกลับพร้อมกัน พอเริ่มกลับด้วยกันบ่อยๆ ก็เริ่มสนิทกันมากขึ้น แล้วฟ้าก็ได้ไปรู้จักกับเพื่อนคนอื่นๆ ของอิดาลิซ่าที่อยู่ต่างห้อง แถมทุกคนก็อัธยาศัยดี และกลุ่มนี้เขาน่ารักมากๆ อีกอย่างคือพวกเค้าให้ความสนใจกับภาษาไทยด้วย คือฟ้าเขียนชื่อภาษาไทย เค้าก็ตื่นเต้น แล้วก็ลองเขียนตาม 555+ ตอนนี้ฟ้าเลยมีความสุขดีนะ มันเป็นความรู้สึกที่ว่า ฟ้าได้ผ่านจุดพีคของเรื่องเพื่อนมาแล้วจุดหนึ่ง และได้เรียนรู้ว่า การที่เราวิ่งเข้าหาบางสิ่งมากเกินไป พอมันไม่เป็นไปแบบที่คิดมันก็เจ็บปวดเป็นธรรมดา เลยรู้สึกว่าตัวเองเข้มแข็งขึ้นอีกขั้นด้วย ดังนั้นเพื่อนๆ คนไหนที่เรียนเมืองนอกแล้วกำลังเครียดเรื่องหาเพื่อนไม่ได้ ฟ้าเชื่อว่าซักวันจะต้องดีขึ้นแน่ๆ ค่ะ

              มาพูดเรื่องเมืองที่ฟ้าอยู่บ้าง เมือง Hamar จริงๆ ไม่ใช่เมืองใหญ่อะไรมาก แต่ก็พอมีที่ให้เที่ยวอยู่บ้าง อย่างใกล้ๆ บ้านฟ้านี่เดินไปซัก 10 นาทีก็มีชายหาดแล้ว  ช่วงที่ฟ้ามาที่นี่แรกๆ มันเป็นช่วงเข้าซัมเมอร์พอดี ดังนั้นวันไหนที่อากาศดี(อากาศที่นี่แปรปวนบ่อย - -) ที่ชายหาดคนจะเยอะมาก โดยเฉพาะชายหาดในเมือง (หนุ่มหล่อเยอะแยะเลยค่ะ 555)  จะมีทั้งคนไปปิกนิก ไปเล่นน้ำ ไปเล่นสเกตบอร์ด วอลเลย์บอล(อันนี้เด็ดมาก) หรือบาสก็มี เรียกได้ว่าอาหารสายตาทั้งนั้นเลยฮ่าๆๆๆๆ แล้วที่นอร์เวย์ในหน้าร้อนหรือซัมเมอร์เนี่ย แบบบางที 4 ทุ่มของที่นี่ อย่างกับ 5-6โมงเย็นที่ไทยเลยล่ะ ยังสว่างมากๆ 

              และคนที่นี่เค้าจะให้ความสำคัญกับซัมเมอร์มากๆ หยุดก็คือหยุด ส่วนใหญ่จะไปเที่ยวต่างประเทศกัน ส่วนฟ้าเหรอคะ ฟ้าก็ได้ล่องเรือไปเที่ยวเดนมาร์ก 2 วัน 1 คืน ฮู่เล่!!! ฟ้าได้ไปเที่ยวเมืองหลวงของเดนมาร์กชื่อโคเปนฮาเกน ไปถึงตอนแรกก็ไปช้อปปิ้งสิคะ 5555 ส่วนตอนเย็นๆ ก็ไปเที่ยวสวนสนุก เรียกได้ว่าคุ้มจริงๆ อ้อ ตอนนั้นฟ้าไปกับมาริทค่ะ มาริทนี่เป็นลูกชายของพ่อเลี้ยงของฟ้าเอง ฟ้ากับมาริทก็เล่นกันซะแทบทุกอย่างจนสวนสนุกปิดเลยล่ะค่ะทีนี้ 55

              แต่เรื่องของเรื่องคือ ตอนที่เรากลับจากสวนสนุกนี่สิ ฟ้ากับมาริทอยู่กัน 2 คนเพราะคนอื่นๆ กลับกันไปก่อนแล้ว(สนุกอยู่2คน-*-) ฟ้ากับมาริทเดินออกทางอื่นที่ไม่ใช่ทางที่เราเดินเข้ามา ตอนแรกก็เดินไปดีๆ อยู่หรอกนะคะ
หัวเราะเรื่องนั้นเรื่องนี้ไป ร้องเพลงไป ไปๆ มาๆ ชักสงสัย ทำไมทางมันไม่เหมือนเดิม - -  ทีนี้แหละ แทบจะร้องไห้เลยทีเดียวเมื่อรู้ว่าตัวเองหลงทางกัน TT แล้วเหมือนในหนังเลยค่ะ คือโทรศัพท์ฟ้าแบตหมด!! ส่วนมาริทก็ไม่ได้เอาโทรศัพท์มาด้วย ซวยได้อีก -*- ตอนนั้นความรู้สึกคือเครียดมากๆ เพราะว่าช่วงนั้นประมาณเที่ยงคืนกว่าๆ ได้แล้วอะ
ฟ้ากับมาริทเลยลองถามคนแถวๆ นั้นดู แล้วเค้าก็บอกทางมา ปรากฎยิ่งเดินเหมือนยิ่งหลงค่ะ!!! ตอนนั้นแบบเอาละไง แย่แล้ว มาหลงที่ไหนไม่หลง ดันมาหลงที่เมืองนอก แต่สรุปโชคดีเจอคนเฝ้าสวนสนุก เค้าเลยพาไปออกทางที่เราเข้ามาค่ะ ไม่งั้นป่านนี้คงไม่ได้กลับอะ 555+

              สุดท้ายขอทิ้งท้ายไว้ว่า  ชีวิตคนเราต้องพบเจออะไรมากมาย มีทุกข์ก็ต้องมีสุข ถ้าเราไม่เคยเจอกับความทุกข์ คงไม่รู้ว่าความสุขมีค่ามากแค่ไหน ถึงฟ้าจะท้อ จะหมดหวัง ฟ้าก็จะลุกขึ้นใหม่ เพราะชีวิตยังมีพรุ่งนี้ และยังมีอีกหลายคนที่เชื่อใจเชื่อมั่นในฟ้า  ประสบการณ์ในเมืองนอกของฟ้ายังคงมีเส้นทางอีกยาวไกล เพราะจริงๆ ฟ้าก็เพิ่งมานอร์เวย์ได้ไม่นาน จะเจออะไรบ้างไม่มีใครรู้  แต่ที่ฟ้าเชื่อคือ ทุกเรื่องราวที่เข้ามาจะทำให้ฟ้าเข้มแข็งมากขึ้น ฟ้าขอให้เพื่อนๆ ที่อ่านบทความนี้ ทั้งคนที่เจอกับปัญหาหรือใครๆ ก็ตาม อย่าหมดหวัง ให้ยอมรับปัญหาที่เข้ามา ลองหยุดดูสักพัก หรือถอยหลังสักก้าว แล้วก้าวต่อไปอย่างมั่นคงนะคะ

              ปัญหาของเด็กนอกโดยเฉพาะเรื่องเพื่อนนี่เป็นปัญหาโลกแตกจริงๆ เลยเนาะ ใน 10 คน ต้องมีอย่างน้อย 6-7 คนที่เจอปัญหานี้ ดังนั้นถ้าใครกำลังเจอปัญหาอะไรก็ตาม ก็ขอให้อดทนและเข้มแข็งไว้เหมือนน้องฟ้านะคะ แล้วทุกอย่างก็จะดีเองค่ะ ^_^ ส่วนใครมีประสบการณ์เด็กนอกสนุกๆ อยากแบ่งปันกับเพื่อนๆ แบบนี้บ้าง ก็ส่งมาให้ พี่เป้ ได้ที่ pay@dek-d.com เหมือนเดิมเลยจ้าาาา