"กระโปรงเพิ่มความปลอดภัย" ลูกเล่นใหม่ของสาวแดนปลาดิบ

              ปัจจุบัน...ไม่ว่าที่ไหนๆ ดูจะมีอาชญากรรม จี้ ปล้น ชิงทรัพย์ อยู่ทุกมุมเมือง ทั่วโลก ไม่เว้นแม้แต่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งถือเป็นประเทศยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจของภูมิภาคเอเชีย จนทำให้มีคนเสนอแนวคิดสร้างความปลอดภัยให้แก่ชีวิต ในรูปแบบที่แปลกแหวกแนวมากๆ พี่ผึ้งขอปรบมือให้กับสาวแดนซากุระเจ้าของไอเดียสุดเริ่ด  "กระโปรงเพิ่มความปลอดภัย" ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากนินจาของญี่ปุ่น นี่เอง หุหุ

นางสาวอายะสึกิโอกะ หยิบ "กระโปรงเพิ่มความปลอดภัย" ที่เธอคิดค้นขึ้นออกมาอวดหลังจากที่สามารถขายกระโปรงแบบเดียวกันนี้ไปได้ในสนนราคาสูงถึงตัวละ 800 ดอลลาร์ (ราว 27,200 บาท)

"ฉันขายกระโปรงแบบนี้ไปได้สัก 20 ตัวแล้วล่ะ" สาวญี่ปุ่นวัย 29 ปีรายนี้ เล่าให้ฟัง

หากดูเผินๆกระโปรงนี้ก็เหมือนๆ กับกระโปรงยาวคลุมข้อเท้าทั่วๆ ไป แต่เจ้าของไอเดียลูกเล่นเพิ่มความปลอดภัยสาธิตให้ดูว่ากระโปรงนี้สามารถคลี่ออกมาเป็นผ้าผืนใหญ่และมีลวดลายเหมือนตู้ขายน้ำอัตโนมัติยังไงยังงั้น

หลังจากเธอกางผ้าผืนนั้นออกมาเต็มที่แล้วไปยืนข้างตู้ขายน้ำอัตโนมัติอื่นๆคนที่เดินผ่านไปผ่านมาดูเหมือนจะไม่ทันได้สังเกตว่ามีผู้หญิงปลอมตัวเป็นตู้ขายเครื่องดื่มอยู่

"ฉันคิดสร้างกระโปรงแบบนี้ขึ้นมาเพราะได้รับแรงบันดาลใจจากพวกนินจา ในสมัยก่อน นินจาจะหลบซ่อนในความมืดด้วยการใช้ผ้าดำคลุมตัวเอง อีกอย่างในปัจจุบัน ตู้ขายเครื่องดื่มอัตโนมัติในญี่ปุ่นก็มีเยอะแทบทุกหัวมุมถนน จึงน่าจะสามารถอาศัยเป็นฉากช่วยปลอมแปลงได้" นางสาวสึกิโอกะ เผย

เธอยอมรับว่ายังไม่เคยได้ยินว่ากระโปรงแบบนี้สามารถป้องกันอาชญากรรมได้จริงๆมาก่อน แต่ส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะว่ากระโปรงแปลงโฉมนี้ยังไม่ได้วางขายอย่างแพร่หลายและญี่ปุ่นเองก็ไม่ได้มีอัตราการเกิดอาชญากรรมสูงนั่นเอง

"ตอนนี้ ฉันก็ยังอยู่ในช่วงทดลองแนวคิดนี้อยู่เท่านั้นเพราะฉันรู้ว่าถ้าผู้ใช้มือสั่น กระโปรงนี้ก็อาจจะไม่ได้ช่วยอะไรพวกเขาเลย" เธอยอมรับอย่างตรงไปตรงมา

กระนั้นก็ตามนางสาวสึกิโอกะ ยังคงมุ่งมั่นว่าจะพยายามพัฒนาแบบและแนวคิดนี้ต่อไปเพื่อหาลูกเล่นเพิ่มความปลอดภัยที่น่าจะวางขายในตลาดอย่างแพร่หลายได้

นายเคนจิคาวากามิ ผู้ผลิตสิ่งประดิษฐ์แหวกแนวชื่อดังในญี่ปุ่น ระบุว่า ถึงอุปกรณ์เพิ่มความปลอดภัยในญี่ปุ่นยังจะดูเหมือนเรื่องเด็กๆ ที่ไม่น่าจะใช้ได้ผลจริง แต่ก็เป็นสิ่งที่มีประโยชน์มากสำหรับการพัฒนาสิ่งประดิษฐ์ที่จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อไป

"ผมจะบอกให้ว่าไม่มีสิ่งประดิษฐ์ไหนที่ไม่มีประโยชน์หรอก การประดิษฐ์ของขึ้นมาสักชิ้นจะช่วยให้เรามองเห็นความเป็นไปได้ต่างๆ อย่างชัดเจนมากขึ้น" 

นายคาวากามิเองก็เป็นเจ้าของแนวคิดประดิษฐ์รองเท้าผ้าถูพื้นสำหรับแมวเพื่อให้แมวทำหน้าที่ถูบ้านไปในตัวระหว่างเดินเล่นเยื้องย่างอยู่ในบ้าน แทนที่จะก่อริ้วรอยขีดข่วนหรือรอยเปรอะเปื้อน

นายทากูมิฮิราอิ ประธานสมาคมนักประดิษฐ์รายบุคคลแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น กล่าวเสริมว่า วัฒนธรรมแดนปลาดิบนั้นส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์ของนักคิดเป็นอย่างดี

 "ที่นี่ คนจะไม่หัวเราะเยาะเวลาเห็นสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ ซึ่งช่วยกระตุ้นให้คนพยายามขายความคิดอะไรใหม่ๆ ออกมาอยู่เรื่อย" เขาแสดงความคิดเห็น 

ปัจจุบันชาวญี่ปุ่นหัวใสจำนวนไม่น้อยหันมาคิดค้นสิ่งประดิษฐ์เพื่อเพิ่มความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินเพราะต่างหวาดหวั่นกับข่าวอาชญากรรมน่ากลัวๆ ที่ปรากฏอยู่ตามหน้าหนังสือพิมพ์และสื่อต่างๆ 

ถึงแม้ว่าอัตราการเกิดอาชญากรรมในประเทศนี้จะน้อยกว่าในอเมริกาถึง7 เท่าตัว แต่ชาวญี่ปุ่นที่เคยคุ้นกับชีวิตปลอดอาชญากรรมอดวิตกไม่ได้ว่าสังคมนี้อาจจะไม่ได้ปลอดภัยสำหรับพวกเขาเหมือนอย่างที่เคยคิดกันอีกแล้ว

นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่พ่อแม่ผู้ปกครองจำนวนไม่น้อยเริ่มซื้อโทรศัพท์มือถือติดตั้งระบบติดตามตำแหน่งผ่านดาวเทียมให้แก่ลูกหลานเพื่อคอยสอดส่องว่าเด็กๆเดินทางถึงบ้านหรือถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัยแล้วหรือยัง

นอกจากนี้แล้วผู้หญิงบางคนยังเลือกซื้อที่ครอบแว่นตาสีเข้มจัดมาใช้เพื่อให้คนอื่นไม่รู้ว่าตาของพวกเธอกำลังจับจ้องมองไปทางไหน โดยอุปกรณ์นี้ออกแบบมาเพื่อป้องกันปัญหาที่สาวๆ หลายคนต้องเผชิญกับบรรดาผู้ชายมือไวฉวยโอกาสจับต้องส่วนสัดบนร่างกายขณะที่อยู่บนรถไฟที่คนแออัดยัดเยียด

หากไม่รู้ว่าพวกเธอจับจ้องทางไหนคนมือไวก็จะไม่อยากเสี่ยง

นางคาโอรินากาโนะ นักประวัติศาสตร์ด้านแฟชั่น ไม่ได้คิดค้นสิ่งประดิษฐ์ใหม่ๆ มาช่วยเพิ่มความคุ้มครอง แต่เธอมีคำแนะนำดีๆ เรื่องการแต่งตัวมาเพิ่มความปลอดภัย

"สังคมญี่ปุ่นให้ความสำคัญต่อเรื่องการแต่งกาย ดังนั้น ถ้าคุณเปลี่ยนวิธีแต่งตัว คุณก็สามารถช่วยให้ตัวเองมีความปลอดภัยเพิ่มมากขึ้นได้" นางนากาโนะ ให้ความเห็น

คำแนะนำดีๆจากเธอ คือ หากคุณเป็นนักเรียน ให้เลือกใส่เข็มขัดสีขาวประดับวัตถุแวววาวหรือกระจก พร้อมสวมถุงเท้าสั้นลวดลายฉูดฉาดแทนที่จะแต่งตัวเรียบร้อยตามระเบียบเป๊ะๆ 

"เวลาแต่งตัวซ่า คนอื่นก็จะคิดว่าคุณเป็นเด็กซ่า และไม่ค่อยอยากมาหาเรื่อง" นางนากาโนะ อธิบาย

           แหม ... พี่ผึ้งว่าไอเดียนี้ดูจะใช้กับเมืองไทยได้ยาก เพราะโอกาสที่เราจะเห็นเครื่องขายน้ำอัตโนมัติอยู่ตามริมถนนแทบจะมีโอกาสเป็นศูนย์ แทนที่จะดูกลมกลืนจะกลายเป็นโดดเด่นเสียมากกว่า 555 ถ้าเป็นที่เมืองไทย พี่ผึ้งคิดว่าประดิษฐ์เป็นตู้ไปรษณีย์แทนก็น่าจะดีกว่านะ เผลอๆๆ อาจได้รับจดหมายเป็นของแถมกลับบ้านสัก 4-5 ฉบับ อิอิ แล้วน้องๆ ชาวเด็กดีมีไอเดียอยากให้ปลอมตัวเป็นอะไรกันดีจ๊ะ

 อุริสราโกวิทย์ดำรงค์

แหล่งข้อมูล เดอะนิวยอร์ก ไทม์ส

พี่ผึ้ง : ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก คมชัดลึก