|
น้องๆหลายคนส่งเมลล์มาปรึกษาพี่นัทเรื่องการตั้งชื่อเรื่อง เพราะว่าไม่รู้จะตั้งอย่างไรให้คนอ่านสนใจ และอยากติดตามอ่านเนื้อเรื่องข้างใน น้องบางคนเขียนเรื่องเสร็จไปตั้งนานแล้วแต่ยังตั้งชื่อเรื่องไม่ได้ซักที เปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีกอยูนั่นแหละ ส่วนน้องๆบางคนก็ยังไม่ได้เริ่มเขียน แต่อยากตั้งชื่อเรื่องเอาไว้ก่อน แต่ยังหาชื่อที่เหมาะๆ โดนใจไม่ได้ซักที การตั้งชื่อเรื่องนวนิยายคล้ายๆกับเรื่องสั้น แต่อาจทำได้กว้างขวางกว่าหลักใหญ่คือเหมาะสมครอบคลุมเรื่องให้จำง่าย คมคลาย โดยใช้แบบต่อไปนี้
ไม่ต้องแปลใจนะจ๊ว่าทำไมแต่ละชื่อที่พี่นัทเอามายกตัวอย่างให้น้องดูส่วนใหญ่จะเป็นชื่อเรื่องของนวนิยายสมัยเก่าหน่อย เพราะที่ว่าถ้าเราเรียนรู้วิธีการเขียน จากนักเขียนรุ่นเก่า ก็เหมือนกับว่าเราได้เรียนรู้จากประสบการณ์ของนักเขียนเหล่านั้นพี่นัทว่ามันดีมากสำหรับนักเขียนรุ่นใหม่ๆอย่างพวกเราจริงหรือเปล่าจ๊ะ สำหรับน้องๆที่กำลังคิดจะตั้งชื่อเรื่องอยู่ก็คงพอจะมีแนวทางกันบ้างแล้วนะจ๊ะ ยังไงก็ขอให้น้องๆทุกคนสู้ๆนะจ๊ะ คิดไม่ออกก็ค่อยๆคิดไป ไม่ต้องรีบ อย่าไม่เครียด อย่าไปกดดันตัวเอง แล้วทุกอย่างก็จะออกมาดีเองแหละจ้า พี่นัทจะคอยเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ สู้ๆ แวะเข้ามาพูดคุย ทักทาย กันได้ที่ My id พี่นัท หรือจะส่งเมลล์มาก็ได้จ๊ะ ที่ judne@dek-d.com
|
30 ความคิดเห็น
มันก็จริงนะครับ ความคิดของนักเขียนรุ่นเก่านั้น มีหลักการณ์ และซับซ้อน
ถ้าเราเข้าใจได้ เราก็จะนำไปใช้ประโยชน์ได้มากมาย
~~~~~
แวะเข้ามาอ่านจ้า ^^
อืม....
แต่รุ่นใหม่ก็มีนะครับนิยายที่ชื่อเรื่อง เห็นแล้วโดน
อย่างเรื่อง..คู่กรรม ของธมยันตี(หรือเปล่าคะ) นับว่าจบได้คลาสสิคดี ชอบมาก (แต่ไม่ได้หมายความว่าชอบที่โกโบริตายนะคะ) พระเอกกับนางเอกก็คือ ตัวเอกของเรื่อง ไม่เห็นจำเป็นต้องเป็นคู่รักกันในตอนท้าย และถ้าหากจบไม่สวย มันก็ไม่ได้เป็นความผิดของคนแต่ง เพราะนิยายก็มีเส้นทางของมันเองว่าจะไปทางไหน จะเป็นอย่างไร อาจจะเป็นเรพาะอย่างนี้ล่ะมั้ง เราเลยไม่ค่อยชอบอ่านนิยายสมัยนี้สักเท่าไหร่ แต่ก็นั่นแหละ บางเรื่องก็โดนจริงๆ
นวนิยายของนักเขียนรุ่นก่อนนั้นๆ มีภาษาที่สวยงาม ไม่ต้องมีสัญลักษณ์แสดงอารมณ์เหมือนนิยายวัยรุ่น ก็ทำให้คนอ่านจินตนาการภาพไปได้
นิยายวัยรุ่นสมัยนี้ได้รับอิทธิพลมาจากเกาหลีญั่ปุ่นซะเยอะ ซึ่งนั่นเป็นการแสดงออกที่ตรงไปตรงมาของความรู้สึก
ก็วัยรุ่นอะนะ แรว่า มันก็เป็นเสน่ห์ของวัยที่แตกต่างกัน รวมทั้งเรื่องของยุคสมัยด้วยนะคะ
ขอบคุณพี่นัทนะคะที่แนะนำเรื่องดีๆ ให้
ประมาณพวกนิยายแฟนตาซี ประมาณนี่อ่ะค่ะ
ตอนนี่กำลังโดนเพื่อนใช้คิดชื่อเรื่องให้มันอยู่-*-
ก็นะค่ะ ฮ่าๆๆๆ
คห.2 -.- ได้ข่าว ได้ คห.2 ไม่ใช่ คห.1 ไม่ใช่เหรอ 555+ ขอบคุณที่นัทมากๆนะคะ
เห็นด้วยกับคห.1ค่ะ คือสำหรับเราไม่ชอบตัวที่มันแสดงอารมณ์มันขัดตาไงไม่รู้
นิยายสมัยใหม่ต้องมี อีโมติค่อน ซึ่ง อ่านแล้ว ลายตา ~O~
แต่ถ้าเนื้อหามันสนุกจิงๆ ก้ทนอ่านนะ มองข้ามๆอะไรพวกนั้นไป
นิยายเก่าๆ มันสนุกจิงๆค่า ป๊ะป๋าเราคอนเฟิร์ม
การตั้งชื่อเรื่อง เป็นอะไรที่ยากมากจริงๆ
นิยายรุ่นใหม่ก็สนุก
แต่หนูชอบแบบใหม่มากกว่า
แม้ว่าจะไม่ค่อยเข้าใจ พวกอีโม ทั้งหลาย
แต่ชอบเนื้อเรื่อง มันมันดี อ่านแล้วฮา คลายเครียด
อ่านนิยายสัมยก่อนก็อ่านได้ แต่บางครั้งอ่านแล้วมันเครียดไปอ่ะ
แต่ก็ชอบนะ อยากเช่น ของโสภีพรรณราย<<เขียนงี้ป่าวเนี่ย
ก็อ่านได้ ชอบเรื่องตุ๊กตาเริงระบำ
เรื่องนี้ก็สนุกเรื่อง อ๊าจำชื่อเรื่องไม่ได้อ่ะ - -
เรื่องที่แอน ทองประสมเล่น ที่มันมีหลายๆชาติอ่ะ
จำไม่ได้ 555+จบ
เห็นด้วยกับคห.1 ค่ะ
แต่ก็ชอบนิยายสมัยใหม่ (มากๆ) เหมือนกัน
อ่านแล้วเฮฮาปาร์ตี้ คลายเครียด ไม่น่าง่วง
แต่... ยังไงๆๆ ก็ชอบอยู่แล้ว
ไม่ว่าจะสมัยไหน ชนชาติไหน
ส่งเสริมค่ะ ถ้าคนไทยคิดจะอ่านหนังสือ
ภาษาเขาลึกซึ๊งมาก(ซึ๊งจนบางที่แปลไม่ออก 555+)
ของ ที่คห.1 ก็ดีน่ะ ภาษางามงดจริงๆ
อืมๆ