|
ชื่อเรื่อง : Kiss and Tell ผู้แต่ง : Suzanne Brockmann สำนักพิมพ์ : Bantam Books เคยแอบชอบคู่กัดของเราบ้างรึเปล่า ? นิยายเรื่อง "Kiss and Tell" เป็นเรื่องราวของ "Leila Hunt" เธอได้พบชายชุดนินจาในงานปาร์ตี้เคาท์ดาวน์วันปีใหม่ เมื่อเข็มนาฬิกาบอกเวลาเที่ยงคืน Leilaต้อนรับวันปีใหม่ด้วยจูบที่ยากลืมเลือนจากหนุ่มปริศนาผู้นั้น ที่จริงแล้วเขาคนนั้นก็คือ "Marshall Devlin" เพื่อนของน้องสาวเธอที่ตกหลุมรักเธอมานานแล้ว เขาไม่กล้าบอก leila ว่าเขาคือ นินจาคนนั้น ทางเดียวที่จะเอาชนะใจเธอได้ก็คือ สารภาพความจริงในใจทั้งหมด แต่เขาจะทำได้อย่างไรในเมื่อเขาและเธอไม่เคยลงรอยกันเลย ความรู้สึกที่พี่ปัดได้หลังจากที่อ่านรีวิวนิยายเรื่องนี้ คือ "ความรู้สึกแอบชอบ" ของตัวละครเอกของเรื่องนี้จ้ะ เพราะพลอตเรื่องนี้ผู้แต่งได้สร้างสถานการณ์ให้ตัวละครต้องแอบเก็บซ่อนความรู้สึกไว้ภายในใจ ทั้งที่อยากจะบอกให้อีกฝ่ายรู้ แต่ด้วยความกลัวและไม่กล้าที่จะบอกออกไป นอกจากนี้ยังได้อารมณ์แบบที่พี่ปัดสัมผัสได้ว่าตัวพระเอกของเรื่องนั้นชอบแกล้งนางเอกของเรื่องจนภายหลังสิ่งนั้นกลับมาสร้างปัญหาให้ตัวเอง เมื่อยามที่เขาต้องบอกรักนางเอกของเรา ส่วนนางเอกก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าหนุ่มในคราบนินจานั้นแอบชอบเธอมานานแล้ว แล้วมีน้องๆ ชาว Dek-D.Com คนไหนบ้างจ้ะ ที่เคยแกล้งคนที่แอบชอบอยู่ ?
|

10 ความคิดเห็น
เรื่องนี้ พระเอก นางเอก วางฟอร์ม ทั้งคู่ฮาดี เคยอ่านเเล้ว
ชอบ ประโยคนึงที่ นางเอก พูด เเปลเป็นไทย ประมาณว่า
"เราน่ะเจอหน้ากันทีไรไม่ลงรอยกันทุกที อย่างนี้น่ะสิ น้องสาวฉันถึงได้ชอบพูด ว่า ถ้าเขาคนนั้นชอบใคร ฉันก็จะดีใจด้วยเสมอ"
เป็นปั๊บเลิฟล่ะ อันที่จริงก็ไม่เคยคิดว่าเรื่องแบบนี้จะเกิดขึ้นกับตัวเอง เพราะเจอหน้ากันทีไร
ต้องมีปะทะคารมกันทุกทัเลย คิดอยู่ว่าเขาไม่มีไรทำรึไงนะ วันๆ ถึงได้มาหาเรื่องเราอยู่บ่อยๆ
แต่พอเป็นแบบนี้ไปทุกวันๆ นานๆ เข้า มันก็เลยกลายเป็นส่วนหนึ่งในกิจวัตรประจำวันไปเลย
วันไหนไม่ได้ทะเลาะกันจะรุ้สึกว่าเหมือนกับขาดอะไรบางอย่างไป ทั้งๆ ที่เราไม่รู้ใจตัวเองเลย
ว่าได้แอบชอบเขาไปแล้ว เขาก็ไม่เคยพูดหรือบอกอะไรกับเราเหมือนกัน แต่ถ้าเมื่อไรที่เรามี
ปัญหาเขากลับเป็นคนแรกที่เข้ามาช่วยเราเสมอ แม้ปากจะบ่นๆ อยู่ก็เถอะ แต่สุดท้ายก็ช่วยเราอยู่ดี
เหมือนในนิยายไม่มีผิด เพิ่งรู้เลยว่าความจริงนิยายหลายๆ เรื่องก็มาจากพื้นฐานของความจริง จน
เราและเขาต้องแยกย้ายไปอยู่คนละที่ จึงไม่มีโอกาสได้บอกความในใจเลย แต่เอาเข้าจริงๆ ก็ไม่กล้าอยู่ดี
มันรู้สึกกลัวอ่ะ จะว่าไปก็เหมือนในนิยายเรื่องนี้เลย แต่ก็ถือเป็นความทรงจำที่ดีนะ เป็นรัก
ครั้งแรกของเราเลยล่ะ พูดไปแล้วก็เขินจัง
แต่ตอนนี้ห่างกันแล้ว
ถึงจะกัดกันทุกวันก้เหอะแต่อยู่ใกล้กันตลอดๆ>//<
รู้สึกตัวว่าเราชอบคนกวนทีนเลยแอบชอบง่ะ
แต่ม่ายรุจะมีใจบ้างมั้ยมีเพื่อนคนนึงยัยเมย
ชอบจู้จี้ตลอดเลยแซวอยุ่นั่นและ อายก้อาย
เขินก้เขิน อิ๊อิ๊ น่าแดงเลย