มาสร้าง "ฉากเศร้า" ให้คนอ่านร้องไห้ตามกันเถอะ

          น้องๆ ชาว Dek-D.Com เคยร้องไห้หรือเสียใจกับสิ่งที่ฉากเศร้าของพระเอกและนางเอกในนิยายที่ตัวเองกำลังอ่านอยุ่บ้างไหมจ๊ะ ถ้าเคยล่ะก็ อยากรู้ “เคล็ดลับการสร้างฉากเศร้าเหล่านี้บ้างไหมจ๊ะ” ถ้าอยากรู้ก็ต้องตามพี่ปัดมาทางนี้เลยจ้ะ

{pic-desc}

          โดยเริ่มต้นกันที่ "นู๋ผักบุ้ง" เจ้าของผลงานนิยายเรื่องดังที่เคยเรียกน้ำตาจากทั้งผู้อ่านมาแล้วอย่าง "ร้อยกลรัก" ที่เปิดเผยเคล็ดลับการสร้างฉากเศร้าว่า "ให้คิดว่าตัวละครตัวนั้นเป็นตัวเรา สมมุติว่าเราเจอสถานการณ์แบบนั้นจริงๆ เราจะรู้สึกอะไร ถ้าเราอินไปกับมัน นู๋ผักบุ้งคิดว่าก็จะถ่ายทอดอารมณ์ออกมาได้ชัดเจน แล้วคนอ่านก็จะอินตามเราไปด้วยค่ะ แต่ถ้าเราอ่านเองแล้วไม่รู้สึกเศร้า ไม่อิน ก็เป็นไปได้ยากที่คนอ่านจะเศร้าตามไปด้วย

          ยกตัวอย่างฉากเศร้าที่นู๋ผักบุ้งเคยเขียนไว้เป็นเรื่องของ "เสี่ยวเยี่ยนจื่อ” เธอพึ่งจะรู้ความจริงว่าสาเหตุที่ "ซิงหยาง” เข้ามาในชีวิตเธอเป็นเพราะต้องการแก้แค้น เนื่องจากเขาคิดว่าเธอเป็นคนทำให้ครอบครัวของเขาเจอแต่เรื่องร้ายๆ ดังนั้นจึงแกล้งทำเป็นดีกับเธอ และค่อยๆ เผยธาตุแท้ออกมาให้เห็น ซึ่งสิ่งที่ทำให้เธอเจ็บปวดที่สุด คือ เขาไปพัวพันกับผู้หญิงอีกคน โดยทำทุกสิ่งทุกอย่างที่เหมือนทำให้กับเธอ zแต่ถึงจะเจ็บปวดมากขนาดไหนเธอก็ยังทนต่อไป เพียงเพราะ ‘รักเขา’ คำเดียวเท่านั้น

{pic-desc}

          ทางด้าน “เบญจมินทร์” นักเขียนสาวผู้ชื่นชอบสุนัขพันธุ์ปอมเมอเรเนี่ยนมากที่สุด และเป็นเจ้าของผลงานเรื่อง “อมตภพ” ที่บอกเคล็ดลับส่วนตัวว่า “สำหรับพี่แล้วต้องสร้างตัวละครให้คนอ่านรัก หรือผูกพันก่อน ถ้าคนอ่านรัก เกิดอะไรขึ้นกับตัวละครตัวนั้น คนอ่านก็จะสงสาร และร้องไห้ตามได้

          ยกตัวอย่างฉากที่พระเอกหอบช่อดอกไม้กลับมาที่ปราสาทอย่างมีความสุขและกระตือรือร้น เพราะคิดว่าจะได้เจอนางเอก แต่พอพ้นเงาไม้ออกมา ก็เห็นผู้คนรอบข้างนางเอกร้องไห้ แล้วใครคนนึงในหมู่คนเหล่านั้นก็บอกโดเรียสว่า  ‘กาเซียร์จากเราไปแล้ว...นางจากพวกเราไปแล้ว’ ซึ่งถ้อยคำประโยคนั้นทำให้เขารู้สึกวูบชา และไร้กำลัง พร้อมกับร่างที่ทรุดฮวบ ดวงตาเบิกกว้าง เพิ่งมองใบหน้าซีดเผือดของหญิงสาว”

          การสร้าง “ฉากเศร้า” ให้ประทับใจผู้อ่านนั้นใครหลายคนอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องยาก  แต่จริงๆ แล้วเพียงแค่นักเขียนใส่ใจและดูรายละเอียดให้มากขึ้นอีกสักนิด ก็จะทำให้ฉาเศร้าที่ดูแสนจะธรรมดา สามารถเรียกน้ำตาของคนอ่านได้แล้วจ้ะ