อยากเป็นนักเขียนต้อง...

        น้องๆนักเขียนชาว Dek-d.com เป็นยังไงกันบ้างจ๊ะ งานเขียนคืบหน้าไปถึงไหนแล้วเอ่ย วันนี้พี่นัทมีเคล็ดลับดีๆสำหรับน้องๆที่อยากเป็นนักเขียนมืออาชีพมาบอกกันพร้อมแล้วไปเริ่มกันเลย

อยากเป็นนักเขียน (มืออาชีพ) มีเคล็ดลับมาบอก

        อาชีพนักเขียน เป็นอาชีพหนึ่งที่ให้ทั้งความรู้ สาระ และความบันเทิงแก่ ผู้อ่าน ทั้งเป็นอาชีพที่สร้างชื่อเสียงและรายได้อาชีพหนึ่ง บางคนมีรายได้จากอาชีพนี้มหาศาล อย่าง เจ.เค.โรว์ลิ่ง เจ้าของผลงานสะท้านโลก Harry Potter ที่เสกเธอให้เป็นเศรษฐีนีในพริบตา ...

        การที่จะประสบความสำเร็จเช่นนั้น นอกจากการมีพรสวรรค์เป็นต้นทุน สิ่งสำคัญผู้นั้นต้องมีฉันทะคือพรแสวงเต็มเปี่ยม พยายามฝึกฝนพัฒนาฝีมืออยู่เสมอ เมื่อนั้นการได้เป็นนักเขียนมืออาชีพเป็นที่ติดอกติดใจของ นักอ่านย่อมไม่ไกลเกินเอื้อม แต่การที่จะก้าวไปถึงจุดนั้นได้ นอกจากการฝึกฝนและการพัฒนาตนอย่างที่กล่าวมาแล้ว สิ่งหนึ่งที่ จะช่วยให้ประสบความสำเร็จได้เร็วขึ้นคือ เคล็ดลับวิธีจากนักเขียนที่ประสบความสำเร็จทั้งหลาย

ปลูกนิสัย...รักการอ่าน

        วีระศักดิ์ จันทร์ส่งแสง นักเขียนสารคดีอิสระ เจ้าของรางวัลชนะเลิศ เซเว่นบุ๊ค อะวอร์ด ปี 2550 ประเภทสารคดี ผลงาน “ให้ความรักนำทาง” เป็นผู้หนึ่งที่กล้ายืนยันว่าไม่มีนักเขียนคนไหนประสบความสำเร็จโดยไม่ผ่านการอ่านมาก่อน รวมถึงตัวเขาที่อ่านทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น บทกวี และอื่นๆ

        “ผมมาจุดนี้เพราะอ่านหนังสือทุกประเภท ทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น แม้แต่บทกวี ทำให้ได้ ทั้งสำนวน ภาษา ลีลา การดำเนินเรื่องราว การขึ้นต้น ลงท้าย จากการเขียนของนักเขียนแต่ละคน จากนั้นก็มาทดลองเขียนโดยเริ่มที่เรื่องสั้น 2-3 เรื่อง แล้วให้เพื่อนอ่านเพื่อนว่าเรื่องที่เขียนไม่ใช่เรื่องสั้นแต่เป็นสารคดี ดูยังไงก็เป็นสารคดี ตั้งแต่นั้นจึงเลือกเขียน สารคดีมาถึงวันนี้” วีระศักดิ์เล่าถึงเส้นทาง นักเขียนของเขา

หาแนวให้เจอ

        การจะเป็นนักเขียนนั้น สิ่งสำคัญจะต้องหาแนวของตัวเองให้เจอ เพราะไม่อย่างนั้นจะหาดีสักอย่างไม่ได้ ซึ่งการที่จะเป็นนักเขียนนั้นต้องดูว่าตนเองชอบแบบไหน ถนัดแนวไหน เมื่อรู้ว่าชอบหรือถนัดแนวไหน จงหมั่นฝึกหัดในแนวนั้นๆ หรือหากไม่ชอบไม่ถนัด ก็สามารถที่จะเปลี่ยนไปลองเขียนแนวอื่นบ้าง จนกว่าจะหาแนวที่ตนถนัดและชอบ

        “บางคนอยากเป็นนักเขียนนวนิยาย แต่พอเขียนไปกลายเป็นว่าเล่าเรื่องไม่เป็นเรื่อง ลำดับเรื่องไม่เป็น ขึ้นต้นลงท้ายไม่เป็น ฝึกอย่างไรก็แล้ว ก็อาจจะไปเขียนบทกวี เรื่องสั้น หรือเป็นนักวาดรูป อะไรสักอย่างก็ได้ เพื่อ ค้นดูว่าตัวเองชอบและถนัดอะไร อย่างผมตอนแรกเขียนเรื่องสั้น แต่เขียนยังไงก็ไม่เป็นเรื่องสั้น เพื่อนบอกเป็นสารคดี ก็เขียนสารคดีตั้งแต่นั้น” วีระศักดิ์ กล่าวอย่างอารมณ์ดี

ฝึกอย่างอดทนจากง่ายไปยาก

        ประชาคม ลุนาชัย นักเขียนนวนิยาย ผู้หนึ่งที่ได้รับการขนานนามว่าเป็นจอมล่ารางวัล เพราะผลงานของเขา 14 เล่ม ไม่นับรวมผลงานในปี 2551 ซึ่งมีประมาณ 3 เล่ม จากที่ได้ส่งเข้าประกวด ทั้งซีไรต์งานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ เซเว่นบุ๊ค อะวอร์ด และที่อื่นๆ ได้รับรางวัลชนะเลิศทั้งหมด 12 เล่ม ซึ่งแม้จะไม่มีรางวัลซีไรต์สักเล่ม แต่ก็ถือว่าเป็นนักเขียนที่ประสบความสำเร็จคนหนึ่ง

ประชาคมเริ่มต้นการเป็นนักเขียนด้วยบทกวีที่เขาบอกว่าตัวหนังสือไม่มาก จากนั้นก็เปลี่ยนมาเขียนเรื่องสั้นและนวนิยาย

        “ผมเริ่มงานเขียนใหม่ๆ ยังไม่ไปถึงนวนิยาย แต่เริ่มที่อะไรมันดูง่ายกว่าคือกวี ความจริงบทกวีก็ยาก แต่บทกวีตัวหนังสือน้อย ใช้เวลาและเนื้อที่ก็น้อย พอเริ่มบทกวี ไประยะหนึ่งก็ดูไม่เป็นกวี กลายเป็นไป ซ่อมกลอนประตูหน้าต่างให้ชาวบ้านเขา จึงเปลี่ยนไปเขียนเรื่องสั้น ส่งไปลงตามนิตยสารต่างๆ” ประชาคมเล่าอย่างมีความสุข

        ประชาคมเล่าว่า ถ้าเราฝึกความอดทนบ่อยๆ ก็จะทำให้มีความอดทนเพิ่มขึ้น เหมือนนักยกน้ำหนัก ซึ่งตอนยกแรกๆ เริ่มต้นด้วยการยกคานเปล่าๆ ต่อมาก็เพิ่มน้ำหนักขึ้นเรื่อยๆ ดังนั้น เมื่ออดทนกับตัวหนังสือน้อยๆ ได้อย่างบทกวีทนกับตัวหนังสือที่มากขึ้นอย่างเรื่องสั้นได้ จากนั้นจึงมาทดสอบกับนวนิยายซึ่งมีตัวหนังสือที่มากกว่า

รู้เคล็ดลับดีๆอย่างนี้แล้วน้องๆนักเขียนชาว Dek-d.com ก็อย่าลืมนำไปใช้กันนะจ๊ะ วันนี้พี่นัทขอปิดท้ายด้วย

คำคมนักเขียน 

“หนังสือและเพื่อนควรมีไม่มากนักแต่ขอให้เป็นชั้นดี

ความยากลำบากของวรรณคดีมิได้อยู่ที่ข้อเขียน

แต่อยู่ที่การเขียนสิ่งที่ต้องการแสดงความหมายออกมาต่างหาก”

(by Robert Louis Stevenson)

ติดตามเคล็ดลับนักเขียนดีๆ และคำคมนักเขียนเด็ดๆ ได้ใหม่ในอาทิตย์หน้าจ้าน้องๆนักเขียนชาว Dek-d.com แวะเข้าไปทักทายพี่นัทได้ที่ My id นะจ๊ะ

พี่นัทขอขอบคุณข้อมูลจาก Jobjob.com ，Post Today 31 กรกฏาคม 2551 , A World of Proverbs by Patricia Houghton Blanford Press 1981 และภาพประกอบจาก nipic.com