เขียนเรื่องผีอย่างไรให้คนอ่านขนหัวลุก

เขียน….เขียน....เขียน....กันไปถึงไหนแล้วจ๊ะ

วันนี้พี่นัทเอาใจน้องๆ นักเขียนชาว Dek-d.com ด้วย เทคนิคการเขียนเรื่องแนวลึกลับสยองขวัญ มาดูกันซิว่าจะมีวิธีการอย่างไรที่จะทำให้ นักอยากจะเขียนทั้งหลายสร้างสรรค์เรื่องราวได้น่าขนหัวลุกสยองขวัญ

          เชื่อกันว่าการเขียนเรื่องแนวนี้ เป็นการแสดงกึ๋นหรือมันสมองของผู้เขียนอย่างแท้จริง ยิ่งกว่าการเขียนเรื่องแนวใดๆ  เรื่องลึกลับต้องมีโครงเรื่องที่สร้างความเขม็งเกลียวให้แก่ผู้อ่านได้บางคนได้บางคนก็เปรียบว่าเหมือนกับเกมแมวไล่จับหนูระหว่างผู้อ่านกับนักเขียน แต่เรื่องลึกลับก็มีลักษณะบางอย่างเช่นเดียวกับเรื่องแนวอื่นๆคือต้องมีแรงผลักดันที่สำคัญยิ่งมีเหตุผลที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ โดยส่วนใหญ่มักเป็นเหตุผลที่ล่อแหลม และผลก็คือความหายนะ (ฆาตกรรม)

         ในขณะที่เรื่องโรแมนติกจะเต็มไปด้วยอารมณ์และความรู้สึกครอบงำแต่เรื่องลึกลับเต็มไปด้วยเหตุและผล อะไรบางอย่างได้เกิดขึ้น และทำไม และอย่างไร จะถูกนำมาอธิบายในเรื่อง

         เรื่องลึกลับส่วนใหญ่มักเป็นเรื่องของการฆาตกรรมเพราะมันเป็นพฤติกรรมของมนุษย์ที่น่ารังเกียจที่สุด การเปิดเรื่องมักเขียนอย่างรัดกุมเสมอและแน่นอนที่ตอนกลางเรื่องเป็นเรื่องของการก่ออาชญากรรม ส่วนใหญ่เป็นการค้นหาฆาตกร

        กุญแจสำคัญของเรื่องแนวนี้คือแรงจูงใจ เรื่องลึกลับเป็นเหมือนปริศนาประการหนึ่งที่นักเขียนได้เจตนาวางหลักฐานเอาไว้เพื่อล่อให้ผู้อ่านหลงทาง สิ่งที่ผู้เขียนหลายคนสนุกในการเขียนเรื่องลึกลับก็คือ ขณะที่กำลังนำผู้อ่านไปสู่ปริศนาและการแก้ไขปมปัญหา นอกจากนี้ ผู้เขียนยังมีโอกาสได้วิจารณ์ปัญหาสังคม ศีลธรรม หรือจริยธรรมของผู้คนในสังคมได้อีกด้วย

เคล็ดลับในการวิจารณ์แสดงความคิดเห็นก็คือ

อย่าทำอย่างหนักหน่วงจริงจังเกิดไปนัก เรื่องลึกลับทุกๆ เรื่องต้องอธิบาย:

1.แรงจูงใจ

2.วิถีทาง

3.โอกาส

          แรงจูงใจของฆาตกรต้องสมเหตุสมผล แต่ก็ต้องน่าหลาดเสียวด้วยอาจมีผู้สงสัยว่า “ความสมเหตุสมผล”นี้หมายถึงในมุมมองของอาชญากรใช่หรือไม่?

          คำตอบคือ ใช่ ทั้งในมุมมองของอาชญากรและมุมมองของผู้อ่านมันต้องสมเหตุสมผล แม้ว่าฆาตกรจะโรคจิตก็ตาม

          คุณรู้จักคำว่า“cozy” หรือไม่ นี่คือเรื่องลึกลับแนวหนึ่งของอกาธา คริสตี้ ราชินีแห่งเรื่องสยองขวัญ มักเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในท้องถิ่นเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ของอังกฤษ ผู้คนที่อยู่อาศัยล้วนเป็นผู้ดีมีตระกูล แต่ไม่นานผู้อ่านจะค่อยๆรู้ว่าที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้มีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากลซ่อนอยู่

{pic-desc}

          เรื่องราวต่อมาก็คือ การกระชากหน้ากากของผู้ดีจิตทรามบางคนออกมาเผยให้เห็นตัวตนที่แท้จริงของเขา ส่วนใหญ่เป็นเรื่องฆาตกรรม เช่น เรื่องการยักยอกผลประโยชน์ที่ฆาตกรจำเป็นต้องฆ่าเพื่อปกปิดความผิด เป็นต้น

          เมื่อเราอ่านเรื่องแนวนี้จบลง เราจะตระหนักว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่อย่างที่เราคิด หมู่บ้านเล็กๆ ที่แสนจะอบอุ่นไม่ได้เป็นอย่างเช่นที่มันเป็น เช่นเดียวกับทุกวันนี้ที่โลกของเราพิลึกกึกกือมากขึ้นทุกวัน อาชญกรมีโอกาสก่อเหตุได้มากมายเราจึงสามารถหาเรื่องมาเขียนเรื่องแนวนี้ได้จากหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่งเสมอ

          เรื่องลึกลับเป็นเรื่องของสาเหตุและผลที่ตามมา อาชญากรที่กำลังจนตรอกไม่สามารถปกปิดความผิดได้ และจะไม่หยุดยั้งในสิ่งที่เขาต้องการ

          การสร้างลูกเล่นที่บรรยากาศและน้ำเสียงเป็นเรื่องสำคัญ สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผู้คนหหลงใหลเรื่องแนวลึกลับ เพราะมันเป็นการล้างมลทินทางในของผู้อ่าน ประการหนึ่ง นักสืบติดตามฆาตกรและไล่ล่าเขาจนเข้าไปในโลกมืดแล้วจับตัวเขา พฤติกรรมเช่นนี้คือตัวแทนของเหล่าผู้อ่าน เขาคืออัศวินขี่ม้าขาวผู้ปราบปรามความอยุติธรรมในสังคม

          นั่นคือส่วนที่ทำให้เรื่องลึกลับสร้างอารมณืหรรษาให้แก่ผู้อ่าน แล้วถ้าหากคุณไม่เคยสังเกตมาก่อน ขอบอกคุณว่าฆาตกรมักถูกจับได้

          และนี่คือส่วนหนึ่งของสูตรสำเร็จของเรื่องแนวนี้

{pic-desc}

หากสนใจเรื่องแนวลึกลับสำหรับเยาวชน จะเขียนทำนองไหนดี?

          ถ้ากลุ่มเป้าหมายเป็นเยาวชน แน่นอนที่มักจะไม่เป็นเรื่องฆาตกรรมพระเอกจะไม่มีความสามารถไล่จับผ็ร้ายโดยฝ่าฟันอันตรายต่างๆ แต่เขาจะสามารถจับผู้ร้ายได้โดยการใช้สติปัญญา ความฉลาดเฉลี่ยวของเขา และนี่ก็คือโครงเรื่องย่อๆ ของการเขียนเรื่องแนวลึกลับสักเรื่องหนึ่ง

          ตอนเปิดเรื่องคุณต้องเปิดด้วยเหยื่ออาชญากร อย่าทำผิดพลาดด้วยการซ่อนอาชญากรไว้จนกระทั่งตอนจบเรื่อง เราต้องแนะนำเขาตั้งแต่ตอนต้นเรื่อง หรืออย่างน้อยก็ไม่ควรเกินบทที่ 3

          บทเปิดเรื่องมักจะเสนอฉากฆาตกรรมและหลักฐานบางอย่าง มีผู้พบศพหลังจากเราวางรากฐานไว้แล้ว เราก็เรื่งทิ้งหลักฐานต่างๆ เป็นต้น หากมีโครงเรื่องย่อย เช่นเรื่องความรัก ก็ควรเริ่มหลังจากที่วางเรื่องหลักไว้อย่างมั่นคงแล้ว

          ว่าถึงส่วนของผู้ต้องสงสัย เขา/เธอก็ต้องหนีหรือพยายามที่จะหนี หรือปฏิเสธขอกล่าวหาทั้งหมด

          เป็นอย่างไรกันบ้างจ๊ะน้องๆ นักเขียนชาว Dek-d.com พี่นัทหวังว่าพอจะมีไอเดียสยองๆ ไปเขียนเรื่องให้คนอ่านขนหัวลุกกันบ้างนะจ๊ะ น้องๆนักเขียนชาว Dek-d.com ที่ตอนนี้เขียนเรื่องแนวสยองขวัญอยู่ เขียนเรื่องอะไรกันบ้างจ๊ะ ลองแนะนำให้เพื่อนๆ อ่านกันหน่อยซิ พี่นัทก็อยากอ่านเหมือนกันจ้า

{pic-desc}

พี่นัท ขอขอบคุณข้อมูลดีๆจาก หนังสือคู่มือนักเขียน โดย บงกช และภาพประกอบจาก baidu.com