| ปัญหาอย่างหนึ่งที่บรรดานักเขียน Dek-D.com ต้องพบเจอก็คือ ทำยังไง้ยังไงก็อัพนิยายไม่ทันสักที แม้ว่าจะมีเวลาว่างเหลือเฟือจากปิดเทอม ก็ยังไม่สามารถอัพนิยายได้ไวดั่งใจ แบบว่าอาทิตย์เว้นอาทิตย์ หรือเดือนเว้นเดือน ถึงจะอัพนิยายได้สักที ในขณะที่คนอื่นกลับอัพนิยายได้ทุกวันๆ จนเรตติ้งสูงติดอันดับหน้า Writer เขาทำกันได้ยังไงนะ หรือว่าใช้อินเตอร์เน็ตความเร็วสูง ไม่ใช่แน่นอน มันมีเคล็ดลับที่ใครๆก็สามารถทำได้ ลองเอาไปทำกันนะครับ รับรองว่าน้องจะเขียนนิยายได้ไวเหมือนติดจรวดแน่ๆ  เขียนบทสนทนาไปก่อน บทสนทนาเป็นสิ่งที่เขียนได้ง่ายกว่าบทบรรยายซึ่งต้องสรรหาคำเหมาะๆมาพรรณนา น้องๆซึ่งเป็นเจ้าของเรื่องย่อมรู้ว่าบทพูดนี้ใครพูดอยู่แล้ว ก็เขียนตรงส่วนนั้นไปก่อน บรรยายค่อยคิดทีหลังก็ได้ ร่างบทบรรยายแค่พอเข้าใจ ร่างบทบรรยายคร่าวๆก่อนว่าย่อหน้านั้นจะกล่าวถึงอะไร ไม่จำเป็นต้องเขียนลงลึกละเอียดมาก เอาแค่ผู้เขียนรู้อยู่คนเดียวก็พอ เขียนถูกเขียนผิดก็อย่าเพิ่งไปสน เขียนให้เสร็จๆ ไปก่อน ค่อยกลับไปแก้อีกที ย้อนกลับมาเก็บงานให้เสร็จ กลับมาแก้ไขใส่รายละเอียดลงไปตามที่เราต้องการได้เลย ซึ่งการจะย้อนกลับไปเก็บงานนั้นก็แล้วแต่เราว่าจะทำตอนไหน เขียนจบเรื่องหรือเขียนจบไปตอนสองตอนก็ได้ (แต่ถ้าเป็นพี่แบงค์เขียน พี่จะกลับไปเก็บงานหลังจากเขียนเสร็จแล้ว 10 ตอน เพราะจะได้มีตอนใหม่ให้อัพวันละ 1 ตอน ก็ 10 วันนั่นเอง) จะเห็นได้ว่าเทคนิคนี้ก็ดูไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย เหมือนกับการวาดภาพ ต้องร่างเส้นด้วยดินสอก่อนจะลงสีและตัดเส้น นิยายก็ไม่ต่างกัน เพียงแต่เราต้องเริ่มร่างทิศทางของเนื้อหานิยายก่อน แล้วค่อยปรับสำนวนภาษาหลังจากเขียนเสร็จแล้ว หากน้องๆ ได้ใช้เทคนิคนี้ น้องจะพบว่าตัวเราเขียนนิยายได้ไวขึ้นกว่าแต่ก่อนเยอะเลย ถ้าวางแผนดีๆ น้องสามารถเขียนได้วันละ 1 ตอนเชียวนะ  แล้วน้องๆล่ะครับ มีเคล็ดลับเขียนนิยายให้ไวติดจรวดยังไงกันบ้าง เอามาแชร์ให้พี่แบงค์และเพื่อนๆรู้กันบ้างนะครับ  |
เทคนิคเขียนนิยายให้ไวเหมือนติดจรวด
Dek-D Team
ทีมคอลัมนิสต์ Dek-D
86 ความคิดเห็น
วิธีน่าสนใจดีค่ะ ขอบคุณนะคะ ^^
ปกติจะเขียนทีเดียวเลยเสร็จสรรพ เพราะขี้เกียจกลับมาบรรยายใหม่ มันไม่ได้ฟิล =___=
"ฝึกพิมพ์ให้คล่อง"
การฝึกนี้จะทำที่ไหนตอนไหนเวลาใดก็ได้หากอยู่ต่อหน้าคอม
เวลาจะแชทกับเพื่อนจะโพสอะไรในเว็บบอร์ด ก็ลองหัดหาเรื่องที่จะพิมพ์มาให้ได้เยอะ ๆ
ถ้าพิมพ์ได้เยอะ ได้ยาว จนบ่อยครั้งเข้า เวลาจะเขียนนิยาย สิ่งที่อยากจะพิมพ์มันก็จะไหลมาเอง
อีกทั้งฝึกพิมพ์บ่อย ๆ ความเร็วในการพิมพ์ของเราก็จะเพิ่มขึ้น ทำให้พิมพ์ได้เร็วขึ้นไปพร้อมกัน
ที่สำคัญอย่าขี้เกียจในการพิมพ์คำศัพท์ที่ถูกจนต้องใช้ภาษาวิบัติ
หรือเลือกที่จะพิมพ์ภาษาวิบัติจนเป็นนิัสยลงไป
เพราะการพิมพ์ภาษาวิบัติมันจะถ่วงตัวเราเวลาที่จะพิมพ์อย่างจริงจัง
ทำให้หาตัวอักษรที่ต้องการพิมพ์ยากขึ้น ใช้เวลานานขึ้น
รวมถึงอาจจะทำให้ติดตัวเวลาทำงานจริงจนต้องเสียเวลากลับมาแก้ไขอยู่บ่อย ๆ
ดังนั้นฝึกพิมพ์ให้เยอะ ๆ อยู่ตลอดในทุกโอกาส แล้วพยายามใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง
มันจะช่วยในการพิมพ์นิยายให้เร็วขึ้นไปในตัวด้วยเช่นกัน
แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 พฤศจิกายน 2554 / 22:47
เห็นด้วยกับ #7
แต่ปัญหามันอยู่ที่ว่า เมื่อประโยคสวย ๆ ผุดขึ้นมาในหัวปุ๊บ และกำลังจะจิ้ม
พอนิ้วแตะแป้นเท่านั้นแหละ อ้าว เรือหาย ตรูลืมไปแล้ว
แล้วพอนั่งคิดใหม่ มันก็ดันไม่ได้ประโยคเดิมที่ต้องการ
คือ ประโยคที่คิดใหม่ มันก็สวยนะ แต่เหมือนมันไม่สวย ไม่ได้ดั่งใจเท่าที่ได้ก่อนหน้า แค่นั้นแหละ
เศร้า T^T
ส่วนที่อยากแนะนำเลยนะเรื่องนึง สำหรับเราที่เราคิดว่าน่าจะช่วยได้ คือเรามักจะตันเวลามานั่งคิดเอาหน้าคอมทีเดียวใช่ไหมล่ะ การมานั่งคิดเป็นชั่วโมงๆ คิดยังไงก็คิดไม่ออกหรอก
ส่วนใหญ่ พล็อตหรือเรื่องที่กำลังดำเนินไปเนี่ย มันมักจะผุดขึ้นมาต่อเนื่องเองเวลาที่เราไม่ได้อยู่ในท่าเตรียมพร้อมจะพิมพ์ทันที เช่น เวลานั่งรถเดินทางไปไหนมาไหน หรือกำลังจะเข้านอน (เราเป็นบ่อย) นั่นแหละ เราจึงต้องเตรียมพร้อมที่จะเก็บความคิดเอาไว้ให้ทันก่อนที่จะลืม คือจดเอาไว้คร่าวๆ ก่อนเวลาที่นึกจขึ้นมาได้
ส่วนใหญ่เราอยากจะมีโน้ตบุ้กบ้างเพราะมันส่วนตัว เวลาจะใช้จะได้ใช้เลยไม่ต้องเกรงใจเวลาใช้คอมส่วนรวมของบ้าน
แต่ถ้าจะให้ดีเลยนะ มันจะแต่งได้ต่อเนื่องเร็ซมากเวลาที่เรามีคอมใช้ได้ทันที เวลานึกขึ้นมาปุ๊บก็พิมพ์ปั้บ บางทีมือมันไปเร็วกว่าความคิดเลยด้วยซ้ำ
มันจะทำให้แต่งได้เรื่อยๆ ไหลลื่นมากเลย
ส่วนเดรื่องการบรรยายเนี่ย ถ้าอ่านหนัังสือเยอะๆ ในจำพวกที่เราชอบ เช่นเราแต่งนิยายและอ่านนิยายของนักเขียนคนอื่นๆ ที่ตีพิมพ์ที่เราชอบหลายๆ เล่ม อ่านเยอะๆ มันจะทำให้เราเอาแนวทางการเขียนแบบเขามาปรับใช้ได้ สมมติเราอ่านของแตมรี่กับของลูกชุบ บางทีจะสังเกตุเห็นว่า ของเจ้แตมเค้าจะมีลูกเล่นการเขียนเฮฮา ติดตลกตลอดเวลามากกว่า มันจะแนวคอมเมดี้ ไม่ค่อยดราม่า แต่ถ้าอ่านของลูกชุบแล้วล่ะก็แน่นอน ว่ามันจะไม่ได้ ฮาตลอดเว แต่สังเกตุไหมทำไมมันอ่านไม่มีเบื่อ มันสนุกแบบที่ไม่ต้องฮา เพราะพี่เค้าแต่งด้วยสำนวนแบบของเขา แบบที่มัรนอ่านแล้วไปตามเรื่อง มันลื่น พวกคำบรรยายแบบนั้นทุกคนอยากจะแต่งเป็นแน่นอน เพราะฉนั้น ลองเอามาปรับใช้ได้ แต่ไม่ใช่ว่าไปก็อบพล็อตก็อบอะไรเขามาแต่งนะ แค่เอาแนวทางการบรรยายของเขามาปรับใช้จ้าาา เราแค่แแนะนำ มีอะไรไม่พอใจขอให้ส่งข้อความมาที่หน้าเพจจนะ อย่าด่ากันให้เปลืองพื้นที่บล็อกของเขา*
เราก็มีเทคนิคเฉพาะตัว
คือเปิดเพลงสนุกๆที่เราชอบ พอแต่งนิยายเราก็รู้สึกว่ามันไม่ค่อยตัน
ไม่ค่อยขี้เกียจแต่งด้วย เพราะมันเหมือนกับทำให้เราสนุกไปกับการแต่ง
ลองเอาไปใช้ดูก็ได้นะ :)))