/>

จับผิดการใช้ภาษา 5 ข้อที่นักเขียนนิยายควรจำ! []

วิว

        ช่วงนี้อากาศหนาวขึ้นอีกแล้ว หลายคนคงได้นอนซุกตัวอยู่กับบ้าน ไม่ต้องไปโรงเรียนเพราะมีการชุมนุมใช่ไหมคะ แต่ออฟฟิศเด็กดียังเปิดให้บริการน้องๆ เหมือนเดิม ไม่ว่าจะมีม๊อบหรือไม่มีม๊อบ น้องๆ ก็จะได้มีพื้นที่เขียนนิยาย และมีบทความดีๆ ให้อ่านกันต่อไป

        เริ่มเลยดีกว่า เมื่อสิ้นปี เว็บไซต์ Dek-D ก็ร่วมกับสำนักพิมพ์ Enter Books จัดกิจกรรมใหญ่คือ Enter Books Writer Episode 3 ในงานนี้พี่ก็รับหน้าที่เป็นหนึ่งในคณะกรรมการที่ต้องให้คอมเม้นต์และให้คะแนนน้องๆ ผู้เข้าประกวดด้วย จากการให้คอมเม้นต์นี้เองทำให้พี่รู้สึกว่า หลายคนยังมีปัญหากับการใช้ภาษากันอยู่นะ แล้วดันเป็นปัญหาเหมือนๆ กันเสียด้วย

        เวลาที่เราพูดเรื่อง "การใช้ภาษา" เรามักจะนึกถึงแค่ "ใช้คำยังไงให้สละสลวย" หรือ "สะกดคำยังไงให้ถูกต้อง" แต่มันไม่ได้มีแค่นั้นน่ะสิ และนี่แหละคือสิ่งที่ทุกคนมองข้ามไป วันนี้พี่จะมาฟันธง 5 จุดที่นักเขียนมือใหม่มักทำพลาดบ่อยเวลาแต่งนิยายสักเรื่อง
 
*ประโยคตัวอย่างบางข้อตัดมาจากนิยายที่ส่งประกวดเพื่อใช้เป็นวิทยาทาน

จุดที่ 1 คำซ้ำ

         คำซ้ำ คือคำเดียวกัน เอามาใช้ใกล้ๆ กัน แถมยังเป็นในความหมายเดียวกันอีก การใช้คำซ้ำไม่ได้ทำให้ความหมายผิด แต่อ่านแล้วรู้สึกขัดๆ
 
...แล้วจะแปลกอะไรที่มันคิดที่จะจัดการกับเราสองคน
...แล้วจะแปลกอะไรที่มันคิดจัดการกับเราสองคน

        ถ้าเจอแบบนี้ มีทางแก้ให้ 2 ทาง คือ ตัดออกหรือเปลี่ยนคำ แล้วดูว่ายังได้ใจความเดิมอยู่ไหม เลือกคำที่ตัดได้หรือเปลี่ยนได้ แต่ถ้ามันเปลี่ยนไม่ได้จริงๆ ก็ต้องเปลี่ยนทั้งประโยคเพื่อเลี่ยงคำนั้น
 
พ่อข้าคงภูมิใจที่เห็นข้าพึ่งพาตัวข้าเองได้
พ่อคงภูมิใจที่เห็นข้าพึ่งพาตัวเองได้

จุดที่ 2 คำเฟ้อ

        คำเฟ้อคล้ายๆ กับคำซ้ำ มีหลายรูปแบบ เช่น ใช้คำที่มีความหมายเหมือนกันมาเขียนบรรยาย ทั้งๆ ที่จะใช้คำเดียวก็ได้
 
ผมอาจยิ่งถูกโดนมองเป็นตัวประหลาด
ผมอาจยิ่งถูกมองเป็นตัวประหลาด
ในการที่จะทำอะไรสักอย่าง เราต้องมีเป้าหมาย
จะทำอะไรสักอย่าง เราต้องมีเป้าหมาย

         หรือใช้คำประเภท "รู้สึกเหมือน" "รู้สึกราวกับว่า" "ในการที่จะ" คำพวกนี้ถ้าตัดออกก็ยังได้ความหมายเดิมอยู่ ไม่ได้ช่วยให้คนอ่านเข้าใจการบรรยายมากขึ้นเลย

จุดที่ 3 คำผิดความหมาย

         คำพวกนี้มันเกิดจากเราพยายามใช้คำหรูๆ คำสวยๆ เพื่อให้เข้ากับเนื้อเรื่องอันอลังการของเรา บางทีไม่รู้หรอกว่าเราใช้ผิด คนอ่านก็ไม่รู้เหมือนกัน เพราะส่วนใหญ่จะกวาดตาอ่านอย่างรวดเร็ว ไม่ได้มานั่งเพ่งพินิจว่าคำนี้หมายความว่าอะไรกันแน่
 
เขาเดินเข้าไปยังคฤหาสน์อันใหญ่โตรโหฐาน
รโหฐาน = สถานที่ส่วนตัว, ที่ลับ, ที่สงบ
เขาเดินเข้าไปยังคฤหาสน์อันใหญ่โตมโหฬาร
มโหฬาร = ใหญ่โต
 

จุดที่ 4 โวหารซ้ำซาก

        โวหารซ้ำซาก หรือ cliché (คลีเช่) คือพวกคำเปรียบเปรยหรือการบรรยายบางอย่างที่มันเคยเป็นคำบรรยายปกตินั่นแหละ จนกระทั่งมีคนเอามาใช้ซ้ำ...ซ้ำ...ซ้ำ...ไปเรื่อยๆ จนคนอ่านเดาได้ทันที เช่น เปรียบผู้หญิงว่าสวยเหมือนนางฟ้า แก้มแดงเป็นลูกตำลึงสุก

        หลายคนอาจจะบอก "ถ้าไม่ให้ใช้คำเปรียบเปรยพวกนี้แล้วจะให้เปรียบประหลาดๆ แบบ แก้มแดงเป็นตูดลิง หรือไง" ก็ไม่ขนาดนั้น คำพวกนี้ใช้ได้ แต่อย่าใช้บ่อย คนอ่านเขารู้ทัน พอเจอคำพวกนี้ก็ข้ามไปเลย ไม่ได้ซึมซับข้อมูลว่าสวยขนาดไหน แก้มแดงแบบไหน เพราะเขาเห็นคนเขียนใช้คำแบบนี้มาเยอะแล้ว

        สมมติเราบรรยายไปแล้วว่าแก้มแดงเป็นลูกตำลึงสุก ต่อไปก็ลองเปลี่ยนเป็นแก้มแดงเป็นสีกลีบกุหลาบบ้าง
 

จุดที่ 5 ประโยคซับซ้อน

        อันนี้พี่เจอบ่อยมากในการประกวดนิยายแฟนตาซี (ตอนที่เป็นกรรมการนิยายรักไม่เจออะไรแบบนี้นะ) เข้าใจว่าเด็กๆ หลายคนจำมาจากนิยายแฟนตาซีที่ตัวเองอ่าน ซึ่งเน้นการบรรยายยาวๆ ฉากอลังการงานสร้างไว้ก่อน ทำให้เกิดความเชื่อผิดๆ ว่า "ยิ่งใช้ประโยคยาวๆ ซับซ้อน ยิ่งแสดงศักยภาพการเขียนของเรา"

        จริงๆ มันก็แสดงศักยภาพการเขียนอยู่หรอก เพียงแต่จะเขียนนิยายให้ได้ดี เราต้องใช้ภาษาที่อ่านแล้วเข้าใจ ไม่จำเป็นต้องศัพท์หรู ประโยคความซ้อนเยอะๆ แค่ใช้ศัพท์ง่ายๆ ประโยคความเดียวธรรมดา สื่อสารให้คนอ่านเข้าใจได้ ก็ถือว่าเราเป็นนักเขียนที่มีความสามารถแล้ว

        ยกตัวอย่างจากนักเขียนคนหนึ่งในการประกวดที่ใช้ประโยคความซ้อนเยอะมาก จนบางทีหลุดเสียเอง
 
เจ้าหล่อนที่ทำหน้าเจ็บปวดปานจะขาดใจตาย เมื่อค่อยๆ ถอดรองเท้าแก้วคู่น้อยนั้นออก แต่ไม่ยอมทิ้งเอาไว้ตามคำสั่งของเธอ กลับกอดเอาไว้แนบอกอย่างทะนุถนอม และช้อนดวงตาสีฟ้าสดใสกลมโตที่มีขนาดพอๆ กับไข่ไก่เบอร์ศูนย์อันเปี่ยมไปด้วยแววตาอ้อนวอนเหมือนลูกหมาที่ถูกทิ้งไว้ข้างทางในวันฝนตก

        ประโยคนี้หากริยาของ "เจ้าหล่อน" ไม่เจอแล้ว เพราะขยายทุกเม็ดจนส่วนขยายกลืนใจความสำคัญไปหมด

        กับอีกกรณีคือเอาส่วนขยายยาวๆ มาคั่นระหว่างคำสั้นๆ
 
มาเรียพยายามบอกตัวเองซึ่งกำลังแหวกว่ายผ่านสายน้ำที่เชี่ยวกรากว่า
มาเรียกำลังแหวกว่ายผ่านสายน้ำที่เชี่ยวกราก เธอบอกตัวเองว่า

        ประโยคนี้ใจความหลักของมันคือ "มาเรียพยายามบอกตัวเองว่า" แต่เราอยากจะบรรยายการกระทำของมาเรียควบไปด้วยเลยซ้อนมันไว้ระหว่างคำเสียเลย แล้วทำให้เหลือติ่ง 'ว่า' ปิดท้ายอยู่คำเดียว

        บางทีเรามีบทบรรยายที่อยากเขียนลงไปเหลือเกิน และเราก็มักใช้มันเป็นส่วนขยายของประโยคเดิม แทนที่จะขึ้นประโยคใหม่ แต่อย่าดูถูกพลังของประโยคความเดียว อย่าเข้าใจผิดว่าประโยคความซ้อนยาวๆ 'ที่-ซึ่ง-อัน' เป็นประโยคแสดงความสามารถทางวรรณศิลป์ ถ้าไม่ใช้ไม่ใช่นักเขียน

        ก็จริงที่ประโยคความซ้อนมันเขียนยากกว่าประโยคความเดียว แต่ถ้าเรายังไม่แม่น เขียนแล้วยังหลุด หาประธานกับกริยาหลักไม่เจอ ก็อย่าเพิ่งรีบเขียนดีกว่า ถ้าขยายแล้วมันงง หาใจความเดิมไม่ได้ อย่าเพิ่งขยายดีกว่า
 

จุดพิเศษ

        แถมให้อีกข้อซึ่งเป็นเรื่องที่ทุกคนรู้ดีกันอยู่แล้ว คือ "การสะกดคำ" คำที่มักใช้ผิดบ่อยๆ คำที่อาจสะกดได้เป็นอย่างอื่น ลองเช็คดูจากพจนานุกรมหรืออินเทอร์เน็ต อย่าหวังพึ่งพิสูจน์อักษรอย่างเดียว เราเป็นเจ้าของผลงานเองก็ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย
 
ผิด ถูก
สังเกตุ สังเกต
อนุญาติ อนุญาต
กระพริบ กะพริบ

        ส่วนอีกเรื่องคือ "การทับศัพท์" หรือ "การถอดคำจากต่างประเทศ" ศัพท์บางคำจากต่างประเทศเรารู้ดีอยู่แล้วว่าเขียนยังไง แต่สำหรับคำอื่นๆ ที่ไม่ได้มีเขียนกันทั่วไป ต้องดูหลักเกณฑ์การทับศัพท์ของราชบัณฑิตยสถาน (โหลดไปศึกษาได้ที่นี่) หรือเอาอย่างดีสุดก็ตรวจสอบให้แน่ใจว่าคำๆ นี้อ่านยังไง ทับศัพท์ผิดจาก ก เป็น ค ยังพออภัยได้ แต่เขียนคำอ่านผิดนี่ ทำให้คนอ่านนึกศัพท์ต้นทางไม่ออกได้เลยนะ
 
Utopia เขียนทับศัพท์ว่า "ยูโทเปีย" ไม่ใช่ "อูโทเปีย"
 
 

ข้อผิดพลาดพวกนี้เราแก้ไขได้ตอนอ่านทวนหรือรีไรท์
ไม่จำเป็นต้องมานั่งเครียดกับเรื่องพวกนี้ระหว่างแต่ง
แต่จะดีกว่าถ้าเราฝึกตัวเองให้เลี่ยงเรื่องพวกนี้ได้โดยอัตโนมัตินะคะ

https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=nong

พี่น้อง - ผู้เขียน

คอลัมนิสต์

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #การเขียน #คำซ้ำ #คำผิด #การใช้ภาษา

บทความที่นิยมอ่านต่อ

ยอดถูกใจสูงสุด

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?