/>
Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

คลินิกนักเขียน ตอน กัลฐิดา กับฉากเปิดแฟนตาซีในตำนาน []

วิว

คลินิกนักเขียน
ตอนกัลฐิดากับฉากเปิดแฟนตาซีในตำนาน

ขอทักทาย ชาว writer ทุกคนที่ติดตามคอลัมน์ "คลินิกนักเขียน" ของเรา สำหรับเดือนนี้ เราส่งมือหนึ่งด้านแฟนตาซี เจ้าของนามปากกา "กัลฐิดา" มานั่งเก้าอี้ ปรึกษาปัญหาการเขียนนิยาย พร้อมวิเคราะห์วิจารณ์อย่างจัดเจน ในหัวข้อ "ฉากเปิดนิยายแฟนตาซี" ซึ่งกัลฐิดาออกปากว่า เป็นฉากที่สำคัญมากที่สุด นิยายจะอยู่หรือไป ก็ขึ้นอยู่กับฉากแรกนี่แหละ 
 
อยากขอบคุณน้องๆ ทุกคนที่ส่งผลงานเข้ามาร่วมสนุก ครั้งนี้ ถือว่าผลตอบรับดีมาก เป็นกำลังใจให้ทั้งพี่ตินและตัวคุณหมอนักเขียนรุ่นพี่ของเราได้มากเลยจ้ะ 

และอย่างที่บอกไว้ เร็วๆ นี้ คลินิกนักเขียนของเราจะมี
กิจกรรมพิเศษ ชนิดที่ไม่เคยมีที่ไหนมาก่อน พี่ตินอยากให้น้องๆ จับตาดูให้ดีๆ เพราะตอนนี้ เรากำลังวางแผนการอย่างขะมักเขม้นเลยละ รับรองว่าเลิศสุดๆ อย่างแน่นอน 

วันนี้ ทักทายแค่นี้พอ ไปดูกันดีกว่าว่า กัลฐิดา เขามีเคล็ดลับอะไรดีๆ มาแนะนำพวกเราบ้าง

ประวัติหมอนักเขียน No.04
 

นามปากกา : กัลฐิดา 

ผลงาน : นิยายสุดฮอตของเด็กดี "เซวีน่า มหานครแห่งมนตรา" "Lost 1-2" "Lincorn Diary" ฯลฯ 

บอกเล่าเก้าสิบ :

นักเขียนแฟนตาซีคนดังจากสนพ. สถาพรแฟนตาซี ที่เอ่ยชื่อใครๆ ต้องรู้จักและเคยได้ยิน เจ้าของผลงานฮอตฮิตขายดีถล่มทลาย   เซวีน่า มหานครแห่งมนตราที่ชาวเด็กดีชื่นชม เร็วๆ นี้ กัลฐิดากำลังจะมีผลงานแฟนตาซีใหม่ ซึ่งเชื่อว่าต้องขายดีอีกเช่นเคย

หมอนักเขียนขอพูด :

 ก่อนอื่นเลยนะคะ พี่เชื่อว่า น้องๆ ทุกคนที่ส่งผลงานเข้ามา มีความตั้งใจที่จะเป็นนักเขียน และแน่นอน สักวันหนึ่งเราคงจะอยากลองส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์เพื่อรับการพิจารณา ดังนั้น ก่อนพี่จะคอมเมนต์อะไรในเนื้อหาการเปิดเรื่องนี้  พี่ขอแนะนำ การทำให้ ต้นฉบับของเราให้เป็นมาตราฐานน่าอ่าน บก. เห็นบก. รัก บก. ปลื้มก่อนนะคะ
 
1 กระดาษ เอสี่ ขอบกระดาษหนึ่งนิ้วโดยรอบ
2 กำหนดลักษณะย่อหน้า (ดังรูป)


 
เหตุผลก็เพราะ ทุกครั้งที่เราขึ้นบรรทัดใหม่โดยการเอ็นเตอร์ ก็จะมีการย่อหน้าให้หนึ่งแท็บโดยที่เราไม่จำเป็นต้องกด หรือรัวสเปซบาร์ให้เมื่อยและเสี่ยงต่อการไม่เท่ากันเลย และอย่าลืมตั้งกั้นหน้ากั้นหลังย่อหน้าเป็นแบบ ดังรูป


 
3 ขนาดตัวอักษร เรามักใช้ Cordia หรือ Angsana ขนาด 14 หรือ 16
4 ทุกครั้งที่มีการเว้นวรรค จะเคาะสเปซบาร์แค่ 1 ครั้ง และหลังสัญลักษณ์ เช่น ไม้ยะมก (ๆ) ตัวเลข ตัวอักษรที่ต่างภาษากัน ก็จะเคาะสเปซบาร์แค่ 1 ครั้ง
5 อย่าลืมกำหนดเลขหน้า และระบุชื่อเรื่องและชื่อของเรา (อาจมีอีเมลติดต่อหรือเบอร์โทร.) เอาไว้ในท้ายกระดาษหรือหัวกระดาษก็ได้ตามชอบค่ะ
 
แต่พี่รู้ว่าทุกคนจะต้องโพสในหน้าเด็กดีด้วย ดังนั้น ควรพิมพ์ในเวิร์ดและนำมาจัดหน้ากระดาษในเด็กดีทีหลังนะคะ ซึ่งๆ เด็กดีเวอร์ชั่นใหม่แค่วางที่พิมพ์ในเวิร์ดลงไปก็อ่านสบายตาดี 

เคล็ดลับการเปิดเรื่องอย่างไรให้โดนใจคนอ่าน
 
การเปิดเรืองเหมือนเป็นตู้โชว์สินค้าร้านค้า เป็นสิ่งที่ร้านค้านำมาจัดแสดงเพื่อเชิญชวนให้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาสนใจจนต้องเดินเข้าในร้านเพื่อเลือกซื้อสินค้า การเปิดเรื่องก็เช่นเดียวกัน สำหรับกัลตอนเป็นนักอ่าน กัลจะตัดสินใจอ่านนิยายสักเรื่องหรือซื้อนิยายสักเล่ม กัลก็จะให้โอกาสหนังสือเล่มหนึ่ง แค่ 5 หน้านิยาย หรือประมาณ 2-3 หน้าเอสี่เท่านั้น พอมาเป็นนักเขียนเอง เลยกลัวนักอ่านประเภทเดียวกับตัวเอง (หัวเราะ)
 
จริงๆ แล้วทุกส่วนของนิยายมีรายละเอียดและจุดที่ควรระวังต่างกัน แต่ทั้งหมดนั้นเพื่อตอบโจทย์ของหน้าที่ของแต่ละส่วนที่ไม่เหมือนกัน อย่างที่กัลบอกแต่แรก หน้าที่ของการเปิดเรื่องคือ การเชิญชวน
 
การเชิญชวนทำได้หลายแบบ ตั้งแต่ การร้องเรียกแบบตรงไปตรงมา การกระตุ้นความสนใจทั้งจากความตื่นเต้น ความตกใจ ความเจ็บปวด ความสนุก และความสงสัย แต่ละแบบก็เหมาะกับนิยายแต่ละประเภท ขึ้นอยู่กับโครงเรื่องที่ผู้เขียนต้องการนำเสนอ
 
ดังนั้น เคล็ดลับของการเปิดเรื่องที่ดีจึงเกิดจากการแต่งงานกันของ คุณโครงเรื่อง กับ คุณวิธีการเปิด โดยมีกาวยาใจเป็น ‘ทักษะด้านการสื่อสารของผู้เขียน’ ด้วย 3 องค์ประกอบนี้ การเปิดเรื่องที่ดีจึงเกิดขึ้น เรามาพูดถึง คำนิยามของการการเปิดเรื่องที่ดีก่อน ว่ามันเป็นแบบไหน
สำหรับกัล การเปิดเรื่องที่ดี มีคุณสมบัติดังนี้
  1. ชัดเจน เพราะเราต้องการเชิญชวนให้นักอ่านถ้าสิ่งที่เราเล่าไม่ชัดเจน ก็เหมือนตู้โชว์สินค้าที่กระจกมัว ไม่มีทางที่ใครจะเห็นสินค้าชั้นดีที่อยู่ด้านใน
  2. ลำดับถูกต้อง เพราะเรามีเวลาแค่ 2 – 3 หน้าเอสี่เท่านั้น เราต้องการความกระชับ ได้ใจความ การเปิดเรื่องอาจจะเป็นส่วนเดียวที่มีข้อบังคับมากที่สุดว่า ไม่ใช่เราอยากเขียนอะไรก็เขียนได้ เพราะอย่างที่บอก โอกาสที่นักอ่านให้มันน้อยแค่เวลาไม่ถึง 2 นาที (บางครั้งแค่ 30 วินาทีด้วยซ้ำนะคะ)
  3. เข้าเป้า หมายถึง เราต้องเลือกว่าจะฟันดาบลงตรงไหน ฟันแล้วต้องฟันให้ขาด แต่ถ้าเราผ่านสองคุณสมบัติแรกแล้ว ข้อที่สามนี้ก็จะทำได้ง่ายขึ้น
  4. ส่งต่ออย่างมีประสิทธิภาพ เพราะนี่คือการเปิดเรื่อง ต่อให้เราเปิดเรื่องมหาเทพแค่ไหน แต่ส่งต่อไม่น่าติดตาม ไม่ส่งเสริมเนื้อหาที่จะตามมา ทุกอย่างก็จะไปต่อไม่ได้เหมือนกัน
     
การเปิดเรื่องควรมีคุณสมบัติครบทั้งสี่ข้อ การสื่อสารจะชัดเจน ตื่นเต้น น่าติดตามแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับความครบถ้วนของการทั้งสี่คุณสมบัตินี้ ทีนี้ เรามาดูกันว่าแล้วเราจะทำอย่างไรให้ได้ทั้งหมดนั้น นี่คือขั้นตอนที่กัลจะทำทุกครั้งเวลาเปิดเรื่อง
 
ขั้นที่ 1 กัลต้องศึกษาว่า โครงเรื่องนิยายแบบที่กัลกำลังเขียนอยู่นี้ นิยายในแนวเดียวกัน เขาเปิดเรื่องแบบไหน ขั้นนี้คือ การตะลุยอ่าน จริงๆ ก็เป็นความชอบส่วนตัวที่กัลชอบอ่านหนังสือมากอยู่แล้ว เจอขั้นตอนนี้ก็เหมือนได้พักเลยค่ะ (หัวเราะ) อ่านเพื่อเรียนรู้ข้อดีข้อเสียของการเปิดนิยายในแบบเดียวกัน
 
ยกตัวอย่างเช่น การเปิดเรื่องของคาเลนดาร์ คาสเทิ่ล นิยายเรื่องนี้มีพื้นโครงเรื่องเรียบ และเนื้อเรื่องก็เรียบ นิยายในแนวเดี่ยวกันก็เปิดเรื่องในลักษณะเรียบ อ่านแล้วรู้สึกน่าเบื่อหน่อยๆ ปัญหาที่เกิดขึ้นขณะอ่านทำให้กัลต้องคิดหาวิธีเพื่อลดจุดอ่อนของการเปิดเรื่องแบบนี้
 
ถ้าถามว่า แล้วทำไมไม่เลือกวิธีอื่น คำตอบ คือ เพราะจากการอ่านนิยายแนวนี้ทั้งหมด กัลตัดสินใจว่า วิธีนี้เหมาะกับโครงเรื่องเราที่สุด และหากใครอ่านคาเลนดาร์ จะพบว่า มิสเตอร์โพสต์แมนที่เป็นคนเปิดเรื่อง คือตัวละครสำคัญที่ตอบคำถามเกือบทุกอย่างในเรื่อง และนั่นทำให้กัล เลี่ยงไม่ได้ที่จะใช้วิธีธรรมดานี้ แล้วปิดจุดอ่อนของการเปิดเรื่องด้วยวิธีการดึงความสงสัยของผู้อ่าน จากสองสิ่งสำคัญ คือ จดหมาย กับ คนส่งจดหมาย
 
นั่นแสดงให้เห็นว่า น้องๆ จะต้องทำการบ้านและเข้าใจโครงเรื่องของน้องเป็นอย่างดี เพื่อเลือกวิธีการเปิดที่เหมาะสม บอกได้คำเดียว เลือกผิดคิดจนตัวตาย ข่าวดีคือ นี่คือนิยาย เราไม่ตายดังนั้น ก็แค่อาจต้องกลับมาแก้ตอนเปิดเรื่องใหม่ พี่เองก็ทำบ่อยๆ เพราะอย่างนั้น หากเราต้องโพสต์นิยายให้นักอ่าน โดยเฉพาะนิยายเรื่องใหม่หรือภาคใหม่ พี่มักจะต้องทำต้นฉบับไปมากกว่า 5 – 10 ตอนแล้ว เพื่อที่จะแน่ใจว่า การวีธีการเปิดเรื่องที่เราคิดว่าดี มันดีและเหมาะสมกับเรื่องของเราจริงๆ อย่าใจร้อนนะคะ ^^
 
ขั้นที่ 2 เมื่อเราได้วิธีการเปิดเรื่องที่เข้ากับโครงเรื่องเราแล้ว ก็เข้าสู่ขั้นตอน ของการกำหนดจุดเด่นของฉฉาก ด้วยความยาว 2-3 หน้า ของการเปิดเรื่อง อย่างที่บอก เราต้องการความชัดเจน และ เข้าเป้า ดังนั้น เราต้อง ทำการบ้านว่า อะไรคือ จุดเด่นของฉาก อะไรคือสิ่งที่เราจะนำสู่จุดเด่นนั้น แล้วเมื่อเราได้คำตอบแล้ว เราก็มานั่งมอง ว่าเราจะเรียงลำดับมันอย่างไร จึงจะเกิดภาพที่ดีที่สุด
 
น้องๆ ลองนึกถึงฉากเปิดของหนังนะคะ ผู้กำกับต้องคิดว่า วางกล้องมุมไหนภาพถึงสวยที่สุด จะซูมอิน ซูมเอาท์ ตรงไหน เอาฉากอะไรขึ้นก่อน บางครั้งเราอาจเริ่มตั้งแต่ A ไป B แล้ว C หรือจะเอา B แล้วมา A ก่อนกระโดด C หรือไม่ก็เริ่มจาก C แล้วไล่ไป A เราต้องทดลองมองว่าแบบไหนจึงจะดีที่สุด สื่อสารได้ตรงจุด และทำให้คนอ่านได้เห็นภาพอย่างที่เราเห็น
 
พี่พบว่า มันเป็นเรื่องยากที่ เราจะทำมันได้ในครั้งแรก การอ่านช่วยเราได้เยอะ  แต่ไม่ใช่ทั้งหมด เพราะการเขียนเป็นสิ่งที่สวนทางกับการอ่าน ถ้าให้เทียบก็เหมือน เราเป็นช่างทำนาฬิกา แต่คนอ่าน เป็นคนอ่านเวลาจากนาฬิกานั้น ช่างทำนาฬิกาก็ต้องทำการบ้านและงานที่ซับซ้อนกว่าใช่ไหมคะ ดังนั้น หากขาดการทำการบ้านที่ดีแล้ว ภาพที่เราอยากให้เกิดจะไม่เกิด แล้วเมื่อไม่เกิด สิ่งที่ตามมาคือ ความแตกต่างของระดับความสำเร็จในการเปิดเรื่อง ซึ่งก็จะส่งผลค่อนข้างมากกับความน่าดึงดูดในการอ่าน
 
เราอาจคิดได้ว่า มีนิยายหลายเรื่องที่เปิดเรื่องไม่ดี แต่คนอ่านชอบเยอะแยะ เวลาที่มีความคิดอย่างนั้นเข้ามาในหัวของกัล ตอนไม่อยากทำการบ้านแล้ว อยากเขียนอย่างอื่นต่อแล้ว กัลมักจะพูดกับตัวเองว่า
 
“จริง มีนิยายหลายเรื่องเป็นแบบนั้น แต่ถ้าเป็นเรา นิยายที่เปิดไม่ดี 100 เล่ม มีกี่เล่มล่ะที่เราอ่านต่อจนจบ คำตอบคือ ไม่ถึง 5 เล่ม อันนี้รวมนิยายที่พล็อตดีมากๆ ด้วยนะ”
 
กัลไม่รู้หรอกว่า สถิติมาตรฐานเป็นเท่าไร แต่กัลคิดว่า คงมีหนอนหนังสือไม่น้อยที่เป็นแบบกัล ซึ่งบางคนที่กัลเคยถาม เขาตอบกัลด้วยน้ำเสียงมั่นใจเลยว่า “ไม่อ่านเลย” อันนี้น่ากลัวกว่าอีก ถ้าเป็นแบบนี้ แล้วเราจะเอาลูกรักของเราไปเสี่ยงต่อการโดยเพิกเฉยเหรอคะ แน่นอนว่า คำตอบคือ ไม่
 
ดังนั้น อย่าทำลืมทำการบ้านนะคะ
 
ขั้น 3 เลือกวิธีแล้ว รู้ลำดับแล้ว เพื่อให้ได้ความชัดเจน เข้าเป้า และการส่งต่ออย่างมีประสิทธิภาพแล้ว สิ่งที่จะเชื่อมทุกอย่างไว้ด้วยกัน คือ การเล่าเรื่อง ซึ่งทักษะนี้แต่ละคนมีอยู่ไม่เท่ากัน ข่าวดีคือ เราฝึกฝนได้ และข่าวดีกว่าคือ ในนิยายไม่ได้มีแค่ตอนแรกที่เป็นตอนเปิดเรื่อง
 
นิยายเรื่องหนึ่ง โดยเฉพาะนิยายแฟนตาซี เนื้อหามีไม่ต่ำกว่า 1,000 หน้าเอสี่ หรืออาจมีมากกว่าสิบเล่มขึ้นไป ระยะเวลาการตามอ่านของคนอ่านจะอยู่ที่ 2 ปีขึ้นไป ดังนั้น ทุกตอนของนิยายแฟนตาซีเป็นเหมือนสงครามการเปิดเรื่อง จะเปิดตอนอย่างไรให้เขาอ่านจนจบตอน จะเชื่อมต่อการเปิดตอนกับการปิดตอนของตอนที่แล้วอย่างไรให้คนอ่านตอนต่อตอนจนจบ
 
พันกว่าหน้า หลายร้อยตอน กับการเปิด – ปิดที่เกิดวนซ้ำไปซ้ำมาจนคนเขียนสามารถทดลองได้ทุกวิธีที่เราคิดว่าใช่ ทั้งหมดนั้นก็เพื่อไม่ให้คนอ่านเบื่อกับการเปิดเรื่องแบบเดิมๆ และเป็นการฝึกฝนของตัวนักเขียนเอง ที่ยิ่งเขียนก็ยิ่งรู้ว่า อะไรคือสิ่งที่เหมาะสมและดีที่สุดกับเรื่องของเรา
 
งานเขียนคือทักษะ ยิ่งทำเรายิ่งได้ ยิ่งฝึกเรายิ่งเก่ง ไม่มีสิ่งที่ดีที่สุดอยู่บนโลก มีแต่สิ่งที่ดีกว่านี้ ดังนั้น นอกจากประสบการณ์ที่กัลถ่ายทอดไปทั้งหมดเกี่ยวกับการเปิดเรื่อง คำแนะนำที่ดีกว่านั้นก็คือ อย่าหยุดฝึกฝน อย่าหยุดเขียน สู้ๆ นะคะ

ผู้เข้ารักษา No.1 ได้รับรางวัลคือชุดหนังสือ Lincorn Diary ของกัลฐิดา จำนวน 2 เล่ม ส่งชื่อที่อยู่มาได้ที่ atin@dek-d.com ภายในวันอาทิตย์ที่ 7 มิถุนายน 2558 คับ 

Sheeran

Novel : Gin and the key

Link สำหรับตามไปอ่านต่อ :  http://my.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1352900

ตัวอย่างอาการ :

ฉันมองทุ่งหญ้าที่อยู่ข้างหน้า ท้องฟ้ามืดครื้มยิ่งทำให้
พื้นที่แถวนี้ดูโทรมเข้าไปอีก ถึงมันจะมีเพียงทุ่งหญ้า
และร้านเหล้าร้างๆเพียงร้านเดียวก็เถอะ
ลมพัดกระโชกจนผมฉันปลิวสไวไปข้างหลัง
บางส่วนพัดเข้าตาจนฉันต้องหรี่ตานิ่ง ยกมือสองข้างขึ้นบัง
ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองป้ายเก่าๆ ข้างหน้า
 
‘The Dalmore 62’
 
ป้ายใหญ่หน้าร้านเหล้าเขียนไว้ว่างั้น มันเก่าโทรมไปตามเวลา
จำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ฉันมามันใหม่กว่านี้นะ
แต่ก็ช่างเถอะ เวลาเปลี่ยนเดี๋ยวนี้อะไรก็เปลี่ยน
 
แอ๊ด..
 
ฉันเปิดประตูไม้เก่าๆบานนั้นเข้าไป ไฟสีส้มทะมึนภายในร้าน
ยังคงทำให้บรรยากาศเหมือนเดิม กลิ่นแอลกอฮอล์เข้มๆ
ปนกับกลิ่นไม้เก่าอบอวนบาดขึ้นจมูกเป็นเอกลักษณ์
ภายในมีโต๊ะไม่มาก ที่โดดเด่นคงจะเป็นโต๊ะนั่งยาวล้อมรอบบาร์
ของตกแต่งมีเพียงกรอบรูปแขวนเก่าๆ ไม่กี่ใบ
และหนึ่งในนั้นดันเป็นรูปแมวดำตาสีเหลืองมองมาที่ฉัน
ไม่สิ เขาจงใจแขวนไว้ให้ตรงกับทางเข้าต่างหากล่ะ
 

(อ่านต่อตามลิงก์ด้านบนได้เลยค่ะ)         

วินัจฉัย :

คำแนะนำ
การเขียนนิยายโดยใช้บุรุษที่หนึ่ง ถือเป็นความท้าทายของนักเขียน คนเขียนจะต้องเข้าใจอินเนอร์ของตัวละคร ทั้งระดับ ลึก ปานกลางและตื้น เพื่อจะเลือกสรรว่า อารมณ์ ณ ขณะเล่าเรื่องนั้นๆ อยู่ระดับไหน ลำดับการเล่าจะเป็นอย่างไร และเพราะมันเป็นการดำเนินเรื่องผ่านตาของคนคนเดียว จึงจำเป็นที่ต้องมีความพอเหมาะในการเล่า
 
โดยรวม น้องเริ่มต้นได้ดี กำหนดจุดเด่นของฉากชัดเจน ภาพที่เกิดขึ้นในการเปิดจึงชัดเจน อ่านแล้วรับรู้ถึงสิ่งที่กำลังดำเนินไป และน่าติดตาม มีจุดกระเดิดเป็นระยะ แต่ไมได้เกิดจากการที่น้องเล่าพลาด แต่เป็น วิธีการใส่อากัปกิริยากับคำพูด โดยปกติ เพื่อให้นักอ่านไม่สับสน เรามักจะทำเป็นคู่ คำพูดใครกํบคู่กับลักษณะท่าทางอารมณ์ของคนนนั้น จะอยู่ก่อนหรืออยู่หลังก็แล้วแต่ความเหมาะสม แต่จะไม่สลับ หรือเขียนต่อเนื่องกันไป ระวังสรรพนามที่เลือกใช้ให้เหมาะสม ที่สำคัญ ทำการบ้านคาร์เรกเตอร์ดีๆ เพราะพอเราเห็นคาร์ไม่ชัด การบรรยายบุรุษที่หนึงก็จะไม่ชัดไปด้วย สู้ๆ นะคะ

ผู้เข้ารักษา No.2

Babylynx

Novel : บทนำ

Link สำหรับตามไปอ่าน : http://writer.dek-d.com/endeye26/writer/viewlongc.php?id=1352573&chapter=1

ตัวอย่างอาการ :

“เขต 13 ราชอาณาจักรซินฟานเดลค่ะ”
เสียงหวานเรียบติดนิ่งเอ่ยกับพนักงานพร้อมส่งตั๋วให้
หลังจากขึ้นมาบนโบกี้สุดท้ายของขบวนรถรางเรียบร้อยแล้ว
มือเรียวเล็กรับตั๋วมาใส่กระเป๋าเป้ใบเล็ก
และเดินผ่านประตูกระจกเข้ามาในส่วนที่นั่งโดยสารที่ไร้ผู้คน
จับจองที่นั่งริมหน้าต่างด้วยความสนใจทิวทัศน์ด้านนอก
 
รถรางข้ามดินแดนสีขาว - ทองสำหรับโดยสารข้ามระหว่างราชอาณาจักรเทรลลิสกับราชอาณาจักรซินฟานเดลมีเพียงสี่โบกี้
เนื่องจากค่าตั๋วแพงลิบลิ่วและมีวิทยาการใหม่ๆ ที่ช่วยทำให้เดินทางได้เร็วกว่าเกิดขึ้น ทำให้รถรางได้รับความนิยมน้อยลง
และใกล้จะถูกยกเลิกเต็มที จะว่าไปที่เธอเลือกมาโดยสารรถราง
แทนที่จะใช้เวทย์เคลื่อนย้ายก็เพราะเหตุผลนี้นี่เอง
แค่อยากลองนั่งดูสักครั้งในชีวิต

(อ่านต่อตามลิงก์ด้านบนได้เลยค่ะ)

วินิจฉัย :

ตำแนะนำ การเปิดเรื่องโดยใช้ตัวละครและความคิดของตัวละครเป็นตัวเปิด เป็นวิธีที่นิยายแฟนตาซีส่วนใหญ่ใช้ ทั้งยากและง่ายในเวลาเดียวกัน จุดที่ง่ายของการเขียนวิธีนี้คือ ภาพที่เกิดขึ้นจะเป็นลำดับเหมือนกับเราดูฉากเปิดของหนัง คนอ่านจะคุ้นเคยและคล้อยตามได้ง่าย จุดที่ยากคือ ความคุ้นเคยและรายะละเอียดปลีกย่อยที่หากผู้เขียนทำการบ้านไม่ดี ก็อาจะทำให้เกิดเป็นตำหนิทำให้คนหลุดออกจากความสนใจได้

โดยรวม การเปิดเรื่องของน้องน่าสนใจ และลำดับเรื่องดีถึงดีมาก น้องเข้าใจว่าน้องต้องการเล่าอะไร และอะไรคือจุดสำคัญ พอภาพที่เกิดขึ้นชัดเจน ความดึงดูดที่อยากให้นักอ่าน อ่านต่อจึงเกิดขึ้น ขณะเดียวกัน น้องยังเปิดโลกของน้องไปพร้อมๆ กับการเปิดตัวละครได้อย่างแนบเนียนดี ที่เหลือก็แค่เขียนปิดตอนที่หนึ่งให้คงความน่าสนใจเอาไว้ (พี่เข้าใจถูกไหมว่านี่ยังไม่จบตอน แต่จบแล้ว พี่แนะนำให้น้องทวนช่วงท้ายให้สมบูรณ์กว่านี้อีกนิดจะดีมากค่ะ)การเปิดเรื่องของน้องน่าสนใจ และลำดับเรื่องดีถึงดีมาก น้องเข้าใจว่าน้องต้องการเล่าอะไร และอะไรคือจุดสำคัญ พอภาพที่เกิดขึ้นชัดเจน ความดึงดูดที่อยากให้นักอ่าน อ่านต่อจึงเกิดขึ้น ขณะเดียวกัน น้องยังเปิดโลกของน้องไปพร้อมๆ กับการเปิดตัวละครได้อย่างแนบเนียนดี ที่เหลือก็แค่เขียนปิดตอนที่หนึ่งให้คงความน่าสนใจเอาไว้ (พี่เข้าใจถูกไหมว่านี่ยังไม่จบตอน แต่จบแล้ว พี่แนะนำให้น้องทวนช่วงท้ายให้สมบูรณ์กว่านี้อีกนิดจะดีมากค่ะ)

ผู้เข้ารักษา No.3

คีตาสีเงิน

Novel : Prologue จากกรุงศรีมุ่งสู่แผ่นดินใหญ่

Link สำหรับตามไปอ่าน :  http://writer.dek-d.com/Nimana/writer/viewlongc.php?id=1279290&chapter=2

ตัวอย่างอาการ :

สมัยกรุงศรีอยุธยา เมืองสิงห์บุรี, พ.ศ.๒๓๐๙
 
            สองกองทัพระหว่างฝ่ายอยุธยาและหงสาวดีตั้งประจันหน้ากันกลางพื้นที่ราบในวันที่ท้องฟ้าปลอดโปร่งแจ่มใส
เพราะไม่มีกลุ่มเมฆลอยละล่อง แม้ช่วงนี้จะเป็นช่วงเหมันต์ฤดู
หากแต่สภาพอากาศกลับร้อนระอุราวกับทินกรได้แผดเผาปฐพีนี้
ให้มอดไหม้ ทัพของชาวบ้านบางระจันหันหลังให้กับกำแพง
ที่ทำจากไม้ไผ่ขนาดใหญ่อันเป็นที่ตั้งของค่าย
มีกองธนูกองเล็กซ่อนตัวอยู่หลังกำแพง
พร้อมโจมตีทันทีที่ได้รับสัญญาณ
แม้บัดนี้พวกชาวบ้านจะเหลืออยู่เพียงน้อยนิด
แต่ก็ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นกองทัพที่แข็งแกร่งและเก่งกาจ
เนื่องจากพวกเขานั้นรบชนะกองทัพหงสา
ได้ถึงเจ็ดครั้งเจ็ดคราในเวลาเพียงแค่ห้าเดือน 

(อ่านต่อตามลิงก์ด้านบนได้เลยค่ะ)

วินิจฉัย :

คำแนะนำ นิยายย้อนเวลาทะลุมิติ มีการเปิดหลักๆ สองแบบ แบบแรก จากปัจจุบันไปอดีตหรืออนาคต หรือเริ่มต้นที่อนาคตแล้วแฟรชแบล็กให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งสองวิธีมีจุดที่แตกต่างกัน แบบแรกมักเริ่มจากความนิ่งไปสู่ความตระหนก แบบที่สองจะเริ่มจากความตระหนกไปสู่ความเข้าใจ แต่สองแบบเล่าถึงวิธีการนำพาตัวเอกไปยังอีกสถานที่หนึ่งที่แตกต่างออกไป

โดยรวม น้องทำได้ดีในการเปิดด้วยฉากสู้รบแล้วดึงเอาความรู้ที่คนทั่วไปรู้มาปูพื้นโลกเดิมโดยไม่ยืดเยื้อ เมื่อคนอ่านเห็นภาพชัดเจนจึงอยากรู้ว่า มันเกิดอะไรขึ้นในช่วงเวลาที่เรารู้จักดี ผลดีคือ คนอ่านจะเข้าใจพื้นเพและตรรกะของตัวเอกอย่างรวดเร็ว จากนั้นน้องเล่าเรื่องต่อด้วยบุรุษที่หนึ่งโดยใช้ภาษาชาวบ้านบางระจันได้เหมาะสม ทั้งหมดส่งเสริมให้การเปิดตอนครั้งนี้ ครบองค์ประกอบ อาจมีการลำดับเรื่องที่เพี้ยนไปจากสิ่งที่ควรเป็นไปเล็กน้อย แต่ไม่ถือว่าต้องแก้เพราะเป็นสิทธิส่วนตัวขอนักเขียนที่จะเขียน ดังนั้น การเปิดเรื่องนี้ ถือว่าสอบผ่านค่ะ 


เรื่องที่ได้รับคัดเลือก จำนวน 7 เรื่อง พร้อมอาการทั้งหมด 
 
1. ชื่อตอน : [PRINCESS’S DIARY] บันทึกของเจ้าหญิงแห่งดาร์คเซเนีย นามปากกา :  +Nagane_Princess+ 
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน : http://my.dek-d.com/rina-poly/writer/viewlongc.php?id=1349410&chapter=1
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องโดยใช้กิมมิคและคำถาม เป็นการเปิดเรื่องที่น่าสนใจและทำให้คนอ่านที่ชอบรายละเอียดอดรู้สึชื่นชมความครีเอทในความธรรมดาของคนเขียนไม่ได้ การเริ่มต้นด้วยบันทึก ส่วนใหญ่จะเป็นการพร่ำพรรณา ซึ่งต้องไม่มากหรือน้อยเกินไป คำต้องชัดเจน และสอดประสานเป็นเนื้อเดียว
โดยรวม : น้องเริ่มต้นบรรทัดแรกได้ดี เพราะเมื่อพูดถึงบันทึก น้องเลือกที่ประดิษฐ์สิ่งใหม่จากสิ่งธรรมดา ทำให้คนอ่านถูกดึงเข้าไปในโลกแห่งนี้ได้ด้วยแค่ประโยคเดียว เนื้อหาในบันทึกสอดคล้อง และเสียดสี ดึงความสนใจได้พอสมควร แต่ก็ยังมีคำมีคำขาดคำเกินทำให้ไม่ลื่นอยู่ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
 
2. ชื่อตอน : เทพลักพา ลำนำสู่สงครามเวทย์ นามปากกา : v-kun (วี)        
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน :  http://writer.dek-d.com/v-kun/writer/ (ไม่มีลิงก์นิยาย) 
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องสไตล์ที่นำเอาตอนบีบเค้นหรือฉากสำคัญในเนื้อเรื่องมาเป็นตัวเปิด ก่อนจะทำการย้อนเรื่องราวตั้งแต่เริ่มแรกนั้น จุดประสงค์คือการทำให้คนอ่านอยากรู้ว่า มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงเป็นแบบนี้ แล้วมันจะจบลงอย่างไร ถือเป็นการเลือกการเปิดที่ดี แต่การเปิดแบบนี้มีข้อควรระวังอยู่สองสามข้อ คือ
1 บรรทัดแรกควรเป็น จุดเด่นของฉาก น้องควรอ่าน 2 หน้านี้อีกครั้ง แล้วถามตัวเองว่า จุดเด่นอยู่ที่ตรงไหน แล้วนำมันขึ้นมาใข้
2 การโฟกัสการกระทำหรือการเคลื่อนไหวของตัวละครที่ทำสิ่งที่เป็นจุดเด่นของฉาก ต้องเรียงลำดับให้เหมาะสมเพื่อภาพที่เกิดในหัวนักอ่านจะไม่สะดุด หรือสั่นไปมาระหว่างสิ่งที่ควรเกิดกับสิ่งที่นักเขียนอยากเล่า (มันไม่เหมือนกันนะคะ เพราะถ้าลำดับสับสน มันเหมือนคนพูดประโยคหนึ่งยังไม่จบ ก็เปลี่ยนไปพูดประโยคใหม่แล้วกลับมาพูดประโยคเดิมอีก ภาพที่ควรเกิดก็จะไม่เกิด)
3 บทนำหรือฉากเปิดที่มีตัวละครเยอะ ควรเลือกและให้น้ำหนักการเปิดตัวละครเหล่านั้นให้เหมาะสม เพราะนี่คือ ฉากเปิด ที่เรามีจุดประสงค์พุ่งไปที่จุดเด่น ดังนั้น หากเราไม่ให้น้ำหนัก มันก็จะไม่เด่นอีกต่อไป
โดยรวม : เป็นการเปิดตอนที่ดีพอใช้ ดึงดูดพอสมควร แต่ยังขาดความชัดเจนในการให้น้ำหนักของสิ่งที่ต้องการจะเล่า มีการใช้คำที่ขัดแย้งเพื่อบีบคั้นอารมณ์ซ้ำซ้อนหลายจุดทำให้เฟ้อ หากปรับได้จะดีมากค่ะ
 
3. ชื่อตอน :  Region ตำนานดาบคู่บัลลังก์ Intro นามปากกา :  BlueMoon 
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน : http://my.dek-d.com/likeniyay/writer/viewlongc.php?id=1349448&chapter=2
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องโดยโดยใช้คำนิยาม เป็นการเริ่มเรื่องที่คล้ายคลึงกับหนังและเกม แต่การนำมาปรับเปลี่ยนใช้กับนิยายที่มีแต่ตัวอักษร จำเป็นต้องมีเลือกรูปแบบของการนำเสนอ บางอย่างใช้ได้ บางอย่างใช้ไม่ได้ บางอย่างน้อยเกินไป บางอย่างมากเกินไป ทำให้มองไม่เห็นภาพ แนะนำให้ลองเปิดหาหนังสือที่เปิดเรื่องแบบนี้ เพื่อนำมาปรับใช้อย่างเหมาะสม
โดยรวม พี่คิดว่า การเปิดเรื่องแบบที่ใช้อยู่ตอนนี้ หากมันทำในอนิเมชัน หรือหนังจะเรียกว่าพอดี แต่เพราะนี่คือนิยาย มันเลยยังดูขาดการเชื่อมต่อ และไม่มีที่มาที่ไป การเล่าเรื่องที่มีศัพท์เฉพาะตั้งแต่แรกทำให้ความสนใจคนอ่านพุ่งไปที่คำศัพท์ที่ไม่คุ้นเคย แล้วละเลยสิ่งที่น้องต้องการสื่อ น้องอาจต้องทำการบ้านเพิ่มว่า หากยังต้องการฉากเปิดแบบนี้ อะไรคือส่วนที่เติมเต็ม สัดส่วนของคำศัพท์ และสิ่งที่คนอ่านไม่สามารถหาคำตอบได้ใน สี่หน้านี้คือเท่าไร หากมันมากเกินไป สุดท้ายแล้ว คนอ่านก็จะไม่เข้าใจอะไรเลย แต่โดยคอนเซปท์เรื่องที่เปิดมาน่าสนใจค่ะ
 
4. ชื่อตอน :  0.0 / 0.1 (บทนำ) About the World นามปากกา : CHi.Des.
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน : http://my.dek-d.com/chessgirl/writer/viewlongc.php?id=1121908&chapter=2
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องโดยการอธิบายพื้นเรื่อง เป็นอีกวิธีที่คล้ายกับที่ใช้ในอนิเมชัน หนัง หรือเกม เป็นการให้คำนิยามเพื่อให้คนอ่านเข้าใจโลก เมื่อมาจับคู่กับการดำเนินเรื่องแบบบุรุษที่หนึ่ง ก็เป็นการจับคู่ที่เข้ากันดี แต่ก็ต้องระมัดระวัง ไม่ให้มากหรือน้อยเกินไป
โดยรวม พิ่คิดว่าน้องต้องการเล่าพื้นเรื่องไปพร้อมกับกับการดึงคนเข้าสู่โลกของน้อง น้องทำได้ดีพอใช้ แต่ยังมีการกระเดิดของการเล่า หมายความว่า เล่าเรื่องหนึ่ง สักพักเล่าอีกเรื่องแล้วกลับมาเรื่องเดิม คือพี่เข้าใจว่ามันเป็นบุรุษที่หนึ่ง แต่ก็ต้องเรียงลำดับดีๆ นะคะ มีก่อนหลัง มีหนักมีเบา มีขัดแย้งและมีเห็นด้วย ที่สำคัญที่สุด การเล่าเรื่องของน้องเป็นบุรุษที่หนึ่ง เป็นการเล่าด้วยเสียงของตัวเอกอยู่แล้ว บางครั้งเราไม่ต้องพากษ์เสียงของตัวเราเข้าไปอีก คนอ่านก็เข้าใจค่ะ
 
5. ชื่อตอน : Devils 0 : จุดเริ่มต้น นามปากกา : Ani-jigo
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน :  http://my.dek-d.com/jj0-0/writer/viewlongc.php?id=1314351&chapter=2
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องโดยใช้ตัวละครและความคิดของตัวละครเป็นตัวเปิด เป็นวิธีที่นิยายแฟนตาซีส่วนใหญ่ใช้ ทั้งยากและง่ายในเวลาเดียวกัน จุดที่ง่ายของการเขียนวิธีนี้คือ ภาพที่เกิดขึ้นจะเป็นลำดับเหมือนกับเราดูฉากเปิดของหนัง คนอ่านจะคุ้นเคยและคล้อยตามได้ง่าย จุดที่ยากคือ ความคุ้นเคยและรายะละเอียดปลีกย่อยที่หากผู้เขียนทำการบ้านไม่ดี ก็อาจะทำให้เกิดเป็นตำหนิทำให้คนหลุดออกจากความสนใจได้
โดยรวม จากที่อ่านสิ่งที่บอกได้คือ น้องจับจุดสำคัญของฉากได้ดี แต่ว่าด้วยความเป็นฉากธรรมดาที่ค่อนข้างเรียบ ไมได้ใช้ความตื่นต้น ฉากกระชาก แล้วมาขมวดเพิ่มด้วยภารกิจ โดยรวมมันขาดตรงนั้นนิด ตรงนี้หน่อย พอรวมกัน มันเลยทำให้ทั้งตอนดีแต่มันสามารถทำให้ดีกว่านี้อีก แต่ถ้าเพิ่มองค์ประกอบที่ทำให้ฉากนี้ เป็นธรรมชาติมากขึ้น พอทุกอย่างร้อยเรียงไปด้วยกันดี ก็จะยิ่งส่งให้ภารกิจที่ได้รับและการตัดจบที่ค่ามัดจำเป็นทับทิมจะเด่นขึ้น
  
6. ชื่อตอน :  ปฐมบท – นิทานแห่งสมุทร นามปากกา : [A]cronyms   
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน : http://my.dek-d.com/acronyms/writer/viewlongc.php?id=1299401&chapter=1
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องแบบนิทาน ตำนาน เรื่องเล่า ทำให้คนอ่านถูกดึงเข้าสู่โลกอย่างไหลลื่น การเปิดเรื่องแบบนี้จำเป็นที่ผู้เขียนจะต้องทำการบ้านถึงโครงสร้างโลกที่จะเป็นพื้นเรืองอย่างดี เพราะเป็นการเปิดที่กำหนดแก่นของโลก
โดยรวม น้องทำได้ดีค่ะ จังหวะและจุดเด่นที่ถูกดึงให้เห็นทำให้กระตุ้นความสนใจของคนอ่านที่จะอ่านต่อ ถือเป็นบทนำที่ดี พยายามต่อไปนะคะ
 
7. ชื่อตอน : Beast ตอนอารัมภบท นามปากกา : pearl cat (เขี้ยวมุกเขี้ยวแก้ว)  
ลิงก์สำหรับตามไปอ่าน : http://my.dek-d.com/0452/writer/viewlongc.php?id=1352906&chapter=1
Comment :
คำแนะนำ : การเปิดเรื่องโดยใช้คำพูด คำอธิบายฉาก แล้วก็คำพูดต่อเป็นเรื่องราว เป็นการเปิดเรื่องที่ค่อนข้างเสี่ยงเพราะนิยายไม่มีภาพ หรือเสียง ทำให้การเล่าเรื่องแบบนี้จะต้องหาข้อมูลและความพอดีในการเล่าเรื่องให้เจอ
โดยรวม พี่คิดว่าน้องต้องปรับปรุงการเปิดเรื่องให้มีรายละเอียดมากกว่านี้ โดยโครงสร้างแล้วมันน่าสนใจ ดูน่าติดตาม แต่เพราะไม่มีรายละเอียดที่ควรมีของงานเขียน เลยทำให้ภาพที่เกิดขึ้นไม่ปะติดปะต่อ ดังนั้น น้องควรทำการบ้านว่า หากน้องการเสนอภาพนี้ให้คนอ่านเห็นภาพเดียวกับน้อง น้องจะต้องใช้โครงสร้างประโยคแบบไหน เล่าเรื่องอย่างไร จะทำให้การเปิดเรื่องครั้งนี้ทำหน้าที่ของมันอย่างสมบูรณ์
 

คลินิกนักเขียน ตอน Hideko_Sunshine กับฉากการพบกันครั้งแรกของพระเอกนางเอกที่ชวนฟิน! 

ประวัติหมอนักเขียน No.05 :  

นิยามตัวเอง :

นักเขียนคนสวยน่ารักใจดี   ผู้เขียนได้ทั้งงานใสๆ แนวกุ๊กกิ๊ก และงานโรแมนติก ดราม่าแบบผู้ใหญ่ ผลงานทุกเรื่องประสบความสำเร็จ ขายดิบขายดี และตัวละครเป็นที่จดจำ  


 

 
https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=atin

พี่อติน - ผู้เขียน

ผู้ดูแลหมวดนักเขียนที่หลงใหลการอ่านแบบสุดๆ และไม่เคยพลาดทุกข่าวสารในวงการวรรณกรรม!

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#กัลฐิดา #คลินิกนักเขียน #ฉากเปิด #นิยายแฟนตาซี

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป