8 วิธีง่ายๆ เล่นสนุกกับการสร้างตัวละคร
ใครมีปัญหาหรือยังไม่แน่ใจเรื่องการสร้างตัวละคร
มาดูเคล็ดลับดีๆ ที่เราเก็บมาฝากกันดีกว่า
มาดูเคล็ดลับดีๆ ที่เราเก็บมาฝากกันดีกว่า
สวัสดีน้องๆ ชาวไรเตอร์ทุกคนคับผม ช่วงนี้ มีคำถามเข้ามาในเพจไรเตอร์เยอะมาก เกี่ยวกับเรื่องการสร้างตัวละคร คำถามก็ประมาณว่า จะสร้างแบบไหน อย่างไร ควรเริ่มจากจุดไหน เป็นต้น หลังจากรวบรวมคำถามต่างๆ จัดเป็นหมวดเข้าด้วยกันแล้ว พี่ตินก็สรุปออกมาได้ว่า ปัญหาที่น้องๆ สงสัยคือ เรื่องการสร้างตัวละครนั่นเอง เมื่อได้คำตอบแล้ว ก็ไม่รอช้า เราได้จัดการขุดค้น ตามล่าหากลเม็ดเคล็ดลับในการสร้างตัวละครมาฝากน้องๆ ทันที เผื่อว่าจะช่วยตอบข้อสงสัยให้กับทุกคนได้บ้าง... ไม่มากก็น้อย
ก่อนจะสร้างตัวละคร เรามาคุยกันก่อน บอกเลยว่าปัญหาหลักของตัวละครนี้... คือเรื่องของ “ความสมจริง” เพราะเวลาคนอ่านอ่านเรื่องของเรา เขามีความคาดหวังว่าจะรู้สึกเหมือนตัวละครตัวนี้คือเพื่อน คือคนที่อยู่ในชีวิตจริง สัมผัสได้จริงๆ ทำความรู้จักได้ ชวนคุยได้ สนิทสนมกันได้ ดังนั้น นักเขียนก็ต้องหาทางสร้างตัวละครแบบนั้นออกมาให้ได้ ซึ่งในส่วนของวิธีการนั้น เราได้รวบรวมมาไว้ ณ บทความนี้แล้ว หวังว่าทุกคนที่อ่าน จะสามารถนำข้อมูลนี้ไปต่อยอดใช้กับนิยายของตัวเองได้นะ ^ ^
ลองใช้คนจริงๆ มาเขียนเป็นตัวละคร
ก่อนเขียน ขอแนะนำแรงๆ ให้คิดถึงใครสักคน คนไหนก็ได้ อาจจะเป็นคนที่ชอบหรือเกลียดก็ได้ สมมติง่ายๆ เป็นคนที่เราแอบชอบแล้วกัน ถ้าเราแอบชอบใคร เราก็ต้องรู้นิสัย รู้ทุกสิ่งที่เป็นตัวเขา และจุดนี้แหละ ที่เราเอามาใช้เล่นได้ ลองหาจุดเด่นๆ ของเขาที่ทำให้เราชอบ มาเขียนบรรยายตัวละครในหนังสือดู คิดสิ ขนาดเรายังชอบ แล้วคนอ่านจะไม่ชอบเหรอ...? ซึ่งนอกจากเรื่องของนิสัยแล้ว เรายังสามารถใช้หน้าตาของเขาหรือเธอในผลงานของเราได้ด้วย อาจจะเลือกนักร้องนักแสดงที่แอบปลื้มมาสักคน แล้วก็เขียนบรรยายตามลักษณะหน้าตาของเขาไปเลย จะทำให้เห็นภาพชัดมากขึ้น
ก่อนเขียน ขอแนะนำแรงๆ ให้คิดถึงใครสักคน คนไหนก็ได้ อาจจะเป็นคนที่ชอบหรือเกลียดก็ได้ สมมติง่ายๆ เป็นคนที่เราแอบชอบแล้วกัน ถ้าเราแอบชอบใคร เราก็ต้องรู้นิสัย รู้ทุกสิ่งที่เป็นตัวเขา และจุดนี้แหละ ที่เราเอามาใช้เล่นได้ ลองหาจุดเด่นๆ ของเขาที่ทำให้เราชอบ มาเขียนบรรยายตัวละครในหนังสือดู คิดสิ ขนาดเรายังชอบ แล้วคนอ่านจะไม่ชอบเหรอ...? ซึ่งนอกจากเรื่องของนิสัยแล้ว เรายังสามารถใช้หน้าตาของเขาหรือเธอในผลงานของเราได้ด้วย อาจจะเลือกนักร้องนักแสดงที่แอบปลื้มมาสักคน แล้วก็เขียนบรรยายตามลักษณะหน้าตาของเขาไปเลย จะทำให้เห็นภาพชัดมากขึ้น
สร้างตัวละครให้พ้องกับชื่อ
จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้ แต่ว่า “ชื่อ” ส่งผลต่อตัวละครของเราได้นะ เวลาสร้างตัวละครสักตัว บางคนจะคิดชื่อก่อน หรือบางคนก็คิดคาแร็กเตอร์ก่อน พี่ตินบอกเลยว่าใช้ได้ทั้งสองวิธี ไม่มีถูกหรือว่าผิด ถ้าคิดชื่อก่อน เราอาจจะลองคิดดูว่า ชื่อที่เลือกมา ควรจะหน้าตาแบบไหน เช่น คิดว่าพระเอกชื่อ ปอน ปกรณ์ (ขอแอบยืมชื่อพี่ปอน เว็บมาสเตอร์เด็กดีมาหน่อย อิอิ) ก็อาจจะเขียนให้หน้าตาละม้ายไปทางบอย ปกรณ์ก็ได้ หรือถ้าเราคิดถึงคาแร็กเตอร์ก่อน เช่น อยากได้พระเอกที่เป็นตำรวจ หรือทหาร ก็อาจจะคิดชื่อเท่ๆ ให้เข้ากับอาชีพ เช่น เข้มแข็ง เป็นต้น ถ้าชื่อกับลักษณะตัวละครสัมพันธ์กัน คนอ่านมีโอกาสจะอินและเข้าถึงได้มากกว่า
จะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้ แต่ว่า “ชื่อ” ส่งผลต่อตัวละครของเราได้นะ เวลาสร้างตัวละครสักตัว บางคนจะคิดชื่อก่อน หรือบางคนก็คิดคาแร็กเตอร์ก่อน พี่ตินบอกเลยว่าใช้ได้ทั้งสองวิธี ไม่มีถูกหรือว่าผิด ถ้าคิดชื่อก่อน เราอาจจะลองคิดดูว่า ชื่อที่เลือกมา ควรจะหน้าตาแบบไหน เช่น คิดว่าพระเอกชื่อ ปอน ปกรณ์ (ขอแอบยืมชื่อพี่ปอน เว็บมาสเตอร์เด็กดีมาหน่อย อิอิ) ก็อาจจะเขียนให้หน้าตาละม้ายไปทางบอย ปกรณ์ก็ได้ หรือถ้าเราคิดถึงคาแร็กเตอร์ก่อน เช่น อยากได้พระเอกที่เป็นตำรวจ หรือทหาร ก็อาจจะคิดชื่อเท่ๆ ให้เข้ากับอาชีพ เช่น เข้มแข็ง เป็นต้น ถ้าชื่อกับลักษณะตัวละครสัมพันธ์กัน คนอ่านมีโอกาสจะอินและเข้าถึงได้มากกว่า
เริ่มจากอาชีพ
ถ้าหากไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน หรือไม่แน่ใจว่าจะสร้างตัวละครอย่างไร เริ่มจากอาชีพก่อนเลยก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลว ง่ายๆ นะ ถ้าหากจะให้พระเอกมีอาชีพเป็นโจร ก็ต้องสร้างบุคลิกให้เป็นคนช่างสังเกต ว่องไหว มีไหวพริบ หูไวตาไว แล้วก็ควรจะมีความสามารถในเรื่องการสะเดาะกลอน หรือการปลอมแปลงบางสิ่งบางอย่าง ข้อนี้โอเคเลยนะ ถ้าคิดอะไรไม่ออก เริ่มจากอาชีพก่อนเลย
ถ้าหากไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน หรือไม่แน่ใจว่าจะสร้างตัวละครอย่างไร เริ่มจากอาชีพก่อนเลยก็เป็นทางเลือกที่ไม่เลว ง่ายๆ นะ ถ้าหากจะให้พระเอกมีอาชีพเป็นโจร ก็ต้องสร้างบุคลิกให้เป็นคนช่างสังเกต ว่องไหว มีไหวพริบ หูไวตาไว แล้วก็ควรจะมีความสามารถในเรื่องการสะเดาะกลอน หรือการปลอมแปลงบางสิ่งบางอย่าง ข้อนี้โอเคเลยนะ ถ้าคิดอะไรไม่ออก เริ่มจากอาชีพก่อนเลย
ใส่ลักษณะนิสัยแปลกๆ เข้าไปด้วย
พูดเรื่องนิสัยแปลกๆ แล้ว เชื่อว่าทุกคนทำตาโต... ทำยังไงอ่ะ คำตอบคือ ก็เพิ่มเติมนิสัยแปลกๆ ที่เป็นจุดเด่นให้กับตัวละครของเราซะ ถ้ายังคิดไม่ออก ง่ายมาก สังเกตจากตัวเองก่อนเลย มีนิสัยอะไรของเราที่ไม่เหมือนใครบ้างไหม อย่างพี่ตินนี่ ชอบกัดเล็บมาก (มันอาจยังไม่แปลกเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ยังนึกไม่อออก) ก็อาจจะสร้างนิสัยให้ตัวละครติดกัดเล็บเวลาเครียด หรืออะไรก็ว่าไป หรืออาจเป็นตัวละครที่ชอบกินขนมอะไรสักอย่างมากๆ เป็นพิเศษ อะไรก็ได้ที่ทำให้คนอ่านรู้สึกได้ว่า ตัวละครนั้นมีตัวตนจริงๆ มีความเป็นตัวของตัวเองจริงๆ
พูดเรื่องนิสัยแปลกๆ แล้ว เชื่อว่าทุกคนทำตาโต... ทำยังไงอ่ะ คำตอบคือ ก็เพิ่มเติมนิสัยแปลกๆ ที่เป็นจุดเด่นให้กับตัวละครของเราซะ ถ้ายังคิดไม่ออก ง่ายมาก สังเกตจากตัวเองก่อนเลย มีนิสัยอะไรของเราที่ไม่เหมือนใครบ้างไหม อย่างพี่ตินนี่ ชอบกัดเล็บมาก (มันอาจยังไม่แปลกเท่าไหร่ แต่ตอนนี้ยังนึกไม่อออก) ก็อาจจะสร้างนิสัยให้ตัวละครติดกัดเล็บเวลาเครียด หรืออะไรก็ว่าไป หรืออาจเป็นตัวละครที่ชอบกินขนมอะไรสักอย่างมากๆ เป็นพิเศษ อะไรก็ได้ที่ทำให้คนอ่านรู้สึกได้ว่า ตัวละครนั้นมีตัวตนจริงๆ มีความเป็นตัวของตัวเองจริงๆ
ครอบครัวและภูมิหลัง
ขนาดตัวเราเอง ยังมีครอบครัว มีภูมิหลังเลย เพราะงั้นก็ควรจะสร้างสิ่งเหล่านี้ให้กับตัวละครด้วย เล่าถึงพ่อ เล่าถึงแม่ เล่าถึงพี่น้อง เล่าว่าตัวละครพวกนี้ผูกพันกับตัวละครเอกอย่างไรบ้าง ความสัมพันธ์เป็นอย่างไรต่อกัน ถ้าทำได้ ตัวละครก็จะน่าสนใจมากขึ้น
ขนาดตัวเราเอง ยังมีครอบครัว มีภูมิหลังเลย เพราะงั้นก็ควรจะสร้างสิ่งเหล่านี้ให้กับตัวละครด้วย เล่าถึงพ่อ เล่าถึงแม่ เล่าถึงพี่น้อง เล่าว่าตัวละครพวกนี้ผูกพันกับตัวละครเอกอย่างไรบ้าง ความสัมพันธ์เป็นอย่างไรต่อกัน ถ้าทำได้ ตัวละครก็จะน่าสนใจมากขึ้น
สร้างงานอดิเรก สิ่งที่สนใจอันนี้ก็ลองนึกถึงตัวเองก่อนง่ายๆ ได้ เราชอบเล่นกีฬาอะไร ชอบเล่นดนตรีอะไร ชอบฟังเพลงแบบไหน งานอดิเรกชอบทำอะไร อ่านหนังสือหรือเปล่า ของกินสุดโปรดล่ะ ชีวิตของเรา เราดูแลมันอย่างไร การใส่รายละเอียดให้กับตัวละคร ก็จะทำให้น่าเชื่อถือ และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านั้น ก็จะร้อยเรียงเข้าด้วยกัน เป็นเรื่องราวน่าอ่าน
ลองคิดถึงตัวละครในหลายๆ มุม
การจะสร้างตัวละครให้น่าสนใจและสมบูรณ์ เราอยากให้คุณนึกถึง “เขา” หรือ “เธอ” ในแง่ของมนุษย์คนหนึ่ง มีเลือดมีเนื้อ มีอารมณ์ในตัวเอง ลองจินตนาการดูว่า ถ้าเจอเรื่องเศร้าๆ เจอปัญหา ตัวละครของคุณมีวิธีรับมือแบบไหนอย่างไร หรือเวลาเจอเรื่องดีๆ พวกเขามีความสุขแบบไหน อยู่คนเดียว หรือไปฉลองกับเพื่อนๆ การคิดแบบนี้ จะช่วยให้เราสร้างตัวละครที่สมจริงได้มากขึ้น
การจะสร้างตัวละครให้น่าสนใจและสมบูรณ์ เราอยากให้คุณนึกถึง “เขา” หรือ “เธอ” ในแง่ของมนุษย์คนหนึ่ง มีเลือดมีเนื้อ มีอารมณ์ในตัวเอง ลองจินตนาการดูว่า ถ้าเจอเรื่องเศร้าๆ เจอปัญหา ตัวละครของคุณมีวิธีรับมือแบบไหนอย่างไร หรือเวลาเจอเรื่องดีๆ พวกเขามีความสุขแบบไหน อยู่คนเดียว หรือไปฉลองกับเพื่อนๆ การคิดแบบนี้ จะช่วยให้เราสร้างตัวละครที่สมจริงได้มากขึ้น
ตัวละครหลักรองและบุคลิกที่แตกต่าง
แน่นอนว่าในนิยายเราต้องมีตัวละครหลักเด่นๆ อยู่หนึ่งตัวอยู่แล้ว แต่ก็ต้องมีตัวละครอื่นๆ ประกอบอยู่เช่นกัน ถ้ายังไม่เห็นภาพ ลองนึกถึงแฮรี่ พ็อตเตอร์ก็ได้ แฮรี่ มีเฮอร์ไมโอนี่ และรอน เป็นเพื่อนสนิท และทั้งสองตัวละครต่างก็มีบุคลิกที่แตกต่างจากเขา ซึ่งเวลาที่เราอ่าน เราจะสัมผัสได้เลยว่า ทุกตัวล้วนมีจุดเด่นที่ไม่เหมือนใคร เป็นตัวของตัวเอง และมีลักษณะนิสัยส่วนตัวที่ทำให้จดจำได้ง่ายมาก เช่น เฮอร์ไมโอนี่เรียนเก่ง รอนกลัวแมงมุม เป็นต้น เวลาจะสร้างตัวละคร ขอให้ทำให้ได้แบบนี้เลยนะ คนอ่านจะได้จำได้
แน่นอนว่าในนิยายเราต้องมีตัวละครหลักเด่นๆ อยู่หนึ่งตัวอยู่แล้ว แต่ก็ต้องมีตัวละครอื่นๆ ประกอบอยู่เช่นกัน ถ้ายังไม่เห็นภาพ ลองนึกถึงแฮรี่ พ็อตเตอร์ก็ได้ แฮรี่ มีเฮอร์ไมโอนี่ และรอน เป็นเพื่อนสนิท และทั้งสองตัวละครต่างก็มีบุคลิกที่แตกต่างจากเขา ซึ่งเวลาที่เราอ่าน เราจะสัมผัสได้เลยว่า ทุกตัวล้วนมีจุดเด่นที่ไม่เหมือนใคร เป็นตัวของตัวเอง และมีลักษณะนิสัยส่วนตัวที่ทำให้จดจำได้ง่ายมาก เช่น เฮอร์ไมโอนี่เรียนเก่ง รอนกลัวแมงมุม เป็นต้น เวลาจะสร้างตัวละคร ขอให้ทำให้ได้แบบนี้เลยนะ คนอ่านจะได้จำได้
พี่ตินก็หวังว่าบทความนี้ จะให้ประโยชน์กับน้องๆ ได้ไม่มากก็น้อยนะจ๊ะ ถ้าใครยังไม่จุใจ อยากอ่านเคล็ดลับการสร้างตัวละครเพิ่ม พี่ตินก็ขอแนะนำบทความคลินิกนักเขียนของรถขนมปังกรอบต่อเนื่องเลยแล้วกัน ลองไปอ่านกันดู หนมปังพูดเรื่องการสร้างตัวละครได้น่าสนใจมากๆ
อตินเอง
เอ่อ..อ๋อ..หมายถึงออริจินัลสินะครับ
10 ความคิดเห็น
จริงๆสร้างตัวละครสนุกนะครับ
แจกบทก็สนุก
เขียนถึงก็สนุก
แต่เริ่มจะไม่สนุกตอนที่เดินเรื่องกันยาวๆหนักๆนี่ล่ะ....
เหนื่อยลากเลือดกันไปข้าง
ขอบคุณสำหรับเทคนิคดีๆค่ะ คือสำหรับเราเนี่ย..ตอนที่ยากที่สุดไม่ใช่ตอนคิดตัวละครหรอกค่ะ(เพราะนิยายเราเป็นแฟนฟิคซะส่วนใหญ่)แต่จะอยากตอนแต่งผูกปมนั่นแล555 แต่วันหลังจะลองแต่งนิยายที่ไม่ใช่แฟนฟิคดูแล้วกันค่ะ...ละมั้งนะ -เราก็ไม่ถนัดนิยายแบบเวอร์จิ้นขึ้นเองซะด้วย
เรากำลังใช้เรื่องราวของคนใกล้ตัวมาแต่งอยู่เลย พยายามสังเกตและแอบปิดบังเจ้าตัวไม่ให้รู้ ไว้แต่งจบเมื่อไหร่ค่อยบอก เพราะเท่าที่สังเกตคนรอบตัวก็รู้สึกว่ามันสามารถหยิบจับมาแต่งได้ทุกครั้งเลย คิดได้แต่งได้ แต่ไม่เคบจบเลยสักเรื่อง
ขอบคุณสำหรับเทคนิคดีๆ เราจะนำไปใช้อย่างแน่นอนคะ
ขอบคุณนะคะ เเล้วลูกโป่งจะลองไปใช้ดูนะคะ
ไม่รู้เราเป็นอยู่คนเดียวหรือเปล่า คือเราคิดว่าการเขียนเปิดเรื่องมันยากมากอ่ะ บางทีสร้างตัวละครเป๊ะหมดละ ดันเขียนเปิดเรื่องไม่ออกซะงั้น จบกัน(...)
เป็นคนคิดตัวละครไม่ค่อยเก่งเลย ขอบคุณมากค่ะะ จะนำไปใช้นะ