เห็นด้วยกับหลายท่าน อย่างโรเมโอกับจูเลียส โรเมโอฆ่าตัวตายเพราะคิดว่าจูเลียสตายเลยคิดจะตามไปอยู่ด้วย  เหมือนกับพระเอกไม่มีความยั้งคิดเลยแม้แต่น้อยว่านางเอกตายจริงหรือเป็นเพียงการจัดฉากของครอบครัวนางเอก เรื่องแฮมเลตก็วนอยู่กับการแก้แค้น แต่อีกประการหนึ่งผลงานของเช็คสเปียร์ก็เป็นผลงานอมตะที่ดีเยี่ยมขึ้นหนึ่งจริงๆครับ

เคยอ่านผลงานเชคสเปียร์เรื่องเดียว คือ ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน

เคยได้ยินชื่อ ฟังคำวิจารณ์นักเขียนคนนี้มามากมาย แต่ไม่ได้รู้สึกแบบที่นักเขียนระดับโลกทั้งหลายบอกเลย

คนเรามันชอบต่างกันนี่นะ เอาอะไรมาวัดถึงความเป็นศิลปินว่าใครมีไม่มี แค่เขียนงานต่างแนวกันเฉยๆ บางครั้งคนเราก็ต้องการอยู่ในโลกแห่งความไม่เป็นจริงบ้าง ผลงานที่น่าเบื่อและไม่สร้างสรรค์ แต่ทำไมยังมีคนจำนวนมาที่เสพมันอยู่

ไร้ศีลธรรม ศีลธรรมจากนิยายหลายๆเรื่องก็เป็นไปได้ยาก มีอยู่แค่ในนิยาย ส่วยตัวเราว่าเรื่องไร้ศีลธรรมมันเป็นการสะท้อนสังคมอย่างหนึ่งนะ โลกเรามันไม่ได้มีคุณธรรมเปี่ยมด้วยอุดมดารณ์อันดีไปซะทุกคนหรอก

อยากให้เชคสเปียร์ตื่นมาวิจารณ์บ้างจังมันจะเป็นยังไง

นั่นสินะ

เคยอ่านผลงานเชคสเปียร์เรื่องเดียว คือ ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน

เคยได้ยินชื่อ ฟังคำวิจารณ์นักเขียนคนนี้มามากมาย แต่ไม่ได้รู้สึกแบบที่นักเขียนระดับโลกทั้งหลายบอกเลย

คนเรามันชอบต่างกันนี่นะ เอาอะไรมาวัดถึงความเป็นศิลปินว่าใครมีไม่มี แค่เขียนงานต่างแนวกันเฉยๆ บางครั้งคนเราก็ต้องการอยู่ในโลกแห่งความไม่เป็นจริงบ้าง ผลงานที่น่าเบื่อและไม่สร้างสรรค์ แต่ทำไมยังมีคนจำนวนมาที่เสพมันอยู่

ไร้ศีลธรรม ศีลธรรมจากนิยายหลายๆเรื่องก็เป็นไปได้ยาก มีอยู่แค่ในนิยาย ส่วยตัวเราว่าเรื่องไร้ศีลธรรมมันเป็นการสะท้อนสังคมอย่างหนึ่งนะ โลกเรามันไม่ได้มีคุณธรรมเปี่ยมด้วยอุดมดารณ์อันดีไปซะทุกคนหรอก

อยากให้เชคสเปียร์ตื่นมาวิจารณ์บ้างจังมันจะเป็นยังไง

เพิ่งรู้ว่าโทลคีนไม่ชอบเชคสเปียร์ แต่เราชอบงานของทั้งสองคนเลยนะ

เห็นด้วยกับหลายท่าน อย่างโรเมโอกับจูเลียส โรเมโอฆ่าตัวตายเพราะคิดว่าจูเลียสตายเลยคิดจะตามไปอยู่ด้วย  เหมือนกับพระเอกไม่มีความยั้งคิดเลยแม้แต่น้อยว่านางเอกตายจริงหรือเป็นเพียงการจัดฉากของครอบครัวนางเอก เรื่องแฮมเลตก็วนอยู่กับการแก้แค้น แต่อีกประการหนึ่งผลงานของเช็คสเปียร์ก็เป็นผลงานอมตะที่ดีเยี่ยมขึ้นหนึ่งจริงๆครับ

ก็อย่างที่ว่านั้นแหละ...มีคนชอบก็มีคนไม่ชอบ ไม่มีงานไหนจะสมบูรณ์ถูกใจคนทุกคนหรอก

นักอ่านไม่ใช่นักเขียน  บางทีความต้องการของนักเขียนกับความต้องการของนักอ่านหรือตลาดมันก็ต่างกันนะ  บางครั้งนักอ่านเพียงอ่านเพื่อจรรโลงใจ  ไม่ได้ต้องการความปรัชญาหรือความเป็นศิลปินรวมไปถึงศีลธรรมอะไรมากมายหรอก และก็มีนักอ่านประเภทนี้จำนวนมากด้วยนะในความคิดของเรา  

    ไม่เคยอ่านต้นฉบับของเชคสเปียร์ ไม่กล้าพูดถึงเลย (. .)

ผมเคยอ่านเชคสเปียร์หลายเรื่องอยู่เหมือนกัน ผมว่างานเขียนของเขาไม่ได้เน้น

ในแง่คิดเท่าไหร่มั้ง เหมือนเน้นบันเทิง สุข-โศกนาฏกรรม กับเรื่องรักๆใคร่ๆ แต่-ที่ให้แง่คิดก็พอมีบ้าง ยกตัวอย่างนะครับ เช่น ' และบ่อยครั้งการชักจูงเราสู่บ่วงภัย กาฬทูตอาจบอกเรื่องจริงแก่เรา โน้มน้าวให้เชื่อในเรื่องเล็กที่เป็นจริง เพื่อจะหักหลังในเรื่องใหญ่นั้นบั้นปลาย '

อันนี้มากจากเรื่อง แม็คเบ็ธ (เป็นเรื่องที่ผมชอบที่สุดของเชคสเปียร์) ซึ่งในมุมมองของผม มันก็ให้ในแง่ของคติสอนใจคล้ายๆกับ ' อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจคน ' แต่ก็อีกนะครับถ้าเอามาเทียบกับงานเขียนของตอลสตอย (แง่ปรัชญา) มันก็คงห่างกันลิบลับ ....

ส่วนงานของวอลแตร์ผมยังไม่เคยอ่าน (แต่มีเรื่องซาดิกดองอยู่ในตู้ ซื้อมานานละไม่ได้อ่านสักที่...)

ส่วนของ JRR นี่ คนละสไตล์กันเลยนะ ... ผมไม่รู้เลยว่าจะเอามาเทียบกันได้ยังไง 555