​นิยามนักเขียน : นักเขียนคืออะไร...?

นิยามนักเขียน : นักเขียนคืออะไร...? 
 

เปิดบทความมาพร้อมคำที่เชื่อว่าทุกคนที่อยากเป็นนักเขียนต้องเคยถามตัวเองด้วยคำถามนี้ แม้แต่แอดมินเองก็เคยถามอยู่เหมือนกัน สมัยเป็นนักเขียนใหม่ๆ (แต่ตอนนี้เลิกถามละ) นั่นสินะ นักเขียนคืออะไร วันนี้เราขอชวนคุยกันหน่อย... ใครอยากเป็นนักเขียนก็มาเม้ามอยกันดีกว่า
 

 

นักปรัชญาบอกว่าถ้าใครเคยถามคำถามนี้กับตัวเอง แปลว่าคนคนนั้นเป็นพวกที่แคร์กับคำตอบ และคำตอบนั้นสำคัญกับความรู้สึกของพวกเขา ส่งผลต่อตัวตน ศักดิ์ศรี และมันแปลว่าพวกเขาอาจรู้สึกไม่มั่นคงและขาดแรงกระตุ้นต่ออาชีพนั้นๆ 
 

อ้าว ฟังแบบนี้แล้วแอบเศร้าเลย อาจเป็นเพราะผลงานของนักเขียนนั้นต้องออกสู่สาธารณะ ก็เลยทำให้เราไม่สบายใจและรู้สึกกระทบกระเทือนต่อคอมเมนต์หรือผลตอบรับจากนักอ่านมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะถ้าคนที่แคร์มากๆ มักจะเครียดและรู้สึกกังวลว่าจะตอบคนอื่นๆ ได้ไหมว่าตัวเองคือนักเขียน เพราะ “นิยายของฉันไม่เคยผ่านการตีพิมพ์” “ฉันเขียนมาไม่กี่เรื่องเอง ไม่ได้สำคัญอะไรด้วย” “นิยายฉันไม่ดังเลย ขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่” “แฟนคลับก็ไม่ค่อยจะมี คนคอมเมนต์มีอยู่นิดเดียวเอง” เป็นต้น 
 

เมื่อคิดแบบนี้ ก็ไม่แปลกอะไรที่เราจะไม่กล้าบอกว่าตัวเองเป็นนักเขียนที่แท้จริง เพราะเรามีข้ออ้างในตัวเองอยู่มากมาย ถ้าไม่สามารถตอบโจทย์หรือเอาชนะสิ่งที่คิดในใจนี้ได้ เราก็จะไม่อาจยอมรับได้ว่าตัวเองเป็นนักเขียน 
 

เพราะฉะนั้นถ้าถามว่านักเขียนคืออะไร คำตอบคือ มันอยู่ที่ใจแต่ละคนจะมอง สำหรับบางคน อาจเชื่อว่าตัวเองเป็นนักเขียนได้โดยไม่ต้องมีผลงานอะไรด้วยซ้ำ แต่สำหรับบางคน คำว่านักเขียนยิ่งใหญ่กว่านั้นมาก ถ้าทำแบบนี้ไม่ได้ ทำแบบนั้นไม่ได้ ฉันก็ไม่ใช่นักเขียนตามหลักการน่ะสิ สำหรับแอดมิน คำตอบง่ายๆ ของคำคำนี้ นักเขียนคือคนที่ชอบเขียน และมีความสุขกับการเขียน โดยนอกจากเขียน ถ้าจะให้พูดเพิ่มเติม นักเขียนควรเป็นคนที่สามารถนำประสบการณ์ชีวิตมาถ่ายทอดเป็นตัวอักษร รวมถึงสามารถใส่อารมณ์ความรู้สึกให้ตัวละครได้ด้วย นักเขียนต้องเป็นคนอยากรู้อยากเห็น ใส่ใจรับฟังเรื่องของคนอื่น เพื่อนำมาประยุกต์เป็นพล็อตนิยายของตนได้ 
 

ปัญหาที่นักเขียนส่วนใหญ่มักจะเป็นคือ การเครียดและละเอียดอ่อนต่อความเห็นของนักอ่าน ยิ่งถ้าเป็นความเห็นในทางลบ จะยิ่งส่งผลทำให้นักเขียนเสียความรู้สึกและพร้อมโต้ตอบอย่างรุนแรง หลายคนเสียกำลังใจ และมองว่าเราคงไม่มีความสามารถพอ หรือไม่ใช่นักเขียนที่แท้จริง เพราะไม่ได้รับการยอรับจากคนอ่าน เราจะเคยเห็นนักเขียนหลายคนมีปัญหากับคอมเมนต์ของคนอ่าน ไม่ว่าจะถูกหรือผิด เราจะไม่พูดประเด็นนี้ เพราะแต่ละคนก็มีความคิดและการรับมือที่แตกต่างกันไป แต่แค่อยากจะบอกว่า ถ้าอยากเป็นนักเขียน คำวิจารณ์คือสิ่งที่เราต้องเจอ ยิ่งนิยายของเราได้รับความนิยมมากเท่าไหร่ คนก็ยิ่งพร้อมจะพูดถึงนิยายของเรามากเท่านั้น
 

สิ่งที่ควรทำที่สุดคือ อดทนต่อคำวิพากษ์วิจารณ์ให้ได้ นักเขียนทุกคนต่างอยากให้ผลงานเป็นที่ยอมรับ สื่อสารกับผู้คน สนุก และมีแต่คนชื่นชม แต่ถ้าหากนักอ่านไม่ชอบผลงานของเรา และออกความเห็นในเชิงลบ เราก็ต้องรู้จักยอมรับความเป็นจริง เพราะคำพูดพวกนั้นมาจากความรู้สึกที่แท้จริงของพวกเขา แต่เราจะเลือกนำความเห็นเหล่านั้นไปทำอะไร ก็อาจเป็นทางเลือกที่เราต้องคิดดูอีกที แต่สิ่งที่สำคัญคือ เราควรเป็นกลางพอที่จะรับฟังอย่างจริงใจ และควรจดจำไว้เสมอว่า... ถ้าอยากเป็นนักเขียน เราต้องเติบโตขึ้นในทุกวัน และผลงานของเราก็ต้องเปลี่ยนแปลงไป ไม่ใช่เขียนแต่เรื่องซ้ำๆ แบบเดิมๆ งานแบบเดิมๆ เราควรต้องขัดเกลาผลงานของเรา อาจไม่ต้องทำตามคำวิจารณ์ของนักอ่านก็ได้ แต่ยังไงเราก็ต้องปรับตัว เพราะถ้าไม่ปรับตัว ไม่มีการพัฒนา ผลงานของเราก็จะย่ำอยู่กับที่ เราไม่อาจเก็บผลงานไว้คนเดียวได้ เพราะอาชีพนักเขียนนั้น เราต้องส่งผลงานออกสู่สาธารณะ และเมื่อนั้น ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะวิจารณ์ผลงานของเรา 
 

อย่างไรก็ตาม ถ้าอยากเป็นนักเขียนจริงๆ สิ่งที่ต้องมีคือ พลังในการสู้และความอดทนต่อปัญหาที่เข้ามา แม้จะล้มเหลวหรือจะเจอเรื่องเลวร้าย แต่ถ้าใจเรารักการเขียนและอยากจะเป็นนักเขียน สิ่งที่เราต้องทำก็คือ เขียนต่อไป ต่อให้รู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่นักเขียน สิ่งที่ควรทำก็คือ พยายามไปเรื่อยๆ ในทุกๆ วัน แม้จะถูกดูถูกเหยียดหยาม หรือโดนต่อว่าด้วยคำเลวร้ายต่างๆ นานา แต่ถึงที่สุดแล้ว สิ่งที่เราควรทำก็คือ... จริงใจต่อตัวเอง และให้ความสำคัญต่อผลงานของเราเอง อย่าไปยึดติดกับนิยามที่ว่า นักเขียนคืออะไร เพราะจริงๆ แล้ว คนที่กำหนดนิยามก็คือตัวเราเอง!
 

ทีมงานนักเขียนเด็กดี