อ่านเร็วโดยธรรมชาตินี่เข้าใจนะ

แต่อ่านเร็วแล้วจับใจความไม่ได้นี่...คืออะไร?

อื้อหือ..เป๊ะ!

ยิ่งเรื่องดองนิยายนี่ไม่ใช่แค่แบบออนไลน์ที่เฟบเอาไว้เกือบ 500 เรื่อง หนังสือที่ซื้อไว้รออ่านตอนเกษียณนี่ก็แทบไม่มีที่เก็บแล้ว และยังคงซื้ออยู่เรื่อย ๆ ถ้าไม่เป็นอาหารปลวกไปซะก่อนคงได้อ่านตอนบั้นปลายชีวิตเป็นแน่แท้

โมโหมากๆตอนเพื่อนทำหนังสือยับอ่ะ มีครั้งหรึ่งเพื่อนยืมหนังสือเป็นเซ็ตไปกว่าจะคืนก็นาน

แล้วผลคือปกขาดกระจุยไม่เหลือแล้วปกที่ทะนุถนอม จะร้องงงงงงงงงงงงงงงง

เราเป็นข้อ 2 4 5 และ 7 ค่ะ

ข้อ 2 สำคัญมาก

เราจับผิดคำง่ายๆที่คนไทยบางคนชอบใช้ผิดบ่อยมากๆทั้งในเว็บบอร์ดและในนิยาย

รวมทั้งข้อความในป้ายประกาศต่างๆตามสถานที่ด้วย

-คะ

-ค่ะ

-นะคะ>>>>>ภาษาไทยไม่มีคำว่า "น่ะค่ะ" "นะค่ะ" และ "น่ะคะ"

-ศีรษะ>>>>>ภาษาไทยไม่มีคำว่า "ศรีษะ"

ถ้าน้องๆคนไหนอยากจะเป็นนักเขียนกับครูสอนวิชาภาษาไทยก็ควรจะใช้ภาษาไทยให้อย่างถูกต้องนะคะ

นักอ่านทุกคนที่สิงสถิตอยู่ในเว็บเด็กดีไม่ได้วิจารณ์ ติเพื่อก่อ และแสดงความคิดเห็นอย่างเดียวนะคะ

เรา พวกเขา และนักเขียนคนอื่นๆที่เป็นนักอ่านด้วยตรวจสอบทุกอย่าง

ทั้งแนวที่นักอ่านถูกจริต พล็อตเรื่อง ตัวละคร เนื้อเรื่อง แม้กระทั่งคำผิดด้วย

ครูสอนวิชาภาษาไทยที่ดีควรจะใช้ภาษาไทยให้อย่างถูกต้อง นักเรียนจะได้เอาเป็นแบบอย่าง

อ่านเร็วโดยธรรมชาตินี่เข้าใจนะ

แต่อ่านเร็วแล้วจับใจความไม่ได้นี่...คืออะไร?

เอ่อ...เป็นทุกข้อเลย

อื้อหือ..เป๊ะ!

ยิ่งเรื่องดองนิยายนี่ไม่ใช่แค่แบบออนไลน์ที่เฟบเอาไว้เกือบ 500 เรื่อง หนังสือที่ซื้อไว้รออ่านตอนเกษียณนี่ก็แทบไม่มีที่เก็บแล้ว และยังคงซื้ออยู่เรื่อย ๆ ถ้าไม่เป็นอาหารปลวกไปซะก่อนคงได้อ่านตอนบั้นปลายชีวิตเป็นแน่แท้

อ่า...เป็นทุกข้อยกเว้นข้อ 5 ค่ะ ไม่รู้เงินเก็บหมดไปเท่าไหร่แล้ว เจ้าของร้านหนังสือรวยแล้วค่ะ 555+

ตรงเกือบทุกข้อเลยค่ะ

1ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่อ่านจบเร็ว บางทีมีหลายเล่ม แต่สามารถอ่านจบได้ในวันเดียวค่ะ

2.ไม่น่าจะถึงขั้นชอบจับผิด แต่พอมาเป็นนักเขียนแล้วค่อนข้างรู้คำศัพท์เยอะขึ้นค่ะ เลยมักจะสะดุดกับคำผิดและเจอมันง่ายมากกว่าปกติ เคยกลับไปอ่านนิยายเก่าซ้ำนะคะ ตอนที่ยังไม่ค่อยรู้นี้เฉยๆ เลยค่ะ แต่พอรู้เยอะก็รู้สึกว่าตัวเองชักจะเยอะค่ะ คำผิดก็เห็นเยอะเชียว

3.ส่วนมากพอคาดเดาเนื้อหาได้ แต่ก็มีบ้างที่เดาผิด (โดนนักเขียนหลอก ฮ่าๆ)

4.ตอนที่ยังเป็นแค่นักอ่านอย่างเดียวช็อปหนักมาก แต่เดี๋ยวนี้มาเขียนหนัังสือเองเลยไม่ค่อยได้ช็อปเท่าไร ไม่อย่างนั้นคงได้ดองนิยายที่ตัวเองเขียนแทนค่ะ

5.ส่วนมากไม่ค่อยดองหนังสือที่ซื้อมาอ่านค่ะ แต่งานเขียนของตัวเองดองจนเค็มเลย

6.เรื่องนอนดึกเป็นประจำค่ะ แก้ไม่หายค่ะ

7.จริงอย่างมากค่ะ ค่อนข้างหวงหนังสือมากเลยค่ะ แทบไม่อยากให้ใครยืม เพราะกลัวหนังสือจะไม่กลับมาในสภาพเดิม

เป็นก่อนเริ่มอ่านนิยายอีกนะนิสัยพวกนี้ 555+

เรื่องนอนดึกนี่จำเป็นครับ ปั่นงานยันเช้าจนชิน

ตรงหมดเลยยกเว้นข้อ7 เราเป็นคนไม่ค่อนหวงของ ถ้ามาแบบสภาพยับนิดเลอะหน่อย มปร. อาจจะมีเคืองบ้างแต่ไม่ได้โกรธมาก หลักๆขอแค่ไม่พังปก+รูป ไม่ทำเนื้อหาเสียหายก็พอแล้ว [ขาดเป็นกรณียกเว้น! โกรธมากแน่นอน!] //เดาพล็อตเดาเรื่องออกก็ลำบากใจเหมือนกันนะ55555555

ล่าสุดกดเฟบนิยายไว้สิริรวม 1202 เรื่องค่ะ ทำไมดองเยอะ5555 พอมาหัดเขียนนิยายเองแล้วเหมือนเวรกรรมตามทันยังไงชอบกล

ข้อหนึ่ง: ไม่รู้แฮะ ไม่เคยจับเวลา?

ข้อห้า: อันนี้ขอยอมรับว่าทำ... ทั้งที่ไม่อยากทำ...น่าอับอายยิ่งนัก

ข้อหก: ต่อให้ไม่อ่านนิยาย ผมก็นอนดึก (อยู่ในสันดานเลย ข้อนี้)

ข้อสอง: ความจริงก็ไม่ถึงขั้นชอบจับผิดหรอก แต่ผมขอแบ่งเป็นสองปัญหาล่ะกัน

ประการแรก(คำผิด): เวลาเห็นจะรู้สึกสะดุ้ง&สะดุดอยู่หน่อย ๆ เพราะไม่ค่อยคิดมากเท่าไหร่

เพราะส่วนตัวสิ่งที่สำคัญที่สุด "อ่านรู้เรื่อง&เนื้อเรื่องดี" สองอย่างนี้สำคัญสุด

เนื่องจากเดิมทีตอนอ่านนิยาย ผมจะปล่อยตัวให้ไปตามเนื้อเรื่อง&จินตนาการของเนื้อเรื่องนั้น

ดังนั้นต่อให้มีคำผิด แต่ถ้ายังอ่านรู้เรื่อง&อินไปด้วย มันก็พอดูดีอยู่~ (ความเห็นส่วนตัว)

นอกจากนี้ ความจริงเรื่องคำผิด ถ้าบอก "ส่วนไหนผิด" มันก็แก้ไขได้ (ถ้าลงเว็บพิมพ์แก้ได้)

วิธีแก้ไขให้เขียนไม่ผิด: คงมีแต่ต้องใช้คำภาษาไทย 100% และสามารถจำคำศัพท์ในพจนานุกรมได้ทั้งหมด จากนั้นจึงค่อยมาพิมพ์ภาษาไทยให้ถูกต้อง (รับรองไม่ผิด ถ้าทำได้)

ประการสอง (การเขียนข้อมูลผิด): ข้อนี้ขอยอมรับว่า "ค่อนข้างแย่" ถ้าเกิดเขียนบทสลับตามที่ท่าน

ยกตัวอย่างมา เช่น จากที่พระเอกเป็นพี่ชาย ดันเขียนผิดเป็นน้องชาย มันก็จะรู้สึกแปลกอยู่ละนะ....

วิธีแก้ไขไม่ให้เป็นแบบนั้น: คือการกลับไปอ่านบทของตัวละครให้ดี หรือจะเขียนข้อมูลไว้ที่ไหนก็ได้ (แต่อย่าลืมที่เขียนล่ะกัน...)

ป.ล.อีกเรื่องหนึ่ง ผมเกลียดคนประเภทที่ชอบบอกคนอื่นว่าเขาเขียนผิด "ทั้งที่ขนาดตัวเองก็ยังเขียนผิด" เห็นแล้วหงุดหงิดที่สุด จนไม่อยากคุยด้วย (มองแต่ความผิดพลาดคนอื่น แต่ไม่มองของตัวเอง)

และสุดท้าย ขออภัยที่แสดงความคิดเห็น เหมือนกับจะบ่นมากกว่านะครับ~

เป็นทุกข้อ แล้วข้อรักหนังสือนี่ยิ่งหนัก หนังสือตัวเองห้ามยับห้ามเปื้อน ลามไปหนังสือเพื่อนกับหนังสือในห้องสมุดด้วย 5555

โคตรฟินสุดๆ

อันดับ 5 ผมนี้ดองไป 200 กว่าๆเรื่องแล้วครับ แต่ผมอ่านหมดนะบางเรื่อง -.-

ตรงหมดเลย

ตรงสุด ก็ ข้อ 1 ข้อ4 ค่ะ บางเล่มที่หนาๆหน่อยก็ใช้เวลาอ่านไม่ถึงอาทิตย์ก็จบแล้ว แถมอุตส่าห์ดั้นด้นไปศูนย์ประชุมเพื่อการนี้โดนเฉพาะเลย

ใช่เป็น ข้อเจ็ดตรงตัวสุดๆล่ะ รักมากใครพับใครเขียนอะไรใส่นะ มีการถามกลับด้วยว่า ทำไมหนังสือเป็นแบบนี้ ใช่ที่ขั้นด้วยสิ จนไม่มีใครอยากอ่านด้วยแล้ว

มันเป๊ะทุกอย่างจริงๆ โดยเฉพาะข้อสุดท้าย อะไรจะเป๊ะขนาดนั้นนน

ลองมาส่องมุมองนักอ่านบ้าง// อ้อ อย่างนี้นี่เอง บรรลุซึ่งธรรมแล้ว

เป็นทุกข้อค่ะ เว้นข้อเดาพลอท

ปล่อยให้มันสนุกไปกับจินนาการของคนเขียนสนุกกว่าค่ะ

ตั้งแต่อ่านหนังสือมาไม่เคยดองเลยค่ะ

เพราะเป็นคนที่หาหนังสือมาไม่ทันอ่านมากกว่า

ความเร็วประมาณไม่เกินชั่วโมงต่อเล่มค่ะ

เพื่อป้องกันการสูญเสียของไต

ก็เลยข้ามฝั่งไปอ่านพวกtext โหดๆ เข้าใจยากทดแทน

สามก๊กนี่อ่าน จบใน 1 ชั่วโมง ตัวฉันทำได้อย่างไร ตกใจตัวเอง