3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา []

มาทำความรู้จักกับนักเขียนเจ้าของผลงาน “พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนหน่อย”
1,856 0



3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา



สวัสดีค่ะ น้องๆ ชาวเด็กดีทุกคน มาพบกับพี่หญิงในคอลัมน์ “พบปะพูดคุย” กันอีกแล้วนะคะ ซึ่งนักเขียนที่พี่หญิงพามาแนะนำให้ทุกคนรู้จักในวันนี้เนี่ย ต้องขอบอกไว้เลยว่าเป็นคนที่เขียนเรื่องราวได้ทำร้ายนักอ่านหนักมากกกกกก ก็แหม... น้องไผ่ เจ้าของนามปากกา “3-14” ดันเขียนนิยายเรื่อง “พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนหน่อย” ออกมาได้สมจริงสมจังไปนิด โดยเฉพาะฉาก ‘ย่างหมูบนกระทะ’ นะ พี่หญิงบอกเลยว่า... อ่านแล้ว หิวหนักมากๆๆๆๆ ชวนให้รู้สึกอยากกินหมูกระทะตามพระเอกนายเอกของเรื่องสุดๆ เลยค่ะ 


3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา


แนะนำตัวกับชาวเด็กดีกันหน่อย

สวัสดีค่า เราเจ้าของนามปากกา 3-14 เองค่ะ ชื่อเล่นชื่อไผ่ อายุ 21 ปี ยินดีที่ได้รู้จักชาวเด็กดีทุกคนนะคะ :D


“3-14” นามปากกานี้ได้แต่ใดมา

คิดไม่นานค่ะ แต่ความจริงไม่ได้ตั้งใจใช้นามปากกาอันนี้ (ฮา) คือไผ่เรียนอยู่อเมริกา แล้วเวลาเพื่อนเรียกชื่อมันจะเพี้ยนจากไผ่เป็นคำว่าพายแทนแล้วทุกคนก็เข้าใจไปว่าเป็นพายแบบ3.14159 ในคณิตศาสตร์ด้วยเราก็เลยตั้งใจเอา 3.14 มาตั้งเป็นนามปากกา แต่ดันพิมพ์ผิดเป็น 3-14 แทน พอดีขี้เกียจแก้ก็เลยทิ้งไว้แบบนั้นจนถึงทุกวันนี้ค่ะ (ฮา)


จุดเริ่มต้นการเขียนนิยาย

เราเป็นคนชอบอ่านค่ะ ในห้องนี่หนังสือเยอะมาก แล้วก็มีนักเขียนที่ชอบหลายท่านมากเลย ช่วงที่เริ่มเขียนนิยายคือช่วงที่นักเขียนที่เราตามอยู่ไม่ได้อัพนิยาย แล้วก็ไม่มีหนังสือใหม่ๆ ออก ตอนนั้นที่เขียนเราก็คิดแค่ว่าเขียนแก้ขัดให้ตัวเองอ่านรอเวลาที่ได้หนังสือเล่มใหม่ แต่ไปๆ มาๆ มันงอกขึ้นมาหกเรื่องแล้วค่ะ 55555



"เพศสภาพไม่ใช่เรื่องสำคัญ

ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับความรู้สึก

และการกระทำของคนสองคนเท่านั้นเอง"

3-14 



ทำไมถึงเลือกที่จะเขียนวาย

สาเหตุหลักที่เลือกเขียนวายเพราะรสนิยมส่วนตัวล้วนๆ เลยค่ะ เราคิดว่านิยายแนวนี้มีเสน่ห์ตรงที่มันสามารถสื่อออกมาได้ว่าเพศสภาพไม่ใช่เรื่องสำคัญเลย ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับความรู้สึกและการกระทำของคนสองคนเท่านั้นเอง


นิยายเรื่องแรกของ “ไผ่”

เรื่องแรกที่เขียนคือเรื่อง ‘Rainy Days กลางสายฝน’ ค่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายสองคนที่มีปมเสียคนรักไปทั้งคู่ เรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากอากาศในเมืองที่ไผ่อยู่เลย คือที่ Tacoma WA ที่เราอยู่เนี่ยฝนตกทุกวัน ตกแบบนันสต็อป แล้วเราก็ชอบฝนมากๆ ด้วย เราเลยเอาฝนมาเป็นธีมหลักในเรื่องซะเลย ชอบบรรยากาศเย็นๆ หม่นๆ ค่ะ

3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา


เริ่มต้นเขียน “พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนหน่อย” 

ความจริงที่มานี่ค่อนข้างไร้สาระค่ะคือตอนนั้นไผ่กลับไทยช่วงซัมเมอร์ แล้วอยากกินหมูกระทะหนักมาก แต่น้องชายก็เรียนหนักเลยไม่มีเวลาไปด้วย พอไปบอกเพื่อน เพื่อนก็ดันพาไปกินปิ้งย่างในห้างแทน เราก็แบบ เห้ย ไม่ใช่นะ ปิ้งย่างไม่ใช่หมูกระทะ…แต่ก็กิน (ฮา) สุดท้ายอยู่ไทยสามเดือนก็ไม่ได้กินเลย จนกระทั่งกลับมาอเมริกา เราดันไปเห็นคนทวีตชวนกันไปกินหมูกระทะ แล้วก็ถ่ายรูปลง เราก็เฮ้ย มันง่ายขนาดนี้เลยเหรอ อิจฉามากเลยเขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมาระบายความหิวและความอิจฉาค่ะ


3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา


ได้ข่าวมาว่าอ่านเรื่องนี้แล้วจะหิวมากๆๆ จริงไหม?

เราเขียนเพราะความหิวและเขียนด้วยความรู้สึกที่อยากให้ทุกคนหิวไปกับเรานะคะ ถ้ามีคนอ่านแล้วหิวมากๆๆ เราก็ดีใจค่ะ รู้สึกมิสชั่นคอมพลีท เราจะไม่ยอมหิวคนเดียว XD


พูดถึง “เฮียหมู” พระเอกของเรื่องหน่อย

 เฮียหมูเป็นผู้ชายอารมณ์ดีที่เวลาหัวร้อนจะน่ากลัวค่ะ แต่ตัวละครตัวนี้จะน่ารักตรงที่ว่าเขาจะโอ๋คนที่เขาชอบเป็นพิเศษ ไม่ใช่แค่น้องบอสเท่านั้น แต่เขาจะโอ๋เพื่อนตัวเองโอ๋เพื่อนน้องบอสด้วย เฮียเป็นคนที่ใครอยู่ด้วยแล้วยิ้มตาม จะเท่ในเวลาที่เฮียอยากจะเท่ จะเก่งในเวลาที่เฮียพยายาม ถึงในเรื่องจะมีแต่ของกิน แต่พอเข้าบทจริงจังขึ้นมาเฮียก็สามารถแสดงด้านเจ๋งๆ ให้บอสตันและคนอ่านเห็นด้วยนะคะ ความจริงเราอาจจะแค่หลงเขาเลยอยากให้ทุกคนหลงตามก็ได้ค่ะ XD (เฮียร้องเพลงแร็ปได้ด้วยนะคะ กรี๊ดกร๊าด) 


3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา


ฉากไหนที่รู้สึกว่าเขียนยาก

ทุกฉากที่มีสาระค่ะ 5555 คือเรื่องนี้เน้นที่ของกินดังนั้นเวลาที่มีฉากเครียดอย่างตอนบอสตันสอบไม่ติด หรือตอนที่เผชิญหน้ากับคนในครอบครัวจึงเป็นอะไรที่เขียนยากพอสมควรเลยค่ะ 


ประสบการณ์หรือคอมเมนต์ที่ประทับใจระหว่างการเขียน

คอมเมนต์ที่จำได้ไม่ลืมเลยนี่มีเยอะมากค่ะ คือไผ่ชอบแคปคอมเมนต์นักอ่านมาเก็บไว้นั่งอ่านให้กำลังใจตัวเองเรื่อยๆ เวลาเหนื่อยมากๆ ก็จะเปิดมานั่งอ่านตลอด เราจำได้แม่นเสมอเวลาที่มีคนมาขอบคุณเรา มีคนบอกว่านิยายเรื่องนี้เป็นความสุขของเขา บอกว่าขอบคุณที่เขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา ซึ่งมันมีค่าสำหรับเรามากจริงๆ ค่ะ 

ส่วนเรื่องประสบการณ์พีคๆ นี่คือการที่นักเขียนที่ชอบส่งข้อความชวนไผ่ไปตีพิมพ์เรื่องนี้กับสำนักพิมพ์เขาค่ะ กรี๊ดลั่นห้องแล้วต่อด้วยการโทรไปหวีดใส่น้องชายรัวๆ โดยไม่สนใจว่าที่ไทยกี่โมง 55555 อ้อ แล้วเพื่อนที่นี่พาไปกินปิ้งย่างเกาหลีด้วยค่ะ บอกว่าสงสารที่ต้องไปเขียนระบายความหิวลงเน็ต 55555


นิยายเรื่องที่ประทับใจมากที่สุดตั้งแต่เริ่มเขียน

ตอบยากจัง…เอาจริงๆ ตอนเขียนเราก็นั่งอินของเราอยู่คนเดียวนั่นแหละค่ะ แฮ่ คือเราตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมาน่ะค่ะ (เพี้ยน 5555) แต่ถ้าเป็นฉากที่เราประทับใจที่สุดเราพอตอบได้นะคะ เราชอบตอนจบของเรื่อง ‘ลูกของคุณไม่ได้น่ารักสำหรับผม’ มากที่สุดค่ะ


เวลาที่จะเริ่มต้นเขียนนิยาย สิ่งแรกที่ทำคือ…

เปิดคลิปอะไรก็ได้ขึ้นมาคลิปนึงค่ะ แรนด้อมเลย บางทีก็เปิดเพลง บางทีก็เปิดการ์ตูน เปิดคลิปฟังเสียงฝนก็มี เราไม่อยากให้ห้องเงียบเกินตอนเริ่มพิมพ์น่ะค่ะ สปีดตอนพิมพ์นี่ขึ้นอยู่กับจังหวะในคลิปด้วยนะคะXD

3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา


ถ้าให้เปรียบนิยายเรื่องนี้กับอะไรสักอย่างบนโลก “พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนหน่อย” จะเป็นอะไร

ของกินรสชาติกลมกล่อมค่ะ เพราะมีอาหารหลากหลายประเภทอัดแน่นอยู่ในนั้น XD


เหตุผล 3 ข้อ ที่ทำให้นักอ่านตกหลุมรักนิยายเรื่องนี้ อย่างถอนตัวไม่ขึ้น!

1. ของกิน!!!
2. เฮียหมูอร่อยมาก
3. น้องบอสตันแอนด์ความตลกหน้าตายของเขา


อยากบอกอะไรกับนักอ่านที่อ่านนิยายของเรา

ขอบคุณมากๆ เลยนะคะสำหรับที่ผ่านมา การที่ทุกคนเข้ามาอ่านนิยายของเรา เข้ามาคอมเมนต์และให้กำลังใจ ร่วมเดินทางมาด้วยกันในแต่ละเรื่องถือเป็นกำลังใจที่ยิ่งใหญ่และหนึ่งในเรื่องราวดีๆ ในชีวิตของเราจริงๆ ค่ะ เราไม่รู้จะพูดอะไรดีนอกจากคำว่าขอบคุณขอบคุณจริงๆ ที่ทำให้เรารู้สึกมีความสุขตลอดระยะเวลาสองปีกว่านี้ที่เราเขียนนิยายมาเราจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อพัฒนาผลงานในภายภาคหน้า หวังว่าจะได้เจอกันอีกในเรื่องต่อๆ ไปอีกนะคะ รักมากๆ เลย <3


ก่อนจากกันไป มาฝากผลงาน พร้อมบอกลาชาวเด็กดีกันหน่อย

ก่อนอื่นเลยต้องขอขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงตรงนี้มากเลยนะคะ ขอบคุณเว็บเด็กดีให้ความสนใจด้วยค่ะ

สำหรับเรื่องผลงาน ไผ่ขอฝากนิยายทั้งห้าเรื่องที่เราเขียนจบแล้ว (ทุกเรื่องมีคิวตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ในปีนี้ค่ะ) และเรื่องที่กำลังเขียนอย่างเรื่อง Cakeverse AU: Eat Me If You Wish ด้วยนะคะ เอ้อ แล้วขอฝากนิยายเรื่องต่อๆ ไปที่จะเขียนในภายภาคหน้าด้วยค่า (ฝากรัวๆ เลย แฮ่)

สุดท้ายนี้ ขอให้ปีนี้และปีต่อๆ ไปเป็นปีที่ดีสำหรับทุกๆ คนนะคะ ^^


3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา




จบไปแล้วนะคะ กับบทสัมภาษณ์นักเขียนเจ้าของนามปากกา “3-14” ผู้เริ่มต้นแต่งนิยายจากความคิดง่ายๆ แค่ว่าอยากหาอะไรอ่านแก้ขัดระหว่างรอหนังสือเล่มใหม่ๆ ออกเท่านั้น ซึ่งพี่หญิงก็หวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทสัมภาษณ์นี้จะสร้างกำลังใจให้น้องๆ พัฒนาผลงานของตัวเองต่อไปนะคะ 



สำหรับวันนี้ พี่หญิงต้องขอลาไปก่อน เจอกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดีค่ะ



พี่หญิง
 
3-14 นักเขียนผู้ตกหลุมรักตัวละครของตัวเองซ้ำไปซ้ำมา
#นิยาย #นักเขียน #3-14 #พี่ชายครับ ไปนั่งกินหมูกระทะเป็นเพื่อนหน่อย #สัมภาษณ์นักเขียน

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?