โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก []

วิว


"โนเนโกะ" นักเขียนที่เชื่อเสมอว่า
“แม้เราจะเขียนช้าเต่าคลานแค่ไหนก็ต้องเขียนให้จบ” 

 

สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน มาเจอพี่หญิงในคอลัมน์พบปะพูดคุยกันอีกแล้วนะคะ สำหรับนักเขียนที่พี่หญิงพามาให้ทุกคนรู้จักในวันนี้ก็คือ “โนเนโกะ” เจ้าของผลงานเรื่อง “โคมดอกบัวคืนสารท” นิยายที่เล่าถึงเรื่องราวความรักฉบับชายหนุ่มผู้เลี้ยงต้อยได้พลิกล็อคเป็นที่สุด (ก็แหม.. ท่านอาจารย์ดันขี้อาย จนทำให้นางเอกที่เป็นลูกศิษย์ต้องมาเป็นฝ่ายรุกแทน) เอาเป็นว่าเรามาทำความรู้จักกับนักเขียนคนนี้กันเลยค่ะ 
 
โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


แนะนำตัวกับชาวเด็กดีเราหน่อย


โนเนโกะ : สวัสดีค่ะ โนเนโกะเองค่ะ เป็นสาวโสดวัยเลขสามนำหน้าแล้วจ้า โอย เขินอายุ จบการศึกษาคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงค่ะ เขียนนิยายลงเว็บเด็กดีมานานแล้ว จะเฉลยระยะเวลาในช่วงท้ายค่ะ เขียนมาหลายแนวทั้งหวานแหวว แฟนตาซี แฟนฟิคชั่น แนวจีน และแนววาย เพราะความอยากเขียนล้วนๆ เลยค่ะ ^-^


“โนเนะโกะ” นามปากกานี้ท่านได้แต่ใดมา


โนเนโกะ : ชื่อเล่นจริงๆ ชื่อ โน ค่ะ และส่วนตัวก็ชอบแมวมากๆ เรียกได้ว่าทาสแมวเลยล่ะ แล้วก็ชอบการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย เลยนำชื่อตัวเองกับคำว่า เนะโกะที่แปลว่าแมวมารวมกันเป็นนามปากกาของตัวเองค่ะ


จุดเริ่มต้นการเขียนนิยาย


โนเนโกะ : จุดเริ่มต้นก็คงไม่ต่างกับนักเขียนท่านอื่นๆ คือชอบอ่านหนังสือ และที่บ้านก็สนับสนุน ซื้อนิทานอีสปให้อ่าน การ์ตูนนี่ยิ่งชอบอ่านเลย อ่านไปก็มีขัดใจกับฉากนั้นฉากนี้จนแอบจิ้นเองอะไรเอง ฮ่าๆๆ และมีการ์ตูนเรื่องหนึ่งชื่อเรื่องกระซิบรักในหัวใจ ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโดยสตูดิโอจิบลิด้วยค่ะ ใช้ชื่อว่า Whisper of the heart นางเอกเรื่องนี้ชอบอ่านหนังสือมาก โดยเฉพาะพวกนิทาน วรรณกรรมเยาวชน เธอบอกพระเอกว่ารู้สึกว่าอ่านเท่าไหร่ก็ไม่จุใจ พระเอกจึงบอกว่า “งั้นก็เขียนเองสิ แล้วฉันจะวาดภาพประกอบให้” กระแทกใจเลยค่ะ ‘นี่มันก็คล้ายกับตัวฉันนี่นา ถึงจะไม่มีพระเอกมาบอกว่าจะวาดภาพประกอบให้แต่ฉันก็จะเขียนนิยาย ฉันอยากเขียน!”

ปล.แต่ฉบับภาพยนตร์พระเอกไม่ได้อยากเป็นจิตรกรนะคะ เขาอยากเป็นช่างทำไวโอลินค่ะ และตุ๊กตาแมวเจ้าบ่าวที่รอคอยตุ๊กตาแมวเจ้าสาวที่ร้านพื้นโลกในการ์ตูนก็มาอยู่ในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง The cat returns ด้วยค่ะ น่ารักมากๆ เลย  


ก่อนที่จะเขียนแนวจีนโบราณ เคยเขียนแนวอื่นมาก่อนด้วยใช่ไหม คิดว่าแต่ละแนวมีความยาก ง่าย แตกต่างกันอย่างไร


โนเนโกะ : ยากทุกแนว ฮ่าๆๆ พอเริ่มเรื่องใหม่ก็เหมือนเริ่มต้นใหม่ค่ะ ที่สำคัญคือต้องอ่านหนังสือเยอะๆ ที่ผ่านมานอกจากการ์ตูน โนเนโกะก็อ่านแต่แนวประวัติศาสตร์ หรือหนังสือนอกเวลา แต่แทบไม่ได้อ่านนิยายอื่นๆ เลย มันก็ทำให้ขาดอารมณ์ในนิยายเราไปเหมือนกันนะ ฮ่าๆๆ ก็แนะนำว่าให้อ่านนิยายเยอะๆ ด้วย ตอนนี้โนเนโกะก็หานิยายมาอ่านหลายๆ แนวเลยค่ะ 

เอาล่ะเวินเว้อมาเยอะล่ะ สรุปก็คือ สำหรับโนเนโกะแล้วก็ยากทุกแนวค่ะ และไม่แตกต่างกันมาก ที่สำคัญคือ ต้องมีวินัย มีความพยายาม แม้เราจะเขียนช้าเต่าคลานแค่ไหนเราก็ต้องเขียนให้จบ แม้ว่าร่างแรกเราจะเละแค่ไหน ถ้าเราเขียนจบเราก็รีไรต์ได้ เติมได้ค่ะ และต้องอ่านหนังสือเพิ่มความรู้ ศึกษาแนวการเขียนของนักเขียนท่านอื่นๆ การวางพล็อต การบรรยาย (แต่ไม่ใช่การลอกนะ 555) และถ้ามีข้อมูลที่ต้องใช้ในนิยายเราก็ต้องหาหนังสือแนวนั้นๆ มาใช้ประกอบการเขียน อย่างโนเนโกะเขียนแนวจีนก็ต้องมีประวัติศาสตร์ วัฒนธรรมจีน วางไว้ใกล้ๆ มือด้วยนะคะ การดูการ์ตูนกับหนังจีนกำลังภายในก็ช่วยได้มากๆ เลย อย่างฉากต่อสู้หรือการเขียนแนวแฟนตาซี โนเนโกะก็ได้การบรรยายจากตรงนี้ละค่ะ  


โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


พูดถึงผลงานก่อนหน้า


โนเนโกะ : แนวจีนเหมือนกันค่ะ ฮ่าๆๆ เรื่องแรกคือ “บุปผาแดนมังกร” เป็นเรื่องของแววปราชญ์ สาวนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไปท่องเที่ยวประเทศจีนและข้ามมิติไปอยู่ในดินแดนที่คล้ายกับยุคจีนโบราณ และได้เป็นบุตรสาวบุญธรรมของอ๋องบูรพาซึ่งเป็นอาของฮ่องเต้ และยังไม่มีทางเลือกต้องตกปากรับคำอภิเษกเป็นฮองเฮาของฮ่องเต้หยางหลงค่ะ

ส่วนเรื่องที่สองคือ “จอมใจเจ้าอสูร” เป็นแนวจีนแฟนตาซี ที่กล่าวถึงดินแดนปีศาจ เมื่ออาณาจักรชิง ดินแดนลับแลซึ่งไม่ยอมติดต่อสานสัมพันธไมตรีกับแว่นแคว้นใดทั้งสิ้นยอมเผยตัวโดยการส่งองค์หญิงเซียงเอ๋อเข้าร่วมการประลองยุทธ์ ซึ่งตามกฎมณเฑียรบาลของอาณาจักรชิงได้บัญญัติไว้ว่า หากขัตติยะนารีพ่ายแพ้แก่บุรุษผู้ใดจะต้องแต่งงานกับบุรุษผู้นั้น จึงเป็นเหตุให้องค์หญิงเซียงเอ๋อต้องอภิเษกเป็นพระชายาขององค์ชายเฉินเซียง เรื่องราวจะเป็นอย่างไรต่อ ต้องติดตามในรูปเล่มหรืออีบุ๊คจ้า ขอขายของหน่อย 555


ความเปลี่ยนแปลงจากเรื่องแรกจนถึงปัจจุบัน


โนเนโกะ : ก็ยังไม่เก่งขึ้นเท่าไหร่เลยค่ะ แฮะๆ อย่างที่บอกว่าเริ่มเรื่องใหม่ทีไรก็เหมือนเริ่มต้นใหม่ทุกครั้งเลย เพียงแต่เราจะรู้สไตล์การเขียน เทคนิคการเขียนของเรา ซึ่งแต่ละคนก็ไม่เหมือนกันนะคะ นักเขียนบางท่านไม่ต้องวางพล็อตมาก ปล่อยให้ตัวละครดำเนินเรื่องไปเอง แต่โนเนโกะนี่ต้องวางพล็อตก่อน วางเป็นตอนๆ ไว้จนถึงตอนจบ คิดประโยคคำพูดเด็ดๆ ได้ก็รีบเขียนไว้ก่อนกันลืม แล้วค่อยลงมือเขียนค่ะ ขั้นตอนที่ยากก็คือช่วงวางพล็อตกับการรีไรต์นี่ละ สาหัสกว่าตอนเขียนเยอะเลย แต่เราต้องเขียนให้ชินค่ะ ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเลยคือหลังๆ มานี้จะใช้เวลารีไรต์เร็วขึ้น (แต่ไปเครียดตอนเขียนเรื่องย่อแทน...ฮา) 


โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


“โคมดอกบัวคืนสารท” เรื่องนี้มีความเป็นมาอย่างไร


โนเนโกะ : พอดีได้อ่านหนังสือเทศกาลและวัฒนธรรมจีน เห็นข้อมูลเรื่องเทศกาลสารทจีนซึ่งตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 7 แล้วรู้สึกสนใจค่ะ คือตามความเชื่อของคนจีนโบราณเดือนเจ็ดถือเป็นเดือนของภูติผี เพราะเป็นช่วงที่ประตูนรกเปิดให้ดวงวิญญาณได้มาสู่โลกมนุษย์ ไม่นิยมให้ทำงานมงคลในช่วงนี้ โดยเฉพาะงานแต่งงานรวมถึงการคลอดบุตรด้วย และในเวลากลางคืนของวันสารทจีนจะมีการนำโคมไปลอยในแม่น้ำเพื่อนำทางดวงวิญญาณให้ผู้ตายได้กลับสู่ที่ที่จากมา จากหนังสือที่ได้อ่านรวมถึงภาพการลอยโคมในแม่น้ำทำให้ปิ๊งไอเดียเรื่องโคมดอกบัวคืนสารทขึ้นมาค่ะ    

โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


“ชินหลง” และ “ปัทมา” อะไรคือเสน่ห์ของสองตัวละครนี้


โนเนโกะ : ชิงหลงเป็นเทพเซียนที่ใช้ชีวิตมาเกินร้อยปีแล้วแต่ยังซื่อ ไร้เดียงสา อ่อนต่อโลก ดูแล้วน่ารัก น่าเอ็นดูเป็นที่สุดค่ะ ส่วนปัทมาคือเด็กสาววัยสิบหกที่มาอยู่ในร่างเด็กแบเบาะ โตมาในโลกที่เทคโนโลยีก้าวหน้า เธอเลยโตเกินวัย และยังเป็นคนช่างพูดช่างคุย เมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน แถมยังเป็นสถานะอาจารย์กับศิษย์ด้วยก็เลยทำให้คนอ่าน (รวมถึงคนเขียนด้วย) ต้องร่วมกันลุ้นค่ะว่าจะลงเอยกันได้ยังไงนะคู่นี้ ^-^ 


ฉากที่คิดว่า… เขียนยากที่สุด


โนเนโกะ : ฉากรัก...ฮา จริงๆ นะคะ เพราะนิสัยของชิงหลง ไม่ใช่สายรุกก่อน แถมยังขี้อายด้วย นางเอกจะรุกเต็มที่ก็ลำบากเดี๋ยวพระเอกตกใจหนีไปเสียก่อน คนเขียนก็เลยต้องเขียนแค่กุ๊กกิ๊กพอให้ฟินเล็กน้อยก็พอ น่ารักพอกรุบกริบค่ะ ^-^


พูดถึงประสบการณ์พีคๆ หรือคอมเมนต์จากนักอ่านที่ประทับใจ


โนเนโกะ : คอมเมนต์จากคุณ Maoyu-I บอกว่าซือฝุเลี้ยงต้อยชัดๆ พร้อมกับโบกธงเสวี่ยไป๋รัวๆ หรือคุณยัยสนามหญ้า ที่บอกว่าบางตอนก็สงสาร บางตอนก็ขำนางเอกมาก คุณSandra บอกว่าเคยอ่านเรื่องมังกรอัคนี วารีปักษา (เรื่องนี้เขียนจบไปนานแล้วแต่ไม่ได้รีไรต์เลยจ้า) มาก่อนและคิดถึงภาษาของไรต์ แล้วก็คุณ adw213455 มาให้กำลังใจตลอดและการรอฉากเข้าหอของนักอ่านทุกคน คือเรื่องนี้ต้องลุ้นเป็นพิเศษเพราะความใสซื่อของพระเอก ฮ่าๆๆๆ จริงๆ แล้วประทับใจทุกคอมเมนต์ละค่ะ แค่แวะมาเยี่ยมกันก็ดีใจแล้ว 


ถ้าตัน หรือเขียนต่อไม่ได้ สิ่งแรกที่เราจะทำคือ…


โนเนโกะ : หยุดเขียนก่อนค่ะ พักสายตาไปรีแล็กซ์ ฟังเพลง อ่านหนังสือ นอน หรือไปเที่ยวพักผ่อน บางทีเราอาจจะได้ไอเดียดีๆ ก็ได้ แล้วค่อยกลับมาเขียนต่อแต่ไม่แนะนำว่าให้เขียนไปแก้ไปนะคะ มันจะไม่จบเสียทีเพราะเราอยากให้มันเพอร์เฟกต์นี่ล่ะ อยากให้เขียนไปอย่างที่ใจเราอยากจะนำเสนอก่อนแล้วค่อยมารีไรต์ที่หลังค่ะ ร่างแรกต้องมานะคะ แต่อย่างโนเนโกะนี่เรียกว่าสายขี้เกียจดีกว่า ชอบนักละเปิดเฟซบุ๊ค ยูทูป เพราะฉะนั้น วินัยค่ะ ต้องมีวินัยด้วย ฮ่าๆๆ 


แชร์เคล็ดลับการวางพล็อต วางตัวละครหน่อย


โนเนโกะ : เกริ่นไปแล้วว่าแต่ละคนมีเคล็ดลับไม่เหมือนกันหรอก ถ้าเราถนัดอย่างไรก็เขียนตามวิธีที่เราถนัดเลยค่ะ แต่สำหรับโนเนโกะ สมัยก่อนก็เขียนไปเรื่อยๆ ปล่อยให้ตัวละครออกสู่มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ไพศาลต่อไป แฮะๆ ซึ่งมันทำให้เราเขียนนิยายจบได้ช้ามากกกกค่ะ หลายปีกว่าจะจบ พอเริ่มเขียนนิยายจีนก็เลยเริ่มปรับการเขียนของตัวเองใหม่ เริ่มจากเมื่อเราปิ๊งชื่อเรื่อง (แน่นอนว่าเราก็เสียดายชื่อเรื่อง ต้องหยิบมาเขียนให้ได้) หรือได้ไอเดียที่สนใจ เราก็จะหาอิมเมจตัวละครที่เหมาะกับนิยายที่เราจะเขียน เป็นภาพดารา นักร้องหรือภาพวาดก็ได้  บางทีอิมเมจก็มาก่อนชื่อเรื่องเสียอีก สร้างโพรไฟล์สั้นๆ ให้ตัวละครสำคัญ (อย่างน้อยต้องมีข้อมูลพระเอก นางเอก) ยิ่งตัวละครที่มีสีผมสีตาสารพัดสี ยิ่งต้องทำเพราะโนเนโกะเขียนผิดเรื่องสีตาหรือแม้แต่ชื่อตัวละครที่คล้ายกันมาหลายรอบแล้ว
 
ส่วนการวางพล็อตจะคิดไว้ล่วงหน้าว่าจะเขียนกี่ตอนและทำเรื่องย่อแต่ละตอนไว้ว่าในตอนนั้นๆ จะให้มีกี่ซีน มีเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นบ้างจนถึงตอนจบเลย ชื่อตอนก็คิดไว้แล้วเหมือนกัน แต่สามารถยืดหยุ่นได้ค่ะ เพราะหลังเขียนร่างแรกจบเราต้องมานั่งรีไรต์อยู่แล้ว ซึ่งก็อย่างน้อยสองครั้งละค่ะ ส่วนของโพรไฟล์ตัวละครก็ยืดหยุ่นเหมือนกัน เพิ่มเติมตัดทอนได้ตลอดค่ะ   


โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


คติประจำในในการเขียนของ “โนเนะโกะ” คือ…


โนเนโกะ : ‘ร่างแรกปล่อยมันไป รีไรต์สิของจริง’ ฮ่าๆๆ จริงๆ สำหรับโนเนโกะ การเขียนร่างแรกคือสิ่งที่เราอยากจะเห็น อยากให้มีในนิยายของเรา ส่วนการรีไรต์ก็เติมเนื้อหา ส่วนที่ขาดไปหรือตัดทอนสิ่งที่ไม่จำเป็น และถ่ายทอดสู่คนอ่านค่ะ  


โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


ถ้าให้เปรียบ “ โคมดอกบัวคืนสารท” กับอาหารจานหนึ่ง จะเป็นอะไร


โนเนโกะ : ขนมเปี๊ยะ ^-^ เหตุผลเพราะชอบกิน เป็นขนมที่ไม่หวานมาก (หรือเปล่า) แต่อร่อยและกินได้เรื่อยๆ ค่ะ เหมือนกับนิยายเรื่องนี้เลย


ถ้าตัวละครในนิยายที่เราเขียนมีชีวิต คิดว่าสิ่งแรกที่ตัวละครเหล่านั้นจะบอกกับเราคือ…


โนเนโกะ : จิวซินคงบอกว่าช่วยเขียนให้ซือฝุเขินน้อยลงหน่อย เสวี่ยไป๋ เจ้าจิ้งจอกเฒ่าแอ๊บเด็กก็ขยันแย่งซีนจัง ขนาดมีเรื่องแยกของตัวเองไปแล้วยังไม่วายเดินผ่านฉากในเรื่องก็ยังดี ฮ่าๆๆ ส่วนซือฝุนั้น...คงได้แต่อึ้ง แต่ไม่อยากเจอไป๋หู่เลย ต้องเงื้อดาบปลิดอาชาไล่ฟันเราแน่


อยากบอกอะไรกับนักอ่านที่คอยติดตามผลงานของเรา


โนเนโกะ : ขอบคุณล้านคำค่ะ อยากกอดทุกคนเลย ^-^


โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก


ฝากอะไรถึงน้องๆ ชาวเด็กดีกันสักนิด


โนเนโกะ : สำหรับพี่โนเนโกะ (หรือจะเป็นคุณน้าดีนะ) ก็เขียนนิยายวนเวียนอยู่ในเว็บเด็กดีมานานแล้วค่ะ 12 ปีแล้ว และเพิ่งจะมีผลงานรวมเล่มเมื่อสามปีที่แล้วนี่เอง ก่อนหน้านั้นเป็นเรื่องสั้นค่ะ เคยท้อแต่ไม่คิดจะเลิกเขียนเลยค่ะ เพราะรักในการเขียนและสนุกกับการเขียนมาก คันไม้คันมืออยากเขียนเรื่องใหม่ๆ อยู่เสมอ แม้เรื่องเก่าจะยังเขียนไม่จบก็ตาม ฮา... เลยอยากให้กำลังใจน้องๆ ว่าความสำเร็จสำหรับบางคนก็มาเร็ว บางคนก็อาจจะมาช้าไปบ้าง เราท้อได้แต่ถ้ารักที่จะทำแล้วก็ทำต่อไปค่ะ ต่อให้มีคนอ่านแค่คนเดียวหรือไม่มีคอมเมนต์เลยก็จงเขียนต่อไป โนเนโกะบอกตัวเองอยู่เสมอเลยว่านี่ดีแล้วที่เราไม่เลิกเขียน ไม่อย่างนั้นเราจะต้องมานั่งเสียใจทีหลังที่เรายังพยายามไม่มากพอ นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขามาด้วยความรัก เราต้องพาเขาไปถึงฝั่งฝันให้ได้สิ อย่างน้อยก็ต้องเขียนให้จบให้ได้ เพราะฉะนั้น ท้อได้แต่อย่าทิ้งความฝันไว้กลางทาง ต้องจูงมือไปด้วยกันค่ะ พี่ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆ คนค่ะ ^-^ 


ก่อนจากลากัน มาฝากผลงาน พร้อมบอกลาชาวเด็กดี


โนเนโกะ : ก่อนอื่นก็ขอฝาก ‘โคมดอกบัวคืนสารท’ ด้วยนะคะ วางแผงในร้านหนังสือแล้วค่ะ ปกสวยมากกก แนะนำให้อ่านถ้าอยากรู้สึกฟีลกู๊ด ไม่เครียดนะคะ และก็ขอฝากนิยายที่กำลังเขียน เรื่อง ‘ดาวคู่ฟ้า’ เป็นแนววายเรื่องที่สองที่เขียนค่ะ และเรื่อง ‘บุปผา สายฝน คมกระบี่’ เป็นภาคต่อของจอมใจเจ้าอสูร สำหรับนักอ่านที่เคยถามว่าพี่สาวของเซียงเอ๋อจะมีคู่ไหม และพ่อของพระเอกและแม่ของนางเอกที่เจอกันทีไรก็ทะเลาะกันทุกทีจะเป็นยังไงต่อไป ติดตามกันได้ในเรื่องนี้ค่ะ หลังจากนี้ก็จะเขียนนิยายออกมาอีกหลายๆ เรื่องเลย รวมถึงการรีไรต์ชาติภพใดไม่ขอมีรักและปิ่นสื่อรักซึ่งเป็นนิยายจักรวาลเดียวกันกับเรื่องโคมดอกบัวคืนสารทด้วยค่ะ

มาพูดคุยกันได้ที่เพจ ‘โนเนโกะ’ นะคะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกๆ คน ขอบคุณค่ะ






*****************************



จบกันไปแล้วนะคะ สำหรับการสัมภาษณ์ในวันนี้ พี่หญิงต้องขอขอบคุณ โนเนโกะ มากๆ เลยที่สละเวลามาพูดคุยกันในวันนี้  และพี่หญิงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าบทความนี้จะสร้างแรงบันดาลในดีๆ ให้น้องๆ ไม่มากก็น้อยนะคะ 
 
และสำหรับน้องๆ คนไหนที่ตอนนี้กำลังท้ออยู่ก็อย่าเพิ่งหมดกำลังใจไปค่ะ ก็อย่างที่โนเนโกะบอก ไปเบื้องต้นว่าความสำเร็จของคนเรามาไม่เท่ากัน บางคนอาจจะมาเร็ว บางคนก็มาช้าไปบ้าง แต่ถ้าเราไม่ยอมแพ้ไปซะก่อน สำเร็จต้องรอเราอยู่ข้างหน้าแน่นอน!!
 

พี่หญิง


 
โนเนโกะ : นิยายก็เหมือนลูกๆ ของเรา เราสร้างเขาด้วยความรัก
https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=ying

พี่หญิง - ผู้เขียน

มนุษย์บ้านิยายที่สิงอยู่แถวๆ คลังนิยายเด็กดีเป็นประจำ

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#โนเนโกะ #โคมดอกบัวคืนสารท #นิยายจีน #ข้ามเวลา #กินเด็ก #เลี้ยงต้อย

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?