Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า" []

วิว

Riordan ผู้เริ่มต้นเขียนนิยาย
เพราะกลัวว่าจินตนาการในหัวจะหายไป



สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน วันนี้พี่หญิงพา “Riordan” เจ้าของนิยายเรื่อง “กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่”นิยายแนวจีนโบราณที่ถ่ายทอดเรื่องราวความรักความสัมพันธ์ของคำว่า “ครอบครัว” และ “พี่น้อง” ออกมาได้อบอุ่นมากๆๆ มาทำความรู้จักทุกคนกันค่ะ ซึ่งพี่หญิงบอกเลยค่ะ แอบกระซิบเลยค่ะ ว่านอกจากวันนี้ เราจะได้รู้จักนักเขียนคุณภาพเพิ่มอีกคนหนึ่ง ท้ายบทความเรายังมีเซอร์ไพรส์เล็กๆ ในนักอ่านทุกคนด้วยน้า


Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า" แนะนำตัวกับชาวเด็กดีหน่อย

Riordan : สวัสดีค่า “เหมย” นะคะ นามปากกาคือ Riordan ผู้เขียน “กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่” ค่ะ


นามปากกา “Riordan” มีความหมายว่าอะไร

Riordan : มันมาจากชื่อตัวละครที่ตัวเองเคยครีเอทไว้ในนิยายแฟนตาซีเรื่องหนึ่งตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนน่ะค่ะ (ซึ่งยังดองอยู่ในคอมพิวเตอร์) ซึ่งตัวละครนี้ถูกกำหนดฐานะให้เป็นเหมือนผู้ที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ต่างๆ ในนิยาย และรวมไปถึงใช้คำพูดที่ว่า “เพราะมันถูกกำหนดด้วยโชคชะตาจนกลายเป็นชะตากรรม” มาคอยชักนำเหตุการณ์ต่างๆ ตามใจน่ะค่ะ มันทำให้ภาพของตัวละครตัวนี้เหมือนภาพของนักเขียนที่รังสรรค์เรื่องราวต่างๆ บนหน้ากระดาษ ซึ่งชื่อของตัวละครตัวนี้ก็คือ “Riordan” (ริออร์แดน) เป็นภาษาไอริชที่แปลว่า “กวีหลวง” หรือ “กวีแห่งราชสำนัก” น่ะค่ะ


จุดเริ่มต้นเส้นทางสายนักเขียน

Riordan : ทุกคนที่เป็นนักเขียนส่วนมากสั่งสมพื้นฐานมาจากการอ่านก่อน ซึ่ง Riordan ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แต่จุดเริ่มต้นที่ลงมือเขียนจริงๆ มาจากที่แต่เดิมตัวเองสมัยก่อนสนใจงานสาย Animation น่ะค่ะ ทว่าเพราะตอนเด็กๆ นั้นยังวาดไม่เก่งประกอบกับใจร้อนกลัวว่าภาพในหัวมันจะหายไปเหมือนฝุ่นควัน ทำให้เส้นทางที่ง่ายที่สุดในการสื่อภาพความคิดในหัวออกมาเป็นฉากๆ ได้อย่างรวดเร็วก็คือ “การเขียน” มันขึ้นมานี่แหละค่ะ


อะไรคือความสำเร็จสูงสุดในการเป็นนักเขียน

Riordan : ถ้าเป็นความรู้สึกในใจของ Riordan สิ่งที่เป็นความสำเร็จจนทุกวันนี้และน่าจะเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ก็คือการที่งานเขียนของเรา “ได้รับการยอมรับ” ค่ะ ซึ่งการยอมรับนี้มาจากเสียงของนักอ่านที่เข้ามาคอมเมนต์ เสียงของสำนักพิมพ์ที่เข้ามาติดต่อขอร่วมงานด้วย

นั่นก็เพราะงานเขียนจะไม่มีวันได้ทำหน้าที่ของมันได้...หากไม่มีผู้อ่าน ซึ่งหลักฐานที่สำคัญที่สุดในที่นี้ ก็คือการที่งานเขียนชิ้นนั้นกลายเป็นเล่มหนังสือ ที่ทุกๆ ท่านกรุณานำมันไปวางไว้บนชั้นหนังสือที่บ้านยังไงล่ะคะ


มีจุดเด่นในการเขียนแตกต่างจากนักเขียนคนอื่นยังไง 

Riordan : Riordan ว่าสิ่งที่ทำให้งานเขียนมันแตกต่างก็คือพลอตนิยายน่ะค่ะ แต่จุดเด่นที่ดึงดูดความอยากอ่านอย่างแรกก็คือโปรยนิยายล่ะมั้ง เพราะทุกเรื่องๆ นอกจากการร่างโครงเรื่องและเขียนพลอตคร่าวๆ แล้ว สิ่งที่ Riordan ให้ความสำคัญพอๆ กันเลยก็คือโปรยที่หน้าบทความก่อนเข้าเรื่องนี่แหละค่ะ (มันจุดไฟแรงบันดาลใจแรกให้ Riordan ด้วยล่ะ) เพราะมันจะบ่งบอกว่าเรากำลังจะเขียนอะไร และยังมันเป็นสปอยพอกรุ้มกริ่มให้คนหลงเข้ามาอ่าน (ขำ) ก่อนจะทิ้งคำถามเอาไว้ในโปรยให้ทุกคนไปหาคำตอบเอาในนิยายเอง 

ต่อจากนั้นก็ค่อยเริ่มหลอกล่อให้หลายๆ คนเดาทางของเรื่องกันไป และพอถึงที่สุด...ก็ตัดค้างแต่ละบทให้ผู้อ่านดีดดิ้นเล่นๆ เอ๊ะ ทำไมยิ่งสัมภาษณ์ก็ยิ่งแสดงด้านมืดออกมากันล่ะ...(ขำ)


Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า"


พูดถึง “กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่” ผลงานล่าสุด

Riordan : เรื่องราวของกู่มี่เอินที่ทะลุมิติไปอยู่ในร่างของเด็กสาววัย10 ขวบที่รอบด้านมีแต่น้องๆ ที่กำลังหิวและจะอดตาย เธอจึงต้องลุกขึ้นมาทำวิถีทางที่จะช่วยให้พวกเขาอิ่มท้อง และใช้ชีวิตได้เป็นอย่างดี ท่ามกลางภัยสงครามการเมือง ภัยแล้ง ภัยจากโรคระบาด และยังมีการคุกคามจากชนเผ่านอกดินแดน ที่เข้าโอบล้อมครอบครัวเล็กๆ ที่ดูจะไร้ความสำคัญใดๆ ทว่าภัยเหล่านั้นกลับตรงเข้ามาคุกคาม และดึงพวกน้องๆ ออกจากอ้อมแขนของกู่มี่เอินไปทีละคน...

ผ่านไปได้ราวๆ 10 ปีพี่น้องพลันกลับมาพบหน้า และสิ่งที่ทำให้พี่สาวตกใจมากที่สุด คือสถานะของพวกเขาที่สามารถที่จะสั่นสะเทือนแผ่นดินได้!

(เพิ่มเติมขำๆ) เหล่าบรรดาน้องๆ ที่แสนน่ารักน่าเอ็นดูในอดีต เมื่อได้กลับมาพบพี่ใหญ่ของพวกเราก็ต้องรีบซ่อนเขี้ยวเล็บของตนเองให้ดี จะได้ระวังไม่ให้ต้องถูกพี่ใหญ่จนนางบาดเจ็บเอาได้ ส่วนคนอื่นน่ะหรือ ใครกล้าทำร้ายนาง? ข้าจะตีมันให้ตาย!


ฉากไหนใน กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่ ที่ประทับใจเราที่สุด

Riordan :  เป็นฉากที่ยังไม่เขียนไม่ถึงค่ะ (ได้แต่มองโครงเรื่องแล้วจิ้นไปพลางๆ) แต่ถ้าเป็นปัจจุบันล่าสุดคือช่วงเปิดเล่ม 2 ที่ลงในเว็บไซต์บ้างแล้ว คือฉากการหน้าไหว้หลังหลอกของพวกน้องเล็กที่กำลังส่อแวว “เด็กซน” นี่แหละค่ะ เขียนถึงพวกเขาทุกครั้ง จะรู้สึกว่า...ก็ไม่แปลกนะที่พอโตมาแล้ว นิสัยสมัยเด็กก็ยิ่งฉายชัดและหนักข้อขึ้น (เหลือบตามองไปที่โครงเรื่องในอนาคตอีกครั้ง...)


อะไรคือเสน่ห์ของตัวละคร "กู่มี่เอิน" 

Riordan :  จริงๆ พวกนักอ่านน่าจะหลงเสน่ห์พวกน้องชายน้องสาวของกู่มี่เอินมากกว่าค่ะ (ขำ) แต่ด้วยกลิ่นอายของความรักใคร่กลมเกลียวกันในหมู่พี่น้องพร้อมกับภาพอัน “ยิ่งใหญ่” ของพี่สาวในใจพวกเด็กๆ คือสิ่งที่ดึงเสน่ห์ของเรื่อง และเสน่ห์ของเหล่าตัวละครรอบตัวเธอออกมา เรียกได้ว่าถ้าไม่มีพี่สาว ก็จะไม่มีพวกเขาต่อไปในอนาคต เหมือนพวกเขาพึ่งพาการมีอยู่ของกันและกัน ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ตกตะกอนอยู่ในหัวใจของผู้อื่นจนเกิดความผูกพันธ์กับเหล่าตัวละครในเรื่องน่ะค่ะ


Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า"


ทำไมถึงเขียนให้ "กู่มี่เอิน" นางเอกของเรื่องทะลุมิติมาอยู่ในร่างของ "พี่สาว" ที่ต้องดูแลน้องๆ อีก 4 คนล่ะ

Riordan : กู่มี่เอินเป็นภาพร่างของบุคคลทั่วไปที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เหมือนคนที่ไร้แบบแผนชีวิต ไร้ความฝันหรือแรงบันดาลใจในอนาคตต่อไป แต่เมื่อเกิดเงื่อนไขที่ว่า...ชีวิตเรายังมีคนที่ต้องการพึ่งพาเราอีกหลายคน และตัวเราเองก็จะล้มไม่ได้เพราะเหตุนั้น มันก็จะสร้างแรงจูงใจใหม่ในการลุกขึ้นมาสู้ชีวิต และหาหนทางไปสู่ตอนจบที่สมหวัง

ความจริง ถ้ากู่มี่เอินไม่มีน้องๆ ให้ดูแล เธออาจะมีทางเลือกสองทางแบบคนทั่วไปที่ไม่มีปณิธานใหญ่โตใดใด คือหนึ่งกัดฟันสู้ชีวิตในโลกที่ไม่คุ้นเคยต่อไป หรืออาจจะคิดหนทางที่สั้นที่สุดซึ่งเป็นทางเลือกที่หลายคนๆ อาจจะต้องถอนหายใจ

ลองดูจากเหล่าคุณผู้หญิงก่อนที่จะกลายเป็นคุณแม่ดูก็จะเห็นภาพค่ะ เมื่อก่อนเราไม่มีเรือพ่วงให้ต้องคอยพะวงและคิดล่วงหน้าเผื่ออนาคตของพวกเขา แต่เมื่อไหร่ที่หญิงสาวกลายเป็นแม่...เมื่อนั้นหัวใจของพวกเธอก็จะวางลงที่ลูก คิดแทนลูก ลุกขึ้นสู้เพื่อลูก ซึ่งนี่ก็ไม่ต่างจากความรู้สึกของพี่สาวที่ลุกขึ้นสู้เพื่อน้อง ซึ่งถ้าไม่มีน้องๆ ภายในเรื่องออกมาให้เธอดูแล กู่มี่เอินก็อาจจะไม่ได้เป็นพี่สาวผู้ยิ่งใหญ่ตามชื่อเรื่อง แต่อาจจะเป็นเรื่องราวการใช้ชีวิตในอีกรูปแบบหนึ่งไป

Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า"

กู่มี่เอิน และเหล่าพี่น้องทั้งสี่


เม้าท์หน่อยสิว่า… คาแรกเตอร์น้องๆ ทั้ง 4 คนของนางเอกมีเอกลักษณ์ และเสน่ห์ที่ตรงไหนบ้าง

Riordan : สามารถจำแนกนิสัยที่เป็นเอกลักษณ์ง่ายๆ ได้ว่า...
 
- น้องรอง “หยางหมิง” คือความเป็นผู้ใหญ่ที่ฉลาดและสุภาพ นิ่งขรึมและเข้มงวดไปพร้อมๆ กับความเจ้าเล่ห์ที่แอบซ่อนอยู่ลึกๆ
- น้องสาม “หยางเซิง” คือความเป็นเด็กหัวร้อน บ้าพลัง ขี้งอน และมีปณิธานในใจสูงส่งที่ต้องการที่จะปกป้อง
- น้องสี่ “เล่อฉวี่” คือความเป็นเด็กแก่นแก้วน่าหยิกแก้มที่ไร้ความเป็นกุลสตรี ดูเป็นเด็กเอาแต่ใจทว่าเชื่อฟังและตรงไปตรงมายิ่งนัก 
- น้องห้า “หยางจื้อ” คือเด็กที่หน้าซื่อตาใสที่แอบซ่อนบุคคลเจ้าเล่ห์ เจ้าแผนการเอาไว้ภายใต้หน้ากากของความสุภาพที่เลียนแบบมาจากต้นแบบอย่างหยางหมิงค่ะ
 
ทว่ามายไอดอลของน้องสามไปถึงน้องห้าคือนั้นมีหยางหมิงเป็นต้นแบบในใจมากกว่า แต่นิยามของอันดับเป็นใหญ่ภายในบ้าน ที่จริงจะต้องเทไปทางน้องรองหยางหมิง (บางทีพี่สาวก็ซื่อเกินไป) ฉะนั้นเลยจะเป็นภาพ “เกรงพี่สาวแต่กลัวพี่รอง” อะไรทำนองนี้ค่ะ
 


แอบได้ข่าวมาว่า… พระเอกเรื่องนี้ค่าตัวแพงมากกก อ่านไปจนจะจบเล่ม 1 แล้วยังไม่รู้เลยว่า… ตกลงใครเป็นพระเอก!!! จุดนี้จริงไหม

Riordan :  จริงค่ะ จนบัดนี้เห็นคอมเมนต์ที่ถามว่าใครเป็นพระเอกหรือไม่ก็เห็นนักอ่านกำลังก่อสร้างเรือกันก็พาให้ขำตอนแรก Riordan กะจะเขียนบอกว่าไปเลยว่าใครเป็นพระเอกของเรื่องนี้ แต่พอดีบังเอิญช่วงนั้นได้รับคำแนะนำจากนักเขียนท่านหนึ่งมาก่อนว่า “อย่าเพิ่งบอกเลย ให้เขาคาดเดากันไปเล่นๆ ดีกว่า สนุกดีออกนะ” ...ฉะนั้นในฐานะน้องเล็กของวงการก็เลยต้องเชื่อฟังรุ่นพี่ค่ะ (ยิ้ม)

อีกอย่างเรื่องนี้เหมือนจะลงหลักปักหมุดไปที่ความรักของพี่น้องเสียเยอะ แฮชแท็กนิยายรักมันเลยถูกไล่ไปอยู่หลังแฮชแท็กอื่นๆ ...ฉะนั้นเพื่อให้เกียรติแก่แท็กนิยายรักนี้ จะทำให้เล่มที่ 3 นั้น Riordan จะเน้นไปที่บทเลิฟสตอรี่ให้ได้อ่านกันค่ะ ตอนนี้ก็โปรดอยู่ในความสงบและเฝ้ารอกันไปพลางๆ นะคะ (ขำ)


แชร์หน่อยสิ แบ่งเวลาในการเขียนนิยายยังไง

Riordan : ขอตอบตรงๆว่าให้คำแนะนำไม่ได้จริงๆ ค่ะ (ฮือ) ถ้าเป็นนักเขียนท่านอื่นๆ อาจให้คำแนะนำที่ดีกว่าของ Riordan พอดีว่าลักษณะงานเป็นแบบที่จะมีงานด่วนเข้ามาได้ตลอด ซึ่ง Riordan ต้องตัดสินใจที่จะดูแลรักษาหลอดเลือดใหญ่เส้นนี้เอาไว้เพราะมันถือเป็นงานหลักที่สำคัญ ฉะนั้นช่วงเวลาที่ Riordan จะทำงานได้ก็ไม่ต่างจากท่านอื่นๆ คือช่วงเวลาหลังเลิกงาน และช่วงเวลาวันหยุดที่จะต้องลุกขึ้นมาเขียนนี่แหละค่ะ ต้องจำไว้ในใจว่าคนอ่าน (และบ.ก.) รออยู่นะ ฉะนั้นต้อง...ลุก...ขึ้นมา...จาก...เตียงได้...แล้ว


ระหว่างการเขียนนิยายเรื่องนี้มีอุปสรรคอะไรบ้างไหม

Riordan :  อุปสรรคเยอะมากเลยค่ะ (จริงจัง) การเขียนงานเป็นการใช้ส่วนจิตนาการ และพลังงานทางสมองสูงมาก แต่ว่าชีวิตการทำงานประจำของ Riordan กลับใช้ส่วนนี้ไปเกิน 70 – 80% แล้ว ฉะนั้นพอกลับถึงบ้านทุกครั้งจะทำให้เกิดหมดไฟในการเขียนเพราะความเหนื่อยล้าสะสมนี่แหละค่ะ

ตอนนี้ทุกครั้งที่จะเริ่มเขียน เลยต้องพักสมอง ทำสมองให้โล่งขึ้นโดยการนั่งสมาธิ อ่านหนังสือนิยายผ่อนคลายบ้าง เป็นการชาร์จแบตสมองให้เย็นลงและค่อยมาปั่นต้นฉบับใหม่ แต่โปรดอย่าลืมนะคะว่า การเขียนมันสะท้อนมุมมองและตัวตนผู้เขียน ซึ่งถ้าเราอยู่ในห้วงอารมณ์ตัน เหนื่อยล้า ทนไม่ไหว งานเขียนเราจะสะดุดและเปลี่ยนเป็นไม่สนุกทันที

ข้อแนะนำอีกอย่างคือตื่นเช้าให้ไวกว่าเดิมค่ะ สักตี 4 - 5 ซึ่งช่วงที่สมองโล่งที่สุด แล้วค่อยมาเขียน ก็เป็นช่วงเวลาที่ดีมากๆ เลยนะคะ!


นิยายเรื่องนี้ให้อะไรกับเราบ้าง

Riordan :  อย่างแรกเลยคือความรู้ที่แทรกอยู่ในนิยายเรื่องนี้ที่หลายๆ ท่านทราบดีว่าข้อมูลแน่นจัง แต่ว่า...กว่าจะแน่นเนี่ย คนที่อ่านแล้วค่อยมาเรียบเรียงสอดแทรกในเรื่องก็คือนักเขียนค่ะ นักเขียนได้รับมาก่อนแล้วค่อยถ่ายทอด ความจริงมีเรื่องอื่นๆ ให้ได้เขียนด้วย แต่ว่าเนื้อหาและเหตุการณ์ในเรื่องไม่ได้นำพาให้ต้องเขียนถึงน่ะค่ะ

แต่จำได้ว่ามีคอมเมนต์ของนักอ่านช่วงหนึ่ง ที่เขามาบอกว่าต่อจากที่ Riordan เขียนเอาไว้ เขาก็ยังไปหาข้อมูลดูต่อ และได้รับประโยชน์จากการต่อยอดเหล่านั้นไปสู่เรื่องและทักษะรอบตัวที่เคยไม่เรียนรู้มากก่อน ซึ่งดีมากเลยค่ะ เพราะต่อไปถ้าเราตกอยู่ในเหตุการณ์หรือสถานการณ์วิกฤติที่ต้องพึ่งพาตัวเอง ...ความรู้รอบตัวเหล่านั้นจะช่วยท่านได้ ดูตัวอย่างจากกรณีถ้ำหลวงสิคะ ถ้าไม่รู้ว่าน้ำในถ้ำมันสกปรกแค่ไหน และยังมีน้ำจากทางอื่นที่สะอาดกว่า...แค่นึกถึงผลกระทบจากความไม่รู้เนี่ย มันจะต้องแย่มากแน่ๆ เลยค่ะ


คิดว่า… อะไรคือสิ่งสำคัญที่นักเขียนนิยายแนวจีนโบราณขาดไม่ได้

Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า" Riordan :  ข้อมูลค่ะ มันมีความแตกต่างบางอย่างที่วัฒนธรรมความคิดวิธีคิดพฤติกรรมลักษณะการเขียนที่แตกต่างไปจากของไทยเราซึ่งต่อให้เราไม่ได้เขียนอิงประวัติศาสตร์ก็เถอะแต่อย่าลืมเราว่าเรากำลังเขียนสิ่งที่เกี่ยวเนื่องถึงพวกเขาเขียนถึงคนจีนประเทศจีนวัฒนธรรมจีน ยังไงลองนึกสภาพคนต่างชาติเขียนในมุมมองและตั้งโครงสร้างของเรื่องมาไว้ที่ประเทศไทยเราดูสิคะ Riordan เคยอ่านไลท์โนเวลของญี่ปุ่นเล่มหนึ่งที่พวกตัวละครย้ายฐานกำลังมาที่ประเทศไทย ซึ่งผู้เขียนบอกไว้เลยว่า “จะจัดหาซื้ออาวุธต้องติดต่อเจ้าหน้าที่ของไทย” ในเรื่องเขาเขียนว่าทางนั้นถึงกับเปิดคลังแสงให้ได้เลือกซื้อเลยค่ะ อาจเป็นการจินตนาการในมุมมองของเขา แต่ก็ชวนให้อ่านแล้วรู้สึกว่า เอ๊ะ มันจริงหรอ? อะไรประมาณนี้

อีกอย่างเรื่องมุมมองและความเหนือล้ำในมุมมองของชาวต่างชาติที่มีต่อไทย ถึงกับเคยมีคำเล่าลือว่าที่ไทยมีโรงเรียนสำหรับผลิตสาวประเภทสองด้วยซ้ำไปค่ะ กรุณาฟังหรืออ่านแบบมีวิจารณญาณด้วยนะคะ (ฮือ)


ฝากอะไรถึงน้องๆ ชาวเด็กดีที่อยากจะนิยายแนวจีนโบราณหน่อย

Riordan : หลายท่านอาจจะบอกว่าอย่าเพิ่งแค่คิดแต่ต้องเริ่มเขียนเลย! แต่ส่วนตัว Riordan อยากให้คิดเยอะๆ วางโครงเรื่องดีๆ หาข้อมูลที่ถูกต้องก่อนเขียนเพราะเรื่องราวจะสมจริงหรือไม่จะทำให้ผู้อ่านคล้อยตามเราหรือไม่ สำคัญเลยคือพื้นฐานของตัวนิยายที่จะเขียนนี่แหละค่ะว่าสามารถปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้จริงหรือเปล่า สามารถสร้างจินตนาการที่ไม่เคยมีอยู่จริงให้รู้สึกว่ามีอยู่จริงๆ ได้ไหมนั่นแหละสำคัญล่ะ!


สุดท้ายก่อนจากกัน มาฝากถึงผลงาน และบอกลาชาวเด็กดีหน่อย

Riordan : กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่ ยังไม่จบนะคะ (ร้องไห้) Riordan อยู่ในระหว่างฟาดฟันกับงานประจำสลับกับงานเขียน เล่มสองพลาดส่งตามกำหนดอยู่เรื่อยเลย แต่ Riordan เพียรให้คำมั่นว่าไม่เทงานแน่นอน! เพราะบ.ก.ยังตามติด (แซว) ยังไงก็อดทนกับความเป็นสลอธของ Riordan หน่อยนะคะ แน่นอนว่างานช้า...แต่คุณภาพจะไม่ดรอปลงแน่นอน แล้วเจอกันเร็วๆ นี้จ้า




*********************************************


หลังจากที่เราทำความรู้จักกับตัวตนของ Riordan กันไปแล้ว ก็อย่างที่พี่หญิงได้เกริ่นไปตั้งแต่ตอนต้นว่าวันนี้ เรามีเซอร์ไพรส์สุดพิเศษจากนักเขียนมาฝากทุกคนกัน นั่นก็คือ... กิจกรรมแจกหนังสือ กู่มี่เอิ่น ต้าเจี่ยเล่มที่ 1 ซึ่งเรามีมาแจกด้วยกันถึง 3 รางวัล!!! 
 
ใครเป็นแฟนนิยายเล่มนี้ก็อย่ารอช้า รีบเลื่อนไปดูกติกาการร่วมสนุกได้เลยจ้า


 

กิจกรรมแจกหนังสือ
“กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่”


Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า"
 


กติกาการร่วมสนุก

เพียงน้องๆ ทุกคนมาร่วมแสดงความคิดเห็นในหัวข้อ

"ตัวละครใดในเรื่องที่นักอ่านชื่นชอบมากสุด"

(ได้มากกกว่า 1 ตัว)

พร้อมบอกเหตุผล ก็มีสิทธิลุ้นรับรางวัลไปกันเลยค่ะ 

กิจกรรมนี้ เริ่มตั้งแต่วันนี้และหมดเขตในวันอาทิตย์ที่ 19 สิงหาคม 2561 
ประกาศผลวันจันทร์ที่ 20 สิงหาคม 2561 ค่ะ 


ประกาศรายชื่อผู้โชคดี


噩梦 (เอ้อเมิ่ง)

Kaya S. Valentia

FURINE
 

ผู้ที่ได้รับรางวัล ส่งชื่อ นามสกุล ที่อยู่ พร้อมระบุ My ID มายืนยันตัวตนได้ที่ Thippawan@dek-d.com

หรือที่เพจ นิยายเด็กดี (คลิก) ภายในวันพฤหัสที่ 23 สิงหาคม 2561 ค่ะ

ถ้าไม่มายืนยันตัวตนภายในเวลาที่กำหนด ทางทีมงานจะถือว่าสละสิทธิ์นะคะ

พี่หญิง

Riordan นักเขียนลองถามตัวเองดู : "คุณปั้นน้ำให้เป็นก้อนได้หรือเปล่า"

https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=ying

พี่หญิง - ผู้เขียน

มนุษย์บ้านิยายที่สิงอยู่แถวๆ คลังนิยายเด็กดีเป็นประจำ

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #นักเขียน #Riordan #กู่มี่เอิน ต้าเจี่ยผู้ยิ่งใหญ่ #นิยายจีน

บทความที่นิยมอ่านต่อ

ยอดถูกใจสูงสุด

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?