7 ความรู้สึกนี้
ต้องนักอ่านเด็กดีเท่านั้น ถึงเข้าใจ!!
สวัสดีค่ะ ชาวเด็กดีทุกคน ไหนมีใครในที่นี้ ชอบอ่านนิยายในเว็บเด็กดีของเราบ้างไหมเอ่ย… ตัวพี่หญิงเองก็ขอบอกเลยว่าเป็นนักอ่านนิยายในเว็บตัวยงเหมือนกันค่ะ ไม่ว่าจะเวลาไหน ถ้ามีโอกาสก็อดไม่ได้ที่จะหยิบมือถือขึ้นมาเปิดแอปเด็กดีอ่านนิยายอยู่ตลอดเวลา วันนี้เลยขอชวนทุกคนมาพูดถึงความรู้สึกในใจที่มีแต่นักอ่านชาวเด็กดีเท่านั้นถึงจะเข้าใจกันค่ะ อ่านแล้วลองดูกันนะคะว่า… ความรู้สึกที่พี่หญิงยกมาเหล่านี้จะตรงกับเสียงที่อยู่ในใจของทุกคนหรือเปล่า?!
1. อ่านนิยายไปจนถึงตอนล่าสุด แล้วพบว่า วันที่อัปนิยายวันสุดท้ายคือ 2 ปีที่ผ่านมา!!! จะรู้สึกช็อกมาก
เชื่อว่าต้องมีนักอ่านชาวเด็กดีหลายๆ คนที่เวลาเลือกอ่านนิยาย เราจะดูแค่ชื่อเรื่อง คำโปรย โทนเรื่องว่าถูกจริตเราหรือเปล่าแล้วก็เริ่มอ่านเลย (บางคนอาจดูชื่อนักเขียนอีกปัจจัยหนึ่ง) โดยไม่ได้ดูวันอัปนิยายตอนล่าสุด ดังนั้นเมื่ออ่านมาถึงตอนสุดท้ายที่นักเขียนลงให้อ่านแล้วพบว่า… นิยายที่เรากำลังอินติดลมบนอยู่ หยุดอัปเป็นเวลานานกว่า 2 ปี (หรืออาจจะมากกว่านั้น) ความรู้สึกตอนนั้นก็จะช็อกๆ สะเทือนใจจนอยากร้องไห้โฮเลยล่ะ
2. อัปเป็นเปอร์เซ็นต์ ขยับทีละนิด อ่านแล้วรู้สึกว่าน้อยจัง อยากอ่านอีกๆ
เวลานิยายแจ้งเตือนการอัปเดตทีไร นักอ่านอย่างเราๆ ก็แสนจะดีใจ แต่ทำไมหนอ นักเขียนอัปเป็นเปอร์เซ็น มาทีละ 20% 50% 60% บ้าง ทำให้อ่านไปได้นิดเดียว ยังไม่ทันเต็มอิ่ม นิยายตอนนั้นก็จบซะแล้ว แถมบางครั้งกว่านักเขียนจะมาอัปให้เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ ก็นานซะจนนักอ่านอย่างเราๆ ลุ้นกันจนแทบเหนื่อยเลยค่ะ (เปลี่ยนจากลุ้นเนื้อหานิยายมาลุ้นนักเขียนอัปแทน ฮ่าๆ)
3. ไม่คอมเมนต์ก็หาว่าเป็นนักอ่านเงา แต่พอคอมเมนต์ก็หาว่าติไปอี๊ก
เรื่องการคอมเมนต์นี้ พี่หญิงต้องขอบอกเลยตรงๆ เลยว่า… เป็นปัญหาโลกแตกของชาวเด็กดีเราจริงๆ นักเขียนบางคนก็ชอบให้นักอ่านมาคอมเมนต์พูดคุยติชมได้ตามความพอใจ ในขณะที่นักเขียนอีกกลุ่มไม่ชอบ… และด้วยความต้องการของนักเขียนที่ออกจะสวนทางกันนิดๆ แบบนี้นี่แหละ ที่ได้กลายเป็นปัญหาหนักอกของนักอ่านอย่างเรา ชวนให้เกิดความลังเลใจอย่างถึงขีดสุดเลยว่า… เราควรหรือไม่ควรคอมเมนต์ดีนะ เพราะถ้าไม่คอมเมนต์นักเขียนก็จะหาว่าไม่ให้กำลังใจ เป็นนักอ่านเงา อะไรงู้นงี้ แต่ถ้า… คอมเมนต์ แล้วเผลอไปแสดงความคิดเห็นแนะนำ หรือบ่นๆ ไม่ชอบตัวละครขึ้นมาล่ะ นักเขียนจะน้อยใจไหม โอ้ย… เครียดไปอี๊ก
4. ไม่ว่าแอปเด็กดีจะแจ้งเตือนนิยายอัปกี่เรื่อง ก็ยังรู้สึกว่า ไม่มีนิยายอ่านอยู่ดีนั่นแหละ
เชื่อว่า… อารมณ์นี้นักอ่านชาวเด็กดีหลายคนเป็นค่ะ โนติ* แอปนิยายเด็กดีแจ้งเตือนขึ้นมาเป็นสิบ! (บางคนเป็นร้อยจ้ะ บอกเลย) ก็ยังรู้สึกว่าไม่มีนิยายอ่านอยู่ดี นั่งค้นหานิยายใหม่ๆ อ่านตลอดเวลา
*(notification )
5. รู้สึกคอมพลีท เมื่อนิยายที่ไม่ได้อัปมา สิบปี แจ้งเตือนอีกครั้ง
เวลาเห็นนิยายที่ไม่ได้อัปมาเป็นสิบปี แจ้งเตือนก็จะรู้สึกประสบความสำเร็จนิดๆ มหัศจรรย์หน่อยๆ และบางครั้งก็อยากจุดพลุฉลองเลยจ้า
ป.ล. แต่อย่าถามถึงความทรงจำเกี่ยวกับเนื้อหาของนิยายเรื่องนั้นๆ นะ บอกเลยว่าถึงจะดีใจที่นักเขียนกลับมาอัป แต่ถ้าจะอ่าน (แล้วรู้เรื่อง) ทางเลือกเดียวคือ… ต้องเริ่มอ่านใหม่ทั้งหมดค่ะ ฮ่าๆ
6. รู้สึกค้างแรง เมื่อนักเขียนตัดจบแบบค้างคา จนอยากไปวางระเบิดที่บ้าน
เคยไหมคะ กำลังจะอ่านถึงฉากสำคัญๆ หรือจุดพีคอะไรสักอย่าง แล้วนักเขียนกลับตัดจบตอนด้วยประโยคที่ว่า “เจอกันตอนถัดไป” ความรู้สึกตอนนั้นบอกได้คำเดียวว่าค้างคาอย่างแรง!!! กระทั้งอดไม่ได้ที่จะคอมเมนต์กดดันให้นักเขียนมาอัปต่อ ทำทุกวิถีทางทั้งบอกว่าจะไปวางระเบิดบ้าน ไปจนถึงคอมเมนต์อ้อนวอนให้นักเขียนมาอัปนิยายต่อเถอะ พลีสสส
7. เมื่อนิยายที่ตามอยู่ไม่มาลงสักที ก็พร้อมจะทิ้งไปอ่านเรื่องใหม่อ่านอย่าง I don’t care (แต่ก็แอบอาลัยนิดๆ )
ข้อนี้ก็ตามนั้นเลยค่ะ หลังจากที่มาสิงสถิตอ่านนิยายอยู่ในเว็บเด็กดีเป็นเวลานาน แล้วเจอนิยายถูกดองอยู่บ่อยๆ จนกลายเป็นความชินชา เราก็จะได้สกิลติดตัวใหม่เป็นความสามารถในการทนการอัปนิยายไม่จบได้ในที่สุด! ดังนั้นเมื่ออ่านนิยายเรื่องไหนแล้วนักเขียนไม่มาอัป เราก็พร้อมเทไปหาเรื่องอื่นๆ อ่านใหม่ได้อย่าง I don’t care เลยจ้า
***************************
จบไปแล้วนะคะ สำหรับ 7 ความรู้สึกของนักอ่านชาวเด็กดี เป็นยังไงกันบ้างคะ ตรงกับเสียงที่อยู่ในใจใครบ้างไหมเอ่ย พี่หญิงอ่านไปก็ขำไปนะคะ แต่ละข้อฮาๆ ทั้งนั้นเลย อย่างข้อ… นักเขียนตัดจบแบบค้างๆ แล้วนักอ่านไปคอมเมนต์แนวอ้อนวอนให้มาอัป หรือคอมเมนต์ว่าจะไปบึ้มบ้านเนี่ย ส่วนตัวคิดว่ามันตลกดีนะคะ แถมบางทีนักเขียนยังมาแสดงความเห็นตอบโต้แบบฮาๆ เล่นมุกใส่นักอ่านอีก การกระทำแบบนี้มันทำให้เราเห็นถึงปฏิสัมพันธ์น่ารักๆ ระหว่างนักเขียนและนักอ่านอย่างชัดเจนอันหาไม่ได้จากการอ่านนิยายเป็นเล่มเลยจริงๆ
สุดท้ายนี้ พี่หญิงขอลากันไปก่อน เจอกันใหม่ครั้งหน้า วันนี้สวัสดีค่ะ
พี่หญิง
11 ความคิดเห็น
อันนี้จริงจังและเจอบ่อยมากกก ส่วนใหญ่จะเป็นข้อสุดท้าย แต่ถึงจะทิ้งแต่ก็ยังเฟบเอาไว้ ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ถถถ
ข้อ 3
กรณีที่ 1 เคยมีนักอ่านบางคนโดนนักเขียนไล่ให้ไปฆ่าตัวตายมาแล้วค่ะ
พร้อมกับสอนวิธีการใช้เชือกผูกคอตายให้นักอ่านด้วยแถมยังมีแฟนคลับลูกหาบคอยสนับสนุนอีกด้วย
เพราะนักอ่านอินกับเนื้อเรื่องกับตัวละคร
แต่ที่น่าอนาถสุดก็คือ นักเขียนคนดังกล่าวมีอาชีพการงานเป็นถึงระดับครูบาอาจารย์ในสถานศึกษาด้วย
#RIPระบบการศึกษาไทย #RIPจรรยาบรรณวิชาชีพครู
https://www.dek-d.com/board/view/3811967/
กรณีที่ 2 นักอ่านบางคนแค่คอมเมนต์ว่า "ต่อออออ" เฉยๆก็โดนนักเขียนหาว่าไร้มารยาท
นักเขียนคนนี้ถึงกับเข้ามาตั้งกระทู้ถามหาวิธีบล็อคนักอ่านถึงในบอร์ดนักเขียน
ดูจาการตอบกลับคอมเมนต์ของนางในความคิดเห็นที่ 8 ของเรา
ก็รู้แล้วล่ะค่ะว่านักเขียนคนนี้ต่างหากที่ควรจะโดนแบน
ไม่ใช่นักอ่านคนนั้น
https://www.dek-d.com/board/view/3858722/
โดนข้อที่ 1 เลย .....โอ้แม่เจ้า กำลังฟิน .....คือตามใน E-book ก็ไม่เจอ ที่ไหนๆก็ไม่เจอ .....เฮ้ออออ ถ้าชาติหน้ามีจริง 55555 คงได้เจอกัน
ข้อ 2 .....อยากกรี๊ดร้อง คือต้องมานั่งหาว่า ตอนเก่าถึงไหนฟระ แล้วมาต่อแค่ 3 ย่อหน้า.....โอ้แม่เจ้า
ข้อ 8 ไหม......กำลังเพลิน....นางบอกหยุดอัพนะคะ ไปหาอ่านใน E- book ....แล้วพอไปอ่าน แม่เจ้า มี 5 ตอน .....ขออนุญาตบ้าแพล๊บ.....อยากร้องไห้....
/////สัญญา จะไม่ทำแบบนี้กับใคร
จบจริง....ค่อยตัดขาย .....ขายเอามันส์ ไม่ได้ขายเอาอะไร....
อยากให้รู้ว่า...แต่งจบ ขายได้ ก็ขาย อย่าหวังเยอะ หวังแค่ แต่งนิยาย มีคนอ่านพอละ
แต่งานต้องมีคุณภาพนิดนะ ......เกรงใจคนอ่านอ่า //
เจอแบบไม่ได้อัปมา5ปีอะ555555555555555555555555555555555555 เศร้าใจ
ข้อ1 คือทรมานสุดอะไรสุดแล้วฮะ
ที่รอนี่ยังมีหวัง หรือ ไม่มีหวัง ก็ไม่อาจรู้ได้นะ
แต่ถ้ามาอัพจะดีใจมากเลยจ้า 5555
จริงทั้งหมดที่กล่าวมาเลยครับ แล้วทางเว็บเด็กดีไม่ลองเพิ่มหมวดนิยายที่ไม่ได้อัพเดทเกินกว่า 1 ปีบ้าง ลองดูไหมครับ นักอ่านจะได้มีเวลาชั่งใจว่าจะอ่านดีไหม เคยเห็นนิยายขายดียอดวิวหลายแสน บางเรื่องเป็นล้านวิวแต่ขาดการอัพเดททั้ง ๆ ที่ยังไม่จบ หยุดอัพนานไม่ต่ำกว่า 3-4 ปีบวก++ เด้งขึ้นมาในนิยายแนะนำ บอกเลยว่าอยากอ่านแต่ต้องหักห้ามใจตัวเองครับ
เราเจออยู่หนึ่งถูกจริตมาก และหาอ่านยากด้วย พอเราเปิดเข้าไปแล้ว มันมีอยู่แค่2ตอนเองอ่ะ เราเลยยังไม่อ่าน รอไว้ให้มันเยอะกว่าก่อน
ต่อมา เราก็เข้าไปอีก ก็ยังอยู่ที่2ตอน. เราเลยปิดไปก่อน. อีกอาทิตย์นึง เราก็เปิดเข้าไปดู ผลสุดท้าย เขาก็ยังไม่อัปอีก เราเลยตัดสินใจ ปล่อยลอยแพไปค่ะ รู้สึกว่า. ช่างมันเถอะ หาเรืีองอื่นดีกว่า ที่เราตัดสินใจแบบนี้ เพราะว่า เขายังไม่อัปมาตั้งหลายเดือนแล้วค่ะ
โดนทุกข้ออ 555
เจอแบบนิยายสนุกๆแล้วไรหายอะ อนากบอกไรว่ารีดให้อภัยแล้วกลับมาเถอะ รอจนจำเนื้อเรื่องไม่ได้แล้วเนี้ย
จริงทุกข้อที่กล่าวมาเลยค่ะ
แต่ที่ช็อคที่สุดก็คือเวลาติดลมอ่านเพลินๆและกำลังอินไปกับเนื้อเรื่องอยู่นั้นต้องมารับรู้ว่าผู้เขียนไปหายสาบสูญไปเสียแล้ว ;-; หายจริงๆเลยค่ะ ผู้เขียนเสียชีวิตไปแล้วแต่เราก็ยังรักและอ่านนิยายของเค้าวนซ้ำๆไปอยู่เลย
https://writer.dek-d.com/parko97/story/view.php?id=1062913