พัพพุ : นิยายของเธอสร้างตัวละครก่อนสร้างพล็อต! []

วิว

พุเขียนนิยายจากความรู้สึกที่ปิ๊งขึ้นมาว่า 'พุรู้พุเห็น'
แล้วพุก็จะเกิดพลังบางอย่าง

พัพพุ

สวัสดีน้องๆ นักอ่านชาวเด็กดีทุกคนค่า วันนี้พี่แนนนี่เพนจะพาน้องๆ มาพูดคุยกับนักเขียนสาวคนหนึ่งที่เขียนนิยายรักได้น่ารักมากๆ แถมเธอคนนี้ยังขยันอัปนิยายบ่อยๆ จนแฟนๆ นักอ่านติดตามกันอย่างล้นหลาม ล่าสุดก็เพิ่งจะมีผลงานตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์ Sugar Beat กันไปสดๆ ร้อนๆ นี่เอง ซึ่งถ้าใครที่ชอบอ่านนิยายรัก เชื่อได้เลยว่าต้องรู้จักนิยายเรื่อง “เล่ห์ร้ายครองรัก” ผลงานของนักเขียนสาวเจ้าของนามปากกา “พัพพุ” กันแล้วแน่นอน เพราะนิยายเรื่องนี้นอกจากจะกระแสดีมากๆ จน “ยอดวิวทะลุหนึ่งล้าน” แล้ว นิยายเรื่องอื่นๆ ของเธออย่างเรื่อง พชรของขวัญ และร้อยรักพันรบ ก็กำลังได้รับความนิยมจากนักอ่านอีกเช่นกัน วันนี้พี่เลยชวนพัพพุมาคุยกันสักหน่อยว่าเธอมีที่มาที่ไปยังไง ทำไมถึงเขียนนิยายรักได้น่าอ่านขนาดนี้ (เผื่อจะมีเคล็ดลับดีๆ มาฝากนักเขียนชาวเด็กดีบ้าง) ถ้าพร้อมแล้วเรามารู้จักเธอกันเลยค่า ^^
 
พัพพุ : นิยายของเธอสร้างตัวละครก่อนสร้างพล็อต!
สวัสดีค่า พัพพุค่ะ ขออนุญาตแทนตัวเองว่าพุนะคะ สำหรับนามปากกา “พัพพุ” มีที่มาจากพระท่านตั้งให้ค่ะ จากวันเดือนปีเกิดของพุ ตัวสระพยัญชนะนี้ดีกับพุค่ะ พอรวมกันแล้ว ก็แปลว่าแมว ซึ่งความหมายเหมือนกับชื่อเล่นของพุพอดีเลยด้วย
 

เริ่มต้นการเป็นนักเขียนได้ยังไงเอ่ย 

ต้องบอกตามตรงว่า...พุไม่ได้เริ่มเขียนนิยายจากความฝัน พุไม่ได้มีความใฝ่ฝันว่าจะมาเป็นนักเขียน เพราะอย่างนั้น จุดเริ่มต้นที่ทำให้มาเขียนนิยายเลยเป็นการทดลองและลงมือทำค่ะ พอดีว่าในช่วงเวลาหนึ่ง พุรู้สึกว่าทางที่พุกำลังเดินอยู่ มันไม่ใช่ทางของพุ เรามองไม่เห็นตัวเองในเส้นทางนั้น แล้วเพราะอะไรก็ไม่รู้ค่ะ ทำให้พุตงิดๆ ขึ้นมาว่า เอ๊ะ! ลองเขียนนิยายดูดีมั้ย แล้วจากการตงิดใจในวันนั้น ก็นำมาสู่พัพพุในวันนี้ค่ะ ต้องขอบคุณอะไรก็ตามที่ดลบันดาลให้พุนึกอยากลองเขียนนิยายขึ้นมา 5555
 

จำนิยายเรื่องแรกของเราได้ไหมเอ่ย

เอาเป็นนิยายเรื่องแรกที่เขียนจบละกันเนอะ นิยายเรื่องแรกที่เขียนจบชื่อเรื่องว่า “ละครรักของนางฟ้า” ค่ะ จำได้ว่ามีความสับสนหนักมากเลยค่ะ ว่าที่เราเขียนอยู่ มันเรียกว่านิยายได้หรือยัง มันงงมั้ยน้อ ถ้าอัพลงเว็บ คนอ่านจะรู้เรื่องมั้ยนะ 5555
 
พัพพุ : นิยายของเธอสร้างตัวละครก่อนสร้างพล็อต!
นักอ่านหลายคนน่าจะรู้จักพัพพุมากที่สุดจากเรื่อง “เล่ห์ร้ายครองรัก” พูดถึงนิยายเรื่องนี้ให้ฟังหน่อย 
ขอบอกถึงแรงบันดาลใจก่อนนะคะ… แรงบันดาลใจคือ พุอยากเขียนนางเอกที่มีสองร่างค่ะ ซึ่งสองร่างที่ว่าก็คือร่างนางมารกับร่างนางฟ้าค่ะ ในความร้ายกาจ มีความดีงาม ในความเข้มแข็ง มีความอ่อนโยน ในความแสบแซ่บจี๊ดจ๊าด มีความอ่อนหวาน นิยายเรื่องนี้ ไม่ได้เป็นนิยายที่เกิดจากพล็อต แต่เป็นนิยายที่เกิดจากตัวตนของนางเอกค่ะ ตอนที่พุเริ่มเขียนนิยายเรื่องนี้ พุยังไม่มีพล็อตเรื่องทั้งหมดเลย พุมีแค่ความเป็นครองรักที่พุรู้สึกว่าตัวเองเข้าใจเขาอย่างลึกซึ้ง และเขาก็ส่งพลังมาให้พุ จนนำพาไปสู่พล็อตเรื่องค่ะ
 
ซึ่งเรื่องคร่าวๆ ก็คือ...เพราะความลำบาก ครองรักเลยมีความใฝ่ฝันว่าอยากจะได้สามีรวย เขาทำตัวเป็นสาวแบ๊วเรียบร้อย แกล้งอ่อยหมออรรถ ยอมเอาตัวเองไปแลกกับความสบายที่วาดฝันไว้ แต่สุดท้ายความหวังของเขาก็มีอุปสรรค คือแม่ของอรรถ ที่รู้ทันความร้ายของเขา แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ค่ะ วางแผนเลยว่าจะปล่อยให้ตัวเองท้อง เพื่อบีบให้แม่อรรถยอมรับเขาเป็นลูกสะใภ้ แต่สุดท้ายแม่อรรถก็ทำให้ครองรักกับอรรถเลิกกันจนได้ และจ้างครองรักให้ออกไปจากชีวิตของอรรถ ซึ่งครองรักก็ยอมรับเงินค่ะ และเมื่ออรรถไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ ครองรักก็ได้รู้ว่าตัวเองท้องค่ะ เหมือนโดนเบื้องบนลงโทษ ตอนอยากท้องเพื่อจับอรรถแทบตาย ไม่ท้อง พอเลิกกันปุ๊บ ดันท้องซะงั้น 555 เวลาผ่านมา 7 ปี ลูกสาวตัวน้อยที่ชื่อคุกกี้ ก็เกิดมาเพื่อทำให้ครองรักหรือแม่เค้กเปลี่ยนไป กลายเป็นคุณแม่เลี้ยงเดี่ยวสุดแซ่บ ที่ยืนหยัดอยู่ได้ด้วยตัวเอง ไม่ใช่ผู้หญิงที่หวังพึ่งพาผู้ชายอีกต่อไป และสุดท้ายครองรักก็กลับมาเจออรรถ มาแพ้ทางผู้ชายที่ตัวเองเคยหลอกเขา ใช้มารยากับเขา 55555 (ซึ่งการกลับมาเจอและรักกันในครั้งนี้ ก็นำพาให้ครองรักได้รู้เรื่องอดีตของแม่และพ่อตัวเองด้วยค่ะ) เรียกได้ว่า...พวกเขาเหมาะสมและใช่สำหรับกันและกันในช่วงเวลานี้ที่สุดนั่นเองค่า
 

เสน่ห์ของคู่พระนางและลูกสาวตัวน้อย..

เสน่ห์ของอรรถ คือ เป็นผู้ชายที่นุ่มนวล อ่อนโยน และหนักแน่นมั่นคงในความรักที่มีให้ครองรักค่ะ ส่วนเสน่ห์ของครองรัก คือ เป็นผู้หญิงที่ร้ายกาจและดีงามในคนเดียวกัน และเสน่ห์ของคุกกี้ คือ ความแสบแก่นและความเข้มแข็งที่เกิดจากการเลี้ยงดูของแม่ค่ะ ช่วงที่อยู่กันสองคนแม่ลูก แม่เค้กจะสอนให้คุกกี้โฟกัสกับสิ่งที่มี (ซึ่งทุกอย่างจะมีเหตุมีผลว่าทำไมแม่เค้กจึงสอนแบบนี้) เพราะอย่างนั้น คุกกี้จะโฟกัสว่าเขามีแม่ ไม่ได้โฟกัสเรื่องที่ไม่มีพ่อ ก่อนที่จะกลับมาเจออรรถ ไปจนถึงช่วงแรกๆ ที่ได้เจออรรถ คุกกี้เลยไม่รู้สึกว่าตัวเองจะต้องมีพ่อค่ะ 
 

มีฉากไหนไหมที่รู้สึกว่าเขียนยากมาก

อืม...ช่วงหน่วงๆ ที่แม่เค้กรู้เรื่องพ่อแท้ๆ ของตัวเองค่ะ มันมีความว้าวุ่นในใจหลายอย่าง ทั้งโกรธที่แม่โดนกระทำ แต่ในขณะเดียวกัน คนที่ทำให้แม่เสียใจ ก็คือคนที่ตัวเองทั้งรักและเคารพ บวกกับความเป็นแม่ที่โฟกัสต่อความสุขของลูก ความเป็นภรรยาที่โฟกัสต่อความสุขของสามี เลยไม่สามารถคิดทำอะไรโดยอิงแค่ความต้องการของตัวเองได้ ฉากในช่วงนี้เลยเป็นโทนหม่นๆ ที่ให้แม่เค้กได้เยียวยาตัวเองค่ะ
 

เสน่ห์ของนิยายเรื่อง “เล่ห์ร้ายครองรัก” 

ความร้ายแซ่บของแม่เค้กและความแสบแก่นของหนูคุกกี้ค่ะ
 

อยากให้คนอ่านได้อะไรหลังจากอ่านนิยายของเราคะ

ความสุขค่ะ ตอบห้วนไปนิด แต่นี่คือสองคำที่ครอบคลุมทุกอย่างเลยค่า
 
พัพพุ : นิยายของเธอสร้างตัวละครก่อนสร้างพล็อต!
 

ผลตอบรับนิยายเรื่อง “เล่ห์ร้ายครองรัก” เป็นยังไงบ้างคะ ไปแอบดูมายอดคนอ่านทะลุล้านแล้ว (ดีใจด้วยค่า) 

ฟีดแบ็กเกินคาดมากค่ะ นี่คือสิ่งที่พุไม่เคยคิดว่ามันจะเกิดขึ้นกับพุเลย หากย้อนไปช่วงก่อนหน้าที่พุจะเขียนเล่ห์ร้ายครองรัก แล้วมีใครมาบอกว่า เดี๋ยวต่อไปจะมีงานเขียนได้ตีพิมพ์นะ ได้ยอดวิวเป็นล้านนะ พุคงฮากร๊ากแน่ 
 

ได้ข่าวมาว่ามีผลงานภาคต่อด้วย 

ไม่ได้คิดพล็อตไว้ตั้งแต่แรกค่ะ พุแค่รักตัวแสบคุกกี้และมีความรู้สึกที่อยากจะต่อยอดความเป็นคุกกี้ในวัยเด็กไปสู่คุกกี้ในวัยสาวค่ะ
 

แล้วเวลาเขียนนิยายส่วนใหญ่ได้ไอเดียมาจากไหนคะ

อืม...ตอบยากจัง 555 ส่วนมากไอเดียจะมาแบบไม่ได้ตั้งใจค่ะ อยู่ๆ ก็ผุดขึ้นมาในหัวตลอดเลย
 

เคยเขียนๆ อยู่แล้วตันบ้างไหมคะ 

ถ้าตัน หรือมีความรู้สึกแปลกๆ ว่าที่เขียนอยู่ยังไม่ใช่ พุก็จะมานั่งถามตัวเอง นั่งคุยกับตัวเอง และหาสาเหตุว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ และหาทางแก้ไขมันค่ะ ส่วนเทคนิคการวางพล็อตคือ...ไม่มีค่ะ 5555 อาจจะดูเพี้ยนๆ หน่อย แต่พอดีว่าพุเขียนนิยายจากความรู้สึกที่ปิ๊งขึ้นมาว่า 'พุรู้พุเห็น' แล้วพุก็จะเกิดพลังบางอย่าง 5555
 

ขอเคล็ดลับเวลาสร้างคาแรคเตอร์ให้ตัวละครหน่อยค่ะ

เคล็ดลับคือความรู้สึกที่เรากับตัวละครส่งให้กันและความเข้าใจตัวละครค่ะ พุแค่รู้สึกถึงการมีอยู่ของพวกเขา และเขียนพวกเขาออกมาด้วยความเข้าใจ สิ่งที่พุจะระวังมากๆ คือความเป็นตัวเรากับความเป็นตัวละครค่ะ เราเข้าใจเขา เราเขียนจากความเป็นเขา แต่ยังไงเขาก็ไม่ใช่เรา และเราก็ไม่ใช่เขา ไม่ว่าเราจะคิดหรือมีการตัดสินใจต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างไร เราก็จะไม่เอาความเป็นเราไปสั่งให้ตัวละครทำอย่างที่ตัวเราเป็นค่ะ 
 
เทคนิคเรื่องตัวละครก่อนจะลงมือเขียน (ในปัจจุบันนี้) พุจะวิเคราะห์และต้องรู้สึกแตกฉานในนิสัยและตัวตนของตัวละครก่อนค่ะ ด้วยวิธีการทำงานของพุในตอนนี้คือการประสานความรู้สึกไปกับตัวละคร แม้พุจะเป็นคนเขียน ดูเหมือนจะเป็นผู้สร้าง แต่พุไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองมีอำนาจในมือขนาดนั้นค่ะ พุคิดว่ามันคือการรวมพลังกันทั้งสองฝ่ายมากกว่า
 

คำว่า “นักเขียน” สำหรับพัพพุคืออะไรคะ แล้วการเขียนนิยายให้อะไรกับเราบ้างเอ่ย

นักเขียนคือคนที่สุขเพราะได้เขียนค่ะ ส่วนการเขียนนิยายก็ทำให้พุเรียนรู้ที่จะปล่อยวางอะไรๆ ได้มากขึ้น แถมยังช่วยลดอัตตาของเราลงไปได้เยอะเลยค่ะ
 

ฝากถึงน้องๆ ชาวเด็กดีที่อยากเป็นนักเขียนหน่อยค่ะ

อืม...ถ้าเป็นคำแนะนำก็คงบอกว่า เขียนอย่างที่ใจเราอยากจะเขียน และเมื่อเวลาผ่านไป ไม่ว่าจะมีอะไรเข้ามาทำให้ใจเราไขว้เขว เราก็ต้องไม่ลืมความรู้สึกของการรักที่จะเขียนค่ะ ตัวพุเอง กว่าจะได้ตีพิมพ์ ก็เคยส่งงานและไม่ผ่านการพิจารณาด้วยเช่นกัน (หลายครั้งด้วย 555) ในตอนนั้นเราอาจจะโหวงๆ ไปบ้าง แต่เมื่อเรายอมรับและมองความผิดหวังอย่างเข้าใจ เราก็จะไปต่อได้อย่างแข็งแรงขึ้นมาก และเมื่อผ่านมาถึงตอนนี้ พุกลับขอบคุณความไม่ผ่าน ทุกอย่างหล่อหลอมให้พุกลายมาเป็นพัพพุในทุกวันนี้ เรากลายเป็นคนโฟกัสกับทุกอย่างที่มี ทุกสิ่งได้รับ เราไม่เคยเกิดความรู้สึกว่า ฉันอยากจะมีอย่างนั้น ฉันอยากจะเป็นอย่างนี้...เรามีแต่ความรู้สึกว่า สิ่งที่เรามีอยู่ มันดีที่สุดแล้ว
 

สุดท้ายแล้ว ฝากอะไรทิ้งท้ายกันหน่อย

ฝากถึงแฟนๆ นักอ่านที่ติดตามให้กำลังใจพัพพุ พุขอบคุณทุกคนมากๆ เลยนะคะ ขอบคุณจริงๆ ขอฝากผลงานเรื่อง “เล่ห์ร้ายครองรัก” และงานเขียนเรื่องอื่นๆ ของพุด้วยนะคะ สามารถติดตามข่าวสารงานเขียนทุกเรื่องได้ที่ “เพจเฟซบุ๊กพัพพุ” ค่ะ และพุก็จะพัฒนาตัวเองต่อไปเรื่อยๆ ค่า
 
พัพพุ : นิยายของเธอสร้างตัวละครก่อนสร้างพล็อต!
 
นี่เป็นครั้งแรกเลยที่พี่แนนนี่เพนเห็นผลงานที่เกิดขึ้นจากการสร้างตัวละครก่อนการสร้างพล็อต จริงๆ แล้วไม่ใช่เรื่องที่แปลกมากในวงการนักเขียนแต่ว่าส่วนใหญ่การเริ่มเขียนจากพล็อตจะง่ายกว่าค่ะ ถือเป็นเคล็ดลับจากพัพพุที่นักเขียนหลายคนน่าจะได้แรงบันดาลใจเอาไปลองใช้กันดูบ้าง ส่วนแฟนๆ นักอ่านก็น่าจะรู้ที่มาที่ไปของทั้งนักเขียนและนิยายของเธอกันมากขึ้นแล้ว ซึ่งจากการสัมภาษณ์พี่ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนิยายของเธอถึงมีคนอ่านมากขนาดนี้ เพราะพี่คิดว่าวลี ‘พุรู้พุเห็น’ ถือเป็นเคล็ดลับหนึ่งของนักเขียนคนนี้ที่แปลกและไม่เหมือนใครจนสามารถดึงดูดนักอ่านให้เข้ามาอ่านได้ค่ะ ^^
 
พี่แนนนี่เพน

หน่วยกล้าวาย นักเขียนที่กล้าเริ่มต้นจากศูนย์อีกครั้ง! เพราะอยากให้คนรู้จัก 'เกม'
https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=nannypen

พี่แนนนี่เพน - ผู้เขียน

สาวเหนือที่มีความสุขกับการเขียนนิยาย และเชื่อว่านิยายให้อะไรดีๆ กับสังคมเสมอ

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #นักเขียน #เล่ห์ร้ายครองรัก #พัพพุ #นิยายรัก

บทความที่นิยมอ่านต่อ

ยอดถูกใจสูงสุด

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป
ต้องการรับการแจ้งเตือนบทความใหม่ของหมวด ไหม?