ชอบงูตัวไหนกัน! รวม 5 งูที่มีชื่อเสียง
จากวรรณกรรมที่คุณต้องเคยอ่าน!
สวัสดีค่ะน้องๆ ชาวเด็กดีทุกคน ถ้าให้น้องๆ ลองนึกภาพงูในวรรณกรรมที่เรารู้จัก พี่แนนนี่เพนเชื่อว่าหลายคนต้องนึกถึงงูบาซิลิสก์ที่เฝ้าประตูห้องแห่งความลับในแฮรี่ พอตเตอร์ หรือไม่ก็สัตว์เลี้ยงประจำกายของลอร์ดโวลเดอมอร์ที่เรารู้จักกันในชื่อนากินีอยู่แน่ๆ ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมงูในจักวาลพ่อมดแม่ถึงทำให้เราจดจำได้ในพริบตา เพราะพี่เองก็นึกถึงงูทั้งสองตัวนี้เป็นอันดับแรกๆ เหมือนกันค่ะ
หากใครลองสังเกตดูดีๆ จะเห็นว่า จากเรื่องราวของงูที่ล่อล่วงอีฟให้กินผลแอปเปิลแห่งความรู้จนไปสู่ความน่าสะพรึงกลัวของนากินีในปัจจุบัน สัตว์เลื้อยคลานจำพวกงู (Serpents) เป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรมมาอย่างยาวนาน และยังเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่ถูกนำไปใช้บ่อยที่สุดในวรรณกรรมอีกด้วย สัตว์ในตำนานจำพวกนี้มักเป็นส่วนหนึ่งในพิธีกรรมเก่าแก่ของมนุษย์ และยังเป็นตัวแทนของเรื่องราวที่ดีและไม่ดีตามตำนานนิทานปรัมปราต่างๆ ที่เราเคยได้ยินมา เช่น การเป็นสัญลักษณ์ของความอมตะและความชั่วร้ายเหมือนดัง นากินี สัตว์เลี้ยงประจำกายของลอร์ดโวลเดอมอร์ รวมถึงเรื่องราวในตำนานเทพปกรณัมกรีกที่แอสคลีเพียส (Asclepius) ซึ่งเป็นเทพเจ้าแห่งการแพทย์ ใช้คทาประจำตัวที่มีงูเอสคูลาเปียนพันเป็นเกลียวรอบคทาในการรักษาผู้คน ทำให้งูในคติของชาวกรีกเป็นสัญลักษณ์ของความรู้ และการรักษานั่นเอง
ในบทความนี้พี่พี่แนนนี่เพนจึงอยากพาทุกคนไปย้อนความหลังรำลึกถึงตัวละครสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูที่น่าจดจำ และตราตรึงใจคนทั้งโลกกันค่ะ มาดูกันเลยว่ามีงูจากวรรณกรรมเรื่องไหนที่เราเคยอ่านมาแล้วบ้าง!
.jpg)
อัตวินิบาตกรรมของคลีโอพัตรา โดย เรจินัลด์ อาร์เธอร์
งูพิษจากโศกนาฏกรรมเรื่อง Antony & Cleopatra โดย William Shakespeare
มาเริ่มกันที่ผลงานของวิลเลียม เชกสเปียร์ เรื่อง แอนโทนี และคลีโอพัตรา (Antony & Cleopatra) กันก่อนเลยค่ะ ทั้งสองล้วนเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงระดับโลก และถูกบันทึกเรื่องราวเอาไว้มากมายแตกต่างกันออกไป ในส่วนของเชกสเปียร์นั้นเขาได้เล่าถึงโศกนาฏกรรมความรักระหว่างมาร์ค แอนโทนี และคลีโอพัตราเอาไว้ในช่วงการก่อกบฏ และการฆ่าตัวตายของพระนางคลีโอพัตรา โดยมีฉากการฆ่าตัวตายของทั้งคู่ในอ้อมแขนของกันและกัน เป็นดั่งเรื่องราวความรักบรรลือโลก
แม้ว่า “งูพิษ” ในเรื่องจะไม่ใช่ตัวละครหลัก แต่ความสำคัญของงูในโศกนาฏกรรมของเชคสเปียร์นั้น คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่าจุดสำคัญของเรื่องทั้งหมดล้วนขึ้นอยู่กับงูพิษ ในสมัยก่อนราชวงศ์ชั้นสูงของอียิปต์จะมีหนทางไปสู่ความตายอย่างมีเกียรติอยู่เสมอเมื่อไม่สามารถหลบหนีศัตรูได้แล้ว พวกเขาจะมีทาสผู้ซื่อสัตย์ช่วยเลี้ยงงูพิษอียิปต์ไว้อย่างลับๆ เมื่อพระนางคลีโอพัตราและแอนโทนี่ชู้รักพ่ายแพ้สงคราม แอนโทนี่ตัดสินใจฆ่าตัวตายในอ้อมกอดของหญิงสาว และพระนางไม่อาจสูญเสียเกียรติยศจากการถูกจับไปแห่รอบเมืองได้ พระนางคลีโอพัตราจึงตัดสินใจฆ่าตัวตายโดยใช้พิษงูที่ทาสผู้ซื่อสัตย์ได้ลักลอบใส่งูพิษไว้ในตะกร้าผลไม้โดยฝากทหารไปให้นั่นเอง
งู เป็นสัญลักษณ์ในเรื่องที่ถูกนักวิชาการตีความไปหลากหลายความหมาย บ้างว่างูคือตัวแทนของบาปดังเช่นเรื่องราวของอดัมกับอีฟ รวมถึงมีความหมายในเชิงมารยาล่อลวงและความอ่อนแอของผู้หญิงอีกด้วย
นากินี จาก Harry Potter โดย JK Rowling
นากินีเป็นที่รู้จักในแฮร์รี่ พอตเตอร์ ว่าเป็นงูสัตว์เลี้ยงประจำกายของลอร์ดโวลเดอมอร์ และเป็นหนึ่งในตัวละครที่มีภูมิหลังซับซ้อนมากตัวหนึ่งเลยก็ว่าได้ ในเรื่องสัตว์มหัศจรรย์และถิ่นที่อยู่ภาคสอง ตัวละครนากินีเป็นมาเลดิกตัส (Maledictus) ที่มีสายเลือดต้องคำสาป ที่กลายร่างเป็นงูยักษ์ในอนาคตแบบถาวร โดยภาพจำของนากินีในแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้น โวลเดอมอร์ที่อาศัยซ่อนตัวอยู่ในป่าแอลเบเนียได้เจอกับนากินีและดื่มกินพิษของมันเพื่อเอาชีวิตรอด จากนั้นเขาก็สร้างนากินีเป็นฮอร์ครักซ์ของเขาด้วยการฆ่าเบอร์ธา จอร์กินส์ และในท้ายที่สุดนากินีก็ถูกเนวิลล์ ลองบัตท่อม สังหารด้วยการตัดศีรษะออกไป โดยใช้ดาบของก็อดดริก กริฟฟินดอร์ ที่ดึงออกมาจากหมวกคัดสรรในการสังหาร
งูซาตาน จากเรื่อง Paradise Lost ของ John Milton
มาแล้วค่ะ เรื่องที่รอคอย Paradise Lost ของ จอห์น มิลตัน เป็นสุดยอดบทกวีมหากาพย์ที่เขียนขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 เล่าถึงตำนานความเชื่อทางคริสต์ศาสนา เรื่องการล่มสลายของมนุษย์ ซึ่งก็คือ มนุษย์คู่แรกของโลกอย่าง อดัมกับอีฟ นั่นเอง พวกเขาถูกล่อลวงโดย “งู” ซึ่งเป็นซาตาน ให้กระทำความผิดโดยการละเมิดคำสั่งของพระเจ้า ซาตานเข้าสู่งูตัวแรกเพื่อล่อลวงอีฟให้กินผลไม้ต้องห้าม ขณะที่อดัมที่รู้ว่าอีฟกินผลไม้และทำความผิดไปแล้ว เขากลับยอมรับบาปเดียวกันกับอีฟด้วยการกินผลไม้นั้นลงไปด้วย ทำให้ทั้งคู่ต้องถูกเนรเทศออกจากสวนสวรรค์อีเดนไปในที่สุด เรื่องราวที่เป็นต้นกำเนิดของมนุษย์นี้ มีงูที่อีกนัยหนึ่งก็คือซาตาน เป็นกิเลสล่อลวงความต้องการมนุษย์ให้เกิดการทำบาปนั่นเอง
คา งูสาวใน The Jungle Book โดย Rudyard Kipling
The Jungle Book หรือ เมาคลีลูกหมาป่า คือวรรณกรรมคลาสสิกที่เล่าเรื่องราวการผจญภัยของเมาคลี เด็กน้อยคนหนึ่งที่ถูกฝูงหมาป่าเลี้ยงดูและเติบโตในป่า เมาคลีได้เรียนรู้การใช้ชีวิต และถูกเลี้ยงดูโดยพี่หมีใจดี และพี่เสือดำที่คอยปกป้องดูแลเมาคลีจากอันตรายต่างๆ ในวรรณกรรมที่เขียนโดย Rudyard Kipling มีตัวละครที่น่าจดจำหลายตัว และหนึ่งในนั้นก็คือ คา (Kaa) พญางูเหลือมที่มีอายุมากกว่า 100 ปี แต่ยังคงแข็งแกร่งอยู่ คาเป็นงูที่มีลักษณะคล้ายผู้ใหญ่คนหนึ่งที่น่าเชื่อถือ เธอทั้งความน่าเกรงขาม และการวางตัวที่สุขุม เป็นที่เคารพของสัตว์ป่าน้อยใหญ่ โดบบทบาทของคาที่โดดเด่นก็คือ การช่วยไปเหลือเมาคลีที่ถูกพวกวานรจับไปและทำการสะกดจิตเหล่าวานรให้เข้ามาอยู่ในปากของพญางูที่อ้ารออยู่นั่นเอง นึกแล้วก็อยากกลับไปอ่านอีกรอบเลยค่ะ
Nag, Nagini และ Rikki จากเรื่อง Rikki Tikki Tavi ของ Rudyard Kipling
อีกหนึ่งวรรณกรรมที่เขียนโดย Rudyard Kipling และมีตัวละครเป็นงู ก็คือเรื่อง Rikki-Tikki-Tavi เกี่ยวกับสัตว์เลี้ยง ซึ่งก็คือ งูพังพอนที่ต่อสู้กับงูจงอางเพื่อช่วยครอบครัวและผู้ที่อาศัยอยู่ในสวน Kipling เล่าเรื่องราวตามประสบการณ์ของงูพังพอนที่ชื่อ Rikki-Tikki-Tavi ว่า หลังจากมันกลายเป็นสัตว์เลี้ยงเพื่อป้องกันงูเห่า ของครอบครัวชาวอังกฤษครอบครัวหนึ่งที่อาศัยอยู่ในอินเดีย มันได้กลายเป็นมิตรกับสิ่งมีชีวิตต่างๆ มากมาย ที่อาศัยอยู่ในสวน และมันได้รับการเตือนจากงูเห่าที่ชื่อ Nag และ Nagaina ซึ่งเป็นงูเห่าเจ้าถิ่น และโกรธครอบครัวเจ้านายชาวอังกฤษของมันที่มาสร้างบ้านในถิ่นนี้
เจ้าพังพอน Rikki ต่อสู้กับงูเห่า Nag ที่พยายามเข้ามาห้องน้ำของบ้านก่อนรุ่งสางเพื่อฆ่าเจ้านายชาวอังกฤษ เจ้าพังพอนต่อสู้กับงูเห่าจนทุกคนในบ้านตื่น และในท้ายที่สุด Rikki ก็ฆ่า Nag ด้วยการกัดที่ด้านหลังคอของอีกฝ่าย งูเห่า Nagaina ที่เสียใจเรื่อง Nag พยายามแก้แค้นครอบครัวนี้ด้วยการเข้าไปหาพวกเขาขณะรับประทานอาหารเช้าบนเฉลียงกลางแจ้ง เจ้าพังพอนใช้ไข่ซึ่งเป็นลูกของพวกมันมาต่อรองให้ล้มเลิกและจากไปโดยดี แต่สุดท้ายก็ยังเกิดการต่อสู้ขึ้น และฝ่ายพังพอนเป็นผู้ชนะในศึกครั้งนี้ ครอบครัวของชาวอังกฤษจึงปลอดภัย และไม่มีอันตรายจากงูเห่าอีก จากเรื่องราวนี้ เป็นการแสดงให้เห็นอีกด้านหนึ่งของงู ที่ไม่ได้มีแต่ความโหดร้าย แต่ยังมีด้านที่ดี และสามารถเป็นสัตว์เลี้ยงของมนุษย์ได้อีกด้วย
พี่แนนนี่เพนชื่นชอบตัวละครงูจากวรรณกรรมทั้ง 5 เรื่องเลยค่ะ แม้ว่างูจะถูกนำไปใช้ในความหมายเชิงลบมากกว่าเชิงบวก แต่ในอีกมุมหนึ่ง มันกลับสะท้อนความสัมพันธ์ในเรื่องต่างๆ ได้ดีมากๆ อาจจะด้วยงูที่ปรากฏให้เราเห็นในชีวิตจริงส่วนใหญ่มักจะเป็นงูที่มีพิษ สามารถทำร้ายเราถึงตายได้ งูในเชิงสัญลักษณ์จึงเป็นเหมือนการเตือนมนุษย์ให้ระแวดระวัง และอย่าไว้ใจสิ่งมีชีวิตชนิดนี้ให้มากนั่นเอง หากใครมีตัวละครที่เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกงูในดวงใจ สามารถแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ให้น้องๆ ชาวเด็กดีได้รู้จักในคอมเมนต์ด้านล่างนี้ได้เลยค่ะ ^^
พี่แนนนี่เพน

_-_Google_Art_Project.jpg)




1 ความคิดเห็น
เจ้าแม่นาคี