/>
Dek-D.com ใช้คุกกี้เพื่อพัฒนาประสบการณ์ของ
ผู้ใช้ให้ดียิ่งขึ้น เรียนรู้เพิ่มเติมที่นี่
ยอมรับ

กักตัวเปลี่ยนชีวิต รวม 8 ผลงานสุดยิ่งใหญ่จากนักเขียนที่เกิดขึ้นเพราะ 'กักกันตัวเอง!' []

วิว

กักตัวเปลี่ยนชีวิต รวม 8 ผลงานสุดยิ่งใหญ่จาก
นักเขียนที่เกิดขึ้นเพราะกักกันตัวเอง!

นักเขียนอย่างคุณก็ทำได้เช่นกัน

สวัสดีค่ะชาวเด็กดีทุกคน ขณะที่เขียนเรื่องนี้อยู่ โคโรน่าไวรัสกำลังระบาดอย่างหนัก พี่เองกักตัวเองอยู่บ้านไม่ออกไปไหนเช่นเดียวกับทุกคน “ห่างกันสักพัก” หรือ “เว้นระยะห่างทางสังคม (Social Distancing)” ดูเหมือนจะเป็นวลีที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในปี 2563 นี่เป็นปีที่ COVID-19 ระบาดหนักทั่วโลก จนมียอดผู้ติดเชื้อรวมแล้วกว่าล้านคน น่ากลัวมากจริงๆ

โคโรน่าไวรัสทำให้เราไม่ออกจากไหน กักตัวอยู่กับบ้าน ออกห่างจากคนอื่น แต่ถ้ามองในแง่ดี นี่คือช่วงเวลาที่เราจะได้ค้นหาศักยภาพ ทำความรู้จักกับตัวเองมากขึ้น บางคนใช้ช่วงเวลากักกันนี่แหละในการสร้างสรรค์สิ่งใหม่ๆ ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ นักเขียน ศิลปิน หรือนักประดิษฐ์ที่มีชื่อเสียงบางคนสามารถ “เปลี่ยนโลกให้ดีขึ้น” ได้เพียงแค่กักตัวเอง! 

สำหรับนักเขียน 7 คนกับนักวิทยาศาสตร์อีก 1 ที่พี่น้ำผึ้งนำมาฝากในวันนี้ เป็นบุคคลที่สร้างผลงานเปลี่ยนโลกในช่วงเวลาที่กักกันตัวเองเมื่อเกิดภัยพิบัติจากโรคระบาดหรืออื่นๆ แน่นอนว่าถ้าเราตั้งใจอ่านดีๆ เจะได้แรงบันดาลใจเพิ่มขึ้นเป็นกอง     ฟีลแบบว่า...แค่กักตัวอยู่บ้านก็สร้างผลงานได้แล้วจ้า

 


(via: weirdtalesandtheunexplainable.co.uk)
 

วิลเลี่ยม เช็กสเปียร์ เจอโรคระบาดมาทั้งชีวิต แม็คแบธและผลงานอื่นๆ จึงเกิดขึ้น!

ตลอดชีวิตของวิลเลี่ยม เชกสเปียร์ เต็มไปด้วยการเผชิญหน้ากับโรคระบาด เริ่มตั้งแต่ตอนเขาเป็นทารก เชกสเปียร์เป็นหนึ่งในผู้อยู่อาศัยไม่กี่คนในเมืองสแตรทฟอร์ด อัพพอน เอวอน (Stratford-upon-Avon) ตอนกลางของประเทศอังกฤษที่รอดพ้นจากภัยพิบัติโรคระบาดปี 1564 

โจนาธาน เบท นักเขียนชีวประวัติที่โดดเด่นที่สุดคนหนึ่งของเชคสเปียร์เขียนว่า ประสบการณ์ของเชกสเปียร์กับโรคระบาดคือแง่มุมที่ชัดเจนที่สุดในชีวิตและงานของเขา โรคระบาดดังกล่าวปรากฏในผลงานของเชกสเปียร์หลายเรื่อง รวมถึงโรมิโอกับจูเลียต

ที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นคือ     ในช่วงปี 1605 - 1606 ของโรคระบาด เชกสเปียร์ได้สร้างผลงานสุดยิ่งใหญ่ถึง 3 เรื่อง เมื่อเขาแต่งบทละครคิงเลียร์ (King Lear), แม็คเบ็ธ (Macbeth) และ แอนโทนี่กับคลีโอพัตรา (Antony and Cleopatra)    นักวิชาการเชื่อว่าเชกสเปียร์ใช้ช่วงเวลากักตัวอันเนื่องมาจากโรคระบาดในอังกฤษให้เป็นประโยชน์ แทนที่จะนั่งเบื่ออยู่ในห้อง เขากลับตัดสินใจเขียน เลยทำให้บทละคร 3 เรื่องโลดแล่นสู่สายตาประชาชน


 


(via: theparisreview.org)
 

ดาสชิล แฮมเมตต์ ป่วยเป็นวัณโรคจึงต้องถูกกักตัว ยอดนักสืบ “แซม สเปด” จึงได้โลดแล่น

นักเขียนชาวอเมริกันคนนี้มีอัตชีวประวัติที่ไม่ธรรมดา แซม ดาสซิล แฮมเมตต์ ลูกชายของครอบครัวเกษตรกรรมคาทอลิกเก่าแก่ในรัฐแมรี่แลนด์ได้ลาออกจากโรงเรียนตอนอายุ 13 ปี    เริ่มออกไปเที่ยว เล่นพนัน มั่วโสเภณี และกลายเป็นหัวขโมยที่เมืองบัลติมอร์และฟิลาเดลเฟีย

อย่างไรก็ตามในความพยายามกลับใจ แฮมเมตต์เซ็นสัญญากับสำนักงานนักสืบแห่งชาติพินเคอร์ตันในปี 1915 เขาทำงานเป็นนักสืบเอกชนจนถึงปี 1922 ไม่กี่ปีต่อมาแฮมเม็ตเริ่มเขียนนิยายสืบสวนสอบสวน ไม่ต้องบอกก็รู้ เขาได้ใช้ประสบการณ์ชีวิตจริงของเขาในการสร้างเรื่องราวที่น่าลุ้นระทึกของ “แซม สเปด (Sam Spade)” นักสืบแนวถึกที่ลงไปเสี่ยงภัยกับอาชญากรรมของจริง

แฮมเมตต์อาจไม่ได้เป็นนักเขียนเลย หากเขาไม่ได้ป่วยเป็นวัณโรคขณะรับใช้กองทัพสหรัฐฯ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 กองทัพบันทึกว่าแฮมเมตต์นั้นพิการ 25% เพราะโรคนี้ ก่อนจะปล่อยให้เขาได้รับการรักษาทางการแพทย์ นอกจากนี้กองทัพยังให้เงินบำนาญจ่าแฮมเมตต์ด้วย ต้องขอบคุณเงินบำนาญนี้และงานพาร์ทไทม์ในฐานะนักเขียนคำโฆษณา แฮมเมตต์มีเวลาอุทิศให้กับการเขียนซึ่งยังคงถูกขัดจังหวะด้วยอาการไออย่างรุนแรงของเขา 

 


(via: Orest Kiprensky)
 

พุชกินเขียนวรรณกรรม Eugene Onegin จบเพราะเขาทำ social distancing

เยฟเกนี อันเยกึน (Eugene Onegin) คือนวนิยายคลาสสิคอันโด่งดังของรัสเซีย ผลงานจากปลายปากกาของอเล็กซานเดอร์ พุชกิน (Alexander Pushkin) วิลเลี่ยม เชกสเปียร์แห่งรัสเซีย พุชกินเป็น “กวีที่ยิ่งใหญ่” ในรัสเซียและหนึ่งในผลงานที่ยอดเยี่ยมที่สุดของเขาคือ Eugene Onegin ในปี 1832

เรื่องราวมุ่งเน้นไปที่ชีวิตของเยฟเกนี อันเยกึน ขุนนางผู้มั่งคั่งและนิสัยเสียที่อาศัยอยู่ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เมื่อเยฟเกนีรู้สึกเบื่อหน่ายกับการเข้าร่วมงานเต้นรำในเมือง เขาตัดสินใจย้ายไปอยู่บ้านนอกซึ่งเป็นที่ของลุง  ที่นั่นเขาได้พบกับนักกวีวลาดีเมียร์ เลนส์กี้ และยังได้พบกับทาอิทันนา หญิงสาวผู้งดงามซึ่งกลายเป็นความหลงใหลตลอดชั่วชีวิตของเขา ซึ่งในปี 1879 นิยายเรื่องนี้ได้รับการดัดแปลงเป็นละครโอเปร่าโดยนักประพันธ์เพลงชาวรัสเซียผู้ยิ่งใหญ่อย่าง Tchaikovsky 

สำหรับพุชกิน เขามักเขียนนิยายเมื่อใดก็ตามที่ตัวเองป่วย ในฤดูใบไม้ร่วงปี 1830 การระบาดของโรคอหิวาตกโรคที่ร้ายแรงในมอสโกทำให้พุชกินแยกตัวเองออกจากครอบครัวเพื่อไปอยู่โดดเดี่ยว ที่นั่นขณะที่เขาทำ social distancing เล็กน้อย พุชกินได้เขียน Eugene Onegin และนวนิยายคลาสสิคเรื่องอื่นให้จบสมบูรณ์

 


(via: theparisreview.org)
 

“ตำนานสิบราตรี (Decameron)” ว่าด้วยเรื่องการหนีโรคระบาดรุนแรง กำเนิดขึ้นเพราะนักเขียนหนีภัยไปเมืองต่างๆ ในอิตาลี

ดกาเมรอน (Decameron) หรือตำนานสิบราตรีเป็นเนื้อหาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวรรณกรรมที่เกี่ยวกับการระบาดใหญ่ มีความเป็นไปได้ว่าเขียนระหว่างปี 1348 – 1353 ตำนานสิบราตรีว่าด้วยเรื่องราวของเด็กหนุ่มสาวตระกูลชนชั้นสูง 10 คนของเมืองฟลอเรนซ์ ได้หนีภัยกาฬโรคไปกักตัวอยู่นอกเมืองราวๆ 2 สัปดาห์ ตลอดช่วงนั้นพวกเขาสลับกันเล่านิทานคนละ 10 เรื่อง รวมกันเป็น 100 เรื่องที่ปรากฎในดกาเมรอน แน่นอนว่าเรื่องราวส่วนใหญ่นั้นอึมครึม แม้ว่าบางเรื่องจะตลกและเต็มไปด้วยมุกที่นำไปใช้ได้จริง

ดกาเมรอนเขียนขึ้นในภาษาฟลอเรนทีน ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นภาษาอิตาลีมาตรฐาน โจวันนี บอกคัชโช (Giovanni Boccaccio) นักประพันธ์ชาวอิตาลีผู้เขียนเรื่องนี้อาศัยอยู่ในช่วงโรคระบาดอันเลวร้ายของศตวรรษที่ 14 เช่นเดียวกับตัวละครในผลงานที่โด่งดังที่สุดของเขา บอกคัชโชสามารถหนีภัยโรคระบาดในฟลอเรนซ์โดยการเดินทางไปเนเปิลส์และเมืองอื่นๆ ในอิตาลีได้สำเร็จ กักตัวอยู่แต่ละเมืองบ้างอะไรบ้าง อย่างไรก็ตามเขาได้เห็นโรคระบาดที่ฟลอเรนซ์ในปี 1348 จนนำมาสู่ผลงานดกาเมรอน

 


(via: dw.com)
 

วรรณกรรมสัญชาติเยอรมัน The Magic Mountain ได้แรงบันดาลใจจากวัณโรค 

The Magic Mountain ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดในวรรณกรรมเยอรมันทั้งหมด ผลงานของโธมัส มันน์ เรื่องนี้ ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี 1924 เป็นนวนิยายเกี่ยวกับฮันส์ คัสตอร์บ พ่อค้าหนุ่มชาวแฮมเบิร์กที่ตัดสินใจไปเยี่ยมโยอาคิม ลูกพี่ลูกน้องที่อยู่โรงพยาบาลวัณโรคในเทือกเขาแอลป์สวิส การเดินทางที่ควรจะง่ายของฮันส์กลายเป็นซับซ้อนทันควัน เมื่อสุขภาพของเขาล้มเหลว และเขาเริ่มพบกับผู้ป่วยรายอื่นๆ เกือบทั้งหมดเป็นตัวแทนของความเสื่อมโทรมทางสังคมของยุโรปหลังสงครามโลกครั้งที่ 1

มันน์รู้เกี่ยวกับเรื่องสถานพยาบาล คาเธีย ภรรยาของเขาได้รับความทุกข์ทรมานจากวัณโรค และในปี 1912 เธอพักอยู่ในโรงพยาบาลในเมืองดาโวส พลาส ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ มันน์มาเยี่ยมเธอบ่อย ในปีต่อๆ มา ทั้งสองกลายเป็นผู้ป่วยประจำในสปาเพื่อสุขภาพทั่วโลก มันน์เปลี่ยนประสบการณ์นี้เป็นแบ็กกราวน์สำหรับนิยายเรื่อง The Magic Mountain

 


(via: india today)

 

อันธอน เชคอฟเขียนเรื่องสั้นช่วงอหิวาตกโรค จนกลายเป็นหนึ่งในนักเขียนเรื่องสั้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

เช่นเดียวกับพุชกิน อันธอน เชคอฟ (Anton Chekhov) นักเขียนชาวรัสเซียค้นพบเวลาในการเขียนนิยายเนื่องจากโรคระบาดอหิวาตกโรคที่พบบ่อยในรัสเซีย ระหว่างปี 1892 ถึง 1899 เชคอฟเขียนเรื่องสั้นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี รวมถึง “วอร์ดหมายเลข 6 (Ward No. 6)” และ “พระดำ (The Black Monk)”

ในเวลาเดียวกัน เชคอฟใช้ชีวิตกึ่งแยกตัวเองในเมือง Melikhovo ที่นี่...เชคอฟช่วยบรรเทาความอดอยากและรักษาอหิวาตกโรคให้แก่ชาวนาในท้องถิ่น เนื่องจากเขาทำงานเป็นแพทย์ฝึกหัด น่าเศร้าที่เขาต้องหยุดการเป็นหมอในปี 1897 เพราะสุขภาพที่แย่ลง

เช่นเดียวกับแฮมเมตต์ เชคอฟได้รับความทุกข์ทรมานจากวัณโรค ซึ่งโรคนี้ฆ่าเขาในปี 1904 ปัจจุบันนี้เชคอฟได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักเขียนเรื่องสั้นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก โดยเรื่องสั้นหลายเรื่องเกิดขึ้นจากสิ่งที่เชคอฟเห็นในฐานะแพทย์ ในช่วงการระบาดของอหิวาตกโรคในช่วงปลายศตวรรษที่ 19

 


(via: John Hayls)
 

ไดอารี่กาฬโรคของซามูเอล พีพส์ ทำให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจกาฬโรคอย่างลึกซึ้ง

ซามูเอล พีพส์ (1633–1703) เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและผู้บริหารพลเรือนของกองทัพเรืออังกฤษ ในช่วงชีวิตของเขา เขาเป็นที่รู้จักอย่างดีเพราะเป็นคนที่มีความพยายามในการปรับปรุงกองทัพเรือและการบริหาร ทุกวันนี้คนส่วนใหญ่รู้จักพีพส์เพราะ “ไดอารี่” ที่เขาเก็บไว้ตั้งแต่ปี 1660 ถึง 1669 ซึ่งมันเป็นหนึ่งในเอกสารหลักที่ดีที่สุดเกี่ยวกับการฟื้นฟูภาษาอังกฤษ

ในปี 1665 กาฬโรคต่อมน้ำเหลืองระบาดหนักในลอนดอน แตกต่างจากเพื่อนชาวลอนดอนส่วนใหญ่ พีพส์ไม่แปลกใจกับการระบาดของโรคเพราะเขาเคยเห็นการระบาดของ "กาฬโรค" ในอัมสเตอร์ดัมเมื่อสองปีก่อน พีพส์เริ่มเขียนไดอารี่ที่เกี่ยวกับโรคระบาดอันร้ายแรงนี้ จนกระทั่งในเดือนมิถุนายน 1665 พีพส์เขียนไว้ในบันทึกของเขาว่า “ปัญหาใหญ่ของข้า ได้ยินว่าโรคระบาดกำลังเข้ามาในเมือง” จากนั้นจึงเสริมต่อว่า “พระเจ้าทรงรักษาพวกเราทุกคน”

จากไดอารี่ของพีพส์ ทำให้นักประวัติศาสตร์และนักวิทยาศาสตร์มีความเข้าใจในกาฬโรคอย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่วิธีที่กาฬโรคเคลื่อนย้ายอย่างรวดเร็วและสาเหตุที่มันสามารถทำลายล้างลอนดอนได้ นั่นเป็นเพราะประชากรหนูขนาดใหญ่ในเมืองที่สกปรกเป็นตัวกระจายโรคระบาด

 


(via: Godfrey Kneller)
 

กักตัวเปลี่ยนชีวิตนิวตัน จากเด็กต่ำกว่ามาตรฐานสู่นักวิทยาศาสตร์ชื่อดังระดับโลก

มาดูที่คนสุดท้ายกัน แม้คนนี้จะไม่ได้เป็นนักเขียน แต่ช่วงเวลากักตัวของเขาพลิกโฉมวงการวิทยาศาสตร์เลยทีเดียว พี่เห็นว่าน่าสนใจเลยขอหยิบมาแบ่งปันเผื่อสร้างแรงบันดาลใจให้หลายคน เชื่อว่าทุกคนต้องรู้จัก “เซอร์ ไอแซก นิวตัน” นักฟิสิกส์และนักคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษผู้โด่งดังแน่นอน เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ค้นพบแรงดึงดูดและเขียนกฎแห่งฟิสิกส์ ถ้าไม่มีนิวตัน ยุคแห่งการตระหนักรู้อาจไม่เกิดขึ้น

ในปี 1665 นิวตันยังเป็นนักศึกษาระดับไม่ถึงมาตรฐานในมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ปีนั้นมหาวิทยาลัยต้องปิดตัวลงเนื่องจากภัยพิบัติครั้งใหญ่ในกรุงลอนดอน เมื่อปิดมหาวิทยาลัย นิวตันจึงหอบข้าวของกลับไปที่บ้านของครอบครัวในเคมบริดจ์และเริ่มทำการทดลองหลายครั้ง 

ในขณะที่ทำการทดลองช่วงกักกัน เขาเริ่มศึกษาเรื่องกฎของการเคลื่อนไหวและแรงโน้มถ่วงก่อน จากนั้นจึงค้นพบกฎแรงโน้มถ่วงเพราะนอนใต้ต้นแอปเปิ้ล เมื่อนิวตันกลับไปที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในปี 1667 เขาได้เลื่อนขั้นจากเรียนระดับปริญญาตรี และกลายเป็นศาสตราจารย์ในปี 1669 เรียกได้ว่าเพราะแอปเปิ้ลในช่วงกักกันตัวเองแท้ๆ เลยเปลี่ยนชีวิตทีเดียว!

……..

ในช่วงเวลาที่ต้องกักตัวเองอยู่บ้าน ออกไปไหนไม่ได้แบบนี้ อาจทำให้เราเบื่อๆ เซ็งๆ อย่าเพิ่งท้อใจไปค่ะ ลองมองอีกมุมนึงดูจะพบว่า นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีในการเริ่มต้นทำสิ่งที่อยากทำ หยิบพล็อตที่ดองไว้มาทำต่อและเขียนให้จบโดยไม่มีข้ออ้าง เหมือนอย่าง 8 บุคคลเหล่านี้ที่เปลี่ยนชีวิต เปลี่ยนโลก แค่เพราะพวกเขากักตัวหรือทำ Social Distancing มาเก็บลิสต์บุคคลเหล่านี้ไว้เป็นกำลังใจ คอยเตือนใจให้เราอ่านมากขึ้น นอนมากขึ้น และสร้างสรรค์ผลงานมากขึ้นในช่วงกักกัน!

พี่น้ำผึ้ง  :)
 

ขอบคุณข้อมูลจาก

https://www.weirdtalesandtheunexplainable.co.uk
https://www.tudorsociety.com/11-july-1564-the-plague-hits-stratford-upon-avon/
https://www.rbth.com/literature/2015/10/09/amid_yellowing_leaves_pushkins_fall_masterpieces_49757.html
https://www.rmg.co.uk/discover/behind-the-scenes/blog/%C3%A2%E2%82%AC%CB%9Cgod-preserve-us-all%C3%A2%E2%82%AC%E2%84%A2-samuel-pepys-and-great-plague
https://hekint.org/2017/01/27/thomas-manns-the-magic-mountain-about-a-whistling-pneumothorax-and-pulmonary-tuberculosis/
https://www.washingtonexaminer.com/weekly-standard/becoming-dashiell-hammett
https://www.themoscowtimes.com/2019/07/15/on-this-day-anton-chekhov-died-a66417
https://www.britannica.com/biography/Giovanni-Boccaccio/The-Decameron
https://slate.com/culture/2020/03/shakespeare-plague-influence-hot-hand-ben-cohen.html
https://www.insidehook.com/daily_brief/history/how-isaac-newton-made-social-distancing-work-for-him

Deep Sound แสดงความรู้สึก

https://www.dek-d.com/content/listwriter.php?writer=nampueng

พี่น้ำผึ้ง - ผู้เขียน

คอลัมนิสต์ประจำคอลัมน์นักเขียน

[ดูผลงานที่ผ่านมา]

#นิยาย #นักเขียน #โรคระบาด #social distancing #กักตัวเอง #เชกสเปียร์ #Eugene Onegin #Decameron

บทความที่นิยมอ่านต่อ

แสดงความคิดเห็น

บทความที่เปิดอ่านล่าสุด

ไม่มีบทความที่เปิดอ่านล่าสุด
เกี่ยวกับเรา ติดต่อ แจ้งปัญหา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป