เคล็ดลับ : แต่งเรื่องจากตัวละครสู่โครงเรื่องภาค 2

              วันนี้พี่นัทมีเคล็ดลับการแต่งเรื่องจากตัวละครสู่โครงเรื่องภาค 2 ต่อจากเมื่ออาทิตย์ที่แล้วมาฝากน้องๆนักเขียนชาว Dek.d.com มือใหม่กันตามสัญญาจ้า ว่าแต่น้องๆนักเขียนชาว Dek.d.com ที่ยังไม่ได้อ่านภาคแรกอาจจะแอบงง ไม่เป็นไรจ้า เข้าไปติดตามอ่านกันได้ที่ http://www.dek-d.com/content/view.php?id=14768  ว่าแล้วก็มาต่อกันเลยจ้า

         รูปแบบโครงเรื่องที่มักจะได้รับการกล่าวอ้างอยู่บ่อยๆจนแทบจะเป็นแบบของโครงเรื่อง ซึ่งเรียกว่ามีกระดูก 5 ชิ้น คือ

1. ตัวละครผู้มีนิสัยขี้สงสาร
2. ปัญหาที่แก้ไม่ตก
3. ความพยายามของเขาที่จะแก้ปัญหากลับทำให้เรื่องเลวร้ายลงไปอีก
4. วิกฤติ
5. การแก้ปัญหาของตัวละคร จากความกล้า ความชาญฉลาด ฯลฯ

              รูปแบบนี้มักจะพบในงานเขียนประเภทนวนิยาย แต่จะไม่ใคร่พบในนวนิยายขนาดสั้น ในนวนิยายขนาดสั้น เรื่องอาจจะจบลงที่ 3. เพียงเท่านั้น หากจะเขียนรูปแบบนี้เป็นแผนภาพก็จะเป็นอย่างนี้

 

              ทีนี้กลับมาพูดถึงเรื่องที่ว่า จะผูกโครงเรื่องจากตัวละครอย่างไร

              เมื่อวางแผนจะเขียนเรื่อง อย่าชะล่าใจ อย่าทำอะไรให้ดูง่ายไปหมด ขอให้ทำรายการที่ตัวละครของคุณอาจจะต้องกระทำในเหตุการณ์ข้างหน้า จากจุดนี้จะเป็นจุดเริ่มต้อนที่เราจะสามารถตัดสินใจอย่างไรกับตัวละคร อย่าเข้าใจผิดว่าเราจะต้องบรรจงปั้นแต่งตัวละคร เหมือนการแกะสลักผลไม้ แต่จบปล่อยให้ตัวละครพูดหรือทำในสิ่งที่คุณเองไม่ได้ตั้งใจจะให้เป็นอย่างนั้นบ้าง

              จำเป็นต้องวางโครงเรื่องให้เสร็จสมบูรณ์ในรายละเอียด ก่อนที่จะเริ่มเขียนหรือไม่

              คำตอบคือ ไม่ ไม่จำเป็นเลยเพียงแค่มีจุดเริ่มต้น และจุดจบอยู่ในใจแล้วสานต่อเรื่องราวในช่วงกลางเพียงเท่านั้น  เราจะสามารถเริ่มด้วยสถานการณ์ โดยทั้งๆที่ปราศจากความคิดว่าจะจัดการณ์กับมันอย่างไร แม้ว่าจะเสียงแต่นักเขียนก็รู้อยู่ในใจอยู่แล้วนิว่าเรื่องราวมันควรจะคดไปคดมา มีความสลับซับซ้อน ไม่ใช่เป็นไม่บรรทัดขีดเป็นเส้นตรง สิ่งที่สำคัญคือความเข้มข้นและแรงผลักดันของตัวละครในสถานการณ์ พ้นจากนั้นแล้วโครงเรื่องก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป

    อย่าเพิ่งเบื่อหน้าหนีกันไปซะก่อนล่ะ มีบทความไหนอยากแนะนำให้เอามาลงก็บอกได้เลยนะจ๊ะ อยากรู้เคล็ดลับอื่น ว่ามาเดี๋ยวจัดไป หรือถ้าทนคิดถึง พี่นัทไม่ไหวอย่าลืมแวะไปทักทายกันได้ที่ my id พี่นัท จ้า

 

          พี่นัทขอขอบคุณข้อมูลจาก

หนังสือ โรงเรียนนักเขียน โดยเพลินตา แปลจาก เดมอน ไนท์