คำแนะนำดีๆ จากคนในวงการนักเขียน

            คุณต้องเขียนทุกวัน  โดยไม่ต้องรอให้มีอารมณ์ แม้นบางวันจะเขียนได้ไม่ดี แต่ถึงอย่างไรคุณก็สามารถตัดมันทิ้งได้ แต่ขอให้เขียนทุกวัน ราวกับว่าคุณทำงานกินเงินเดือน แล้วคุณต้องทำงานให้เสร็จให้ทันไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออก  นั่งเขียนแล้วเขียนเล่า เพื่อตัวคุณเองและโดยตัวคุณเอง 

            เมื่อครั้งที่ผมเริ่มทำงานเขียนบทโทรทัศน์และบทความสั้นๆ ให้แก่นิตยสาร ผมเกรงว่างานจะหนักหนาเหมือนเขียนหนังสือสักเล่ม วันหนึ่งขณะที่เขียนบทโทรทัศน์ร่วมกับนักเขียนนวนิยายท่านหนึ่ง ท่านแนะนำวิธีเอาชนะความกลัวไว้ คือ เขียนหนึ่งหน้ากระดาษ เพียงหนึ่งหน้ากระดาษทุกๆวัน พอครบ 365 วัน สิ้นปีหนึ่งคุณจะได้ 365 หน้า ทีนี้คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณมีอะไร?  คุณมีหนังสือเล่มเขื่องหนึ่งเล่ม 

            ท้ายที่สุด คุณต้องอยากจะเขียน มากกว่าอยากเป็นที่รู้จักในฐานะนักเขียน นั่นเป็นเหตุที่คุณต้องปฏิบัติตนต่อการทำงานเขียนในฐานที่เป็นอาชีพหนึ่ง  คุณต้องไม่พูดคุยเกี่ยวกับมัน  คุณต้องทำงาน-ต้องการที่จะเขียน  รักที่จะเขียน แม้จะมีความรู้สึกโดดเดี่ยว คุณต้องรู้สึกว่าบนโลกนี้ไม่มีอะไรสำคัญเท่าขณะที่คุณทำงานเขียนอยู่ 

            เนื่องเพราะไม่มีอะไรสำคัญมากเกินไปกว่านี้  แม้จะมีข้อโต้แย้งจากศาสตราจารย์ท่านนั้น  ยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่ยังไม่มีการเขียนถึง โลกรอบตัวคุณแตกต่างจากโลกที่เชคสเปียร์เขียนถึง โลกของคุณวันนี้เป็นโลกที่มนุษย์ขึ้นไปเหยียบดวงจันทร์แล้ว  สำหรับนักเขียนใหม่ทุก ๆ คน ทุกๆ ปีใหม่ ยังคงมีเรื่องที่ยังไม่เป็นที่ค้นพบ จนกว่าเขาหรือเธอจะก้าวนำไปสำรวจ