คำแห่งความสุขครั้งที่ 14

 

 

ความสุข  เกิดจากวัฎฐจักรของการรู้จักให้  และรู้จักรับ

            ให้มากรับมากก็ทุกข์  ให้น้อยรับน้อยก็ทุกข์  ไม่ให้และไม่รับก็ทุกข์ 

ให้มากรับน้อยอาจทุกข์หรือสุข  ให้น้อยรับมากอาจสุขหรือทุกข์ 

ไม่ให้แต่รับอาจสุขๆ ทุกข์ๆ  ความพอดีให้เกิดสุข คือ ให้พอดีรับพองาม

 

                                                                                    Dek-d : ศรีจักรวาล

 

 

อ่านหัวข้อนี้แล้วน้องๆ รู้สึกยังไงบ้าง

สำหรับพี่ติน ก็ได้คิดหลายอย่าง...

จริงๆ แล้วในชีวิตของพี่ติน ชอบเป็นฝ่ายให้มากกว่ารับนะ

เพราะพี่ตินคิดว่าว่าการให้เนี่ยทำให้เราสบายใจ และมีความสุข

พี่ตินชอบเห็นคนรอบตัวมีความสุขนะ มันรู้สึกดีจัง

แต่เมื่อเร็วๆ นี้ มีใครคนหนึ่งบอกพี่ตินว่า รู้ไหมว่าเวลาเราให้ใครมากๆ เนี่ย

มันทำให้เราหวังมากว่าจะได้อะไรตอบแทน และทำให้เราเฮิร์ทในบางครั้งที่ไม่ได้รับ

การให้มากก็คือการสร้างความหวัง และการสร้างความหวังก็คือการสร้างความผิดหวังนั่นเอง

(อาจจะฟังงงๆ แต่ว่าอ่านดีๆ จะเข้าใจนะ)  

พี่ตินฟังแล้วก็เลยย้อนกลับมาคิด...

แล้วก็เลยเข้าใจว่า... บางที มันอาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ ก็ได้

หลังจากนั้น พี่ตินเลยเรียนรู้ที่จะเป็นผู้ให้และผู้รับไปพร้อมๆ กัน 

เพราะว่าการให้และการรับที่สมดุล แน่นอนว่ามันจะสร้าง “ความสุข”

 

จริงไหม

 

Dek-d : อตินเอง

 

 

 

 

 

 

 

พี่อติน
พี่อติน - Writer Editor ผู้ดูแลหมวดนักเขียนที่หลงใหลการอ่านแบบสุดๆ และไม่เคยพลาดทุกข่าวสารในวงการวรรณกรรม!

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยทีมงาน

ยอดถูกใจสูงสุด

4 ความคิดเห็น

กำลังโหลด
กำลังโหลด
คลื่นวิทยุ Member 4 ก.ย. 50 22:53 น. 3
ให้โดยความจริงใจสิ แบบไม่หวังอะไรเลยไง หรือแค่หวังก็แค่หวังให้เรามีความสุข เพราะ ความสุข(พี่ติน)คือก็ได้เห็นผู้อื่นมีความสุข
0
กำลังโหลด

ความคิดเห็นนี้ถูกลบเนื่องจาก

ถูกลบโดยทีมงาน เนื่องจากงดตั้งกระทู้วิจัย โครงงาน หรือใช้พื้นที่เว็บบอร์ดเพื่อการส่งการบ้าน เนื่องจากเป็นการรบกวนผู้ใช้บอร์ดท่านอื่นๆ ขออภัยในความไม่สะดวก

กำลังโหลด
กำลังโหลด