|
ว่างั้นเหอะ - -) อีกที่ ก็คังนัม แหล่งคนรวย ถ้าไปเที่ยวคลับก็มาที่คังนัม เขาว่าดีกัน แต่หวานก็ยังไม่เคยไป บอกแล้วเป็นเด็กเรียบร้อย ขยันเรียน (ไม่มีเงินเที่ยวตะหาก T^T) ขาดไม่ได้เลยก็ พระราชวัง คยองบกกุง อันนี้ทัวร์ชอบพาไป แต่บอกบอกว่าไม่สนุกค่ะ (ไม่แนววัยรุ่นเท่าไหร่) สวนสนุกก็มีเอเวอร์แลนด์ เครื่องเล่นเยอะมากกกกกกกกกกกก แต่หวานเป็นพวกปฏิเสธเครื่องเล่นหวาดเสียวทุกชนิด ไปแล้วรู้สึกขาดทุนทุกทีเพราะค่าตั๋วค่อนข้างแพง แล้วก็ตลาดที่เหมือนจตุจักรบ้านเราก็นี่เลย ตลาดทงแดมุน และนัมแดมุน แต่หวานว่า ของไม่ค่อยถูกเท่าไหร่หรอกค่ะ เสื้อผ้าซื้อไปเมืองไทยก็ใส่ไม่ได้อีกต่างหาก บ้านเราร้อนมากนี่นา ทะเลไม่แนะนำ ทะเลเกาหลีโคตรๆ ไม่สวยเลยจริงๆ ไปกระบี่บ้านเราโลด แต่แนะนำว่าฤดูหนาว แจ่มสุด มาเล่นสกี ดูหิมะค่ะ บ้านเราไม่มี อิอิ |
|
|
พี่ติน : อาหารเกาหลี อะไรอร่อยๆ พี่ตินชอบของกินมาก |
|
น้องหวาน : ส่วนตัวนะพี่ติน หวานชอบตอกปกกี มันเป็นอาหารว่างที่เด็กวัยรุ่นชอบกินกัน (ทำตัวเนียนเป็นวัยรุ่นว่างั้นเหอะ - -) แต่ช่วงหน้าร้อนจะขายไม่ดี เพราะมันทั้งเผ็ดทั้งร้อน แต่หวานก็กินมันทุกฤดู ขาดไม่ได้เลย เมนูอันนี้ ไม่น่าถูกใจคนไทยเพราะเพื่อนคนไทยส่วนใหญ่ไม่ค่อยชอบเพราะว่ามันมีแต่แป้งผัดพริกเผ็ดๆ บางร้านก็เผ็ดมาก ปกติหวานไม่กินเผ็ด แต่เพื่อตอกปกกี หวานทนด้ายยยยยยยยยย - - ของว่างแนะนำไปแล้ว อาหารมั่งดีกว่า ส่วนตัวชอบบูแดจีแกค่ะ เผ็ดอีกเหมือนกัน แต่อร่อยมากๆ คล้ายๆ แกงส้ม แต่จะใส่ชีส แฮม ไส้กรอก ตอก (ของโปรด - -) วุ้นเส้น ผัก มาม่า หรือสารพัดอย่างที่เราอยากเพิ่ม แล้วก็ พุลโกกี (เนื้อย่างไฟ) อันนี้รสชาติเลิศมาก แล้วก็อาหารจานด่วนมื้อเช้าก่อนเข้าเรียนก็นี่เลย ชัมชีคิมปับ (ข้าวห่อสาหร่ายรสทูน่า) อร่อย กินง่าย รวดเร็ว ราคาย่อมเยา (สองพันวอน แปดสิบบาทค่ะ - -) แต่ส่วนใหญ่จะทำอาหารกินเอง เพราะหิ้วสเบียงเครื่องปรุงมาจากเมืองไทย และเมททำกับข้าวเก่ง หวานก็มีหน้าที่กินและเก็บล้างค่ะ ปกติ ทำอาหารไม่เป็นเลยจริงๆ พี่ติน แต่แบบ.. อยู่นาน จากที่ทอดปลาไม่เคยสุก ทอดไข่ก็ยังไหม้ เดี๋ยวนี้ทำผัดผักน้ำมันหอยได้แล้วนะ ขอบอก ฮ่าๆๆ หวานก็สำนึก เออ.. กฎการเปลี่ยนแปลงเพื่อความอยู่รอด มันเป็นแบบนี้นี่เอง ฮ่าๆๆ |
|
|
พี่ติน : ย้อนกลับไปใหม่ เมื่อกี้บอกว่าแปลหนังสือด้วยใช่มะ แล้วน้องหวาน... เข้าสู่วงการแปลได้เยี่ยงไรจ๊ะ สมัครอย่างไร หรือใครแนะนำมา |
|
น้องหวาน : ตอนเรียนปีสาม เพื่อนในเอกให้ช่วยแปลค่ะ พอเสร็จมันก็ไปบอกบก.ให้ว่าเพื่อนคนนี้ช่วยนะ เขาก็เลยรับหวานเข้าไปโดยอภิสิทธิ์มากไม่ต้องเทสต์ (ขอกราบขอบพระคุณเพื่อนสาวสวย พอตตี้ ไว้ ณ ทีนี้ด้วย) ก็แปลเรื่อยมาจนเรียนจบ ก็มีดวงดีได้อภิสิทธิ์อีกครั้ง เพราะทางแจ่มใสต้องการคนช่วยแปลเรื่องฟูลเฮ้าส์ฉบับการ์ตูน เลยไปเป็นหนึ่งในนักแปลเรื่องนั้นด้วย คือความจริงตอนนั้นงานด่วนมาก ทางแจ่มใสเลยไม่มีเวลาเทสต์แล้วพอดีรุ่นน้องที่รู้จัก เขาก็คอนเฟิร์มให้ว่าหวานจับงานแปลการ์ตูนอยู่ พี่ๆ แจ่มใสเชื่อใจเลยได้ร่วมงานกันแต่นั้นมาค่ะ ขอบคุณพี่ๆ แจ่มใสที่ให้โอกาสไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่า |
|
|
พี่ติน : แล้วเรื่องที่แปลเนี่ย? คือ เจ้าหญิงจอมจุ้นฯ น้องหวานคิดว่าแปลยาก ง่าย อย่างไร เวลาแปลเนี่ย มันมีเกร็ดอะไรที่ต้องจำไหม ท่าทางจะยากไหม |
|
น้องหวาน : เรื่องยากง่ายคงเป็นแต่ในฉากพระราชวังค่ะ เพราะคำศัพท์จะเป็นทางการและเขาจะแทรกเกร็ดความรู้เกี่ยวกับยศฐาบรรยาดาศักดิ์ รึพระราชพิธีประเพณีโบราณของราชวงศ์เกาหลีด้วย อันนี้ยากสุด แต่ฉากกุ๊กกิ๊กพระนางไม่ยากเท่าไหร่ และคนแต่งจะแทรกมุกอะไรน่ารักๆ เรื่อยๆ ก็สนุกดีค่ะ เวลาแปลหวานจะยึดหลักว่า อย่าแปลเป็นภาษาแปล (สมัยแปลแรกๆ แปลแข็งมาก อับอายๆ) ให้แปลเป็นภาษาไทยที่อ่านสนุกแต่ใจความตามต้นฉบับยังอยู่ครบ หลักการแปลคือให้อ่านหนังสือภาษาไทยเยอะๆ ยิ่งเรารู้ภาษาไทยเยอะเท่าไหร่
เราจะยิ่งแปลเป็นธรรมชาติมากเท่านั้น อันนี้ไม่รู้เพื่อนๆ พี่ๆ นักแปลคนอื่นคิดไงแต่หวานคิดงี้นะ เพราะบางครั้งเนี่ย เราเข้าใจว่าคนแต่งอยากพูดอะไรแต่แปลเป็นไทยไม่ออก แปลแล้วไม่สนุก บางทีเพื่อนคนไทยมาอ่านก็จะบอก แกพูดแบบนี้ดิ เป็นภาษาไทยมากกว่า เราก็เออเนอะ ลืมไปนึกไม่ออก ก็เลยคิดว่า อ่านหนังสือภาษาไทยเยอะๆ ให้รู้ภาษาไทยเยอะๆ ช่วยเรื่องการแปลได้มากจริงๆ ค่ะ |
|
|
พี่ติน : ได้ข่าวว่าเขียนเรื่องด้วย งั้นพี่ตินจะถามว่า ระหว่างเขียนกับแปล คิดว่ามันแตกต่างกันอย่างไร และเหมือนกันอย่างไร |
|
น้องหวาน : แตกต่างก็ตรงที่งานแปลเราไม่ต้องคิดพล็อตเอง แต่งานเขียนเราคิดพล็อตเอง แต่ถามว่าชอบอันไหนมากกว่า ขอสองใจชอบทั้งคู่เลยละกัน คืองานเขียนเนี่ย จะอิสระกว่าเยอะ เพราะเรากำหนดทุกอย่างเอง อยากให้ใครเป็นใครตาย เราแต่งเอง แต่งานแปลเนี่ย บางที แปลๆ ไปมีแอบนอกใจอย่างให้คนนี้เป็นพระเอกแต่เราก็แก้ตามใจไม่ได้ (แอบอึดอัดและนี่หนึ่งเหตุผลที่ทำให้เขียนนิยายเอง - -) มีเรื่องฮาจะเล่า สมัยแปลการ์ตูนแรกๆ มีเรื่องนึงหวานชอบพระรองมากกว่า เคยพยายามจะดันทุรังแปลให้พระรองเป็นพระเอกให้ได้ด้วยนะ ฮ่าๆๆ แต่ด้วยจรรยาบรรณ ก็เลยถอดใจจากการพยายามดันพระรองให้เป็นพระเอก เลยตัดสินใจแต่งนิยายเองดีกว่าส่วนข้อมูล อาจเป็นสำนวนที่ใช้ล่ะ เพราะเวลาแปลหวานจะให้เป็นสำนวนไทยมากที่สุด ซึ่งบางครั้ง มุขที่ใช้ในนิยายเขียนของเราเอง บางทีก็ไปอยู่ในนิยายแปลอะไรแบบนี้ เพราะบางมุขคนเกาหลีขำ พอแปลเป็นไทย คนไทยงงค่ะ หวานก็ช่วยเนียนๆ แก้ให้ขำๆ บ้าง มุขก็เลยยืมใช้เวียนเทียนกันหลายเรื่อง ฮ่าๆๆ ไหนๆ ก็พูดเรื่องงานเขียนแล้ว แอบฝากผลงานเขียนเรื่องแรก Hello English - สะกิดรักคนไกล หัวใจอินเตอร์ (ที่เขียนมาปีกว่าแล้วยังไม่จบ - -) พล็อตก็มาจากตัวเองเลยค่ะ เป็นคนที่อ่อนอังกฤษมากๆ แต่กามเทพกลั่นแกล้งให้ไปปิ๊งรักหนุ่มลูกครึ่งเกาหลี-อเมริกัน (แอบโฆษณาไปในตัว ฮิฮิ) อยากฝากไปลองอ่านสนุกๆ อย่าลืมอุดหนุนถ้าสมมติว่าออกเป็นพอตเก็ตบุ๊คแล้วด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
|
|
|
พี่ติน : เห็นว่าได้ไปออกรายการที่เกาหลีด้วยเหรอ? เล่าให้พี่ตินฟังหน่อยสิ |
|
น้องหวาน : อ๋อ เป็นรายการทอล์คโชว์ค่ะ คือจะเชิญสาวๆ จากหลายชาติมานั่งเม้าท์ประเทศเกาหลี สากกะเบือยันเรือรบ เม้าท์กันทุกเรื่องแต่เป็นภาษาเกาหลีนะคะ แล้วแต่วีคนั้น หัวข้อทอล์คจะเป็นเรื่องอะไร ก็เป็นตัวแทนสาวงามจากประเทศไทยส่งเข้าไปเม้าท์ว่างั้น ก็จะมีสาวงามจากเอเชีย จากยุโรป จากออสเตรเลีย อเมริกา มาหมดค่ะ วีคนึงก็จะเชิญมาสิบหกคน หลายหลากเชื้อชาติปนกัน ก็สลับกันไปทุกวีคค่ะ เดือนนึงก็อัดรายการกันคนละสองสามครั้ง สลับกันไป |
|
|
พี่ติน : แล้วในอนาคต น้องหวานอยากทำงานด้านไหนต่อ เกาหลี? |
|
น้องหวาน : ไหนๆ ก็มาเรียนถึงเกาหลี คงต้องจบชีวิตที่ภาษาเกาหลีนี่แล้วล่ะค่ะ หวานเป็นมนุษย์สันโดษ ชอบชีวิตอิสระ งานอิสระ ไม่ชอบสุดๆ เลยอะไรที่แบบอยู่ในกฏระเบียบ (ถือคติมีกฎไว้แหก - -) และเป็นคนที่เข้าแก๊งไหนหัวหน้าตายหมดไงคะ ก็เลยแบบ.. เข้างานตอกบัตรแต่เข้า เลิกงานดึกๆ รอเจ้านายกลับ สร้างภาพอะไรพวกนี้ ไม่ชอบเลย (กลัวหัวหน้าเครียดตายเพราะหวาน - -) ก็เลยอยากจับงานเขียนงานแปลต่อไป ไม่มีใครบังคับ (ยกเว้น บก. ทวง - -) แอบเป็นล่ามฟรีแลนด์กิตติมศักดิ์บ้างอะไรประมาณนี้ อยากเปิดร้านไอติม เค้ก น่ารักๆ พอดีได้ไอเดียจากที่นี่ด้วย ถ้ามีทุนก็อยากลองทำ แต่อาจเจ๊งเพราะเพื่อนเยอะ (พวกนี้ชอบมากินฟรีเหมือนเรา - -) อ้อๆ คิดว่ากลับไปจะไปเป็นอาจารย์สอนพิเศษ ที่สถาบันกวดวิชาต่อด้วยค่ะ บอกแล้วว่ารักเด็ก ฮิฮิ |
|
|
พี่ติน : แล้วน้องหวานคิดอย่างไรกับเว็บเด็กดี
|
|
น้องหวาน : เป็นเว็บที่ทันสมัยและมีทุกอย่างครบวงจรเรียกว่า เข้าเด็กดีแล้วจะเพลินจนลืมไปแวะเว็บอื่นเลย ทั้งสาระ ความรู้ บันเทิงทั้งไทยและเทศ จะเห็นเลยว่ามีแนะนำกวดวิชา ให้กำลังใจน้องๆ เอ็นทรานซ์ เครียดๆ ก็มาดูบอร์ดทีมีทั้งสาระและบันเทิง เบื่อๆ ก็มาดูรูปดาราไทยเกาหลีญี่ปุ่นฝรั่ง นิยายก็มีทุกเรื่องทุกรส และยังเป็นเวทีสานฝันสำหรับน้องๆ ที่อยากเป็นนักเขียนด้วย พี่ๆ ทีมงานเว็บมาสเตอร์ทุกคนก็เป็นกำลังเอง รักและสนิทกันเหมือนพี่น้อง เข้าเด็กดีแล้วรู้สึกอบอุ่นมากค่ะ ไม่ว่าจะอยู่ต่างแดนไกลแค่ไหน เข้าเด็กดีแล้วจะอบอุ่นเหมือนอยู่ที่บ้านจริงๆ ค่ะ ขอเป็นกำลังใจให้พี่ๆ เว็บมาสเตอร์ทุกคนนะคะ อะจา อะจา ไฟติ้ง ^^
|
|
|
พี่ติน : น้องหวานว่าอยากให้เว็บมีอะไรเพิ่มเติมอีกบ้าง
|
|
น้องหวาน : บอร์ดสอนภาษาต่างประเทศวันละคำค่ะ
|
|
|
พี่ติน : ให้ทำคอลัมน์ในเว็บเด็กดี น้องหวานอยากทำคอลัมน์อะไรดีเอ่ย แนะนำหน่อยสิ
|
|
น้องหวาน : คอลัมน์แฉด้านมืดของประเทศเกาหลีค่ะ เพราะตอนนี้เด็กไทยคลั่งใคล้เกาหลีมากๆ เลยอยากให้น้องๆ เห็นด้านมืดจะได้หันมารักชาติบ้านเมืองไทยซะทีค่ะ ปกติ หวานก็ชาตินิยมอยู่แล้ว ยิ่งมาเกาหลียิ่งรักชาติไทยยิ่งชีพกว่าเดิมอีกค่ะ T_T |
|
|
พี่ติน : อยากบอกอะไรกับเพื่อนๆ ในเว็บ สำหรับตอนนี้
|
|
น้องหวาน : กินของไทย ใช้ของไทย ช่วยชาติประหยัดพลังงานค่ะ และสำหรับน้องๆ เตรียมเอ็นท์ก็ตั้งใจอ่านหนังสือกันนะคะ พี่หวานเอาใจช่วยอยู่ไกลๆ มากๆ ตรงนี้แหละค่ะ |
|
|
พี่ติน : เอาละ เราจะขอลิงค์มายไอดีเพื่อให้เพื่อนๆ น้องๆ ได้เข้าไปเยี่ยมน้องหวาน สาวแดนกิมจิกันนะ
|
|
|
|
|
พี่ติน : คำพูดสุดท้ายที่อยากจะพูดที่สุด
|
น้องหวาน : อยากกินตำซั่วที่สุดในโลกเลย - - ล้อเล่นๆ จริงจังๆ นะคะ อยากให้ทุกคนกล้าคิดกล้าทำกล้าแสดงออกในสิ่งที่สร้างสรรค์และไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับใคร เรามียี่สิบสี่ชั่วโมงเท่ากัน มีความพยายามเหมือนกัน เพียงแต่เราใช้มันไม่เท่ากัน ฉะนั้น ใช้มันให้คุ้ม เต็มที่กับชีวิตและทำวันนี้ให้ดีที่สุด
|
|
ขอบคุณมากน้า น้องหวาน สาวไทยโกกิมจิ ที่มาเล่าเรื่องสนุกๆ ให้พี่ตินฟังในวันนี้สนุกมากมายจ้า ใครที่อยากเป็นอย่างน้องหวาน อย่าลืมเข้าไปปรึกษานะ พี่ตินว่าชีวิตน้องเค้าสนุกสนานจริงๆ จ้า
|
|
|
Meet #90 : หวาน |
|
|
|
|
|
.jpg)
0 ความคิดเห็น