“สวัสดีค่ะ ชื่อ ‘จิตติณัฏฐ์ งามหนัก’ ชื่อเล่น ‘น้ำฝน’ (แต่เพื่อนเรียก ‘จิตติ’) จบจากคณะศึกษาศาสตร์ เอกชีววิทยา มหาวิทยาลัยนเรศวรค่ะ ^^”
 

            เธอเล่าจุดเริ่มต้นเส้นทางนักเขียนให้ฟังว่า   “เราชอบการเขียนตั้งแต่เด็กๆ เลยค่ะ  จำได้ว่าตอนอยู่ ม.2 เราแต่งเรื่องสั้นแล้วพิมพ์ใส่กระดาษแจกเพื่อนในห้องด้วยความคิดแบบเด็กๆ ว่า อยากแชร์อะไรที่เราเขียนให้ทุกคนได้อ่าน พอโตขึ้นเลยทำให้เรารักที่จะเขียนนิยายเหมือนเดิม    วิธีการฝึกฝนของเราจะเริ่มที่การเขียน เขียนอะไรก็ได้วันละหน้า อ่านหนังสือและดูหนังให้มากขึ้นเพื่อเรียนรู้มุมมองการเล่าเรื่องที่แปลกใหม่และน่าสนใจ ต้องหาความรู้อยู่ตลอดเวลา แม้แต่ตอนอยู่เฉยๆ ก็จะนั่งคิดหาอะไรแปลกใหม่มาพัฒนางานเขียนเพื่อหลีกหนีความจำเจค่ะ"

Photo Credit:   @Jittarain12
 

              “เราแต่งนิยายชายหญิงมาทั้งหมด 3 เรื่องก่อนจะมาเขียน Y เต็มตัว  ต้องบอกว่าเส้นทางจากวันนั้นทรหดมากกก เราเคยส่งต้นฉบับไปให้สำนักพิมพ์พิจารณาเยอะมาก แต่เค้าก็ตอบมาว่าไม่ผ่าน ถึงจะได้ยินแบบนั้นเราก็ไม่เคยคิดหยุดเขียน คิดอย่างเดียวว่ามันคือสิ่งที่เรารัก ถ้ารักก็ต้องเขียนต่อไป จนมีโอกาสได้มาแต่งแนวชายรักชาย ตอนนั้นรู้สึกว่าเป็นแนวที่แปลกใหม่ แล้วทัชกับเราอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน (อาจฟังดูเวอร์แต่เป็นยังงั้นจริงๆนะ 555)”
 

            “เราเข้าสู่วงการ Y แบบตัวเปล่า เราเองไม่ได้คาดหวังอะไรมากแค่ขอให้มีคนอ่านบ้าง มีพื้นที่แชร์เรื่องราวที่เราเขียนและพูดคุยกับประสาเพื่อน ซึ่งผลตอบรับถือว่าดีเลยค่ะ ทำให้มีกำลังใจเขียนเรื่องต่อๆ ไป อาจมีคนอ่านเยอะบ้างน้อยบ้าง แต่ทุกเรื่องที่เขียนก็ทำให้เราพบมุมมองใหม่ๆ ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน สอนให้เราพัฒนาตัวเอง ทำให้เรามีคนอ่านที่เปรียบเสมือนเพื่อนมากขึ้น ซึ่งมันพอแล้ว ดีแล้ว”  แอบบอกนิดนึงว่า เธอมาเขียน Y เพราะชิป EXO แต่หลังๆ เขียนวายไทยก็ไม่ได้ใช้อิมเมจของ EXO ค่ะ

Photo Credit:   @Jittarain12
 

            สำหรับ feedback ก็เรียกว่าเกินคาดมากๆ       “เราเริ่มลงนิยาย Y บนเว็บที่ชื่อ Thaiboyslove หรือที่คนรู้จักกันดีว่า ‘เล้าเป็ด’ ด้วยความที่ในนั้นมีความยูนีคของนิยายอยู่แล้ว เลยกลายเป็นศูนย์รวมคนที่ชอบอ่านนิยายแนวเดียวกันมาอยู่ด้วยกัน พูดคุยและแนะนำต่างๆ ให้กัน ฉะนั้นสำหรับเรา ฟีดแบ็กที่ได้จากวายนั้นจึงดี ประกอบกับตอนเขียนชายหญิงฝีมือเราเด็กน้อยมากกก เลยมีคนอ่านไม่เยอะค่ะ”

 

เพราะชอบ Scrubb จึงเกิด "คั่นกู"
 

ฝากสารวัตรและไทน์ไว้ในอ้อมอกด้วยนะครับ #คั่นกู #2getherTheSeries

— Winmetawin (@winmetawin) February 7, 2020

ยังไม่ต้องชอบมากก็ได้ แค่เปิดใจให้พวกเราก็พอ #คั่นกู

— bbright (@bbrightvc) February 7, 2020

            เชื่อว่าชาวแฟนๆ ซีรีส์ Y ก็ต้องหลงรัก "ทฤษฎีจีบเธอ" เหมือนกัน เรื่องนี้ก็เป็นซีรีส์ที่สร้างจากนิยายที่เธอแต่งเหมือนกันนะ เธอเล่าให้ฟังว่า    "แรงบันดาลใจหลักๆ ของเรื่องนี้มาจากหนังค่ะ เราเองชอบดูหนังมากกก เลยหยิบมาเล่าเรื่องราวของเด็กนิเทศเอกฟิล์มลงในนิยายชายรักชายเรื่อง  'ทฤษฎีจีบเธอ' ซึ่งเราจะเอาทฤษฎีหนังหลายเรื่องที่ตัวเอกชื่นชอบ มาเป็นทฤษฎีจีบค่ะ พูดง่ายๆ ว่า ตัวเอกจะจดจำมุกหรือวิธีที่พระเอกนางเอกใช้จีบกันในหนังเพื่อเอามาใช้จีบคนที่ชอบ ถ้าเกิดใครเคยดูหนังเรื่องนั้นมาก่อนอาจจะรู้สึกอินตาม" 

             "  ส่วนทฤษฎีหนังที่ใช้ในเรื่อง ต้องศึกษาเองและถามเพื่อนๆ ที่เรียนสายนี้ค่ะ แต่จริงๆ เรื่องนี้ไม่ได้เจาะจงลงลึกชีวิตเด็กฟิล์มขนาดนั้น แต่เราจะโฟกัสหลักๆ ไปที่การทำละครเวทีนิเทศ ซึ่งเป็นกิจกรรมที่เด็กเอกฟิล์มต้องทำในเรื่อง"

           แล้วพอรู้ว่าตัวละครหลักของเรื่องนี้จะเล่นโดย "ออฟ-กัน" เรารู้สึกยังไงบ้าง?     "ชอบมากกก รู้สึกว่าตรงคาแรกเตอร์ที่เราสร้างเลย อีกอย่างเราเองก็ติดตามออฟ-กันมาประมาณนึงเหมือนกันค่ะ (จริงๆ เรารู้ข่าวนี้พร้อมคนอ่านเลยนะ 5555)"

 

            หลังจากได้พูดคุยถึงกิมมิกจากตัวอย่างงานของเธอ ก็ขอกลับมาถามชีวิตนักเขียนบ้าง เพราะเราเชื่อว่ามีบางคนกำลังถอดใจจากสิ่งที่ตัวเองรัก     เธอเล่าว่า  “ภาวะหมดไฟเป็นธรรมดาของคนทำงานสายสร้างสรรค์ค่ะ เราหมดไฟบ่อยมากก บางครั้งคือไม่มีพลังคิดหรือเขียนอะไรต่อเลย ส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากสภาพแวดล้อมหรอก แต่เกิดจากระเบียบวินัยของตัวเราเอง มันเป็นอุปสรรคใหญ่มากๆ ที่เราก้าวข้ามไปไม่ได้ เราคิดว่าตัวเองยังคงทำงานตามอารมณ์อยู่นะ เพราะทุกครั้งที่อยากเขียนอะไร เราจะมีความคิดว่าต้อง ‘อยาก’ จะทำมันก่อน ไม่งั้นเราจะไม่แตะต้องมันเลย แล้วเหตุผลเดียวที่ทำให้เราอยากเขียนคือ ‘แรงบันดาลใจ’ ถ้าหมดเมื่อไหร่ก็ไม่อยากเขียน ไฟก็จะหมดตามไปด้วย”
 

            แล้วเราทำยังไงถึงจุดไฟขึ้นมาใหม่อีกครั้ง?   “ที่ผ่านมาเราแก้ด้วยการหยุดเขียนค่ะ เพราะพยายามหมกมุ่นกับมันต่อไปแล้วไม่ได้ผล เราเลยเอาเวลานั้นไปหาแรงบันดาลใจข้างนอกแทน อาจจะเดินเล่น เที่ยว ฟังเพลง หรืออ่านหนังสือง่ายๆ ตามร้านกาแฟ แล้วบางทีบรรยากาศรอบๆ ก็ช่วยให้เราคิดอะไรได้มากขึ้นค่ะ” 

Photo Credit:   @Jittarain12
 

            “ชีวิตเราเหมือนการเดินทาง เที่ยวจุดนั้นแวะจุดนี้ เดี๋ยวก็มีที่ใหม่ๆ ให้เราอยากไปเรื่อยๆ เลยไม่คิดจะถามตัวเองเรื่องเป้าหมายที่ชัดเจนเลย แต่ถ้าถามถึงปัจจุบัน เราต้องการมีความสุขกับชีวิตเรียบง่ายต่อไปค่ะ เขียนนิยาย แพลนเที่ยวหาแรงบันดาลใจ หรือหางานอดิเรกที่ชอบมากๆ อย่างการวาดรูปและดูหนัง แค่นี้ก็พอแล้ว"
 

Photo Credit:   @Jittarain12
 

        เป็นอีกหนึ่งนักเขียนที่ทัศนคติดีมากๆ เธอไม่ได้เขียนครั้งแรกแล้วประสบความสำเร็จ แต่เคยทั้งถูกปฏิเสธจากสำนักพิมพ์ และผ่านจุดที่ผลงานยังไม่เป็นที่รู้จักมาแล้ว มันคือจุดที่วัดใจเลย      จนวันนี้เธอได้รางวัลจากความพยายามนั้นแล้ว    และเราเชื่อว่าหลังจาก #คั่นกู เธอก็จะผลิตผลงานดีๆ ออกมาสร้างความสุขให้ทุกคนอีกแน่นอนค่ะ    เราหวังว่าเรื่องราวของจิตติจะทำให้น้องๆ อยากลุกมาทำตามความฝันนะคะ ^^
 

Facebook Fanpage: Jittirain
Twitter: @Jittarain12