เขียนอย่างไรบรรยายอย่างไร? [ยินดีให้แชร์]

วิว
#การต่อสู้ #นิยายแฟนตาซี #คำแนะนำ #คำติชม
สวัสดีค่าพี่ๆน้องๆชาวเด็กดีที่รักทุกคน เรียกเราว่า ริน นะคะ เราเป็นนักเขียนในเด็กดีคนนึงค่ะที่แต่งนิยายแนวรักแฟนตาซีที่ไม่แฟนตาซีมาก(แค่สร้างประเทศใหม่เองค่ะ)แล้วจะหันมาเขียนแฟนตาซีจริงจังค่ะ แต่!เกิดปัญหาตรงที่ว่าแนวที่เราเขียนในปัจจุบันเป็นอะไรที่เรียบๆง่ายๆสบายๆ แต่แนวที่จะเขียนในอนาคตต่อไปนี้คือแนวที่มีการต่อสู้และเศร้ากระชากจิตกระชากใจค่ะ เริ่มเขียนแล้วมันไม่ได้อารมณ์ยังไงชอบกล(=_=)
ตอนแต่งรู้สึกเหมือนว่าพจนานุกรมในหัวยังมีไม่มากพอเลยค่ะ (โอ๊ย เรื่องเยอะนะยัยริน) พอจะเริ่มแต่งไปเรื่อยรู้สึกหมดแรงอยากนอนเลยค่ะ(เขียนไปได้5หน้าเวิร์ดเองTT)
เข้าประเด็นเลยนะคะเกริ่นมานาน อยากจะถามพี่ๆน้องๆนักเขียนที่ถนัดงานเขียนแนวต่อสู้ค่ะว่าจะเขียนยังไงให้สนุก หวาดเสียวจนก้นไม่ติดเก้าอี้ เร้าใจ และแนวเศร้า(ดราม่า)จะเขียนยังไงให้กระชากจนนำ้ตาไหลคะ(กราบ) ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงค่ะสำหรับคุณพี่คุณน้องคนไหนช่วยแนะนำรินในเรื่องการเขียน..
ขอบพระคุณมากๆค่ะถ้าใครอยากอ่านหรือเข้าไปติชมนิยายก็ได้นะคะตอนนี้แต่งอยู่สองเรื่องค่ะยังไม่จบ

http://my.dek-d.com/Irinchan-love/control/writer3/?p=story_manage&story_id=1588209  (เรื่องแรก)
http://my.dek-d.com/Irinchan-love/control/writer3/?p=story_manage&story_id=1658145  (เรื่องสอง)
ถ้าอ่านกันแล้วช่วยติรินด้วยนะคะรินต้องการคำติ คำแนะนำจริงๆ รินไม่ได้คิดว่าเพื่อเป็นการโปรโมทงานตัวเองอย่างเดียวนะคะแต่รินต้องการ 'การแสดงความคิดเห็น' จริงๆ ขอโทษที่ยำ้หลายรอบนะคะ
ยังไงรินก็แค่นักหัดเขียนคนนึงเลยอยากให้นักเขียนท่านอื่นช่วยติช่วยสอนเท่านั้นค่ะ นี่คือจุดประสงค์ค่ะ(หัวข้อกระทู้เลยค่ะขอบคุณมาก)
ขอบคุณ
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

2 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้
      อยากจะถามพี่ๆน้องๆนักเขียนที่ถนัดงานเขียนแนวต่อสู้ค่ะว่าจะเขียนยังไงให้สนุก หวาดเสียวจนก้นไม่ติดเก้าอี้ เร้าใจ และแนวเศร้า(ดราม่า)จะเขียนยังไงให้กระชากจนนำ้ตาไหลคะ

      ตอบ 1.) สิ่งแรกที่ต้องทำเลยคือฝึกค่ะ ฝึกอ่าน อ่านมากๆแล้วมันจะเกิดการสะสมคำในหัว เวลาเราเขียนนิยายพอมีคำในหัวมันก็จะแต่งลื่นไปได้เอง แนะนำให้จขกท.ไปอ่านพวกคลังคำศัพท์สำหรับแต่งนิยายดูนะคะ เดี๋ยวเราจะทิ้งลิ้งไว้ให้ในตอนท้าย สองคือฝึกอ่านนิยายค่ะ ถ้าจะแต่งนิยายรักก็ฝึกอ่านนิยายรัก ถ้าจะแต่งแฟนตาซีก็อ่านนิยายแฟนตาซี อ่านเพื่อให้เข้าใจว่าการเขียนให้มันสละสลวยเห็นภาพมันเขียนยังไง ไม่ได้ให้ไปลอกเขานะคะ 5555


      อย่างที่สองคือ ฝึกเขียน เมื่อก่อนที่เราเป็นนักเขียนฝึกหัดใหม่ๆเราฝึกเขียนทุกวันเลยค่ะ ฝึกเขียนยังไงล่ะ? "ฝึกโดยการกำหนดหัวข้อมา 1 หัวข้อง่ายๆ แล้วบรรยายในรูปพรรณาโวหารให้คล่อง"ค่ะ เช่น

      หัวข้อ : สมศรีหิวข้าว

      ร่างเล็กพลิกตัวกระสับกระส่ายบนเตียงอย่างว้าวุ่น ขณะที่เสียงร้องครวญครางประท้วงที่กระเพาะของหล่อนก็ยังคงดังขึ้นเป็นระยะๆ ในที่สุดสมศรีก็ยอมจำนนต่อความหิวโหยที่ปัดเป่าความขี้เกียจของหล่อนไปจนสิ้น หญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงนอนคิงไซต์อันอบอุ่นแสนสบายลงไปยังห้องครัว

      ฉับพลันดวงตากลมก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะรับประทานอาหารใหญ่ จานเบค่อนอบชีสกำลังส่งกลิ่นหอมหวานยั่วน้ำลายเธออย่างรุณแรง! สติสัมปชัญญะของหล่อนขาดวูบ หญิงสาวก้าวไปนั่งพลางจัดการกับจานเบค่อนนั้นอย่างรวดเร็ว หญิงสาวเคี้ยวชิ้นเบค่อนตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนกระทั่งมันฟิวชั่นลงไปในท้องเธอหมดเรียบร้อย โดยสมศรีไม่รู้เลยว่ามีสายตาคมจับจ้องอริยาบทของเธออยู่ตลอดเวลา ..


      เห็นไหมคะว่าแค่หัวข้อ type ง่ายๆ สามารถบรรยายออกมาได้หลายต่อหลายบรรทัด ตอนแรกสำนวนการเขียนเราทื่อมาก ไร้ซึ่งความสละสลวยใดๆทั้งสิ้น แถมบรรยายติดขัดๆงงๆอีกต่างหาก เราฝึกเขียนอยู่นานค่ะกว่าจะดีขึ้นนี่เล่นเอาเหนื่อยเพราะฝึกบ่อยมาก 555


      อย่างที่สาม คือ ฝึกดู ดูหนัง ซีรี่ส์ หรืออะไรก็ได้ สงสัยใช่ไหมคะว่าดูทำไม แล้วมันเกี่ยวอะไรตรงไหน? มันสำคัญตรงที่เราได้สังเกต "reaction" ค่ะ เวลาเศร้าสีหน้าเป็นยังไง ต้องบรรยายยังไง บรรยากาศรอบตัวเป็นอย่างไร คำพูดตัดพ้อแบบไหนถึงทำให้เราร้องไห้ได้ พอรู้ปุ๊บเวลาเขียนนิยายจะได้เขียนถูกค่ะ แล้วแถมจะบรรยายได้เข้าถึงด้วย สามารถทำให้นักอ่านเศร้าตามเราไปด้วยได้ค่ะ


      2.) สั่งสมประสบการณ์ค่ะ พอเขียนไปเรื่อยๆมันจะจับทางได้เองว่าสไตล์การเขียนของเราเป็นแบบไหน แล้วจะเขียนได้ลื่นขึ้นด้วย พอเขียนนิยายไปนานๆมันจะเริ่มชินเองค่ะว่าควรใช้คำแบบไหนถึงจะอ่านแล้วเข้าใจและเข้าถึง พล็อตแบบไหนน่าสนใจ อะไรแบบนี้


      หลักๆที่อยากจะแนะนำก็น่าจะมีสองอย่างนี้นี่แหละค่ะ สู้ๆนะคะ ฮึบๆ!!



      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ของเราฝึกดู ฝึกอ่าน แล้วก็ฝึกดูผู้คนจากชีวิตประจำวัน

      ฝึกดูความรู้สึกตัวเอง


      ฝึกดูก็ดูหนัง ละคร ซีรีส์ ดูแล้วจำฉากที่เราร้องไห้ว่าทุกคนสีหน้าท่าทางบรรยากาศเป็นอย่างไร ก็บรรยายละเอียดค่ะ


      ค่ำคืนที่มืดดมิด ไร้แสงจันทร์ ฝนตกปรอยๆ ให้ความรู้สึกวังเวง หญิงสาวคนหนึ่งยืนอย่างเดียวดายกลางถนนใหญ่ ใบหน้าเปรอะเปื้อนน้ำตาที่ไหลรินตลอดเวลา นัยน์ตาหม่นเศร้า สองมือปล่อยละลงพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนชะตากรรม ในใจโศกเศร้ามีเรื่องราวการพลัดพรากจาก 'เขา' คนที่เธอรักมากเกิดขึ้นซ้ำๆ ซ้ำๆ ทำให้ใจเธอเป็นหลุมดำที่ไม่มีที่สิ้นสุดมาหลายเดือน จนวันนี้เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป

      เธอ...กำลังยืนรอ 'ความตาย'...


      บลาบลาบลา


      คือก่อนเขียนนึกภาพให้ชัดเจน แล้วเวลาเราบรรยาย เราบรรยาย 4 ขั้น

      1.บทพูด

      2.ความคิดความรู้สึก ของตัวละคร

      3.สีหน้าท่าทาง โดยเฉพาะสีหน้าแววตา

      4.บรรยากาศโดยรอบ


      คือบรรยายให้องค์ประกอบให้ละเอียด และค่อยๆบรรยายให้อารมณ์มันสูงขึ้นเรื่อยๆ แล้วเน้นคำกระชากอารมณ์ ทันที


      หรือหากเราผูกพันธ์กับตัวละครหนึ่งมากๆ แล้วเขาถูกกลั้นแกล้ง ถูกทำร้าย หรือตายเราก็จะบ่อน้ำตาแตกง่าย


      ประมาณนี้ละค่า




      ตอบกลับ
เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป