ซ่อน
แสดง

แชร์ประสบการณ์1ปีทรหดกับการเตรียม+ไปสอบมหิดลวิทยานุสรณ์​(MWIT)ปี62แบบโคตรเรียลลลลลลล [ยินดีให้แชร์]

วิว
#mwit #mwit29 #mwit62 #มหิดลวิทยานุสรณ์ #มหิดลวิทย์

ต้องเกริ่นก่อนเลยว่าเหตุผลที่เขียนกระทู้นี้ขึ้นมาเพราะตอนที่ก่อนสอบเราหากระทู้เกี่ยวกับ​มหิดลมาอ่านตลอดแต่ก็น้อยเหลือเกินดังนั้นเมื่อผ่านมันมาแล้วเราก็อยากส่งต่อความรู้สึก​ให้แก่คนอื่นบ้างแต่ขอบอกไว้ก่อนว่าสำหรับใครที่ต้องการแนวข้อสอบจัดๆก็พาสไปเลยจ้าเพราะกระทู้นี้เนื้อหาอ่อนแรง​ มีแต่ความรู้สึก​กับประสบการณ์​ส่วนตัวล้วนๆ
เราจะขอย้อนกลับไปเมื่อประมาณกันยาปี60ซึ่งตอนนั้นเราอยู่ม.2เราได้ตัดสินใจสมัครคอร์สออนดีมานด์ที่ติวสำหรับเข้ามหิดลโดยเฉพาะ(เป็นคอร์สที่สองที่เราเรียนในชีวิตหลังจากล้มเหลวเรียนไม่จบกับออนดีมานด์ครั้งแรกที่เคยสมัครตอนม.1)​ที่สมัครคอร์สนี้เพราะคิดว่าการเรียนพิเศษมันจะปูพื้นฐานความรู้ทั้งหมดของเราได้และจะทำให้เราสามารถอ่านหนังสือทำแบบฝึกหัดต่อเองได้​ แรกๆไฟมันก็มาอ่ะตั้งใจเรียนมากๆแต่ก็ทนเรียนแบโคตรตั้งใจได้สี่ห้าครั้งเราก็พบกับปัญหาว่าไม่รู้เรื่องง่ะ​ พื้นฐานเรามันพลิ้วไหวราวต้นหญ้าเลย​ เราเลยหาหนังสือมาอ่านเพิ่มคือวิชาเคมีกับฟิสิกส์ที่เราไม่ค่อยรู้เรื่อง​ มันก็บอกไม่ถูกว่ามันช่วยหรือไม่ช่วยเพราะพอผ่านบทแรกๆไปได้มันก็ค่อยๆรู้เรื่องขึ้นแต่ก็นั่นแหละรู้เรื่องในตอนเรียนแต่ทำเองก็ทำไม่ได้อยู่ดีเวลาล่วงเลยไปเรื่อยๆอย่างเร็วเลยเราลั้ลลาอยู่กับเพื่อน​ เที่ยวอย่างหนุกหนานจนจบม.2ใช้ชีวิตปิดเทอมกับการกินเที่ยวจนเปิดเทอม​ แม้จะขี้เกียจสุดแสนแต่สุดท้ายก็ตะบี้ตะบันเรียนจบคอร์สอย่างฉิวเฉียดในเดือนกันยาปี61คิดดูเถอะว่าเหลือ2เดือนเท่านั้น(แต่ที่รร.เราตั้งใจเรียนมากนะ​ เกรด4ด้วยแต่ก็นั่นแหละเกรดที่รร.บอกไม่ได้ว่าจะติดหรือไม่ติด)​แล้วเราก็มรเพื่อนคนนึงที่สนิทมากพี่ของเพื่อนอยู่มหิดลทำให้บ้านเพื่อนคนนี้ซีเรียสกับการสอบ3รร.(เตรียม​ มหิดล​ กำเนิดวิทย์)​มากทำให้เราได้รับอิทธิพลความฮึกเหิมมาอย่างสูงส่ง​ สองเดือนที่เหลือเราเข้าสู่โหมดสุดจริงจังเลิกจากโทรศัพท์แต่จะใช้อ่านกระทู้มหิดลสร้างกำลังใจตอนแปรงฟันวันละ3-5นาทีเท่านั้นที่เหลือก็อ่านหนังสือที่เคยซื้อมาตุนไว้ซึ่งเป็นหนังสือเตรียมสอบเข้า วิชาเลขก็ทำแบบฝึกหัดอย่างเดียวเลยทำไปเรื่อยทำไม่ได้ก็ดูเฉลย​ ทำได้สักข้อนี่ดีใจแทบตาย​ ส่วนวิทย์​เราก็ทำแบบฝึกหัดตอนเริ่มนิดนึงแล้วก็เริ่มอ่านหนักๆแบบเจาะลึกพยายามจำทุกรายละเอียดจำให้ได้มากที่สุด​ เราเรียงบทที่อ่านในเล่มเป็นเคมี​ ชีวะ​ วิทย์กาย​แล้วก็ฟิสิกส์​ 2เดือนนั้นแต่เราไม่เอาพวกนี้ไปกระทบเรียนที่รร.นะคือแบบไปเรียนเวลาเบรคก็เอาวิทย์มาอ่านพอเลิกเรียนก็ทำแบบฝึกหัดเลขกลับบ้านก็ทำต่อแล้วก็อาบน้ำเข้าไปอ่านวิทย์ในห้องนอนแต่ถ้ามีการบ้านก็ทำงานที่เล็กกับงานที่เร่งด่วนก่อนมันก็ทำให้เรามีเวลาอ่านหนังสือแล้วขอเน้นว่าอย่านอนดึกเดี๋ยว
จะป่วยเอา​ เรานอนก่อน4ทุ่มทุกวัน(เราถึงบ้าน2ทุ่มครึ่ง)​ระหว่างนั้นเราก็ไปเที่ยวบ่อยนะคือบ้านเราชอบเที่ยวมากเฉลี่ยแบบเดือนละ2-4ครั้งอ่ะระหว่างนั้นเราได้ไปบนไว้ด้วย​ไม่ได้บนยิ่งใหญ่อะไรมากแต่ก็ตัเงไว้ในใจพอผ่านมาเรื่อยๆก็ทำแบบจริงจังเรื่อยๆจนถึงสัปดาห์สุดท้าย​ ความรู้สึก​ที่อยากได้มันทะยานสูงมากแบบโคตรอยากแล้วก็คิดแบบต้องได้เท่านั้นแต่อีกความคิดก็แบบจากสองหมื่นสองเอารอบแรกห้าร้อยมันจะรอดหรอวะ​ เราคิดว่าก็เป็นแทบทุกรร.นะที่แบบสัปดาห์สุดท้ายก็ลาไปเรียนพิเศษ​กัน​ เราก็อยากนะแต่ว่าอยากลาไปอ่านหนังสืออยู่บ้าน​ พ่อแม่เราก็บอกว่าให้เราคิดนะว่าถ้าลามาแล้วจะอ่านได้มากแค่ไหนคุ้มค่ากับการต้องไปเหนื่อยตามงานมั้ย​ คำพูดนั้นแบบคือชัดเจนแล้วว่าไม่ให้ลาพอเรามาคิดอีกทีที่เราอยากลาแค่เพราะกลัวว่าเพื่อนที่ลาจะมีความรู้แซงเราแค่นั้น​ เราจึงทำเหมือนกับที่ทำมาตลอด2เดือนคือการอ่านหนังสือและทำแบบฝึกหัดจนถึงวันเสาร์(สอบวันอาทิตย์)​เรานั่งรถไปที่นครปฐมเข้าพักที่หอที่จองไว้เป็นแล้วก็นอนอ่านหนังสือวิทย์ไปให้ใจมันสบายๆพอ5โมงนิดๆเราก็ออกไปไหว้พระที่พุทธมณฑล​แต่แบบหลงทางไปถึงหกโมงนิดๆเค้าปิดทางเข้าแล้วแต่ก็เจรจาจนเค้ายอมให้เข้า พอเข้าไปดันหาองค์พระไม่เจออีกคือที่นั่นมันกว้างมากแต่สุดท้ายก็ได้เจอเกือบไทุ่มอ่ะ​ พอถึงก็ขึ้นไปไหว้ยืนรับลมนิดหน่อยมันรู้สึกสงบใจดีแล้วก็กินข้าวกลับหออ่านข่าววิทยาศาสตร์​ต่อนิดหน่อย​ สามทุ่มครึ่งก็รีบนอนจะได้ไม่หลับในห้องสอบ
วันต่อมาก็กินข้าวเซเว่นไปสอบทุกอย่างดูเรียบร้อยดีเราไปค่อนข้างเร็วยืนร่อนไปมาในรร.คนค่อนข้างเยอะเลยพอเค้าเริามเรียกตั้งแถวเราก็พบปัญหาสุดยิ่งใหญ่มากๆๆๆๆๆๆๆคือเราลืมบัตรประชาชน​ไว้ที่ห้องพักแบบพ่อเราก็เอารถไปเอาโชคดีที่หอมันอยู่ใกล้แต่รถก็ติด​ไม่รู้ทำไมเรากลับรู้สึกว่ามันต้องทันแน่แต่แม่เราที่อยู่ข้างๆแบบบิวท์จนเราเริ่มกลัวว่ามันจะไม่ทันแม่เราข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อรอเอาบัตรจากพ่อ(จะได้ไม่ต้องกลับรถมา)​แล้วเราก็ยืนอยู่ในรร.คนเดียว​ ผปค.เด็กคนอื่นก็มาถามว่าทำไมยังไม่ขึ้นห้อง​ เราก็ตอบยิ้มๆว่ารอคุณพ่อเอาบัตรมาให้ค่ะ​ ตอนนั้นความกังวลมันแบบแม็กซ์มากจนแม่เอาบัตรมาให้แล้ววิ่งขึ้นตึกเข้าแถวรอเข้าห้องสอบแบบใจเต้นแรงแล้วก็สั่นมากคือคิดไปคิดมามันเหมือนเป็นการเปิดโหมดเอาตัวรอดอ่ะสมองตอนนั้นเลยแล่นดีเลย5555​ เข้า​มาในห้องสอบแอร์เย็น​ โต๊ะกว้างบรรยากาศช่างน่าใฝ่ฝันมาเรียนยิ่ง​ ข้อสอบวิชาแรกเป็นเลขมีความพิสดารกับการแกะข้อสอบนิดหน่อยเพราะต้องระวังไม่ให้ขาด​ ข้อสอบแบ่งเป็นสามพาร์ทพาร์ทแรกค่อนข้างง่าย(ที่สุดในสามพาร์ท)​ควรเก็บพาร์ทนี้มากๆแม้จะแค่ข้อละ2คะแนนแต่จะบอกว่าเป็นพาร์ทที่มีค่ามากเพราะพาร์ทอื่นทำไม่ค่อยได้ พาร์ทนี้เราทำประมาณ15ข้อจาก20ข้ออ่ะนะ​ พาร์ทต่อมาเป็นunseenในตอนนั้นรู้สึกว่าค่อนข้างเสียเวลาเลยข้ามไปพาร์ทสามซึ่งพาร์ทนี้แบบจะว่ายากก็ยากอยู่แต่มันก็ไม่ได้ยากแบบเห็นแล้วค้างอ่ะ​ พาร์ทนี้เราเลือกทำที่เป็นโจทย์ปัญหากับเรขาคณิต​นิดหน่อยรวมๆแล้วน่าจะทำไป5-6ข้อ(ข้อละ5คะแนนนะ)ตอนนั้นก็เหลือเวลาประมาณ15นาทีแล้วเราน้อนกลับมาพาร์ทสองแล้วก็พบว่าเราเข้าใจบทความที่เค้าให้มาแล้วก็ทำได้ด้วยแต่มันไม่ทันทำให้ได้ทำแค่3ข้อ​คือเสียดายพาร์ทนี้มากหมดเวลาก็เดินล่องลอยออกมากินข้าว(แนะยำให้พ่อแม่ซื้อเตรียมไว้ให้เลยนะเพื่อป้องกันพวกคิวยาวจนกินข้าวไม่ทัน)​อย่ากินจนอิ่มมากนะเพราะจะง่วง​ พอเข้าช่วงบ่ายก็สอบวิทย์มี2แบบคือแบบ2คะแนนกับ5คะแนน​ สอบวิทย์ไม่เหมือนสอบเลขเพราะจะต้องตั้งมั่นทำให้ครบแต่ห้ามรีบต้องค่อยๆทำค่อยๆวิเคราะห์เพราะข้อสอบปีเราที่ดูเหมือยง่ายมันมีอะไรบางอย่างซ่อนอยู่อย่างลึกล้ำ(อาจมีคนสงสัยว่าทำไมเราไม่เล่าเนื้อหาข้อสอบรอบแรกเลย​ ก็เวลามันผ่านมานานแล้วนี่คนเราก็ต้องลืมกันบ้างแหละ555)​จบไปกับรอบแรกไปกินหนมแล้วกลับบ้านไปเตรียมสอบที่อื่นต่อแบบมีความหวังกับมหิดล(แต่เราก็ไม่ได้อ่านเตรียมสอบรอบสองนะเพราะมันอาจจะคาดไม่ถึงว่าจะได้)
ผ่านไปเป็นเดือนในที่สุดก็ถึงวันประกาศผลเป็นวันที่เราไปรร.ตามปกติผลออกตอนเช้าแต่เว็บดันล่มทำให้ได้ดูเราได้รู้อีกทีตอนเพื่อนบอกประมาณเก้าโมงว่าเราติดรอบแรก​ ฟีลตอนนั้นมันดีใจสุดๆอ่ะเหมือนเป็นฝันเลย​ วันนั้นเราฮอตมากมีคนมาแสดงความยินดีเยอะมาก(รร.เราติดรอบแรก5คน​ รร.ไหนไปหาเองนะจ้ะ)​แต่เราก็ไม่กล้าแสดงออกว่าดีใจเยอะเพราะเพื่อนสนิทหลายคนไม่ติดเราเลยมีความเกรงใจในการแสดงออกของตัวเองหลังจากช่วงนั้นก็ซื้อ​แบบฝึกหัด​เลขมหิดลรอบสองของอ.รัชพลมาทำคือยากมากกกกแล้วก็หนังสือสรุปวิทย์มาอีกเล่มนึงอ่านๆทำๆแต่คือไม่ซีเท่ารอบแรกเพราะรอบสองมันคาดเดาไม่ได้เลยว่าจะออกมายังไงและแล้วก็มาถึงปลายเดือนมกรา62ที่เป็นวันสอบ​ เรานั่งรถไปนครปฐมตั้งแต่เย็นวันศุกร์พอเช้าวันเสาร์ก็ไปสอบคราวนี้ตรวจสอบบัตรกับอุปกรณ์​ว่าครบแน่ๆแล้วค่อยออกเดินทางจะได้ไม่พลาดอีก​ ไปถึงรร.ก็ให้เข้าแถวตามห้องสอบบนอาคารกีฬาแล้วเดินแถวเข้าห้องสอบวิชาแรกเป็นวิทย์ข้อเขียน​ ทุกหมวดค่อนข้างมีเท่ากันแต่เราทำได้แค่พวกเคมีชีวะแล้วก็ฟิสิกส์เรื่องแสงกับความร้อน​ ข้อสอบเขียนเราเหมือนแหลๆไปบ้างเพราะบางเรื่องก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่องแต่ข้อสอบรอบสองจะให้ข้อมูลมาบางส่วนเราทำไปประมาณครึ่งหนึ่ง(มีเรื่องการสะท้อนและหักเหแสงในใยแก้วนำแสง​ แรงดึงดูดระหว่างดาว​ การผสมปุ๋ย​ แบคทีเรียในซีเมนประมาณนี้)​ส่วนช่วงบ่ายเป็นแล็บมี3แล็บเป็นฟิสิกส์2แล้วก็ต่อจิ๊กซอว์อีก1แล็บแรก20คะแนนมี7ข้อเกี่ยวกับสวิตช์​สองทาง​ เค้าจะให้อุปกรณ์​แล้วก็วิธีการต่อมาให้ใน5ข้อแรกจ้อละ2คะแนนให้บันทึกผลตามที่ต่อวงจรไฟฟ้่าว่าหลอดไฟติดหรือดับ​ 2ข้อสุดท้ายให้เขียนวงจรเพื่ิอจะได้หลอดไฟติดดับตามที่เค้าให้มาพอเสร็จแล้วก็ยกมือกระโดดๆให้เค้ามาเปลี่ยนแล็ปให้ต่อมาเค้าให้ถุงใส่ของพวกไม้บรรทัด​ หลอด​ ฟิวเจอร์บอร์ด​ ตะเกียบ​ เชือก​ คลิปหนีบกระดาษ​เป็นต้นแล้วก็ให้ดินน้ำมันกับน็อต20.95กรัมมาแล้วให้ทำตาชั่งทำดินน้ำมัน15กรัม​ เรานี่แบบเจอแล้วสตันท์เลยนั่งดูอุปกรณ์อยู่5นาทีแล้วก็ค่อยคิดจะทำจากโมเมนต์พอทำเสร็จก็ให้คิดเงินด้วยเรานี่ภูมิใจมากที่ทำได้​ เราได้ขอแล็ปสุดท้ายตอนเหลือสิบนาทีต่อติ๊กซอว์ไม่ทันจ้าแต่ตอบได้ว่าคือที่ไหนเพราะว่าเป็นที่ๆเราไปบนไว้ด้วย(โชคดีสุดๆงานนี้)​ วันต่อมาภาคเช้าสอบเลขเค้ามีจ้อสอบสองชุดเป็นseenกับunseenจะบอกว่าทำไม่ได้และทำไม่ทัน​ โคตรๆๆๆๆๆๆๆยาก​ ได้คะแนนถึง20รึเปล่ายังไม่รู้เลยunseenเป็นเกี่ยวกับการเดินของตัวม้าในหมากรุกสอบเสร็จนี่เหมือนโดนดูดวิญญาณเลยอ่ะ​ ช่วงบ่ายเข้าสู่การเข้าค่ายpre(จุดมุ่งหมายที่อยากได้รอบแรกเพราะค่ายนี้โดยเฉพาะ​ วันแรกคือเต้นแล้วก็เต้นแล้วเต้น​ เล่นเกมแล้วก็แนะนำรร.มีพี่มาแสดงละครให้ดูด้วย​ เพื่อนในกลุ่มก็ดีมากค่อนจ้างสนิทกับหลายคนเลย พี่ๆในกลุ่มก็ใจดีแล้วก็พยายามเข้าหารุ่นน้องมาก​ สนุกสนานจนถึง4ทุ่มได้มั้งก็ขึ้นหอได้นอนในห้องของพี่เค้าจริงๆแทบทุกโต๊ะในห้องจะทิ้งขนมไว้ให้น้องเยอะมากเราได้นั่งคุยนอนคยนู่นนี่นั่นกับรูมเมทพี่ห้องก็มาคุยด้วย บังเอิญพี่ห้องของเราเป็นพี่ในกลุ่มด้วยเลยคุยอย่างสนิทใจมากแล้วก็นอนตื่นมาก็ทำกิจกรรมสะสมแต้มเล่นเกมแต่ที่พีคสุดคือค่ายมีพี่แฝง​ กลุ่มเราคือเป็นผุ้ชายแล้วเนียนมาก​ เรานี่ก็สนิทสนมถึงขั้นพูดกู-ด้วยเลย เฉลยพี่แฝงปุ๊บกลุ่มเราไม่มีใครกล้ามองหน้าพี่เค้าเลย​ก่อนกลับพี่จะตั้งแถว2ฝั่งทางเดินแล้วร้องเพลงให้ระหว่างเราเดินผ่านตรงกลางซึ้งสุดๆ(แต่ละกลุ่มจะมีของที่ระลึกจากพี่ให้ด้วยไม่เหมือนกันนะของเราได้สายสิญจน์สองวงแล้วก็รูปค่ายกับแผ่นกระดาษ​ความรู้สึก​ของพี่ทุกคนม้วนใสผสมกับโฟมในถุงซิปล็อคน่ารักมากๆ​ พอเข้าค่ายแล้วแบบความอยากเข้านี่ทะลุปรอทเลย​ พอมาถึงวันประกาศ​ผล​เราเปิดไฟล์ตัวจริงก่อนไล่ดูไม่มีแล้วเราก็เปิดไฟล์ตัวสำรองเลื่ิอนไปจนสุดท้ายแล้วไล่ย้อนกลับมาปรากฏ​ว่าเราได้สำรอง109คือมีแต่คนบอกว่าติดอยู่แล้วแต่เราก็ค่อนข้างกังวล​ เราเป็นล็อตที่สองที่โดนเรียกจ้า​ ตอนนี้คือติดและมอบตัวเรียบร้อย

สุดท้ายก็อยากจะให้คิดเวลาอ่านหนังสือหรือเวลาไปสอบว่าถ้าเราทำไม่ได้คนอื่นเค้าก็ทำไม่ได้หรอก​ เวลาทุกตอนมีค่าไม่ว่าจะเตรียมตัวก่อน2เดือน​ 4เดือน​ ครึ่งปี​ หรือเท่าไหร่ก็ดีมันทันอยู่แล้วไม่สายเกินไปหรอก​ แค่คิดว่าทำได้เท่านั้น
มีอะไรสงสัยหรือติชมยังไงก็คอมเมนท์​ไว้ได้เลยนะจ้ะ

สู้ๆนะจ้ะสำหรับน้องๆรุ่นถัดๆไป
ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยเจ้าของกระทู้

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #3
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    สวัสดีค่า เราคือเพื่อนของจขกท.เองนะ คนที่บอกว่าพี่อยู่มหิดลแล้วเราสอบไม่ติดนั่นแหละ555. คือเราอยากจะบอกว่าใครอยากเข้าอ่ะ ไม่ได้มีแต่ว่าอยากเข้าเฉยๆนะ ต้องมุ่งมั่นขั้นสุดอ่ะเข้าใจปะ555 แต่ก็นะพยายามให้เต็มที่ วันสอบของเรามันแย่มากๆคือป่วยจ้า~ ตอนเช้าทำเลขก็เจ็บคอมากแต่ยังพอทนไหวแต่พอพักเที่ยงอยู่ดีๆก็ไข้ขนตอนนั้นคือเจ็บคอ+ปวดหัว+ไม่สบาย. กินข้าวก็กินไปนิดเดียวเพราะเจ็บคอ ตอนบ่ายขึ้นไปทำวิทย์จะบอกว่ามันแย่มากๆทั้งที่เราค่อนข้างถนัดวิชานี้แต่มันกลับจำอะไรไม่ค่อยได้คอก็เจ็บแอร์ก็เป่าอยู่นั่นเเหละ น้ำมูกก็ไหลไม่หยุดตอนนั้นถ้าเป็นไปได้อยากจะลุกออกจากห้องสอบไปเลยแต่เราก็คิดว่าถ้ายอมแพ้จะไม่ติดนะก็เลยทำจนเสร็จแบบเวลาฉิวเฉียด

    พอประกาศผล ไม่ติดจ้าทั้งที่อยากจะร้องไห้แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเพื่อนอยู่เต็มห้องแถมเลื่อนไปยังเจอชื่อเพื่อนสนิทอีกตั้งหาก ตอนนั้นคือเจ็บมากเจ็บมากๆๆๆๆๆเสร็จแล้วก็ประกาศผลกำเนิดวิทย์เราก็ไม่ติดอีกทีนี้โลกมืดมนมากเรารู้สึกเป็นคนทำอะไรๆก็เฟลแต่มันกเป็นแรงผลักดันให้เราเป็นtu82จนได้ในที่สุด ก็ขอเชียร์ให้คนที่จะสอบปีต่อๆไปทำใสำเร็จนะคะ สู้ๆห้

    ตอบกลับ

12 ความคิดเห็น

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป