(ช่วยตอบหน่อย) ช่วยบอกการเขียนดราม่าหน่อยครับ นั่งฟังเพลงอยู่นาน แต่งได้แค่นี้เอง ใครมีอะไรแนะนำเข้ามาได้เลยครับ ขอความกรุณาด้วยครับ [ยินดีให้แชร์]

วิว
เธอสวยงามในความทรงจำของผมเสมอ...แม้โรคร้ายจะพรากชีวิตน้อยๆ ไปตลอดกาล

'หลับตาลงสิ สมมุติวันนึงเราตาย เราอยากบอกอะไรก่อนที่จะไม่มีโอกาส'

'เอาแบบนั้นเหรอ? ได้สิ'

'เอาจริงๆ ก็คิดคำอื่นนอกจากรักไม่ออก'

มาถึงวันนี้ สิ่งที่เธอพูดเอาไว้มันก็ไม่พอ...

ผมหลับตาลงในท่ากอดเข่า จมลึกอยู่ในทะเลที่หลอมรวมทุกความรู้สึก มันผสมปนเปกันจนผมไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่ก็รู้ว่ากำลังเศร้าโศกจนอยากจะตายไปให้มันพ้นๆ

ผมเจ็บปวดทุกครั้ง เมื่อคิดถึงภาพที่แสนหอมหวานของรักแรก มันงดงามเหมือนกับฝันกลางวัน ทว่าเมื่อลืมตาตื่น ความเจ็บปวดจากการสูญเสียก็จะกลับมาทิ่มแทงเสมอ

'ฉันไม่อยากบอกนายว่าป่วย พอรู้ตัวตั้งแต่ห้าปีก่อน ฉันก็คิดแค่ว่าบอกไม่ได้' นี่คือคำพูดพร้อมน้ำตาในวันสุดท้ายของเธอ 'ฉันไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้ ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้บอกอะไรเลย...'

'จริงๆ ฉันอยากให้นายตายไปด้วยกันนะ แต่ก็แค่คิดน่ะ นายต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป ถึงจะไม่มีฉันอยู่แล้ว...' เธอบอก 'หลับตาลงซะนะ...……愛してた'

เปลือกตาของเธอค่อยๆ ปิดลงอย่างอ่อนแรง ที่โรงพยาบาลนั้นเอง ผมกำลังจะเสียหัวใจไปตลอดกาล...

'ฉันไม่อยากตายเลย...ไม่อยากแยกจากไปอีก และไม่อยากโกหกอีกแล้ว' เธอพูดช้าลง 'หายไปด้วยกันได้ไหม...แค่ถามนะ ไม่ต้องทำ'

ถึงจะหลงลืมน้ำเสียงหวานๆ นั่นไป แต่ผมก็จำคำนั้นได้ และพยายามจะจำจนวันตาย และคอยบอกกับตัวเองว่ายังไงก็ห้ามลืม ทั้งรอยยิ้มแสนหวาน คมเขี้ยวที่ต้องคอยระวัง และมื้ออาหารในตลาด ทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอ

ถึงเธอจะเป็นคนแปลกๆ แต่ผมก็มีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับเธอ และถ้าทั้งชีวิตของผมจะสามารถแลกกับลมหายใจเพียงเฮือกหนึ่งให้เธอได้ ผมก็จะแลกอย่างไม่ลังเล

"เจอกันชาติหน้า ที่รักของฉัน"


ให้หัวใจกระทู้นี้ ~

แสดงความคิดเห็น

ยอดถูกใจสูงสุด

  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #8
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    เฉยมากจากใจจริง สัมผัสได้ถึงความเพ้อฝันขั้นสุดของพระเอก

    ไม่อินไม่ฟินไม่ดราม่าเลย

    ขอโทษที่ตรงๆนะคะ คือเราก็คนกัน

    เองเนาะ พี่ก็อยากให้น้องได้เห็น

    มุมมองที่โตขึ้นมาหน่อย จะได้นำ

    ไปปรับปรุง

    เอางี้ๆ น้องลองหานิยายนักเขียน

    ชั้นครู มันจะบีบหัวใจคนธรรมดาๆ

    อย่างเราๆมาก มันต้องเข้าถึงได้

    เข้าใจได้ว่าเกิดขึ้นจริงๆ อันนี้แลดู

    การ์ตูนญี่ปุ่น จริงๆพวกอนิเมะมัน

    ซึ้งได้นะถ้าคนเขียนพาเราไปถึงแก่น

    แต่เท่าที่พี่อ่าน พี่รู้สึกถึงความยัด

    ปรัชญาตื้นเขิน ไม่ได้รู้สึกสูญเสีย

    เลย

    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #5
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


    (ช่วยตอบหน่อย) ช่วยบอกการเขียนดราม่าหน่อยครับ นั่งฟังเพลงอยู่นาน แต่งได้แค่นี้เอง ใครมีอะไรแนะนำเข้ามาได้เลยครับ ขอความกรุณาด้วยครับ


    สวัสดีค่ะ เจ้าของกระทู้


    อยากทราบว่าตัวละครในฉากที่เห็น ทั้งสองตัวนั้น ซึ่งตกอยู่ในเหตุการณ์ดราม่าในบทนี้ เป็นตัวเอก คือเป็นบทบาทของพระ-นางหรือไม่คะ?


    หากใช่นะคะ


    ฮื้ออออออออออ เรื่องนี้นะ มีหักมุมเหรอคะ?


    นางเอกตายยยย โอยยย รับไม่ได้ค่ะ


    คือว่าเป็นคนรักการเสพเรื่องราวที่จบแฮปปี้เอ็นดิ้งค่ะ

    การจากลาสิ่งที่ตนรักนะดู และอ่าน หรือเสพแล้วรู้ึกสลด หดหู่ เจ็บปวดที่หัวใจนะ


    ทั้งหมดนั้นเกิดเป็นความทรมานหลังเสพ ความบันเทิงในแนวดราม่า จริงนะคะ


    ยิ่งเรื่องในแนวรักๆนี่นะคะ ไม่อยากดู๊ ไม่อยากอ่านค่ะ


    เป็นคนอ่อนแอ ไม่มีภูมิต้านทานค่ะ


    ทั้งหมดข้างบนนั้น เป็นความรู้สึกส่วนบุคคลนะคะ (อารมณ์แอนตี้ดราม่า ผิดหวัง พาไป นอกเรื่องไปเลยด้วยยย)

    ---------------

    โอเคน๊าา กลับเข้ามาช่วยดูสิ่งที่คุณขอให้ช่วยดูนะคะ


    คือนิยายของคุณนี้ ดูแล้วก็เศร้าดีนะคะ หักมุมจริงเลยด้วยยย

    คนที่ต้องตายลง น่าจะเป็นนางเอกใช่ไหม่เอย


    หากคุณจะถามว่า คุณเขียนบทนี้ได้ดีหรือไม่ ตอบว่าอ่านแล้วก็รู้สึกว่าโอเคค่ะ คุณเขียนฉากได้เศร้ามาก


    ก็ใช่ และถูกต้องอยู่แล้วค่ะ


    คือ คงไม่มีอะไรที่จะเศร้าโศกาได้มากไปกว่าการที่ต้องเสียคนรักไป...เพราะแน่นอนความตายนะ จะเป็นสาเหตุที่คนทั้งสองจะไม่มีวันได้พบเจอกันอีก


    พระเอกตกอยู่ในอารมณ์ที่เศร้าโศก เสียใจ และรันทด จากฉากต่อเนื่องซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่า คนสองคนมีความรักต่อกัน...หากแต่ทุกอย่างต้องจบลง...


    ถึงเธอจะเบียวๆ เพี้ยนๆ แต่ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับเธอ และถ้าทั้งชีวิตของผมจะสามารถแลกกับลมหายใจเพียงเฮือกหนึ่งให้เธอได้ ผมก็จะแลกอย่างไม่ลังเล

    "เจอกันชาติหน้า ที่รักของฉัน"


    และที่น่าเศร้าที่สุดๆ...คือ ที่ต้องรับรู้ด้วยว่า เขาพระเอกต้องอยู่คนเดียวเดียวดาย...ต่อไปโดยไม่มีเธอนะคะ


    เพียงคิดก็เศร้า เพราะสงสารพระเอกค่ะ


    หากแต่ ในกรณี...ที่การปิดจบ ในตอนของคุณ มีประโยคซึ่งกล่าวทิ้งท้ายว่า...


    "เจอกันชาติหน้า ที่รักของฉัน"


    เอาแบบนี้ดีไหมเอ่ย เจ้าของเม้นต์จะลองแนะนำ ให้คุณมีภาคต่อไป...คือ โดยการกลับมาใหม่อีกครั้ง...ของนางเอก...


    คือมีภาคต่อไปด้วยการกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง...ของนางเอกค่ะ ซึ่งจริงแล้วเหตุเช่นนี้จะเป็นอะไรที่น่าติดตามนะคะ


    คุณได้มีงานเขียนที่ต่อเนื่องค่ะ


    คนรักอ่าน...ได้ลุ้นด้วยว่า คอยดูสิ...เขาทั้งคู่จะพบเจอกันอย่างไร...ในชาติต่อไปค่ะ

    (ไม่ชอบเรื่องราวที่จบรันทด ช่วยคิดหาทางออกให้ คือไม่ยอมให้จบรัดทนค่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-02.png)


    นิยายชาติ ภพ ของไทย เป็นวัฒนธรรมการเขียนที่ดีเยี่ยม และมีการเขียนต่อๆกันมามากมาย แม้ว่าจะเป็นแนวพล็อตที่แตกต่างกันก็ตามที


    แต่ทุกๆเรื่องที่ถูกเขียนขึ้น มีสาระ มีความหมาย มีเหตุผล ทำให้เกิดเป็นความเชื่อ ความศรัทธาให้กับคนดูบางคนมากมายได้ ซึ่งเกิดเป็นผู้คนที่พยายามสร้างความดีขึ้นมากมาย เป็นผลบุญ เพื่อผลบุญนั้นจะเป็นตัวขับเคลื่อน เพื่อที่เขาทั้งหลายได้พบเจอคนที่เขารักในชาติต่อๆไป

    ซึ่งเป็นผลพลอยได้ ที่เยี่ยมมากค่ะ


    และดูทุกๆเรื่องจะประสบความสำเร็จทุกๆเรื่อง และทุกยุค ทุกสมัย ที่ถูกรีเมค หรือถูกสร้างทำ นะคะเจ้าของกระทู้


    เช่น สามเรื่อง...นี้เป็นต้นค่ะ


    ชอบมากๆ


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png





    หรือเรื่องนี้...ชอบมากๆๆๆค่ะ


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png



    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pngหรือ เรื่องนี้...



    เม้นต์นี้ เป็นเพียงคำแนะนำของนักอ่านซึ่งไม่ชอบเรื่องราวที่จบรัดทน สลดหดหู่นะคะ

    เพราะหากจะเลือกที่จะอ่าน หรือดู หากหลีกเลี่ยงได้ ก็จะไม่ดูค่ะ

    ไม่ชอบเสพความรันทด หดหู่ค่ะ



    หากแต่ สุดท้ายแล้ว คุณเจ้าของกระทู้ค่ะ ที่จะเป็นผู้ตัดสินใจ ว่าคุณจะให้เรื่องราวที่คุณเขียนจบลงอย่างไร หรือแบบไหน เพราะนิยายเป็นของคุณนะคะ


    คุณทำตามที่คุณต้องการเลยนะคะ



    เป็นกำลังใจให้คุณเจ้าของกระทู้ค่ะ


    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png


    ตอบกลับ
  • ถูกลบเนื่องจาก:
    IP
    #6
    ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

    มันไม่ลื่นอ่ะ...ถ้าจะให้ปรับก็ทั้งหน้า//ไม่อวยนะ ...ขอโทษถ้าแรงไป ((เราไม่ได้โกรธกันนะ))

    เรามีดราม่า....เรื่องหนึ่ง ...เป็นเรื่องสั้น ไม่ลิงค์นะ สนใจลองไปอ่าน ไม่ดีมาก แต่คนอ่านหลายคนก็ร้องไห้ได้อ่ะ

    ตอบกลับ

15 ความคิดเห็น

    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #1
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าฟังเพลงแล้วแต่ยังรู้สึกว่าเศร้าไม่พอ ขอแนะนำให้หาข่าวเสือดำมาอ่านละกัน

      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-03.png

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #2
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ดราม่านี่ยากพอๆกับตลกโปกฮาเลยนะ(สำหรับพี่) เอาเป็นว่าการจะเขียนดราม่านั้นคงต้องมีเรื่องราวภูมิหลัง หรือไม่ก็ตัวละครได้ฝ่าฝันอุปสรรคมาด้วยกันมากมาย แล้วอยู่ๆวันหนึ่งพระเอกค่อยมารู้ว่าเธอป่วยเหมือนในฉากด้านบน พี่คิดว่าถ้าเขียนแบบนี้จะทำให้นักอ่านอินตามได้นะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #3
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เกาะขอบรอเรียนรู้ด้วยค่ะ


      ดราม่ายากมากจริงๆ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #4
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      คือเรื่องมันเป็นอย่างงี้นะ----

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #5
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้


      (ช่วยตอบหน่อย) ช่วยบอกการเขียนดราม่าหน่อยครับ นั่งฟังเพลงอยู่นาน แต่งได้แค่นี้เอง ใครมีอะไรแนะนำเข้ามาได้เลยครับ ขอความกรุณาด้วยครับ


      สวัสดีค่ะ เจ้าของกระทู้


      อยากทราบว่าตัวละครในฉากที่เห็น ทั้งสองตัวนั้น ซึ่งตกอยู่ในเหตุการณ์ดราม่าในบทนี้ เป็นตัวเอก คือเป็นบทบาทของพระ-นางหรือไม่คะ?


      หากใช่นะคะ


      ฮื้ออออออออออ เรื่องนี้นะ มีหักมุมเหรอคะ?


      นางเอกตายยยย โอยยย รับไม่ได้ค่ะ


      คือว่าเป็นคนรักการเสพเรื่องราวที่จบแฮปปี้เอ็นดิ้งค่ะ

      การจากลาสิ่งที่ตนรักนะดู และอ่าน หรือเสพแล้วรู้ึกสลด หดหู่ เจ็บปวดที่หัวใจนะ


      ทั้งหมดนั้นเกิดเป็นความทรมานหลังเสพ ความบันเทิงในแนวดราม่า จริงนะคะ


      ยิ่งเรื่องในแนวรักๆนี่นะคะ ไม่อยากดู๊ ไม่อยากอ่านค่ะ


      เป็นคนอ่อนแอ ไม่มีภูมิต้านทานค่ะ


      ทั้งหมดข้างบนนั้น เป็นความรู้สึกส่วนบุคคลนะคะ (อารมณ์แอนตี้ดราม่า ผิดหวัง พาไป นอกเรื่องไปเลยด้วยยย)

      ---------------

      โอเคน๊าา กลับเข้ามาช่วยดูสิ่งที่คุณขอให้ช่วยดูนะคะ


      คือนิยายของคุณนี้ ดูแล้วก็เศร้าดีนะคะ หักมุมจริงเลยด้วยยย

      คนที่ต้องตายลง น่าจะเป็นนางเอกใช่ไหม่เอย


      หากคุณจะถามว่า คุณเขียนบทนี้ได้ดีหรือไม่ ตอบว่าอ่านแล้วก็รู้สึกว่าโอเคค่ะ คุณเขียนฉากได้เศร้ามาก


      ก็ใช่ และถูกต้องอยู่แล้วค่ะ


      คือ คงไม่มีอะไรที่จะเศร้าโศกาได้มากไปกว่าการที่ต้องเสียคนรักไป...เพราะแน่นอนความตายนะ จะเป็นสาเหตุที่คนทั้งสองจะไม่มีวันได้พบเจอกันอีก


      พระเอกตกอยู่ในอารมณ์ที่เศร้าโศก เสียใจ และรันทด จากฉากต่อเนื่องซึ่งเห็นได้ชัดเจนว่า คนสองคนมีความรักต่อกัน...หากแต่ทุกอย่างต้องจบลง...


      ถึงเธอจะเบียวๆ เพี้ยนๆ แต่ผมมีความสุขทุกครั้งที่ได้อยู่กับเธอ และถ้าทั้งชีวิตของผมจะสามารถแลกกับลมหายใจเพียงเฮือกหนึ่งให้เธอได้ ผมก็จะแลกอย่างไม่ลังเล

      "เจอกันชาติหน้า ที่รักของฉัน"


      และที่น่าเศร้าที่สุดๆ...คือ ที่ต้องรับรู้ด้วยว่า เขาพระเอกต้องอยู่คนเดียวเดียวดาย...ต่อไปโดยไม่มีเธอนะคะ


      เพียงคิดก็เศร้า เพราะสงสารพระเอกค่ะ


      หากแต่ ในกรณี...ที่การปิดจบ ในตอนของคุณ มีประโยคซึ่งกล่าวทิ้งท้ายว่า...


      "เจอกันชาติหน้า ที่รักของฉัน"


      เอาแบบนี้ดีไหมเอ่ย เจ้าของเม้นต์จะลองแนะนำ ให้คุณมีภาคต่อไป...คือ โดยการกลับมาใหม่อีกครั้ง...ของนางเอก...


      คือมีภาคต่อไปด้วยการกลับมาเกิดใหม่อีกครั้ง...ของนางเอกค่ะ ซึ่งจริงแล้วเหตุเช่นนี้จะเป็นอะไรที่น่าติดตามนะคะ


      คุณได้มีงานเขียนที่ต่อเนื่องค่ะ


      คนรักอ่าน...ได้ลุ้นด้วยว่า คอยดูสิ...เขาทั้งคู่จะพบเจอกันอย่างไร...ในชาติต่อไปค่ะ

      (ไม่ชอบเรื่องราวที่จบรันทด ช่วยคิดหาทางออกให้ คือไม่ยอมให้จบรัดทนค่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่าhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-02.png)


      นิยายชาติ ภพ ของไทย เป็นวัฒนธรรมการเขียนที่ดีเยี่ยม และมีการเขียนต่อๆกันมามากมาย แม้ว่าจะเป็นแนวพล็อตที่แตกต่างกันก็ตามที


      แต่ทุกๆเรื่องที่ถูกเขียนขึ้น มีสาระ มีความหมาย มีเหตุผล ทำให้เกิดเป็นความเชื่อ ความศรัทธาให้กับคนดูบางคนมากมายได้ ซึ่งเกิดเป็นผู้คนที่พยายามสร้างความดีขึ้นมากมาย เป็นผลบุญ เพื่อผลบุญนั้นจะเป็นตัวขับเคลื่อน เพื่อที่เขาทั้งหลายได้พบเจอคนที่เขารักในชาติต่อๆไป

      ซึ่งเป็นผลพลอยได้ ที่เยี่ยมมากค่ะ


      และดูทุกๆเรื่องจะประสบความสำเร็จทุกๆเรื่อง และทุกยุค ทุกสมัย ที่ถูกรีเมค หรือถูกสร้างทำ นะคะเจ้าของกระทู้


      เช่น สามเรื่อง...นี้เป็นต้นค่ะ


      ชอบมากๆ


      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.pnghttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-07.png





      หรือเรื่องนี้...ชอบมากๆๆๆค่ะ


      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png



      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.pngหรือ เรื่องนี้...



      เม้นต์นี้ เป็นเพียงคำแนะนำของนักอ่านซึ่งไม่ชอบเรื่องราวที่จบรัดทน สลดหดหู่นะคะ

      เพราะหากจะเลือกที่จะอ่าน หรือดู หากหลีกเลี่ยงได้ ก็จะไม่ดูค่ะ

      ไม่ชอบเสพความรันทด หดหู่ค่ะ



      หากแต่ สุดท้ายแล้ว คุณเจ้าของกระทู้ค่ะ ที่จะเป็นผู้ตัดสินใจ ว่าคุณจะให้เรื่องราวที่คุณเขียนจบลงอย่างไร หรือแบบไหน เพราะนิยายเป็นของคุณนะคะ


      คุณทำตามที่คุณต้องการเลยนะคะ



      เป็นกำลังใจให้คุณเจ้าของกระทู้ค่ะ


      https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-13.png


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #6
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      มันไม่ลื่นอ่ะ...ถ้าจะให้ปรับก็ทั้งหน้า//ไม่อวยนะ ...ขอโทษถ้าแรงไป ((เราไม่ได้โกรธกันนะ))

      เรามีดราม่า....เรื่องหนึ่ง ...เป็นเรื่องสั้น ไม่ลิงค์นะ สนใจลองไปอ่าน ไม่ดีมาก แต่คนอ่านหลายคนก็ร้องไห้ได้อ่ะ

      ตอบกลับ
      • ถูกลบเนื่องจาก:
        IP
        #6-1

        สวัสดีค่ะ คห.ที่6


        มันไม่ลื่นอ่ะ...ถ้าจะให้ปรับก็ทั้งหน้า

         

        เจ้าของเม้นต์นี้อยากขอคุณว่า หากคุณรู้สึกว่า...ไม่ลื่น...นะคะ


        นั้นเกิดเป็นความเข้าใจได้ว่า คุณมีความสามารถรู้ได้ว่า...การเขียนที่ลื่นกว่า...ของเจ้าของกระทู้อย่างแน่นอน


        เมื่อเข้าใจได้แบบนี้แล้ว ก็อยากขอให้คุณแก้ฉากทั้งหมดของเจ้าของกระทู้ ให้ดูเป็นความรู้ด้วยจะได้ไหมเอ่ย


        คือว่าเจ้าของเม้นต์ ก็เป็นนักเรียนหัดเขียนค่ะ


        ซึ่งจริงแล้วดูเจ้าของกระทู้จะเปิดใจได้กว้างขวางอยู่แล้ว จากคำที่เขาเข้ามาขอให้เพื่อนๆช่วยดูผลงานของเขา ดังที่เห็นในหัวข้อของประเด็นของเขานะคะ


        คือนี่นะคะ


        (ช่วยตอบหน่อย) ช่วยบอกการเขียนดราม่าหน่อยครับ นั่งฟังเพลงอยู่นาน แต่งได้แค่นี้เอง ใครมีอะไรแนะนำเข้ามาได้เลยครับ ขอความกรุณาด้วยครับ


        ที่ขอให้คุณช่วยแก้ไขฉากนี้ของเขา เพื่อเป็นตัวอย่าง แบบอย่าง ซึ่งเจ้าของเม้นต์อยากที่จะถือโอกาสเรียนรู้ไปด้วยอีกคน


        ขอบคุณล่วงหน้า


        หากคุณจะกรุณา ค่ะ


        https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-02.png




        ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #7
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ตอนแรกอ่านชื่อกระทู้ผ่านๆ แล้วกดเข้ามาอ่านเนื้อหาเลย อืม... ให้ความรู้สึกเหมือนกำลังฟังเพลงเลยนะ กลับไปดูชื่อกระทู้ ฟังเพลงจริงด้วยแฮะ 555 ความรู้สึกหลังอ่านจบก็รู้นะคะว่าตัวละครเศร้าจริงๆ แต่จะทำให้อินตามได้ไหมก็อีกเรื่อง ขึ้นอยู่กับเนื้อเรื่องและความผูกพันธ์ตัวละครก่อนหน้านี้ด้วยล่ะค่่ะ อย่างน้อยๆ ถ้าเราอ่านแล้วรู้สึกเศร้า คิดว่านักอ่านน่าจะรู้สึกแบบเดียวกันค่ะ แต่ถ้าคนแต่งอ่านแล้วยังรู้สึกเฉยๆ ก็คงต้องปรับแก้ ลองเพิ่มฉากนึกถึงอดีตไปด้วยดีไหมคะ ทั้งรอยยิ้ม ทั้งมื้ออาหาร ลองบรรยายเป็นเหตุการณ์ตอนนั้นไปด้วยเลยน่ะค่ะ เท่าที่เราคิดได้นะ 555 เป็นกำลังใจให้ค่ะ^^

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #8
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เฉยมากจากใจจริง สัมผัสได้ถึงความเพ้อฝันขั้นสุดของพระเอก

      ไม่อินไม่ฟินไม่ดราม่าเลย

      ขอโทษที่ตรงๆนะคะ คือเราก็คนกัน

      เองเนาะ พี่ก็อยากให้น้องได้เห็น

      มุมมองที่โตขึ้นมาหน่อย จะได้นำ

      ไปปรับปรุง

      เอางี้ๆ น้องลองหานิยายนักเขียน

      ชั้นครู มันจะบีบหัวใจคนธรรมดาๆ

      อย่างเราๆมาก มันต้องเข้าถึงได้

      เข้าใจได้ว่าเกิดขึ้นจริงๆ อันนี้แลดู

      การ์ตูนญี่ปุ่น จริงๆพวกอนิเมะมัน

      ซึ้งได้นะถ้าคนเขียนพาเราไปถึงแก่น

      แต่เท่าที่พี่อ่าน พี่รู้สึกถึงความยัด

      ปรัชญาตื้นเขิน ไม่ได้รู้สึกสูญเสีย

      เลย

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #9
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      เห็นด้วยกับน้องญาญ่าอุรัสยา แนะนำน้องคนหล่อให้หางานของนักเขียนเก๋าๆ มาอ่าน เคยอ่านนิยายของคุณทมยันตีมั้ยคะ หลายๆเรื่องเลยที่พี่อ่านแล้วร้องไห้น้ำตาเป็นเผาเต่า แถมซึม อึนต่อไปอีกหลายวัน คือมันมีความดึงดูดให้เราจมลงไปกับการดำเนินเรื่อง ความอินไปกับตัวละคร อันนี้คือกราบในความเทพเลย

      แล้วก็อีกอย่าง น้องคนหล่อไม่มีประสบการณ์ในด้านความรักหรือมีน้อยมากใช่มั้ยเอ่ย สิ่งที่น้องพยายามสื่อออกมาในหลายๆเรื่องมันเลยค่อนข้างจะ ยังไงดีล่ะ แฟนตาซีของชายโสด? คืออ่านแล้วรู้น่ะว่าเราไม่ใช่มือโปร บางทีมันเลยขัดๆ ไม่ค่อยชวนอินเท่าไหร่ ยังไงก็ลองไปหานิยายมาอ่านเพิ่มความกว้าง ความลึกของช่วงอารมณ์ที่เรารู้จัก แล้วที่สำคัญเลยคืออัพคลังคำศัพท์ที่ควรใช้น่ะ น่าจะเป็นการอัพสกิลที่ดี (หลับตาอย่างอ่อนโยนมันฟังพิลึกมากสำหรับคนใกล้ตาย 5555 อ่อนแรง อ่อนล้าอะไรก็มีนะน้องงง ร้องไห้เป็นฝนตกอีก มันขัดซีนอารมณ์มาก นี่จะเอาขำเหรออ คือพี่ว่าคลังเราก็กว้างอยู่ แต่ไม่มีการจัดเรียงเป็นหมวดหมู่จนไม่รู้ว่าเอาไปใช้ตอนไหนได้บ้างอ่ะ อันนี้ใช้ตอนขำ อันนี้ใช้ตอนซีเรียส คือไม่มีป้ายแปะเลย) บางทีดุ่มๆแต่งไปแบบไม่มีไกด์ ไม่รู้แนวทางมันก็ยากน่ะ ยากทั้งคนเขียน คนช่วยดูเลย 55555 ยังไงก็สู้ๆนะ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      #10
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าให้พี่วิจารณ์ คงไม่ต่างจากพี่ๆคนอื่นที่แนะนำค่ะ

      น้องคนหล่อยังมีปัญหาเรื่องการใช้คำอยู่ บางคำอยู่ผิดที่ผิดทางพอสมควร เลยทำให้การส่งความรู้สึกเศร้า ดราม่าคนรักตายมันไม่ชัด ออกจะตลกในบางจุดด้วย


      แต่พี่ก็เข้าใจนะว่าเวลาเราหัดเขียนมันยากมากในทุกซีนอารมณ์นั่นแหละ ลองใหม่ค่ะ


      1. อ่านงานวรรณกรรมให้เยอะกว่านี้ ลองบอกพี่หน่อยซิว่างานชั้นครูที่อ่านไปล่าสุดเป็นเล่มไหน :) ถ้ายังอ่านได้ไม่มาก เราจะขาดวิธีการบรรยาย นักเขียนดีๆ อย่างงานป้าทมยันตีที่พี่แมวลั่มแนะนำ ถือว่าดีมาก —-ลองอ่าน”คำมั่นสัญญา”ดู เรื่องนี้นางเอกป่วยตาย พระเอกไม่ได้ลงเอยกับนางเอกแต่ช่วยเลี้ยงลูกให้ในตอนสุดท้าย หรืออาจจะไปอ่าน “ในฝัน” อันนี้ก็ตายเหมือนกัน “รอยอินทร์” และอีกหลายเรื่อง


      2. เพลงช่วยให้เศร้าได้ แต่จะไม่มีประโยชน์มาก ถ้าเราไม่มีคลังคำศัพท์ที่สื่ออารมณ์ต่างๆ และไม่รู้วิธีการวางตำแหน่งให้มันโอเค ยกตัวอย่างเช่น


      “ผมร้องไห้ออกมาเหมือนฝนตกและส่ายหน้า ส่วนเธอพยักหน้าตอบ เพราะความรู้สึกที่บอกไม่ถูกว่ามันคืออะไร แต่มันก็มีความเศร้าเป็นส่วนผสมหลัก แต่ก็ดีใจที่เธอไม่ต้องทุกข์ทรมานกับอาการป่วยอีกแล้ว”


      น้องคนหล่อจะปรุงอาหารหรือ “ส่วนผสมหลัก” -คำนี้คืออะไรคะ? น้องคิดคำนี้จริงๆหรือถ้าต้องอยู่ต่อหน้าคนที่กำลังจะตายลงได้ในทุกวินาที มันคงไม่ใช่...จริงไหม


      ร้องไห้แบบไหนคือ “ฝนตก” อันนี้ไม่มีความรู้สึกดราม่าเลยเพราะมันไม่ละเมียด ไม่ถึงอารมณ์คนจะตายตรงหน้า ภาพไม่สวยพอที่จะทำให้คนอ่านอิน


      และอีกอย่างคือใช้ pov แบบไหน ถ้าจะเจาะที่อารมณ์พระเอก ก็ต้องใช้ pov1 อัดความทุกข์ กรีดร้องโหยไห้อยู่ข้างใน ความรู้สึกที่เหมือนใจถูกเฉือนออกไปอยู่รอนรอน แต่ตรงนี้มองไม่ออกว่าตกลงใครกำล้งเศร้า พระเอก หรือนางเอก เพราะกล้องมันลอยไปลอยมาค่ะ

      ถ้าให้พี่แก้ย่อหน้านี้ ก็อาจจะเป็น


      “ มีเพียงความเงียบ...ไม่มีแล้วเสียงร่ำไห้เพราะกล่องเสียงตีบตันไปหมด น้ำตาที่กำลังเอ่อท่วมหัวใจได้ไหลรินสู่ภายนอก ใบหน้าซีดขาวบนหมอนนั่นมีรอยแห่งมรณะฉายชัด ร่างที่ผอมซีดแทบไม่มีแรงจะพยักหน้า

      แต่จะเอ่ยอะไรได้ สิ่งเดียวตอนนี้ที่ควรยินดี... จะไม่ต้องเจ็บอีกแล้ว...ใช่ไหมคนดี...”


      3. พี่เคยตั้งกระทู้เรื่องซีนดราม่าไว้แล้ว จำได้ไหม ลองไปอ่านที่พี่ๆเขาเขียนดู อาจเป็นประโยชน์กับน้อง โดยเฉพาะที่พี่มิรันแปะลิงค์ให้ค่ะ

      https://www.dek-d.com/board/view/3917111/


      จำไว้ว่า พยายามน่ะดีอยู่แล้ว แต่อย่ายัดเยียดความรู้สึกตนเกินไป ทอดอารมณ์ และจังหวะการเขียนก็สำคัญ


      เขย่าแต่พอดีเน้อ...

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #11
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      โอเค หลังจากทำใจอยู่นาน

      ในที่สุดผมก็กลั้นใจอ่านมันจนจบ

      #ไม่ได้จะบอกว่างานเขียนไม่ดีจนต้องกลั้นใจอ่านผมเเค่ขี้เกียจมากเท่านั้นเอง<3<3


      • ออกตัวก่อนเลยว่าโดยเนื้อเเท้ผมเป็นนักอ่านเเละไม่ค่อยอ่านเเนวดราม่าหรือเเม้กระทั้งซึ้งกินใจ

      เเต่ใช่ว่าจะไม่มีนิยายปวดตับในคลัง สำหรับใครที่อยากได้ตัวอย่างนิยายที่มีฉากดราม่า ผมจะเเปะไว้ให้ตรงนี้

      เเน่นอนว่าทั้งหมดมันวาย

      https://my.dek-d.com/Jittirain12/writer/view.php?id=1737710

      ยังคงเป็นตำนานสำหรับผม ดราม่ามากเเต่ก็กลั้นใจอ่านจนจบในรวดเดียวผลคือซึมไปสองวัน เนื้อหาใกล้เคียงกับกระทู้

      https://writer.dek-d.com/kotchagorn/story/view.php?id=1504640&fbclid=IwAR1n2-zjLwmZT1R-tJP_l6oHP-qUlrSGootBoK3_GavwAclePJhZO9ZsUAU

      ใกล้เคียงเนื้อหากระทู้ นิยายเเปลน่าจะอ่านยากกว่าหน่อยนึง เเต่หนักหน่วงในทุกความรู้สึก

      https://my.dek-d.com/real_namakemono/writer/view.php?id=1862820

      อันนี้ก็ใกล้เคียงเเต่จะเบากว่าสองอันเเรกมาก มีฉากมุ้งมิ้งให้เยียวยาระหว่างทาง ไม่ถึงกับน้ำตาซึม


      •ตรงนี้คือการชำเเหละเนื้อหา

      อ่านเเล้วรู้สึกว่าบรรยายมากไปครับ

      คือในฉากเศร้า/ดราม่าเนี่ยอะนะ

      เราต้องปล่อยให้คนอ่านคิดเอาเอง

      ให้เขาอินไปเอง เขียนน้อยเเต่ส่งผลต่ออารมณ์เป็นวงกว้าง

      https://image.dek-d.com/27/0521/0139/128871751

      ควรเขียนภาษาเขียนให้เป็นภาษาเขียน อย่าเอาภาษาเขียนกับภาษาพูดมาปนกัน ท่อนที่เป็นบทพูดก็หยวนกันได้ ตอนที่บีบอารมณ์นี่มันไม่่ควรจริงๆ

      https://image.dek-d.com/27/0521/0139/128871762

      เเนะนำว่าอย่าใช้คำสละสลวยมาก

      ถ้าไม่ได้มาเเนวนี้เเต่เเรก มือใหม่มักจะพลาดกันเยอะตรงจุดนี้

      ประเภทที่บรรยายอยู่ดีๆก็มีคำว่าโลหิต นัยน์ตา โศกา ทรวดทรง

      คืออ่านเเล้วรับรู้เลยว่ามันไม่เข้าพวก ัเรื่องนี้อธิบายยากขึ้นอยู่กับดุลย์พินิจขอบเขตของเเต่ละคน อ่านเยอะจะรู้เองโดยธรรมชาติว่ามันเเปลกไหม

      https://image.dek-d.com/27/0521/0139/128871757https://image.dek-d.com/27/0521/0139/128871760

      เล่าเรื่องเป็นเส้นตรง ไม่มีการใส่ปม

      หรือลีลาการเขียน หักมุมสักนิดก็ไม่มี

      การที่เราจะนำเสนออะไรซักอย่าง เราต้องทำให้มันดูมีอะไรก่อน มันถึงจะน่าสนใจ น่าเผือกต่อ


      •ท่อนนี้มันเป็นตัวอย่างเเต่ไร้สาระมากไม่ต้องอ่านก็ได้ พิมพ์ไปงั้น

      ตย.เปรียบเทียบ/เปรียบเปรย

      -นำเสนอเล่าเรื่องสั้นๆเหมือนตัวเอกออกเดินทางไปส่งฝ่ายหญิง

      เล่าให้เเฟนตาซีหน่อยก็เป็นรถไฟขบวนสุดท้ายไรงี้ ทุกอย่างราบรื่น จากกันด้วยดี มียิ้มให้กัน ปิดท้ายด้วยหลุมศพ/งานฝังศพ นางเอก ตบหน้าคนอ่านไปหนึ่งฉาด

      ตย.เล่าย้อนอดีต

      -นำเสนอเเบบเล่าย้อนหลัง อาจจะเป็นตัวเอกกำลังเปิดหนังสือรุ่นเเล้วลูกก็ถามถึงคนในรูปที่เจอโดยบังเอิญ เเล้วก็บรรยายว่าตัวเอกนึกย้อนไปถึงอดีตที่เคยคบกับนางเอก โดนนางเอกบอกเลิก เข้าใจผิดอยู่นานสุดท้ายก็ไม่ทันได้ดูใจไรงี้ พ่าม!----เเค่ก

      ตย.เล่าเเบบสลับฉากไปมา

      พบบ่อยในเรื่อง/หนังสั้นหักมุม พระเอกทำทุกอย่างเหมือนตอนที่นางเอกยังมีชีวิตอยู่สลับกับฉากที่นางเอหเคยใช้ชีวิตอยู่ในความทรงจำของพระเอก ปิดท้ายด้วยการโดดเพื่อนตบเรียกสติ หลอกว่านางเอกยังมีชีวิต-->หลอกว่าเพราะเอกทำใจได้เเล้ว ประมาณนั้น


      •เตรียมเกาให้อ่าน พอดีคันมือ

      https://image.dek-d.com/27/0521/0139/126928039




















      https://youtu.be/9zmPTNgBZlo

      อยากเเปะเฉยๆ ไล่ความเศร้ามั้ง?

      โคตรเลยน่ารักไม่เคยกลั้นยิ้มได้---


      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #12
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ถ้าเปลี่ยนฉากระลึกถึงนี้อยู่ในห้องน้ำ ตอนที่พระเอกเปิดฝักบัวให้น้ำชำระล้างร่างกายอยู่ มันจะทำให้ฉากเศร้าสมบูรณ์ยิ่งขึ้นครับ ทำเหมือนใน mv ของเพลงไงครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      ทาเคชิโปเกม่อน
      Guest IP
      #13
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      อ่านดูแล้วครับ มันก็ใช้ได้นะ คือสนุกดีตรงภาษาครับ ถ้าลองยืดเรื่องให้ยาวกว่านี้ ใส่เนื้อเรื่องหลัก ผมคิดว่ามันจะสนุกได้นานขึ้น แต่ตอนท้ายอ่านไม่จบนะครับ

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #14
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      ขออนุญาตตอบนะคะ ไม่เก่งในฐานะนักเขียน แต่ชอบอ่าน ^w^


      ถ้าให้อ่านแค่ที่ยกมา เฉยๆค่ะ เพราะเราไม่ได้ผูกพันอะไรกับตัวละคร ไม่รู้ว่าสองคนนี้รักกันมากขนาดไหนหรือผูกพันกันอย่างไรถึงต้องโศกเวลาจากกัน การเขียนดราม่าสำหรับเรา ยากสุดคือการปูเรื่องราวก่อนหน้านี้ให้คนอ่านรู้สึกว่า เออ เขารักกันมากจริงๆ นะ รักกันขนาดแค่ขึ้นรถไฟไปรบก็ต้องร้องไห้แล้ว หรือตัวละครมีความสำคัญจริงๆนะ คนอ่านถึงต้องอาดูรถ้าตัวละครนั้นไม่อยู่แล้ว ถ้าคนเขียนไม่สามารถสร้างความผูกพันเหล่านี้ขึ้นมาได้ ต่อให้เขียนสละสลวยแค่ไหนก็ไม่อินค่ะ แต่ถ้าคุณสร้างมันขึ้นมาสำเร็จ แค่พูดว่า "ลาก่อน" คำเดียวก็รวดร้าวไปทั้งใจ ไม่ต้องบรรยายอะไรมากเลย


      นิยายที่อ่านแล้วร้องไห้ สำหรับเราไม่มีนะ ใจแข็งมาก ฮ่าๆๆ มีแค่อ่านแล้วซึมๆ เช่น คำพิพากษา ของ ชาติ กอบจิตติ ตัวเอกโดนรังแกมาทั้งเรื่องแล้วต้องตายอย่างโดดเดี่ยว อ่านแล้วจุกพูดไม่ออก สงสารตัวเอกสุดๆอะไรจะรันทดปานนั้น


      ขอเสริมในส่วนที่คุณเขียน เราเห็นภาพนางเอกไม่ชัดค่ะ เลยไม่อิน (ลองดูหนังเรื่องราชินีและคนสนิท ฉากช่วงเวลาสุดท้ายของควีนทำออกมาได้ดีมาก หน่วงอารมณ์สุดๆ ทั้งการกล่าวลา ทั้งการเบนภาพไปที่ถังออกซิเจนว่าไม่มีฟองแล้ว ทำได้ดีมาก) คำพูดบางประโยคไม่ชัดว่าใครเป็นคนพูด ติดใจคำว่า "ได้โปรด ที่รักของฉัน" ถ้าเขียนไม่ดี สำนวนนี้จะลิเกมาก สำหรับนิยายที่มีฉากเป็นยุคปัจจุบัน น่าจะเติมฉากพระเอกนางเอกในช่วงเวลาสุดท้ายมากกว่าบรรยายความรู้สึกของพระเอกอย่างเดียวเพราะมันจะกลายเป็นคุณให้คนอ่านเห็นความพร่ำเพ้อของพระเอกแทนที่จะได้เห็นฉากที่สะเทือนใจสุดๆ โดยรวมเขียนดีค่ะ แต่ขาดช่วงพีคสุดของอารมณ์ ทำให้จำอะไรในฉากไม่ค่อยได้ น่าจะมีคำพูดโดนๆจากนางเอกสักคำ ให้พระเอกจำจนวันตาย (ยกตัวอย่างเรื่องอยากกู่ร้องบอกรักให้ก้องโลก นางเอกทิ้งคำพูดว่า "กัมบัตเตะเน่ พยายามเข้านะ" ให้พระเอก เพื่อให้พระเอกเดินหน้าต่อไปได้ในวันที่ไม่มีเธอแล้ว หนังญี่ปุ่นหลายเรื่องเด่นเรื่องคำพูดนะ ลองหาดูค่ะ)

      ตอบกลับ
    • ถูกลบเนื่องจาก:
      IP
      #15
      ยอดถูกใจสูงสุด เลือกโดยทีมงาน เลือกโดย จขกท. ปักหมุดความเห็นนี้

      สำหรับเรา ควรเกริ่นประวัติและที่มาที่ไป(เราเรียกว่า World Building) ว่าทำไมถึงลงเอยแบบนี้ แล้วมันจะลึกซึ้งตรงตรามากขึ้นแม้มีเนื้อหาสั้นๆ

      ปล. ไม่ต้องพิมพ์ World Building ในนี้หรอก เพราะมันยาวมาก ลงในเรื่องแต่งของท่านเลยดีกว่า มันจะเซอไพร้ดี

      ตอบกลับ

กระทู้ที่คนนิยมอ่านต่อ

เกี่ยวกับเรา / ติดต่อเรา

เว็บ Dek-D

เข้าผ่านแอป ง่ายกว่า

ติดตั้งแอป
ติดตั้งแอป