เทพนิยายสนุกๆ

<!--[if !supportLists]--><!--[endif]-->เทพนิยายฝรั่ง เรื่องที่ 2 

 

มาแล้ว เทพนิยายฝรั่งเรื่องที่สองจากพี่ติน

วันนี้เรามาฟังเรื่องของซาร่าและสตีเฟน คอร์รินกันดีกว่า

เรื่องที่พี่ตินจะเล่าวันนี้ มีชื่อว่า “ชูร่ากับมาร์เว่”

เรื่องเล่าก็มีว่า ณ ดินแดนอันไกลโพ้นแห่งหนึ่ง

มีเด็กสองคน ชายและหญิงอาศัยอยู่ที่นั่น

เด็กผู้ชายชื่อว่า ชูร่า ส่วนผู้หญิงชื่อว่า มาร์เว่

ทั้งสองเป็นทาสที่ถูกขายให้แก่ชนเผ่าชื่อว่า แชกก้าในราคาถูก

และมีหน้าที่เฝ้าดูพืชพันธุ์ และเลี้ยงแพะ

 

ชูร่านั้น เป็นเด็กผู้ชายที่หน้าตาแย่มาก ในหนังสือบรรยายว่าเหมือนคางคก -*-

แต่มาร์เว่เป็นเด็กผู้หญิงหน้าตาสวยน่ารัก

แต่ทั้งสองกลับรักกันและกันยิ่งนัก (มาร์เว่นี่นางเอกจริงๆ เลย)

 

เด็กทั้งสองมีหน้าที่เฝ้าสวน ไม่ให้ฝูงลิงมาทึ้งไร่ให้เสียหายได้

แต่วันหนึ่ง ทั้งคู่เกิดหิวน้ำ ก็เลยแวะไปกินน้ำที่แอ่งน้ำด้วยกัน

ทำให้ลิงมารื้อพืชพันธุ์จนหมด (ก็นะ แทนที่จะคนหนึ่งเฝ้าไว้ อีกคนไปกิน ก็อยากไปกินด้วยกันนี่นา ก็ต้องเจอแบบนี้)

มาร์เว่ ซึ่งเกิดความกลัวมากกว่า ตามประสาผู้หญิง

เลยวิ่งหนีเข้าไปในป่า แต่เกิดซุ่มซ่ามตกลงไปในแอ่งน้ำที่ไปกินน้ำด้วยกันนั่นแหละ แล้วจมหายไปเลย

 

ชูร่าก็ไม่รู้จะทำยังไง จะกระโดดน้ำตายตามก็ยังไม่กล้าพอ (ไม่รักกันจริงนี่นา)

จะกลับไป ก็กลัวโดนฆ่า เขาก็เลยหนีไปที่อื่น

และได้ไปพบกับชนเผ่ามาไซ ที่นั่น ชูร่าถูกใช้งานอย่างหนัก

และขณะเฝ้าคอกสัตว์ เมื่อมีสิงโตจะเข้ามาสังหารสัตว์เลี้ยง

ชูร่าได้โชว์ฟอร์มของพระเอก ด้วยการเอาหอกแทงสิงโตตายคาที่ (โอ้ว โหดจริงๆ)

และหลังจากนั้น ชูร่าก็ได้เป็นฮีโร่ของที่นั่น และได้ชื่อใหม่ที่เพราะกว่าเดิมมากมาย

แต่จะชื่ออะไร ก็ต้องอุบไว้ก่อน ไม่งั้นเสียเรื่องหมดจ้า

 

ส่วนมาร์เว่ที่โถมตัวลงไปในแอ่งน้ำ กลับได้ไปพบดินแดนวิเศษที่ก้นแอ่งน้ำนั้น

เธอได้พบหญิงชราคนหนึ่งในกระท่อมเล็กๆ นางชวนให้มาร์เว่อยู่ด้วยกัน

และหลังจากอยู่ที่นั่นสักพัก มาร์เว่ก็คิดถึงชูร่าขึ้นมา

จึงขอกลับขึ้นไปบนพื้นดินดังเดิม

ซึ่งหญิงชราก็อนุญาต แล้วให้มาร์เว่เลือกระหว่างความอบอุ่นกับความหนาวเย็น

เมื่อคิดอยู่เป็นครู่ มาร์เว่ก็ตัดสินใจเลือกความหนาวเย็น

ผลปรากฏว่า พวกเขาเอาหม้อน้ำเย็นมาให้เธอ และเมื่อจุ่มแขนลงไป

กำไล แก้ว แหวน เครื่องประดับอันมีค่าก็ติดแขนของเธอขึ้นมามากมาย

 

และเมื่อมาร์เว่จะกลับขึ้นไปข้างบน หญิงชราก็บอกว่า

“ถ้าหากว่าจะแต่งงานกับใครสักคนล่ะก็ ให้เลือกคนที่มีชื่อว่าซิมบา”

 

ผลปรากฏว่ามาร์เว่ที่เป็นเศรษฐีนีแล้ว ก็กลับขึ้นมาบนโลก พร้อมกับมีชายหนุ่มมาขอแต่งงานด้วยมากมาย

เพราะความสวยและรวยของเธอ

และเมื่อชูร่าได้ยินเรื่องของเธอ  เขาก็รีบมาหาเธออย่างลิงโลดใจ

แต่มาร์เว่ก็บอกเขาด้วยความเสียใจว่า

“ข้าต้องแต่งงานกับชายผู้มีชื่อว่าซิมบา เพราะงั้น จึงไม่อาจแต่งงานกับท่านได้”

แต่ที่ไหนได้ ชูร่ากลับตอบว่า

“ข้านี่แหละ ซิมบา พวกชนเผ่ามาไซตั้งชื่อนี้ให้ข้า เมื่อข้าสังหารสิงโตได้”

 

มาร์เว่ดีใจมาก ทั้งสองได้เข้าพิธีแต่งงานกัน

และคนจำนวนมาก ต่างก็ว่านางว่าทำไมจึงเลือกสามีอัปลักษณ์และยากจน

แต่มาร์เว่ไม่สนใจ เพราะนางมีหัวใจที่รักมั่นต่อความเป็นตัวตนของชูร่าต่างหาก

 

และในงานแต่งงานนั้นเอง

ก็เกิดเหตุการณ์ประหลาด นั่นคือ ใบหน้าของชูร่า ได้กลายเป็นใบหน้าที่หล่อเหลา

ซึ่งทั้งหมดนี้ เป็นผลมาจากความยึดมั่น จริงใจของมาร์เว่นั่นเอง

เพราะงั้น เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า “อย่าคิดแค่คนรอบข้างบอกว่าสมควร แต่จงฟังหัวใจตัวเองด้วย” ประมาณนั้นนั่นเอง

 

อตินเอง

 

ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือ เทพนิยายคลาสสิก เล่ม 2