นางในวรรณคดีครั้งที่ 8 ศรีมาลา

เรื่องที่พี่ตินเอามาเล่าครั้งนี้ ก็ต่อเนื่องจากเรื่องของนางวันทองครั้งที่แล้วนั่นเอง

แต่เราจะมาเล่าถึงเรื่องของพลายงาม บุตรชายของนางต่อไปกันนะจ๊ะ

ยังจำกันได้ใช่ไหม เมื่อครั้งที่แล้ว ที่นางวันทอง และขุนแผน ได้เดินทางรอนแรมกันไปในป่า

และพอนางตั้งครรภ์ สองสามีภรรยาก็เลยต้องออกจากป่า

มาฝากตัวกับพระพิจิตร ที่เมืองพิจิตร

นางศรีมาลาคนนี้ ก็คือบุตรสาวของพระพิจิตรนั่นเอง แม่ของนางชื่อว่านางบุษบา

เมื่อพ่อกับแม่เป็นคนใหญ่คนโตขนาดนี้ แน่นอนว่าชีวิตของนางศรีมาลาย่อมจะต้องสมบูรณ์พูนสุข

นอกจากนี้ นางยังมีรูปโฉมงดงาม เมื่ออายุได้ 15 ปี ก็เรียกว่าเปล่งปลั่งมีเลือดฝาดสมวัยสาว

และเมื่อนางศรีมาลาอายุได้ 15 ปีนี้เอง

พลายงาม ก็ได้ไปรบศึกเชียงใหม่ และการไปครั้งนี้ ก็ได้ทูลขออภัยโทษให้แก่พ่อ คือขุนแผนได้สำเร็จ

เพื่อนำพาไปร่วมรบด้วยกันนี่เอง 

(ตอนนั้น ขุนแผนได้ติดคุก เพราะเมื่อออกจากป่า ว่าความชนะขุนช้างแล้วเกิดความโลภ

ไปขอประทานตัวนางลาวทอง ที่ถูกริบเข้าวัง ทำให้โดนจำคุกไงจ๊ะ จำกันได้ไหม)

ระหว่างทางไปศึก เดินทางจากอยุธยาไปเชียงใหม่

ขุนแผนก็เลยพาพลายงามไปเยี่ยมเยียนพระพิจิตร เพราะเป็นทางผ่านพอดี

ทำให้พลายงามได้เจอกับนางศรีมาลา และแอบเข้าห้องนอนของนาง

มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันในคืนนั้นเอง (เหมือนพ่อไม่มีผิด -*-)

ขุนแผนรู้เข้า ก็เลยทำการสู่ขอนางศรีมาลาจากพระพิจิตร และนางบุษบาให้แก่บุตรชาย

โดยสัญญากันว่า เมื่อเสร็จศึกเชียงใหม่กลับมา จะจัดงานแต่งงานให้สองหนุ่มสาว

แต่เมื่อชนะศึกได้ พระพันวษาได้เลื่อนตำแหน่งให้พลายงามเป็น “จมื่นไวยวรนาถ”

และยกธิดาเจ้าเมืองเชียงใหม่ ที่ชื่อ นางสร้อยฟ้า ให้แก่หนุ่มน้อย

ผลที่ได้ ทำให้เกิดภาวะเมียสองต้องห้ามซะงั้น

แต่นางศรีมาลา มีภาษีกว่า ตรงที่นางเป็นคนภาคกลางเหมือนกับจมื่นไวย

ก็เลยทำอาหารได้ถูกปากมากกว่า แม้แต่วิชาปรนนิบัติก็ดีกว่า

ทำให้นางสร้อยฟ้าน้อยอกน้อยใจ จนถึงขึ้นทนไม่ไหว ก็เลยหาทางผูกมัดสามีด้วยการทำเสน่ห์

ด้วยฝีมือของเถรขวาด ทำให้จมื่นไวยหลงนางสร้อยฟ้าไม่ลืมหูลืมตา

พลายชุมผล น้องชายของจมื่นไวย ลูกชายของขุนแผน ก็เลยต้องหาทางเดินทางมาหาขุนแผน

เพื่อเรียกพ่อให้ไปดูพี่ชาย

ทั้งขุนแผน และพลายชุมพลได้วางแผนตั้งทัพรบกับจมื่นไวย ซึ่งตอนนั้นกลายเป็นพระไวยแล้ว

เมื่อสู้ไม่ได้ พระไวยจึงไปกราบทูลพระพันวษา

เรื่องแดงออกมา เมื่อขุนแผนและพลายชุมพลไล่ต้อนเถรขวาด และลูกน้องเณรจิ๋วจนพ่ายแพ้หนีไป

เมื่อปราศจากคนทำมายืนยัน นางสร้อยฟ้าเลยอ้างได้ว่าไม่ได้ทำ ไม่รู้เรื่อง

เลยต้องมีการพิสูจน์ด้วยการลุยไฟ

และผลที่ได้ ก็คือนางไฟไหม้ขาพองยับเยิน (ธ่อถังกะละมังหม้อ)

ทำให้นางต้องโทษประหาร ที่ทำเสน่ห์สามีขนาดนี้

แต่เนื่องจากตอนนั้น นางตั้งครรภ์ได้เจ็ดเดือนแล้ว

นางทองประศรี ผู้เป็นย่าของพระไวย ก็เลยขออภัยโทษให้

แต่ยังไง นางก็ต้องถูกไล่กลับไปเมืองเชียงใหม่

เพื่อไปคลอดลูกที่นั่น ชื่อว่า พลายยง

ส่วนนางศรีมาลา ก็มีลูกชายสองคนกับพระไวย ชื่อว่าพลายเพชร และพลายบัว

แต่ต่อมา เมื่อพระไวยสิ้นชีวิตไป นางสร้อยฟ้าได้ยุแยงให้พลายยง มาไล่ฆ่านางศรีมาลา

แต่นางรอดตาย ตกลงไปในน้ำ และมีคนมาช่วยไว้ทัน

พลายเพชรกับพลายบัวเลยเดินทางไปเปิดศีกกับพลายยงที่เชียงใหม่

และชนะศึกนี้ ประหารชีวิตนางสร้อยฟ้ากับพลายยงลงได้

และพลายเพชรได้ครองเมืองเชียงใหม่ต่อมา

แต่เรื่องยังไม่จบแค่นี้ เมื่อเณรจิ๋ว ศิษย์เอกของเถรขวาด กลับมาโจมตีเมืองเชียงใหม่

นางศรีมาลากับนางเวสิว ภรรยาของพลายเพชร บุตรชายของนางหนีไปได้

และต่อมา คลอดบุตรของพลายเพชร ชื่อว่าพลายสุริยัน

กลับไปตีเมืองเชียงใหม่แก้แค้นอีก (เป็นศึกตระกูลที่วุ่นวายเจงๆ น้องๆ ว่าไหม)

แต่หลังจากที่นางศรีมาลาได้กลับไปอยู่ในเมืองไม่นาน

เณรจิ๋วก็หนีออกจากคุกได้ และกลับมาฆ่านางตายในที่สุด

และนี่ก็คือจุดจบของนางในวรรณคดีอีกคน ศรีมาลา

อตินเอง

ปล. วันนี้จบเศร้าๆ เนอะ > <

ขอบคุณข้อมูลจากหนังสือนางในวรรณคดี