หากคุณเป็นคนหนึ่งที่ชอบใช้อินเตอร์เน็ต พักหลังนี้คงจะสังเกตุเห็นว่าทั้งในตู้จดหมายของคุณหรือตามที่กระดานกระทู้ตามเวบไซต์ต่างๆ จะมีข้อความลูกโซ่หลากหลายแนวโผล่กันมากมาย โดยข้อความเหล่านี้ก็สร้างความน่ารำคาญแก่ผู้ที่พบเห็นอยู่มิใช่น้อย
โดยเนื้อความในข้อความลูกโซ่เหล่านั้นก็มีมากมาย ทั้งเรื่องราวของเด็กถูกฆาตรกรรม แบบทดสอบทางจิตวิทยาต่างๆ บทความเกร็ดสาระๆ หรือแม้กระทั่งเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับความรัก
แต่ในส่วนท้ายของข้อความลูกโซ่นั้นมันจะมีคำบอกต่างๆ เช่น ถ้าคุณไม่โพสต่อไปอีก ๕ เวบจะไม่มีคนรักคุณ หรือถ้าไม่ส่งต่อไปอีก ๑๐ กระทู้จะมีวิญญาณคอยตามหลอกหลอนคุณ ฯลฯ ตามแต่คนที่โรคจิตแต่งข้อความเหล่านั้นขึ้นมาจะคิดได้
ใช่ว่าในโลกวิทยาศาสตร์อย่างนี้จะไม่มีคนโง่หลงเชื่อข้อความลูกโซ่ ทำตามที่คนโรคจิตที่โพสข้อความเหล่านั้นโดยหลอกหรือสั่งให้คุณทำสิ่งต่างๆตาม แต่มันก็เป็นไปแล้ว ยังมีคนที่โง่งมงาย(เสียดายที่มีความสามารถเล่นอินเตอร์เน็ตได้ แต่ไร้ซึ่งวิจารณญาณ) ยังโง่หลงเชื่อโพสตามมันอยู่ได้ ไอ้พวกข้อความลูกโซ่เนี่ย
ผมก็อยากจะรู้จริงๆ ว่า คนเราจะไม่มีคนมารักหรือเพราะผีมาหลอก เพราะเราไม่ยอมโพสกระทู้ตามไอ้พวกโรคจิตเหล่านี้นั้นเหรอ แต่ถึงอย่างไรสิ่งเหล่านี้ก็เป็นความเชื่อเฉพาะบุคคลที่สร้างความน่ารำคาญแก่ผู้ที่ใช้อินเตอร์เน็ตเป็นอย่างมาก
บางข้อความทำดูเหมือนว่าคนที่โพสจะมีการศึกษา มีการขอโทษและบอกว่าอย่าอ่านนะ ความจริงผมก็อยากบอกคุณเมือกันว่าผมก็ไม่ได้อย่าอ่านข้อความเหล่านี้สักเท่าไรหรอก แต่มันน่ารำคาญมากๆ ที่เวลาอ่านความคิดเห็นในกระทู้อยู่แล้วมีข้อความเหล่านี้มาโพสแทรก แล้วแต่ละข้อความยังขยันเคาะขึ้นบรรทัดให้ข้อความมันยาวๆ เป็นที่น่าเบื่ออย่างยิ่งแก่ผู้ที่พบเห็น
พูดถึงข้อความลูกโซ่แล้วถ้าไม่พูดถึงข้อความโฆษณาก็เห็นเสียว่าจะไม่ได้ เพราะข้อความเหล่านี้ก็สร้างความน่ารำคาญพอๆ กัน ทั้งโฆษณาการขายตรง โฆษณาการทำงานผ่านอินเตอร์ โฆษณาผลิตภัณฑ์ลดน้ำหนัก ถ้าลงทุนเสียค่าโฆษณาเป็นเรื่องเป็นราวยังมีคนจะสนใจกว่าการโพสข้อความโฆษณาตามกระทู้ต่างๆ ทำให้ยิ่งไม่มีใครสนใจในตัวสินค้าของคุณมากขึ้น
จากเท่าที่เคยสอบถามผู้ที่ใช้อินเตอร์เน็ตที่รู้จักกัน เมื่อพวกเขาเจอข้อความเหล่านี้ มีไม่ถึงร้อยละ ๕ ที่จะอ่านข้อความเหล่านี้(พวกที่อ่านส่วนใหญ่ก็เป็นผู้ที่ไม่ได้ตั้งใจอ่านสักเท่าไร) บุคคลส่วนใหญ่เมื่อเจอข้อความโฆษณาก็จะเลื่อนหน้าตาและสายตาของพวกเขาผ่านไป โดยไม่ได้มีความสนใจแต่น้อย
นอกจากนี้จะขอกล่าวถึงพวกที่ชอบโพสรูปภาพอนาจาร หรือโพสลิงค์ไปยังเว็บไซต์ต่างๆ ที่ไม่เหมาะสม ซึ่งคนโพสอาจจะคิดว่าเป็นเรื่องราวที่สนุกสนาน แต่สำหรับคนที่ทำและดูแลเวบไม่เห็นว่าเรื่องราวเหล่านี้จะเป็นเรื่องสนุกด้วยหรอกนะ เพราะจะต้องมาตามลบในสิ่งต่างๆ เหล่านี้
และขอเตือนพวกที่ชอบโพสอะไรที่ไม่เหมาะสมไว้ด้วยว่า ปัจจุบันสามารถตรวจเช็คไปถึงตัวของผู้ที่โพสเรื่องราวที่ไม่เหมาะสมลงกระทู้ได้แล้ว โดยเช็คไปยังหมายเลข IP Address ของคุณ และกฎหมายก็สามารถเอาผิดกับผู้ที่โพสสิ่งที่ไม่เหมาะสมลงเวบได้ด้วย
แล้วตอนนี้จะถึงเวลาแล้วหรือยัง ที่พวกเราชาวไซเบอร์(หลายๆ คน)จะเลิกโพสข้อความไร้สาระอย่างนี้กันอีก มันน่าเบื่อมากๆ นะครับ รู้ไว้ด้วย
:: ( S O U R C E : web content - ~ UBYI ~ )* ::
39 ความคิดเห็น
เลยทำตาม(ตอนเริ่มเล่นเน็ตเป็น
พูดง่ายๆว่า ยังอ่อนต่อโลกไซเบอร์)
แต่หลังๆนี่ เอือมระอาครับ
มันไม่เห็นจะมีอะไรเล้ย~เฮ้อ...
เห็นด้วยค่ะ เสียดายความสามารถเล่นอินเตอร์เน็ต
แต่ก้ออ่านไป คิดซะว่าเปนเรืองผีเล่าหนุกๆ อย่าคิดมากๆ
แต่เบื่อพวกโฆกณษมากกว่า
ทำไมไม่เลือกสิ่งที่ดีให้ตัวเอง
อะไรที่ไม่ถูกใจ แล้วจะไปใส่ใจทำไม
ให้้รำคาญใจ
ควบคุมดูแลตัวเองให้รู้จักเลือกยังไม่ได้เลย
แต่ทีหลังรู้สึกเฉยๆแล้ว บางทีบอกว่าตายใน 7 วัน
ทุกวันนี้ก็ยังนั่งเล่นเน็ตได้ตามปรกติ
ของอย่างนี้แล้วแต่คนจะคิดดีกว่าเนอะ
->แต่ม่ายเคยทามตามซากคร้าง
->บางทีก้อลืม
->บางคร้างแอบโลบหลู่โด้ยซ้าม
->โดยชาเพาะ
->โจดหมายลูกโซ่เรื่อง ~ผี~
->อ่านมานก้อเพลินดี
->แต่ถ้ามาอ้างเกจิอาจาน
->ราบบบม่ายยยด้ายยย!!!
->แต่ก้ออย่างว่า
->อ่านด้ายอ่านปาย
->แต่ม่ายต้องโสนจายอารายมานมากก้อด้ายนี่
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ปล.ส่งจดหมายโรคจิตมาให้อ่านเยอะ
กรูเจอเป็นร้อยแต่มีอายุปูนนี้ได้
ก็คิดดูละกาน -.-
คือขี้เกียจอะ เป็นคนลืมง่ายด้วยดิ
ไม่รู้ว่าส่งไปด้วยจุดประสงค์อะไร ดดยกานรวบรวมเมลืของคนเป้นร้อยๆ แล้วส่งให้คนอื่นๆ บอกว่าให้ส่งไปให้คนอื่นเรื่อยๆ และลบเมล์นั้นทิ้งทันที
ตอนนี้มีคนแอดมาที่เอ็มเต็มเลย แสดดด ใครได้เมล์แบบนี้ส่งมาให้เรามั่งนะ อยากรู้อ่ะ ว่าในเมล์นั้นมานเขียนอะไรบ้าง ทำไมต้องเอาเมล์เราและคนอื่นๆไปลงโดยที่เข้าตัวไม่ได้รับความยินยอมด้วยอ่า
ปล.ที่รู้เพราะถามคนที่แอดมา ว่าเอาเมล์มาจากไหนเค้าเลยเล่าให้ฟัง