คำแห่งความสุข ครั้งที่ 7

คำแห่งความสุข ครั้งที่ 7

 

                ถ้าเรากังวลอยู่กับความกลัว  เราจะไม่กล้าทำสิ่งใดเลย  ไม่มีนักเสี่ยงโชคคนไหนใช้คำว่า  “กลัว”  แต่  นักเสี่ยงโชคที่ดี  คือ  ผู้รู้จักระวังและรอบคอบ  รู้จักตระเตรียมเพื่อสู้  ทุ่มและถอย  เขาจึงโชคดี  พร้อมกับความท้อแท้ของมนุษย์  คือ  ประตูที่ปิดตายสำหรับอนาคตของคน ๆ นั้นเช่นกัน  จงอดทนก้าวไปและไม่กลัวกับความลำบาก  เพราะโชครออยู่ข้างหน้า    ไม่มีโชคใดอยู่ด้านหลังของมนุษย์

 

                มนุษย์สามารถสอบคนอื่นได้  แต่ผู้ที่มนุษย์สอนได้ดีที่สุดคือตัวเราเอง  เพราะทำถูกก็รู้  ทำผิดก็รู้  ถูกอย่างไร – อย่างอะไร ต้องสอนตัวเองได้ว่า ไม่ควรผิดอย่างนั้นอีก  และควรทำสิ่งที่ถูกต่อไป  แต่มนุษย์จะสอนตัวเองไม่ได้เลย  ถ้ามนุษย์คนสอนนั้นชอบปฏิเสธความจริง

 

                                                                                                                                                Dek-d : ศรีจักรวาล

 

อาทิตย์นี้ พี่ตินกลับมาพร้อมคำแห่งความสุขเช่นเคย

วันนี้เรามีคำสอนดีๆ มาฝากน้องๆ สองหัวข้อด้วยกัน แต่ก็แอบลิงค์กันเล็กน้อย

อย่างที่น้องๆ หลายคนคงอ่าน และคิดเหมือนพี่ตินไปแล้ว นั่นคือ

ความกลัวไม่ทำให้พบโชคดีฉันใด ความท้อแท้ย่อมปิดโอกาสเราฉันนั้น

ซึ่งการที่เราจะรู้สึกกลัว หรือท้อแท้ได้นั้น พี่ตินว่าทุกอย่างมันขึ้นอยู่กับตัวเราเองมากกว่า

จริงอยู่ที่คนเราทุกคนมีความกลัวในเรื่องต่างๆ

แต่ถ้าหากว่าไม่ลองทำ แล้วจะรู้ได้อย่างไรถึงความสามารถของเรา

และจะรู้ได้ยังไงว่าผลที่ตามมาจะดีหรือไม่ดี

เพราะจะยังไง พี่ตินว่ามันไม่มีอะไรที่มีคำตอบแน่นอนไปทุกอย่างหรอก

พี่ตินเคยอ่านกลอนจากที่หนึ่ง แล้วชอบมาก คิดว่ามันเป็นกลอนที่เศร้าและเพราะในขณะเดียวกัน

กลอนนั้นที่พี่ตินจำได้แค่คร่าวๆ อาจจะไม่เหมือนของเดิมเสียทีเดียว

รู้สึกว่าจะเป็นกลอนที่แปลมาจากภาษาอังกฤษ ของคุณปราย พันแสง นักเขียนชื่อดัง ที่ว่า

“มันน่าเศร้า ที่เรารักใครแล้วเขาไม่รักตอบ แต่ที่น่าเศร้ากว่าก็คือ

การที่เรารักใครบางคนตลอดมาและตลอดไป แต่ไม่กล้าแม้จะบอกรักให้เขารู้แม้แต่คำเดียว” 

พี่ตินอ่านกลอนนี้แล้วชอบนะ ฟังดูเศร้าลึกสำหรับคนที่สอง

เพราะคนแรกเนี่ย อย่างน้อยอีกฝ่ายก็ยังรู้ว่าเรามีความรู้สึกดีๆ

ในขณะที่คนที่สอง อีกฝ่ายไม่มีโอกาสได้รับรู้ความรู้สึกเลย

ก็ถึงว่า ไม่ลองไม่รู้หรอกจริงไหม

 

และมันก็ต่อมาในเรื่องที่ว่า “ครูที่ดีที่สุด คือตัวเราเอง”

เพราะไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร เราเองนั่นแหละที่รู้อยู่แก่ใจ

น้องๆ เคยเป็นไหม มีปัญหาหนักหนา โทรปรึกษาเพื่อนมากมายหลายคน

แต่กลับพบว่าไม่ได้ทางออกที่น่าพอใจ แต่พอเรานั่งคนเดียวสักแป๊บ คิดเองสักครู่

เอาละ รู้แล้ว แก้ปัญหายังไงดี พี่ตินว่าไม่ว่าจะเป็นปัญหาอะไร คนเดียวที่จะแก้ก็คือเราเองนะ

เหมือนเราเครียด ไปฟังทางแก้จากคนอื่น แต่เราทำไม่ได้ก็มีถมไป

พี่ตินว่าไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร คนเราทุกคนน่ะรู้คำตอบ รู้ทางแก้หมดแหละ

แต่จะทำหรือเปล่านั่นอีกเรื่อง ตัวอย่างง่ายๆ เลยอะ

เวลาใกล้สอบ เรารู้ว่าเรื่องที่ควรทำคืออ่านหนังสือ แต่จะอ่านสำเร็จหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเราแล้วละ

น้องๆ ว่าจริงไหม.......................

 

พี่ตินหวังว่าน้องๆ จะได้อะไรจากคำแห่งความสุขครั้งนี้ไปเหมือนทุกๆ ครั้งนะจ๊ะ ^ ^

ฝากเก็บเอาไปคิดด้วยจ้า

 

Dek-d : อตินเอง