คอนแทคเลนส์ ผลิตมาจากอะไร ?

สมัยนี้ .. พี่ผึ้งมั่นใจว่า น้องๆ วัยรุ่นที่มีปัญหาทางด้านสายตา ไม่ว่าจะเป็น สายตาสั้น , สายตาเอียง  , สายตายาว ฯลฯ ถ้าให้เลือกใส่ระหว่าง คอนแทคเลนส์ กับ แว่นตา  แทบจะทุกคนจะตอบเป็นเสียงเดียวกันว่า ขอใส่เลือกคอนแทคเลนส์ เพราะใส่แล้วสวย ดูดี กว่าใส่แว่นตาหนาเตอะเป็นไหนๆ สะดวกสบายกว่าด้วย (อันนี้...พี่ผึ้งไม่แน่ใจ หุหุ)

ในปัจจุบัน มีประชากรถึง 2% จากทั่วโลก  ที่ใส่คอนแทคเลนส์  หรือประมาณ  125   ล้านคน  โดยมีที่อเมริกา  28-38  ล้านคน และที่ญี่ปุ่น  13  ล้านคน ฯลฯ โดยแต่ละคนก็ใส่คอนแทคเลนส์ก็มาจากหลากหลายเหตุผล 

และหนึ่งในนั้นคือ เพื่อความคล่องตัว   เพราะการใส่คอนแทคเลนส์จะทำให้คล่องตัวมากกว่าการสวมแว่นตา เช่น เล่นกีฬา ฯลฯ อีกทั้งคอนแทคเลนส์  มีผลกระทบในช่วงตอนอากาศหนาวน้อยมาก  และสามารถมองได้ในมุมที่กว้าง เพราะไม่มีกรอบมาจำกัดเหมือนแว่นตาจ๊ะ

       น้องๆ ที่สวมใส่คอนแทคเลนส์อยู่ตอนนี้  เคยทราบที่มาของเจ้าเลนส์จิ๋วมหัศจรรย์นี้หรือไม่ว่า  มันมีที่มาที่ไปอย่างไร .........อิอิ   ถ้าไม่รู้ตามพี่ผึ้งมาเลย   ก่อนอื่น  พี่ผึ้งขอบอกว่า คอนแทคเลนส์ที่น้องๆ ใช้จะต้องถูกสวมไว้ที่ตาในส่วนของคลอเนียจ๊ะ 

Adolf Fick

โดยเริ่มต้น ในปี 1887  Adolf Fick  ได้ผลิตคอนแทคเลนส์สำเร็จเป็นครั้งแรก  โดยมันถูกทำมาจากกระจกสีน้ำตาล   โดยเขาได้รับความรู้เกี่ยวกับดวงตาส่วนคลอเนียมาจาก  Leonardo da Vinci  จากหนังสือ  Codex of the eye, Manual D  ที่พิมพ์ในปี  1508 

ส่วนความรู้เกี่ยวกับกระจกที่ของเหลวสามารถซึมเข้าไปได้และไปติดอยู่ที่คลอเนียได้  René Descartes ใช้กระจกใส  แต่ความคิดนี้ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ  Thomas Young  ก็ได้ทำการทดลองคล้ายๆกันนี้ในปี  1801

ต่อมา Sir John Herschel  ได้เสนอความคิดออกมา  2  แบบ  คือเรื่องเกี่ยวรูปร่างของคอนแทคเลนส์  ซึ่งควรมีลักษณะเป็นวงกลม  และความคิดที่สองคือควรมีลักษณะเหมือนเจล  โปร่งใสในระดับปานกลาง  ซึ่งแนวความคิดทั้งสองนี้ทำให้ในปี 1929  Hungarian Dr. Dallos  สามารถหาวิธีที่ดีที่สุดในการผลิตคอนแทคเลนส์  ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่สามารถผลิตคอนแทคเลนส์ที่เหมาะสำหรับใช้กับดวงตาได้

ปี 1930  ได้มีการนำ polymethyl methacrylate (PMMA หรือ Perspex/Plexiglas)  มาใช้ผลิตคอนแทคเลนส์  และมีการพัฒนาต่อมาโดย  William Feinbloom  ได้ผลิตคอนแทคเลนส์ ด้วยการใช้พลาสติกผสมกับแก้ว 

ข้อเสียสำคัญของ polymethyl methacrylate  คือ  ออกซิเจนไม่สามารถผ่านได้  เลนส์ชนิดนี้จะเป็นเลนส์แบบแข็ง  ส่วนเลนส์แบบนุ่มถูกสร้างโดย  Otto Wichterle  ซึ่งสร้างมาจาก เจล  ในปี   1959  และในปี  1999  ได้นำ silicone hydrogels  มาผลิตทำคอนแทคเลนส์  เพราะเลนส์ชนิดนี้ออกซิเจนสามารถผ่านได้และใช้มาจนถึงปัจจุบันนี้จ๊ะ

โอ้โห...กว่าจะผลิตคอนแทคเลนส์ออกมาให้พวกเราใช้งานได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ พี่ผึ้งรู้สึกขอบคุณผู้ค้นคว้าวิจัยทุกคน ที่มีส่วนร่วมในการสร้าง “คอนแทคเลนส์” ขึ้นมา ให้ผู้มีปัญหาทางสายตาอย่างเราๆ ได้มีดวงตาที่สดใส  มองอะไรเห็นได้อย่างชัดเจนเหมือนคนปกติทั่วไป ... ดีจังเลย

พี่ผึ้ง : ขอขอบคุณข้อมูลแปลจาก http://en.wikipedia.org/wiki/Contact_lens  และภาพประกอบจาก Internet