Meet #103 แพนดี้

Meet # 103 สวัสดีจ้า น้องๆ ชาวเว็บทั้งหลาย ครั้งนี้พี่ตินกลับมาช้าเสียหน่อย เชื่อว่าคงมีใครหลายคนใจจดใจจ่อรออ่านคอลัมน์ Meet กันเป็นแถวเลยใช่ม้า ต้องบอกก่อนเลยว่าที่ช้าเนี่ย ไม่ใช่อะไรหรอก แต่ว่าไม่ค่อยมีใครมาสมัครลง Meet เลย (น้อยใจแล้วนะเนี่ย) เพราะงั้น ถ้าได้อ่านตรงนี้แล้ว ต้องบอกว่าสมัครกันเข้ามาเยอะๆ เลยจ้า ส่งข้อมูลมาเลยที่ meet@dek-d.com แล้วผ่านการคัดเลือกจากพี่ปอนปอน ส่งตรงถึงพี่ติน รับรองไม่ยากอย่างที่หนูๆ คิดแน่นอน - - โฆษณากันไปพอสมควร กลับมาที่ Meet ของเราดีกว่า วันนี้ Meet ของเราเป็นสาวแจ๊ซ - - ฟังแล้วงงกันหรือเปล่าเอ่ย คือว่า น้องแพนดี้คนนี้ ชอบเพลงแจ๊ซมากๆ เลย เรียกว่าสไตล์ไม่เหมือนใครจริงๆ ส่วนจะชอบแบบไหนยังไง อยากรู้ ตามพี่ตินไปคุยด้วยกันเลยดีกว่าจ้า

พี่ติน : มามะ แนะนำตัวกันก่อนดีกว่า

แพนดี้ : หวัดดีค่ะ ชื่อ แพนดี้ค่ะ ธีรนุช กำลังศึกษาที่คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เอกขับร้องแจ๊ซ ชั้นปีที่สองค่ะ นิสัยก็...เป็นคนพูดมากที่สุดในโลก 555+ บางทีก็พูดเพ้อเจ้อจนไม่มีใครเค้าจะฟังอะค่ะ อิอิ แต่เห็นร่าเริงๆ จริงๆ แอบเป็นคนขี้แงเล็กๆ นะ แบบอ่อนไหว บอบบาง 55+

พี่ติน : ชื่อเล่นว่า แพนดี้ (กางเกงในเหรอ??? O_O) แปลกมากกกก ได้ชื่อนี้มายังไงเนี่ย ใครตั้งให้ มีความหมายไหม

แพนดี้ : งอนกันเลยดีกว่า พี่ติน!!! -*- กางเกงใน....~ นั่นมันแพนตี้น้า..55+ (อ้าวกรรม อติน) แต่ก็มีคนพูดแบบนี้บ่อยเลยค่ะว่าชื่อแพนดี้ กางเกงไหนเหรอ แต่จริงๆ มันมีที่มาน้า...คือจริงๆ ชื่อเล่นชื่อป่านค่ะ แล้วไปเรียนซัมเมอร์ที่ออสเตรเลียแล้วฝรั่งจะเรียกแบบ พานๆ....ฟังดูแย่ๆ ก็เลยคิดว่าเอ๊ะ หรือจะเป็นแพน มันก็จะกลายเป็นกะทะไป พี่ลองคิดสิถ้ามีเพื่อนชื่อกะทะแลดูไม่น่าทะนุถนอมเลย 55+ ก็เลยจะเป็นแพนด้า (ชักเลอะเทอะ) ก็นะอารมณ์คล้ายๆ กะทะตะกี้ สุดท้ายมาลงตัวที่แพนดี้นี่แหละค่ะ มันมาจาก แพนด้า+เลดี้---- ดูมีสาระขึ้นมั้ย

พี่ติน : อ่าฮะ ที่มาแบบนี้นี่เอง แล้วตอนนี้หนูเรียนที่คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร เอกขับร้อง แจ๊ซ แปลกมาก และเก๋มากด้วย มาเลือกเรียนได้ยังไง

แพนดี้ : คือตอนแรกเรียนเปียโนค่ะ เรียนมาตั้งแต่ 5 ขวบแหนะ แต่จริงๆ แล้วแพนดี้ชอบร้องเพลง มีวันนึงยืนร้องเพลงบนเตียงนอนพ่อกับแม่ไม่ยอมลง ร้องไม่เพราะด้วย พ่อเลยบอกว่าสงสัยต้องพามันไปเรียนแล้วล่ะ 555+ เลยได้ลงเรียนค่ะ---(สำเร็จ อิอิ).... ตอนนั้นเป็นนักกิจกรรมเลย งานไหนที่เชิญเด็กไปร้องเพลงต้องเห็นหนู 55+ แล้วก็เรียนมาเรื่อยๆ จนถึง ม.ปลายก็เริ่มจริงจังขึ้นค่ะ คุณพ่อเห็นว่าถ้าเราเรียนในสิ่งที่เราชอบเราก็จะทำได้ดี สนับสนุนเต็มที่ คือหนูโชคดีที่พ่อ+แม่ให้เรียนในสิ่งที่ชอบค่ะ แล้วพอดีตอนนั้นคุณพ่อพาแพนดี้ไปสมัครเรียนกับ อ.เสาวนิตย์ หรือครูกบอาค่ะ ที่ร้องเพลง หากันจนเจอนะค่ะ อิอิ...เค้าสอนที่คณะนี้ มหาวิทยาลัยนี้ ก็เลยให้เราลองไปสอบดู เราก็พึ่งรู้ว่ามีคณะแบบนี้เลยชอบใหญ่ พอไปสอบ / สรุปติด**** ดีใจมากกก

พี่ติน : งั้นมาเล่าถึงมหาวิทยาลัยศิลปากรหน่อย

แพนดี้ : หลายคนพอพูดถึงมหาวิทยาลัยนี้แล้วคงนึกภาพว่าเป็นแบบแนวติสท์ๆ ผู้ชายไว้ผมยาว ผู้หญิงก็หัวฟูๆหน่อย ไปเรียนก็ไม่ใส่ชุดนักศึกษากัน แต่จริงๆ แล้ว....มันเป็นอย่างงั้นจริงๆ ค่ะ 555+ อาจเป็นเพราะต้องเรียนวิชาทางด้านศิลปะ คงไม่เหมาะที่จะใส่ชุดนักศึกษา แต่เห็นสังคมที่มหาลัยนี้ครั้งแรก แพนดี้ก็อึ้งนิดนึงแต่พอได้ลองคุยกับคนที่นี่ ได้เรียนที่นี่ ทุกคนที่นี่จริงใจมากค่ะ ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบ ชอบก็คือชอบ บอกกันตรงๆ เลย ด้วยความที่มหาวิทยาลัยเราไม่กว้างมาก เพราะฉะนั้น เราค่อนข้างรู้จักกันหมดค่ะ มหาลัยเลยดูเหมือนบ้าน เดินไปไหนก็จะเจอคนที่รู้จักกันไปหมด แลดูอบอุ่น อิอิ

พี่ติน : มาต่อกันที่เรื่องเลือกเรียนเอกแจ๊ซ แปลว่าหนูเนี่ยเป็นคนชอบแจ๊ซใช่ไหม ก็คือชอบทั้งเพลงแจ๊ซ และชอบร้องเพลงแจ๊ซด้วย?? มีแรงบันดาลใจอะไรไหม ที่มาชอบด้านนี้เนี่ย

แพนดี้ : ว่ากันจริงๆ เลยคือ...เมื่อก่อนนี้ก็ฟังเพลงป๊อบร้องเพลงป๊อบธรรมดา แต่ก็ฟังเพลงแจ๊ซจิงจังตอนก่อนสอบ ตอนแรกฟังเพราะจำเป็น แต่พอลองฟังไป เออ...มันเพราะนะ ฟังนักร้องแจ๊ซร้องบ่อยๆ เราเริ่มคิดต้องตั้งใจซ้อมซักวันจะร้องให้เก่งแบบนี้ แล้วพยายามหาแผ่นเพลงแจ๊ซมาฟังเยอะๆ ยิ่งฟังก็รู้สึกทึ่งกับดนตรีแนวนี้ค่ะ

พี่ติน : แล้วในความคิดของแพนดี้ ความพิเศษของดนตรีแจ๊ซที่ไม่เหมือนดนตรีอย่างอื่นคืออะไร มีอะไรในแจ๊ซที่ประทับใจสุดๆ

แพนดี้ : แพนดี้คิดว่า แจ๊ซ เป็นอะไรที่สุดยอดแล้ว เพลงๆ เดียวสามารถเล่นให้ยาวได้เป็น 10 นาที โดยคนฟังไม่เบื่อเลย เพราะเพลงแจ๊ซเนี่ย มันมีนิยามว่า ไม่มีอะไรที่ตายตัวค่ะ ใครจะใส่อะไรลงไปในเพลงก็ได้ อยากให้เพลงออกมายังไงก็แล้วแต่คนเล่น
เพราะฉะนั้นเพลงแจ๊ซถึงมีหลายเวอร์ชั่นน่ะค่ะ เพราะคนนี้ก็อยากเล่นแบบนี้ อีกคนฟังก็คิดแบบนี้เพราะกว่า ก็ลองเอามาเล่น แล้วแพนดี้คิดว่า แจ๊ซมันมีอะไรคล้ายๆ แพนดี้คือ ง่ายๆ ไม่มีอะไรตายตัว เสน่ห์ของแจ๊ซน่าจะอยู่ตรงนี้อาค่ะ

พี่ติน : อ่า แล้วถ้าเพื่อนๆ อยากเรียนคณะเดียวกับหนูเนี่ย หนูจะแนะนำว่าอะไรดี

แพนดี้ : ก่อนอื่นเลย ต้องขอบอกก่อนว่าคณะนี้ไม่ใช่คณะที่เรียนง่าย แล้วก็สบาย วันๆ เล่นดนตรีแล้วก็กลับบ้าน แต่ต้องเป็นคนที่รักและชอบในด้านนี้จริงๆ ถึงจะเรียนได้ ถ้าคิดว่าเรียนเพราะอยากเท่ หรือ ตามเพื่อน คิดว่าเรียนไปแล้วคงชอบไปเอง แพนดี้ว่าสุดท้ายจะออกมาไม่ดีนะคะ แต่สำหรับคนที่สนใจจริงๆ คณะนี้ยินดีต้อนรับค่ะ แค่รักเสียงดนตรีเท่านั้น อายุ-เพศ-วัย ไม่จำกัดค่ะ ปัจจุบันนี้ เพื่อนร่วมชั้นปีของแพนดี้ยังอายุ จะ40เลยค่ะ อิอิ~

พี่ติน : อนาคตล่ะ อยากทำอะไร แล้วเกี่ยวกับแจ๊ซหรือเปล่าเอ่ย

แพนดี้ : อยากเปิดโรงเรียนดนตรีของตัวเองค่ะ ส่วนถ้าเป็นทางด้านแจ๊ซ ตอนนี้แพนดี้ก็รวมวงกันกับเพื่อนๆ ที่คณะ ทำเพลงแนวแจ๊ซอยู่ค่ะ เชื่อว่าเร็วๆ นี้เพื่อนๆ คงได้ฟังกัน
ิ

พี่ติน : งั้นความใฝ่ฝันก็คือ

แพนดี้ : ความใฝ่ฝันเมื่อโตขึ้นอยากออกเทป มีอัลบั้มของตัวเองค่ะ อยากเปิดวิทยุฟังแล้วเจอเพลงของเราเอง แล้วก็เปิดทีวีก็เจอตัวเราอยู่ในนั้น เราเรียนด้านนี้ก็อยากทำงานตรงนี้ให้ดีค่ะ

พี่ติน : ท่าทางแพนดี้เป็นคนดนตรีตัวจริง จะเห็นว่าเล่นดนตรีได้หลายอย่างมาก แล้วแพนดี้คิดว่าความเป็นคนดนตรีเนี่ย มีเอกลักษณ์อะไรที่ต่างจากอาชีพอื่นๆ บุคลิกของคนดนตรีเป็นอย่างไรบ้าง

แพนดี้ : แปลว่าพี่ตินต้องรู้สึกแน่ๆ เลยว่านักดนตรีจะมีเอกลักษณ์ หรือบุคลิกบางอย่างที่แตกต่างจากคนอื่น อิอิ....สำหรับแพนดี้ แพนดี้ก็รู้สึกว่าบุคลิกนักดนตรีจะร่าเริงค่ะ คงเพราะได้อยู่กับเสียงเพลงมั้งคะ น้อยคนมากที่จะเป็นคนเครียดๆ นอกนั้นก็น่าจะไม่มีอะไรพิเศษนอกจากดูจะอ่อนไหวง่ายมั้งคะ อิอิ

พี่ติน : เห็นบอกว่างานอดิเรกสอนร้องเพลง เท่มากๆ เล่าให้ฟังหน่อยว่าไปไงมาไงถึงได้ทำได้ แล้วสอนแบบไหน ด้านไหน สอนใครบ้าง เล่าแบบละเอียดที่สุด ต้องการรู้มากกกกกกกก

แพนดี้ : ได้เลยค่ะ เอาแบบละเอียดยิบๆ เลยนะ 55+ ตอนนี้แพนดี้สอนอยู่ที่ สถาบันดนตรี เคพีเอ็น สาขาเดอะมอลงามวงศ์วาน ชั้น11 ค่ะ สอนทั้งร้องเพลง และ เปียโนด้วยเลย 2 วิชา ที่ได้ไปสอนเนี่ยแพนดี้ก็เดินไปสมัครเองเลยค่ะ เจ้าของ รร.เค้าคุยกับแพนดี้แล้วคงถูกคอเลยรับ 55+ ส่วนแนวเพลงที่สอน แพนดี้ไม่ได้เจาะจงนะคะ สอนทุกแนวตั้งแต่ เพลงป๊อป เพลงแจ๊ซ ล่าสุดมีนักเรียนมาสมัครอยากเรียนเพลงลูกทุ่ง เราก็..มา...สอนได้ 555+ คือทำงานนี้แล้วไม่รู้สึกเหนื่อยเลยค่ะ เพราะเป็นงานที่เราชอบ เราได้ร้องเพลงไปกับนักเรียนด้วย เรามีความสุขคนที่มาเรียนกับเราก็มีความสุขแถมได้ความรู้ด้วย หลายคนอาจจะคิดว่าการเรียนดนตรีจะต้องมีแต่เด็กๆ แต่แพนดี้ขอบอกว่าไม่จริงนะคะ เพราะว่าตอนนี้แพนดี้มีนักเรียน อายุ 60มาเรียนด้วยนะคะ เป็นคุณยายของนักเรียนแพนดี้อีกคน เค้าเห็นหลานเรียนเค้าเลยถามว่าเค้าเรียนได้มั้ย แพนดี้ถามเค้าว่าชอบมั้ยคะ เค้าบอกชอบมาก แพนดี้ก็เลยบอกไปว่า....งั้นได้เลยคุณยายมาเรียนเลย 55+

พี่ติน : อืม พี่ตินจับได้ว่าแพนดี้เป็นคนร่าเริงทีเดียว อยากให้เล่าเรื่องตัวเองนิดนึงได้ป่ะ

แพนดี้ : ถ้าคนไม่รู้จักแพนดี้ แพนดี้อยากจะบอกว่า........เชยมาก 5555+ ล้อเล่นค่ะ จริงๆ แล้วแทบไม่ต้องบอกว่าแพนดี้เป็นคนยังไง ทุกคนที่เห็นน่าจะรู้ค่ะ เพราะแพนดี้เป็นคนเปิดเผย ไม่ได้เรียบร้อย เป็นกุลสตรี คือเวลาหัวเราะก็เสียงดังเลย พูดจาก็เสียงดัง
ส่วนใหญ่แพนดี้เป็นคนไปทำความรู้จักคนอื่นก่อนเลยค่ะ 55+แล้วแพนดี้เป็นคนตลกค่ะ ชอบทำหน้าตาตลกๆ พูดจาเลียนเสียงคนอื่น ประมาณนี้ ให้เพื่อนๆ ขำกัน เพื่อนก็เลยชอบเรียกมาทำให้ดู แล้วก็ชอบช้อปปิ้งค่ะ เพราะเป็นคนแต่งตัวเก่งมากกกก แต่เห็นเป็นคนร่าเริงอย่างนี้ จริงๆ แล้ว ขี้แยมากๆ เลยนะคะ ^ ^

พี่ติน : เรามาถามเรื่องอื่นกัน เรื่องที่ภูมิใจที่สุดที่คิดว่าแพนดี้เคยทำมาคือ...

แพนดี้ : คงเป็นเรื่องที่ได้มาเรียนที่คณะนี้ มหาวิทยาลัยนี้ค่ะ เพราะทั้งแพนดี้และคุณพ่อ+คุณแม่ ตั้งใจมากๆ แล้วพอเข้ามาได้ 3 คนกอดคอร้องไห้เลย ดีใจมากกก

พี่ติน : เป็นคนชอบดนตรีมากจริงๆ นะ แล้วถ้าไม่ได้เดินมาทางด้านดนตรีเนี่ย แพนดี้อยากจะทำอะไร มองเห็นภาพตัวเองเดินไปทางไหน

แพนดี้ : แพนดี้น่าจะเป็นพวก คอสตูมมั้งคะ ไม่ก็กราฟิกดีไซน์ เพราะว่าแพนดี้ชอบเอาเสื้อผ้าเรียบๆ มาแต่งเองด้วยของนู่นนี่ ที่มีอยู่ในบ้าน แล้วคุณแม่บอกสร้างสรรค์ (แต่บางทีก็ไม่ไหว 55+)

พี่ติน : เราให้ขออะไรได้อย่างหนึ่ง

แพนดี้ : ขอให้โลกสงบสุข (กรี๊ดดดดดดดดด!!!นางงามมมมมมมมมม)

พี่ติน : มีปรัชญาในการดำเนินชีวิตไหม

แพนดี้ : แพนดี้ถือคติว่า สิ่งที่ผิดพลาดไปแล้วจะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ แต่เราสามารถเอาข้อผิดพลาดนั้นมาคิดและทำใหม่ให้ดีได้ค่ะ

พี่ติน : เมื่อกี้เห็นว่าพ่อกับแม่มีบทบาทเรื่องเข้าคณะนี้ของแพนดี้มาก เรามาพูดถึงครอบครัวกันบ้างดีกว่า

แพนดี้ : แพนดี้มีน้องสาวอีก 1 คนค่ะ น้องสาวก็เรียนเอกเต้นเหมือนกัน 55เป็นครอบครัวบันเทิงค่ะ เคยถามพ่อ+แม่ว่ากลุ้มใจมั้ย เพราะพ่อ+แม่ทำงานแบงค์ทั้งคู่แล้วอยากให้ลูกทำงานแบงค์ หรืออะไรที่เป็นวิชาการมั้ย คุณพ่อ+คุณแม่บอกคำเดียว ชอบอะไรทำอย่างนั้น ผลจะออกมาดีที่สุด แต่คุณพ่อ+คุณแม่ ไม่ได้เลี้ยงลูกตามใจนะคะ แต่จะสอนว่ากว่าจะได้อะไรต้องพยายามทำไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ หรือ ง่ายๆ เพราะฉะนั้น ต้องพยายามให้ถึงที่สุดแล้วถ้าไม่ได้จริงๆ เค้าถึงจะช่วยเหลือค่ะ

พี่ติน : ขอความเห็นเรื่องเว็บเด็กดี (แบบยาวๆ)

แพนดี้ : เว็บเด็กดี พูดได้คำเดียวว่าใครไม่รู้จักถือว่า เชย ค่ะ นอกจากสาระและบันเทิงที่อัดแน่นเว็บแล้ว ยังเป็นที่แจ้งเกิดดาราหลายๆ คนด้วยนะเนี่ย แถมเป็นเว็บที่แพนดี้เล่นมาตั้งแต่ ม.ต้น คือเพื่อนๆ ในห้องเค้าคุยกัน ว่าแบบได้อ่านกระทู้นี้มั้ย ได้ดูรูปนี้ในเว็บรึป่าว เราก็....!!!+++ อะไรเว็บอะไร ไม่รู้จัก พอลองเข้าไปดูในเว็บ โห....คิดเลยค่ะ มีอะไรให้อ่านไม่รู้จบเลย กลับมาบ้านขอแม่ติดเน็ตเลย อยากเข้าเว็บนี้ทุกวัน 555อาจฟังดูเว่อร์ แต่จริงๆ ค่ะ แพนดี้กับน้อง สนิทกันเพราะเราสองคนชอบเล่นเว็บนี้เหมือนกัน แล้วได้คุยเรื่องเดียวกันมันก็สนุกไปใหญ่ เว็บนี้มีอะไรมากมายจริงๆ ***555*** เลิศมาก

พี่ติน : ขอบคุณแทนโน้ตและปอนจ้า เอาละ คำพูดสุดท้ายที่อยากจะพูดที่สุดก่อนไปคือ

แพนดี้ : รักนะ ~ จุ๊บ จุ๊บส์.........

ขอบคุณน้องแพนดี้มากที่มาคุยกับเรากันวันนี้ ก็ขอให้ได้เป็นนักร้องเพลงแจ๊ซสมใจนะจ๊ะวันนี้พี่ตินลาไปก่อนแล้ว เจอกันใหม่ครั้งหน้าเน้อ บาย ปล. อย่าลืมเรื่องสมัคร Meet นะจ๊ะ สมัครเข้ามาเยอะๆ ละ พี่ตินจะรอจ้า

Meet #103 : แพนดี้

Interviewer : อตินเอง

พี่เต้จัง - Designer ดีไซน์เนอร์ประจำเว็บไซต์ Dek-D.com

Meet #103 แพนดี้

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยทีมงาน

ยอดถูกใจสูงสุด

0 ความคิดเห็น

Meet #103 แพนดี้

แสดงความคิดเห็น

ถูกเลือกโดยทีมงาน

ยอดถูกใจสูงสุด

0 ความคิดเห็น

บทความที่นิยมอ่านต่อ

รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน

แจ้งลบความคิดเห็น