พ่ออย่าทิ้งแม่,น้อง น้ำสั่งเสียก่อนตาย ... สุดสลดแม่ค้ายาหาเงินรักษาลูก

     เป็นอีกหนึ่งคนที่ไม่เคยหมดหวังของคนมีความฝันคนนี้ที่ต่อสู้กับโรคร้ายจนวินาทีสุดท้ายขอชีวิต ด้วยสายเลือดนักสู้ที่มีอยู่เต็มตัว ถึงแม้การต่อสู้กับโรคร้ายครั้งนี้จะจบลงด้วยการหมดลมหายใจและจากโลกใบนี้ไป แต่ ''น้ำ เดอะสตาร์'' หรือ ''น้ำ'' ศิราณี ทองนิยม สาววัย 21 ปี ก็สามารถทำในสิ่งที่เธอรักและทำให้คนทั้งประเทศได้รู้จักกับเธอคนนี้ในฐานะนักสู้ผู้เข้มแข็งและไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา

     และสิ่งหนึ่งที่ทำให้เธอภูมิใจมากที่สุดคือการได้เป็น 1 ใน 8 เดอะ สตาร์ปีที่ 4 ถึงแม้จะต้องแลกด้วยการเสียสละเพราะครั้งนั้นเธอต้องเข้าไปรักษาตัวแต่เธอก็ดีใจที่เธอได้ร้องเพลงให้คนทั้งประเทศได้รับรู้ว่าเธอคือคนคุณภาพและมีน้ำเสียงที่ไพเราะเพียงใด จนที่เมื่อวันที่ 31 มีนาคม เวลา 18.45 น.ที่โรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์ ''น้ำ เดอะสตาร์'' ได้จากโลกใบนี้ไปอย่างสงบ หลังจากต่อสู้กับโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาวจนลามมาที่ไขกระดูกถึง 10 % มายาวนานนับ 10 ปีอย่างเข้มแข็ง ท่ามกลางความเสียใจของทุกคนในครอบครัวที่ร่วมต่อสู้เคียงข้างมากับเธอโดยตลอดจนร่างกายของเธอไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะต่อสู้ต่อไป 

     โดยในวันที่ 1 เมษายน  ทางครอบครัวของน้ำได้เคลื่อนย้ายศพของเธอมาที่ วัดวรจรรยาวาส ย่านเจริญกรุง ศาลา 3  ซึ่งเป็นวัดที่เธอเองเมื่อครั้งมีชีวิตได้ศึกษาหาความรู้ด้วยการลงเรียนกศน.อยู่ได้มีการจัดพิธีรดน้ำศพในเวลา 16.00 น. ท่ามกลางความอาลัยของคุณพ่อและน้องๆ ทั้ง 4 รวมถึงเพื่อนพ้องจากเวทีเดอะ สตาร์ที่เดินทางมาร่วมไว้อาลัยในครั้งนี้ด้วยอย่าง ''แม็ก'' จิรายุทธ คันธยศ และ ''เม'' ปวีณสุดา จันทร์เกษ รวมทั้ง 1 ในกรรมการของการแข่งขันอย่าง ''เพชร มาร์''

     สำหรับบรรยากาศภายในงามเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและเสียงใจของครอบครัวและญาติพี่น้องที่รัก ''น้ำ''เพราะความที่น้ำเป็นเด็กร่าเริงและชอบที่จะร้องเพลงสร้างความสนุกและความสุขให้กับทุกคนที่อยู่ใกล้ชิดเธอ ซึ่งคุณพ่อ ''ชาญชัย ทองนิยม'' เผยความรู้สึกหลังสูญเสียลูกสาวคนโตด้วยน้ำตา

-เสียใจที่ลูกสาวจากไปก่อนวัยอันสมควร

     ''พ่อเสียใจที่เขาจากไป ก็อยู่ในใจผมเสมอ น้ำเขาทำดีที่สุดแล้ว  ตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ค่อยได้ ไวเกินไปที่ลูกจากไป ครับ''

-รับเสียงสั่นอยากให้ ''แม่'' มาส่งลูกเป็นครั้งสุดท้าย

     ''ไม่รู้จะได้หรือเปล่ากำลังขออยู่เหมือนกัน ก็ปรึกษากับพี่สาวอยู่ ครับ''

-เผยกำหนดการงานสวดอภิธรรมศพ ''น้องน้ำ'' ส่วนวันเผาต้องรอ ''แม่'' ออกมาส่งวิญญาณด้วยกัน

     ''วันนี้อาบน้ำเสร็จก็น่าจะสวด 5 วันแล้วเก็บศพไว้ประมาณ 3 เดือนจนกว่าแม่เขาจะออกมาประมาณ กรกฎาคมครับ แต่ถ้าเขาออกมาก่อนก็คงเผาเลย ตอนนี้รอแม่เขาออกมาแล้วเผาจะพร้อมกัน''

-ยังไม่ได้บอก ''แม่น้ำ'' ด้วยปากตัวเองคาดว่าน่าจะรู้จากสื่อฯแล้ว

     ''เขาคงทราบจากหนังสือพิมพ์แล้วแต่ยังไม่ได้ไปคุยกับเขาเลย อีก 1-2 วันก็จะไปเยี่ยมไปบอกไปปลอบใจ เขาบอกลูกสาวทำดีที่สุด เขาอดทนมาตลอดถึงเวลาที่เขาจะไป''

-บอกลูกสาวเข้มแข็งที่สุดในโลกไม่ต้องห่วงพ่อ-แม่และน้องทั้ง 4

     ''ผมก็ให้กำลังใจเขาบอกก่อนจะยังไม่สิ้นก็บอกให้เขาสู้ แต่ร่างกายเขารับไม่ไหววาระสุดท้ายที่ความดันลดลงก็บอกเขาให้ไปสบายไม่ต้องห่วงพ่อห่วงแม่ห่วงน้องๆ เขาก็ร้องไห้แต่เขาพูดไม่ได้แต่เขารับรู้ บอกให้เขาไปสบายเขาก็ยิ้มแล้วเขาก็ไป''

-''น้ำ'' บอกถ้าหายเดอะ สตาร์ ปี 5 เจอกัน

     ''ช่วงที่ให้ยามาเขาสู้มาตลอดอยากจะหาย เพราะความฝันของเขา แต่มันไปไม่ถึง เขาบอกถ้าหายเข้าอยากมาประกวดใหม่ เดอะสตาร์ 5 และเขาก็ดีใจที่รู้เรื่องการปลูกถ่ายกระดูกสันหลังกับน้องสาวคนที่ 3 ไปตรวจเช็กร่างกายแล้ว แต่สวรรค์ไม่เข้าข้าง''

-เคยหายขาดจากมะเร็งแต่ก็กลับมาเป็นอีกจนคร่าชีวิตไปแบบไม่มีวันกลับ

     ''เขาเป็นมะเร็งมา 9 ปี เคยรักษาที่โรงพยาบาลเด็กแล้วรักษาหายขาดแล้ว แต่กลับมาเป็นอีก ก็ให้คีโม มาตลอด จนมาเป็นครั้งนี้ เขาเสียใจที่เขากลับมาเป็นอีก หลังๆ หมอก็นัดบ่อยทุกเดือนตรวจเลือดก่อนไปเดอะสตาร์หมอก็เจาะไขสันหลัง แล้วนัดมาดูอาการพบว่ามะเร็งขึ้นมา 10% ตอนติดเข้ารอบแล้ว 8 คนสุดท้าย'' 

-เกือบรักษาหายขาดได้ด้วยสเตมเซลล์

     ''ก่อนหน้านี้คุณหมอบอกน้ำมีโอกาสจะหาย เพราะว่าน้องเนย (พิญาพา) น้องสาวอายุ 9 ขวบ มีสเตมเซลล์ตรงกับน้ำ ซึ่งสามารถเปลี่ยนถ่ายไขกระดูกให้พี่สาวได้ และได้นัดหมายกันไว้ว่าเดือนพฤษภาคมที่จะถึงนี้ จึงจะทำการเปลี่ยนถ่ายได้ หากดูแลร่างกายให้แข็งแรงดี แต่น้ำจากไปรวดเร็วกว่าที่คาดคิดครับ''

-ค่าใช้จ่ายระหว่างรักษา

     ''ประมาณเกือบแสน และทางเอ็กแซ็กท์เขาช่วยค่าใช้จ่ายค่ารักษาทั้งหมด''

-น้องสาว ''นัท'' อยากร้องเพลงแทนพี่

     ''นัทเขาอยากร้องแทนพี่น้ำ เขาก็หวังว่าอย่างนั้นว่าจะเดินตามรอยพี่น้ำ ผมก็สนับสนุนครับแล้วแต่เขาจะไปทางไหน แล้วแต่พรสวรรค์ครับ''

-เพื่อนบ้านเห็นน้ำเดินวนเวียนอยู่หน้าบ้าน

     ''น้ำชอบเล่นกีตาร์ เชื่อว่าเขามาจริงๆ หลานก็เจอ เดินหน้าบ้านเพื่อนบ้านเจอดีดกีตาร์ตอน 3 โมงเย็นตอนที่เขายังไม่เสีย เขายังงงว่าเป็นไปได้เหรอ จนเขามาเสียตอนประมาณเกือบ 1 ทุ่ม

***ด้าน ''ป้าเปีย'' พี่สาวของพ่อญาติสนิทที่ผูกพันกับ ''น้องน้ำ'' มาตลอดชีวิตเผยชีวิตยิ่งกว่านักสู้ของ ''น้องน้ำ''

-เผยความหวังเดียวของ ''น้ำ'' คือผู้เป็นแม่มาส่งขึ้นสวรรค์

     ''น้ำอยากให้แม่มาหา มาส่งเขาเป็นครั้งสุดท้าย''

-''แม่'' เลือกเดินทางผิดหาเงินรักษาลูก...พ่อเกือบฆ่าตัวตาย...กับชะตาชีวิตที่สุดลำเค็ญ

     ''น้องน้ำเขาเป็นด็กร่าเริง  เรียกว่ามีความอดทนเขารู้ตัว เขาเองว่าเขาเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวตอนอายุประมาณ 11 ขวบ เขาจะคิดตลอดเวลาว่าเขาไม่น่าเป็นโรคนี้ครอบครัวก็ยากจน พ่อทำงานคนเดียว น้องก็เยอะ แม่ก็เป็นแม่บ้าน เงินเดือนพ่อก็น้อย ตอนนั้นภาวะการเป็นอยู่ก็ลำบากพออยู่แล้วบัตร 30 บาทเขายังไม่มี ก็ต้องใช้เงิน บางสิ่งบางอย่างสงเคราะห์จากโรงพยาบาลเด็กเขาก็ช่วยแต่อีกหลายอย่างก็ต้องใช้เงิน ระหว่างที่หาเงินให้ หมอเขานัดตลอด พ่อแม่พี่น้องก็มีช่วยเหลือกันก็เท่าที่หาได้ พ่อกับแม่เขาก็เกรงใจที่ต้องมายืมเงิน  กู้เงินบริษัทมาเยอะ แม่เขาก็อยากหาเงินให้ไปหาหมอเพราะถึงวันนัดแล้วโดยที่ไม่มีใครรู้ อยู่ๆ ก็ออกจากบ้านไปมารู้อีกทีก็โดนจับแล้ว ทุกคนก็ตกใจ ก็ไปที่โรงพักก็ถามเขา เขาก็นั่งร้องไห้บอกว่าเขาไม่อยากทำเขาอยากได้เงินพาลูกเขาไปหาหมอเขาไม่รู้จะหาที่ไหนแล้วยืม พี่น้องยืมคนรอบข้างก็หมดแล้ว ไปกู้ตังค์ก็ไม่รู้จะได้ ไม่ได้ อยากพาลูกไปหาหมอก็เลยไปรับจ้างเขาเอายาไปส่งจะเอาเงินแค่พันเดียวแต่เขาโชคร้ายโดนจับ พ่อเขาก็ช็อก คิดว่าสิ้นสุดแล้ว ลูกก็ต้องไปโรงพยาบาลเมียก็โดนจับ ลูกก็เล็กอีก 4 คน เขาก็คิดจะฆ่าตัวตาย ก็ห้ามไว้ ก็ไปโรงพักขอร้องตำรวจ  ตำรวจเขาก็สงสารแต่กฎหมายก็ต้องเป็นกฎหมาย แม่เขาก็ยอมรับว่าเขาผิดก็ยอมให้ฟ้องศาล ก็ติด คุก 2 ปี 6 เดือน ระหว่างนี้ครอบครัวนี้น่าสงสารมาก เป็นที่แบ่งปันของชาวบ้านพี่บ้างน้องบ้าง ก็เจือจุนกันไป''

-เศร้า...''น้ำ'' โทษตัวเองทำให้ครอบครัวลำบาก

     ''ลูกน้ำน่าสงสาร แม่เขาโดนจับ เขาต้องทำขนาดไปวัดเพื่อไปของข้าววัดไปให้น้องกิน  ช่วงนั้นเขาท้อใจตัวเขาเองที่บอกเป็นเพราะตัวเขาหรือเปล่าทำให้ครอบครัวเป็นแบบนี้ก็ต้องปลอบเขา พ่อเขาบอกว่าน้ำต้องสู้เราเกิดมาแล้ว ต้องสู้พ่อจะช่วยให้ถึงที่สุด พ่อเขาทำงานเดือนหนึ่งไม่เกิน 15,000 บาทแต่เขาต้องแจงลูกเขา 5 คน ให้เมียเขาส่งกรมราชทัณฑ์ ค่าน้ำมันรถ ค่ากิน ค่ารักษาน้ำ หนี้สิน น้ำเห็นพ่อเป็นแบบนี้ก็ไม่ไหวเอาตัวเองไปขายเสียงตามชุมชน ไปประกวด เทศกาลที่เขาก็ไปประกวด  สงการต์ ปีใหม่เขาจะไป เขาได้ที่ 1 ตลอดเขาจะได้รางวัลเป็นเงิน ขนมเขาก็เอามาให้น้องเขามีเงินให้พ่อเขา 100-200 เขาก็จะดีใจได้ช่วยเหลือพ่อเขา เวทีที่ก่อนไปเดอะสตาร์เขาก็ไปมาเวทีหนึ่งก็เคยพูดกับเขาว่าถ้าเขารู้ว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวเขาจะให้ประกวดหรือ เขาก็บอกถ้าไม่มีใครไปพูดเขาก็ไม่รู้หรอก หนูสู้ แค่โรคเลือดเอง เขาไปประกวดชนะได้ที่ 2 เขาได้ตั๋วไปเชียงใหม่แต่เขาไม่ไป เขาบอกไปมีความสุขน้องเขาจะอยู่ยังไง เขาก็เอาแค่เงินรางวัลไม่กี่พันบาทเขาก็เอามาซื้อขนมซื้อเสื้อผ้าให้น้อง เขาบอกเขามีความสุขแล้ว

-เลือดนักสู้ สู้จนวินาทีสุดท้าย

     ''เขาจะสู้มาตลอด จนสุดท้ายเขาหายไปเลยก็ถามเขาว่าหายไปไหนเขาก็บอกเดี๋ยวก็รู้เองว่าเขาหายไปไหน เขาบอกจะทำความฝันให้สำเร็จให้ได้หนูตายหนูก็ไม่ว่า เพราะเขาจะเอาเงินมาให้ครอบครัว จนมาเห็นเขาอยู่ในเดอะ สตาร์ก็คุยกับเขา เขาก็บอกเห็นหนูในทีวีหรือเปล่าหนูทำได้แล้วนะติด 20 คนแล้ว แต่ตอนนั้นเขาจะซีด บอกว่าพักนี้ไม่ค่อยมีแรงเลย ก็ถามเขาว่าหมอบอกเป็นไง เขาบอกหมอบอกปกติ  แต่ผิดสังเกตว่าตัวซีดและเลือดออกตามไรฟันเขาก็บอกว่าเดี๋ยวจะไปหาหมอ พอไปหมอก็ตรวจพบที่ไขสันหลัง เป็นเม็ดเลือดที่กระดูกสันหลัง ก็บอกว่าเจาะไขสันหลังจะร้องเพลงไหวหรือ เขาก็บอกถ้าป้าเปียไม่บอกใครก็ไม่มีใครรู้ หนูบอกกับรายการไปแล้วเป็นโรคเลือดเขาก็บอกเขาจะเข้า 1 ใน 8  ว่าไม่มีโอกาสที่หนูไปแข่งกับเขาเพราะหนูให้ประชาชนรับรู้แล้วว่าหนูเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว แต่หนูจะขอทางหมอขอทางค่ายขอร้องเพลงให้ประชาชนฟังสักเพลงหนูจะร้องเพลงของหนูเพลง ''ไม่ยอมหมดหวัง'' ป้าเปียดูในโทรทัศน์นะแล้วเรียกให้ทุกคนดู หนูอาจจะร้องเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้ แล้วหนูจะเดินเข้าโรงพยาบาลแต่ไม่รู้ว่าจะได้กลับมาหรือเปล่า  เขาจะสู้จนนาทีสุดท้ายป้าเปียดูหนูนะว่าหนูจะสู้จนนาทีสุดท้าย หนูจะยิ้มไม่ร้องไห้แล้วบอกพ่อว่า ''พ่ออย่าร้องไห้นะต้องสู้เหมือนหนู''

-วินาทีก่อนสิ้นใจ

     ''เขาเอามือตะเกียกตะกายพ่อ แล้วให้ป้าเอาผ้าเย็นลูบมือเพราะเขาร้อน เขาจับมือพ่อแต่เขาพูดไม่ได้แต่พยายามจะพูดแต่ว่าพูดไม่ได้ก็ไม่ต้องพูดเดี๋ยวป้าเปียจะสื่อให้เองลูกต้องการอะไรจากพ่อ ต้องการให้พ่ออยู่ใกล้ใช่ไหม ขอไม่ให้พ่อร้องไห้ใช่ไหม เขาพยักหน้าพ่อเขาก็หยุดร้อง  ก็แหย่เขาใจไม่คิดว่าจะเป็นจริงคือให้พ่อยิ้มสู้ใช่ไหม ยิ้มแบบไหนยิ้มให้ดูซิ เขาก็ยิ้มเลยนะ ก็บอกเขาลูกน้ำไม่ไหวแล้ว ไปสบายเถอะเขาก็ไม่ไป ก็บอกลูกน้ำห่วงพ่อเหรอเขาก็พยักหน้า ลูกน้ำต้องการให้พ่อรับปากอะไรไหมจะได้หลับสบายเขาก็ร้องไห้แล้วก็พยายามจะพูด เราก็เดาใจ ว่าต้องการให้พ่อดูแลแม่อย่าทิ้งแม่ใช่ไหม อย่าทิ้งน้องใช่ไหม ลูกน้ำอยากเห็นพ่อไม่คิดมากไม่ท้อแท้ อดทนเหมือนลูกน้ำใช่ไหม  ป้าเปียจะให้พ่อพูดนะ พ่อเขาก็พูด พอพ่อเขาพูดจบ ความดันก็ลดวูบ จนเหลือศูนย์ เขาก็จากไป หลังจากที่เขาทรมานมาตลอด''

  
-อยากให้แม่มาสัมผัสตัวลูกน้ำ

     ''น้องน้ำไม่ได้ใฝ่ฝันว่าจะร่ำรวย อยากได้แค่นี้เอง อยากกอดแม่เขา อยากให้แม่เขาอยู่ข้างๆ ตอนไม่สบาย ก็ไม่รู้นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้เจอแม่จะเป็นไปได้หรือเปล่า''

-''น้ำ'' พูดเสมอจะสู้ให้โรคร้ายออกไปจากตัวให้ได้

     ''เขาเป็นคนเข้มแข็งและอดทนถ้ามองธรรมดาจะไม่เชื่อว่าเขาเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาว เขาให้คีโมวันนี้ พอเขาพ้นขีดเขาจะเดินปกติ เขาสู้ เขาบอกว่าโรคนี้รักจะอยู่กับตัวเขา เขาก็จะสู้ ให้ออกไปจากตัวเขาให้ได้ นี่คือคำพูดของเขา โรคนี้มันชอบมาเกิดในตัวหนู ทรมานหนู ผมก็ร่วงหนูจะไม่ยอมให้มันวิ่งในตัวหนูหรอกหนูจะสู้ ตัวหนูจะสู้จนวาระสุดท้าย จะไม่ยอมให้มันมานอนทำรังในตัวหนูหรอก'' 

-เผยเคยทรุดหนักเกือบไม่รอดตอนอายุ 15 ปี

     ''เคยมีครั้งหนึ่งให้คีโมที่โรงพยาบาลเด็ก จนกระทั่งอายุ 15 เขาทรุดอีก และเขาก็เข้าโรงพยาบาลเด็กไม่ได้ก็เอามาเข้าโรคพยาบาลเจริญกรุงแต่ไม่มีเครื่องมือ ก็ทำเรื่องย้ายเขาไปอยู่โรงพยาลบาลพระมงกุฎรักษา ก็ไปรักษาอาการตอนนั้นก็ 50-50 จนอาการดีขึ้น แต่ที่โรงพยาบาลบอกตอนนั้นกำลังก่อสร้างไม่มีเตียงนอน ก็ให้ทำเรื่องไปอยู่โรงพยาบาลจุฬาฯ ก็ได้รักษาที่โรงพยาบาลจุฬาฯ มาเรื่อยๆ จนรักษาต่อเนื่องตามหมอนัดเขาจะบอกตลอดว่าเป็นโรคเลือดไม่ได้เป็นโรคมะเร็ง  ขนาดตัวเขาเขียว ไปเจาะไขสันหลังมาเขาก็บอกว่าเขาเป็นโรคเลือด เขาไม่อยากให้พ่อมาเครียดกับเขา''

-''น้ำ'' ไม่ได้เรียนเพราะอาการป่วยแต่น้องสาว ''นัท''ไม่ได้เรียนเพราะต้องมา

เลี้ยงน้อง แทนแม่

     ''ตอนนี้นัทก็ไม่ได้เรียนหนังสือเรียนจบแค่ ป.6 ตั้งแต่แม่โดนจับก็ต้องออกมาเลี้ยงน้องเพราะน้องอยู่กับแม่ตลอดนัทก็เลยออกจากโรงเรียน น้ำเรียนไม่ไหวตั้งแต่ป.5 เขาก็มาเรียนกศน.ที่วันวรจรรยาวาส''

-ห่วงทุกคนจนลมหายใจสุดท้าย

     ''เขาเป็นคนรักพ่อรักแม่รักน้องมาก น้องเขานี่ไม่ได้เลย รักแม่ รักพ่อมาก ห่วงมากแม้กระทั่งลมหายใจสุดท้าย ถ้าไม่รับปากเขาไม่ไปตอนพูดคุยกันครั้งสุดท้ายเขาพูดคำเดียวว่าคอยเตือนน้องหนูด้วยนะให้เข้มแข็ง ดูน้องหนูด้วยนะ ที่บ้านหนูไม่มีใครอยู่ถ้าน้องหนูหิวหาข้าวให้กินด้วยนะ ให้มันไปโรงเรียนด้วยนะ คนแถวบ้านก็ร้องไห้กันทุกคนเพราะสงสาร''

-ความรู้สึกเมื่อได้ขึ้นคอนเสิร์ตร้องเพลงให้คนทั้งประเทศฟัง

     ''เขาบอกเขามีความสุขเขาทำสำเร็จแล้ว  บอกทุกคนว่าหนูทำสำเร็จแล้วเสียงหนูเพราะไหม เขาจะพูดของเขาอยู่อย่างนี้ จะดีใจมากน้องหนูจะไม่อดอยากพ่อจะไม่ลำบากอีกสักพักหนูจะมีเงิน พ่อจะไม่ต้องดิ้นรนแล้ว แต่เขาทำไม่ได้''

-สุดกลั้นเมื่อรับรู้โรคร้ายพรากจากเส้นทางฝัน

     ''ตอนนั้นเขาตัดสินใจแน่นอนว่าเขารู้แล้วติด 1ใน 8 เขามาปรึกษาว่าเป็นมะเร็งขึ้นไขสันหลัง 10% หมอบอกไม่ให้ขึ้นประกวดจะต้องเข้าโรงพยาบาลแต่ความใฝ่ฝันเขาคืออยากขึ้นไปร้องให้ตายคาเวทีไปเลย แต่พ่อเขาขอร้อง ร้องไห้ ก็บอกเขาว่าอย่าเลยเราจนอดมื้อกินมื้อเราก็อยู่กันได้ แต่โรคมันมาแบบนี้ กลับไปรักษาตัว ชีวิตเราเราไขว่คว้าไว้ก่อน แข็งแรงแล้วค่อยกลับมาใหม่ ทุกคนเขาก็รอเรา แต่ถ้าไปทำแล้วเป็นอะไรคาเวทีหมอก็ช่วยไม่ได้เขาก็เลยตัดสินใจเชื่อพ่อเขา เขาก็ร้องไห้มากบอกทำไม มาทำกันตอนนี้ รออีกหน่อยไม่ได้เหรออีก 3-4 เดือน ทำไมต้องมาตอนนี้ อยากจะดึงมันออกมามันอยู่ตรงไหน ก็บอกให้เขาทำใจ รักษาแล้วค่อยกลับไปใหม่รักษาให้แข็งแรงก่อน ตอนอยู่โรงพยาบาลเขายังร้องเพลงอยู่เลย ร้องเพลง ''ขอให้เหมือนเดิม'' เล่นกีตาร์เป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่ร่างกายจะหมดเรียวแรงและจากไปอย่างสงบ''

*****น้องสาว ''นัท'' จุฑาวรรณ ทองนิยม  น้องสาวแท้ๆ เผยถึงการจากไปของพี่สาวเลือดนักสู้ว่า

     ''พี่น้ำอยากให้แม่มาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาก่อนที่จะไป พี่น้ำบอกให้นัทดูแลน้องกับพ่อพี่เขาเป็นห่วงมาก กลัวจะไม่มีคนดูแล ซึ่งวันนั้นพอพ่อบอกว่าน้ำไม่ต้องเป็นห่วงทางนี้ พี่น้ำก็ยิ้มแล้วก็สิ้นใจลง พี่น้ำมีความฝันที่จะออกเทปอยากเป็นนักร้อง ชอบร้องเพลงมาตั้งแต่เด็ก มีทั้งไปประกวดและก็ร้องอยู่ที่บ้านกับน้องๆ ตอนนี้พี่น้ำไม่อยู่แล้วนัทก็ต้องปรับตัวใหม่ต้องดูแลน้องดูแลพ่ออย่างน้องๆตอนแรกเขาก็ร้องไห้กันนัทก็อธิบายให้ฟัง ซึ่งตอนนี้ น้องๆ ทำใจได้แล้ว''

*****ทางด้านคุณอธิชา เขียวเซ็น ผอ.กองประชาสัมพันธ์กรมราชทัณฑ์ที่เดินทางมาร่วมในงานพิธีรดน้ำศพในครั้งนี้ด้วยเผยว่า

     ''ทางเราได้เข้าไปคุยกับกับคุณวรรณี (แม่น้องน้ำ) ซึ่งคุณแม่ก็พยายามจะค้นหาทางสายตาว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เราพยายามทำให้ราบเรียบมากที่สุด เหมือนกับว่าน้องน้ำสบายดีขึ้นแล้ว ทางเราก็ถามว่าถ้าเจอน้องน้ำอยากฝากบอกอะไรไหม คุณแม่ก็พูดด้วยน้ำตานองหน้าว่าขอให้ลูกรักษาตัวให้ดีที่สุด และแม่จะไม่ทำให้ลูกเสียใจอีก ทางเราจึงพยายามมาให้ทันรดน้ำศพเพื่อจะได้นำคำพูดของคุณแม่มาบอกกับน้องน้ำ สาเหตุที่เราไม่บอกแม่น้องน้ำเพราะไม่ต้องการให้กระทบกระเทือนใจกลัวคุณแม่จะทำร้ายตัวเองส่วนเรื่องพิจารณาการพ้นโทษตอนนี้ทางอธิบดีได้ประชุมกันอยู่แล้ว ซึ่งก็มีกฎระเบียบที่กำหนดไว้ตอนนี้ยังไม่สามารถบอกได้ว่าจะเป็นอย่างไร''

     พี่เหมี่ยวเชื่อนะคะว่า ไม่ว่าตอนนี้ “น้ำ” จะอยู่ที่ไหน กำลังใจและความรักที่ทุกคนมีให้กับสาวนักสู้คนนี้ จะส่งไปถึงเขาได้อย่างแน่นอนค่ะ ...

พี่เหมี่ยวขอขอบคุณ : บทสัมภาษณ์และภาพประกอบจากสยามดาราค่ะ