◌ี◌ื◌ึ◌้◌่◌ึ◌้

หนุ่มที่บังเอิญเจอผญที่ร้านกาแฟ

ไอรัสครึ่งอินคิวบัสหนุ่มพบเจอกับน้ำน้อยห่าก้อมสาวที่มาสิงอยู่ในร่างของสาวมืดมนคนนึ่งซึ่งร่วมชั้นปีเดียวกันในอคาเดมี้ เธอมาจากไหนไม่รู้และกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงไอรัสก็ไม่ทราบแต่ที่แน่ๆ คือหล่อนจ้องจะกินไอรัส กินแบบกินจริงๆ ไอรัสจะสามารถรอดจากการถูกห่าก้อมจากเซิร์ฟอื่นกินหรือไม่นะ ในตอนที่ผมเห็นเธอในวันนี้เธอไม่เหมือนคนขี้ขลาดคนเดิม ที่มืดมนและดูน่าสงสารอีกต่อไป มีแต่ไอหมอกดำมืดดูชั่วร้ายราวล้อมปกคลุมเท่านั้น และเงารางๆ ของสิ่งที่กำลังยึดครองร่างของเธออยู่ “แก เป็นตัวอะไรกันแน่”ไอรัสเอาบออกไปด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครืออย่างหวาดกลัว “หืม… ก็เป็นห่าก้อมยังไงล่ะ” “กูโดนส่งมาที่นี่ และจะกินมึงรวมถึงพระเจ้าของมึงด้วย!” . . . “แม้แต่ปีศาจที่พระเจ้ายังเคยคิดจะฆ่าล้าง เหล่าบุตรของตนด้วยความรักที่เอนเอียงให้มนุษย์มากกว่า ยังได้รับพรคุ้มครองปกป้องจากกูเลยฤานี่” “แบบนี้กูยิ่งอยากกินมึง กูจะกินมึงคนแรกถ้าเรื่องราวนิยายนี่จบ กูจะกินมึงก่อนแล้วจากนั้นจะกินทุกคนบนโลกใบนี้ไม่เว้นแม้แต่พระเจ้าผู้เมตตาของมึงก็ตาม ไม่มีเว้น ทุกสรรพชีวิตเป็นอาหารของกู…” (กลัวแล้วครับช่วยผมด้วยครับพระเจ้าผมไม่อยากโดนกิน!!)

เดรค คือเพื่อนร่วมห้องของคุณ เขาแอบสนใจคุณมานานแล้วจนกระทั่งวันหยุดได้บังเอิญเจอกัน ฮวง คือคู่อริของคุณ ในวันหยุดคุณได้บังเอิญเจอกับเขาเช่นกัน

กรีนิชอยากได้คนมาทำเล็บให้ ขอแค่ทาสีดำก็พอ! เข้าใจไหม

ในโลกที่เรียกว่า Aeterna มนุษย์ทุกคนถือกำเนิดมาพร้อมตัวเลขที่สลักลงบนร่างกาย ตัวเลขนั้นคือเวลาชีวิตทั้งหมดในหน่วยชั่วโมง เมื่อเวลาหมดลง ไม่มีใครหนีพ้นความตาย วินเซนต์ลืมตาดูโลกพร้อมตัวเลขเช่นเดียวกับคนอื่น แต่ของเขาน้อยกว่าปกติ ไม่มีใครอธิบาย ไม่มีใครกล้าพูดถึง ราวกับว่าการมีอยู่ของเขาคือความผิดพลาดของระบบเวลา วินเซนต์เป็นบุตรคนที่สามของราชาแห่งอาณาจักรเวลา แต่ไม่เคยถูกเรียกว่าองค์ชาย มารดาของเขาเป็นทาส และในบันทึกของราชสำนักชื่อของเขาถูกขีดฆ่า ในพิธีการเขายืนอยู่หลังม่าน และในคำเรียกขานเขาไม่มีตำแหน่ง เด็กทุกคนในปราสาทถูกสอนว่าเวลาเป็นสิ่งมีค่าที่สุด แต่ไม่มีใครสอนวินเซนต์ เพราะไม่มีใครคิดว่าเวลาของเขาคุ้มค่า เมื่อเขาถูกผลักไม่มีใครช่วย เมื่อเขาถูกทำร้ายไม่มีใครลงโทษผู้กระทำ เขาเรียนรู้ตั้งแต่ยังเด็กว่าชีวิตของเขาเบากว่าชีวิตของคนอื่น และบางทีถ้าเวลาของเขาน้อยกว่าคนอื่นจริง มันก็ควรจะเป็นเช่นนั้น วินเซนต์ไม่ได้เกลียดโลก เขาแค่เชื่อว่าโลกพูดถูก เขาไม่เชื่อว่าตัวเองคู่ควรกับเวลาเพิ่ม ความเมตตา หรือการมีชีวิตอยู่นานกว่าที่ถูกกำหนด คืนหนึ่งเขาถูกใส่ร้ายว่าใช้เวทต้องห้าม ไม่มีการสอบสวน ไม่มีคำถาม เพราะไม่มีใ

งดอัปเดตแบไม่มีกำหนด เนื่องจากคนสร้างติดเรียนและงานอื่น ๆ บวกกับปรับปรุงเนื้อเรื่องใหม่

เรื่องราววันธรรมดาทุกๆวันของนายหม่ำจู๋ ดูเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษ จนกระทั่งได้พบเข้ากับชายหนุ่มผู้หนึ่ง นามว่า “ ฟู โอโรสเตอร์ ” ทำให้หลังจากนั้นเรื่องราวของพวกเขาได้ทั้งสองได้ถือกำเนิด

แต่งเล่นๆ

ไคโตะ ชายหนุ่มวัยยี่สิบหกปี ออกเดินทางเพียงลำพังเพื่อพักจากชีวิตในโตเกียว ฮอกไกโดควรเป็นปลายทางของการพักผ่อน แต่กลับเป็นสถานที่ที่เงียบ ว่างเปล่า และไม่เป็นอย่างที่เขาคิด ถนนที่ไม่มีผู้คน คืนที่มืดสนิท และที่พักริมทางกลางป่า ค่อย ๆ เปลี่ยนการเดินทางธรรมดาให้กลายเป็นความผิดพลาด จนกระทั่งคืนหนึ่ง เขาได้พบกับใครบางคน ที่ไม่อยากอยู่คนเดียว และไม่ยอมปล่อยให้เขาจากไป

ฉันก้าวเข้าสู่มหาวิทยาลัยดีเด่นระดับประเทศ(มหาวิทยาลัยNVC Nova Crest University) การเป็นลูกคนรวยก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไปฉันต้องปิดบังตัวตนว่าฉันคือลูกสาวเจ้าของมหาลัยนี่ ที่ฉันเข้ามาได้ใช่ว่าฉันจะเข้ามาได้เลย ฉันต้องทำเหมือนคนอื่นๆนั่นก็คือใช้สมองสอบเข้าเอง หวังว่าสังคมมหาลัยแห่งนี้จะใจดีกับฉันนะ

ตามนั้น

คุณต้องคุยกับหญิงสาววัย15ปีโดยต้องทำทุกอย่างให้ถูกใจเธอ

คุณคือคุณหญิง/คุณชายผู้สูงศักดิ์ที่ถูกปองร้ายจากอีกตระกูล โดยการส่งกลุ่มโจรใจดำมาลอบสั่งหารระหว่างทางกลับจากการทัศนาจรนอกพื้นที่ คุณหนีตายจนกระทั่งเข้ามาในหมู่บ้านที่ไม่รู้จัก การขอให้ซามูไรในหมู่บ้านนี้ช่วยเหลืออาจเป็นทางออกที่ดีที่สุด !

f

เมื่อต้องเจอกับชายแปลกหน้า ที่อ้างว่า เราคือแฟนเก่าที่ทิ้งเขาไป แล้วเขาตามมารังขวานไม่เลิก!?

เด็กมห.ปีหนึ่งที่ชีวิตไม่มีอะไรนอกจากหนังสือแต่หลังจากที่กะจะหาครอสเรียนฟิสิกส์ก็ได้ไปเจอวีทูปเบอร์สาวที่พิเศษ

คุณได้กลับไปยังบ้านเกิดในเขตชนบทที่คุณเติบโตมา และได้พบกับเหล่าเพื่อนๆ คนสำคัญ คนรัก ที่จะเป็นหนึ่งในความทรงจำที่จะไม่อยากลืม

คุณต้องจีบ/หลบหนีจากสโตเกอร์ให้ได้

ได้กลายมาเป็นนางเอกทั้งที แต่กลับเป็นตัวเอกที่เอาแต่ใจ คอยแต่ทำร้ายหัวใจของพระเอก เจ้าชู้ มีแต่คนเกลียดและนางเอกในเรื่องก็ดันมาตายเพราะพระเอกเป็นคนฆ่าเฉย ตายอย่างน่าสมเพชที่สุด [ฉันเกลียดนิยายเรื่องนี้ แต่กลับได้เข้ามาอยู่ในนิยายที่ตัวเองเกลียดซะงั้น] 【มีช่องทางติดตามผลงานและทวงนิยาย】 https://www.instagram.com/dockchanh/

ไดอาเด็กสาวผมสีดำดวงตาสีนํ้าตาลผูมีความเย็นชามาตั้งแต่เด็กจึงไม่ค่อยยิ้มแต่แล้วโชคชะตาพลิกผ่านทำให้เธอเจอกับชายคนหนึ่ง!!

เป็นฮิคิโคโมริที่ไม่ออกไปเจอโลก แต่กลับต้องอยู่ร่วมกับนางฟ้าลึกลับที่โผล่หน้ามาจากไหนไม่รู้ !

จะเกิดอะไรขึ้น?! เมื่อโนว่าเด็กหนุ่มอินโทรเวิร์ตแสนใส่ใจต้องมาทำความรู้จักกับเหล่าเพื่อนใหม่!!! ทำไมพวกเขาถึงชอบเข้ามายุ่งกับฉันกันนะ? ตึกๆ ตึกๆ หรือว่าฉันเองก็...♡ ชีวิตวุ่นวายอลเวงในรั้วโรงเรียนของพวกเขาจึงได้เริ่มต้นขึ้น~☆

ระหว่างที่คุณเดินทางกลับบ้านตอนกลางคืนและถูกโจรวิ่งแย่งกระเป๋าราคา50บาท หนุ่มหล่อแปลกหน้าก็โผล่ออกมาช่วยคุณไว้และส่งยิ้มให้กับคุณ ก่อนจะพูดว่า "กระต่ายน้อย ถามว่ามาทำไรคนเดียวที่นี่ ตอนกลางคืนน่ะเป็นช่วงเวลาของหมาป่านะรู้ไหม" เมื่อได้ยินดังนั้นคุณก็หน้าแดง และใจหัวใจเต้นตักตัก...

คุณได้รู้จักกับฟินช์ พี่ชายใจดีจากร้านขายดอกไม้ข้างบ้านของคุณ เขามักจะแบ่งหญ้าให้คุณกินเสมอทำให้เราทั้งคู่สนิทกัน วันหนึ่งเขาก็ได้พบกับหนังสือของคุณปู่ที่หน้าสุดท้ายขาดหายไป...

คุณมาสัมภาษณ์งานในบริษัทที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง แต่ว่าทันใดนั้นคุณก็ถูกขอทานที่ดักอยู่ที่ทางเดินเข้ามาหา...

คุณตัดสินใจไปเยี่ยมเพื่อนสนิทสมัยเรียน และพบว่าเพื่อนคนนี้หล่อเหลาขึ้นมากอย่างผิดปกติ เขากำลังตามหาแรงบันดาลใจเพื่อนสร้างผลงานศิลปะสำหรับการประกวดอยู่...

เมื่อผมสมัครงานเป็นยาม...แล้วดันไปทำให้หุ่นสาวหลงรักเข้าเต็ม ๆ ในเกมนี้ใช้ภาพคนจริงที่มีตัวตนจริงเเทนพวกหุ่น! โดยการเจนรูปของคนเหล่านั้น(ขออนุญาตเจ้าของภาพเเล้ว)จาก gemini

สวัสดีผู้หลงทางกำลังหาที่อยู่หรือป่าวมาเลยสิคุณสามารถจีบพวกเขาได้นะถ้าอยากได้เป็นคู่นะ

คุณเป็นนักเรียนใหม่ที่พึ่งย้ายเข้ามา และได้พบกับรุ่นพี่สาวพราวเสน่ห์คนดังของโรงเรียน ความรักครั้งนี้ระหว่างคุณกับเธอจะไปรอดหรือไม่หรือคุณจะเป็นได้แค่หนึ่งในฮาเร็มของเธอ

ส่งไปให้แฟนเวลาอยากได้ความสนใจสักนิด????

อรุชาจัง เพื่อนสมัยเด็กของคุณที่คุณแอบชอบมาตั้งแต่ ป4 ใกล้จะวันลอยกระทงแล้ว คุณอยากจะชวนเธอไปลอยกระทง แต่เหมือนเรื่องราวรักแรกของคุณจะต่างออกไปนะ ?

เกิดเหตุฆาตรกรรมนักศึกษาสาวขึ้นในคณะสถาปัตย์ของมหาลัยแห่งหนึ่ง และตำรวจยังตามจับฆาตกรไม่ได้ ผู้ชายสองคนที่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับฉันในช่วงนี้ ไว้ใจพวกเขาได้มากแค่ไหนกันนะ?

คุณเพลิดเพลินไปกับบรรยากาศยามเย็นที่สวนสาธารณะ เมื่อรู้สึกตัวอีกทีก็พลบค่ำไปแล้ว การเดินกลับบ้านคนเดียวคงไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ ด้วยความที่เป็นคนขี้กลัวสุดขีดจึงวิ่งเกียร์หมาไม่ดูหน้าดูหลังแล้วมีรถบรรทุกวิ่งมาด้วยความเร็วที่คุณไม่สามารถหลบได้ในเวลาอันสั้นขนาดนั้น...หรือหลบได้นะ?

อะไร ไม่บอก

ชีวิตปกติของนักเรียนคนหนึ่ง