การสร้างตัวละคร

*คำเตือน*
ศาสตร์แห่งการเขียนบทละคร และนิยายนั้นมีใกล้เคียงกัน แต่ก็มีส่วนต่างกันอยู่ ดังนั้นผู้อ่านโปรดพิจารณาความเหมาะสมในการนำสิ่งที่อยู่ข้างล่างนี้นำไปประยุกต์ให้เข้ากับการเขียนนวนิยาย หรือเรื่องของตัวเองเอาเองนะ...

มิติของมนุษย์

มนุษย์ก็คล้ายกับสิ่งของ คือ มีมิติในตัวเอง เพียงแต่ว่า วัตถุ จะเป็นกว้าง ยาว ลึก แต่ของมนุษย์จะเป็น สรีระ สังคม และจิตใจ

ทางด้านสรีระ…

จะสร้างตัวละครสักตัวก็ควรจะให้มีหูตาคอจมูกกับมันสักหน่อย (สงสารมันบ้าง) ลองดูว่าตัวละครของเรารูปลักษณ์หน้าตา สวย หล่อ สูง เตี้ย ล่ำ หรือเปล่า เพราะจุดนี้ค่อนข้างสำคัญ ทำไมน่ะหรือ? บางทีคนสวยและหล่ออาจจะมีความมั่นใจในตัวเองมากกว่าคนหน้าตาขี้ริ้วก็เป็นได้ (รูปลักษณ์ทำให้คนเป็นคนเจียมตัว และ หยิ่งผยองได้จริงๆนะ) หรือว่าเป็นคนสุขภาพดี หรือขี้โรค เพราะคนขี้โรคจะรู้ดีว่าสุขภาพสำคัญเพียงใด ในขณะที่คนที่มีสุขภาพดีจะไม่สนใจว่าสุขภาพของฉันจะเป็นอย่างไร

แค่เพียงรูปลักษณ์ก็สามารถบอกอุปนิสัยใจคอของคนๆนั้นได้คร่าวๆแล้วจริงป่ะ

ตัวอย่างเช่น
มีเจ้าหญิงสองพระองค์เป็นพี่น้องกัน คนพี่สวยหยาดหยด ผมทองอร่ามหยักยาวราวกับเส้นไหม ผิวขาว ละเอียดเนียนอมชมพู จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม นัยน์ตาโตสีฟ้าสดใส ส่วนคนน้องหน้าตาธรรมดาๆผมสีทองแซมน้ำตาลสวย (แต่ไม่เท่าคนพี่) ผิวขาว แต่มีไฝฝ้าตามภาษาวัยรุ่น จมูกโด่ง (แต่บี้กว่าคนแรก) หูกางอีกต่างหาก

ทางด้านสังคม

ตัวละครที่สร้างขึ้นจำเป็นต้องหา background ให้มันด้วย คนเรามันไม่ได้เกิดจากต้นกระบองเพชรหนิจะได้ไม่ต้องมีสังคม เราอาจจะต้องตอบคำถามนานหน่อยเกี่ยวกับเรื่องของพื้นเพตัวละคร เช่น พ่อแม่เป็นใคร อยู่ด้วยกันหรือแยกกันอยู่ หรือหย่ากันแล้ว ถ้าหย่าแล้วหย่าตอนเกิดมาแล้วหรือยังไม่เกิด หรือถ้าตอนนี้มีชีวิตอยู่นี่รักกันดีหรือเปล่า หรือระหองระแหง แล้วตอนนี้พ่อหรือแม่สบายดีหรือป่วยอยู่ ตัวละครตัวนี้มีเพื่อนมั้ย เพื่อนคนที่ว่ามีผลอะไรกับตัวละครหรือเปล่า ตัวละครชอบเสื้อผ้าแบบไหน นิยมยี่ห้อหรือเปล่า หรือพวก 199 ก็เอาอยู่ หรือถ้าชอบยี่ห้อจะชอบแบบไหน ชอบห่านคู่หรืออาร์มานี่ อ่านหนังสือแบบไหน ชอบแบบตายแล้วไปไหน หรือกลอนหวานสะท้านอารมณ์ ไปวัดบ้างมั้ย ถ้าไปจะไปทำบุญ หรือไปขอหวย ชอบกินอะไร

นี่เป็นการสร้างนิสัยให้ตัวละครคร่าวๆจ้ะ ตัวอย่างเช่น

เสด็จพ่อเสด็จแม่ของเจ้าหญิงสองพระองค์ยังอยู่ด้วยกันดีงาม แต่คนพี่สวยกว่า เสด็จแม่ก็เลยชอบมากกว่าเพราะมีตุ๊กตาให้เล่น เอาอกเอาใจเป็นอย่างดี ส่วนกับคนน้องก็เฉยๆ ไม่ได้เอาใจอะไร เกือบจะไม่ได้เอาใจใส่ด้วยซ้ำ ส่วนมากมีชีวิตอยู่กับพี่เลี้ยงและนางกำนัล ส่วนเสด็จพ่อก็ไม่ได้มายุ่งอะไรกับเรื่องของผู้หญิงๆ แถมมีราชการงานเมืองมาก สนใจบ้านเมืองมากกว่าครอบครัว นี่เป็นลักษณะครอบครัวคร่าวๆของเจ้าหญิง

ทางด้านจิตใจ

เรื่องของทางจิตใจเป็นผลที่เกิดมาจากเจ้าสองมิติข้างบน ทำให้เกิดผลบางอย่างกับตัวละคร เช่น ทางทัศนคติ ความโกรธ ความไม่พอใจ ปมด้อย หรือปมในชีวิต (คำนี้มาจากคำว่า complex ซึ่งเป็นศัพท์ทางจิตวิทยาสักหน่อย ตัวอย่างเช่น Oedipus Complex เป็นปมที่เอามาจากเทพปกรณัมกรีก แต่ขี้เกียจเล่าเรื่องน่ะนะ Freud ก็เลยเอามาเป็นชื่อปมนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับความหลงใหลในตัวพ่อแม่ที่เป็นเพศตรงข้าม เช่น เด็กผู้ชายจะรักแม่ เห็นแม่เป็นผู้หญิงสมบูรณ์แบบที่สุด และแม่เองก็หวงลูก รักลูกมาก พอเวลาลูกชายโตขึ้น เขาก็จะหาผู้หญิงที่เหมือนแม่ อันนี้เป็นการอธิบายทฤษฏีตื้นสุดๆ แต่ที่เขียนอธิบายก็เพื่อจะไปสนับสนุนคำพูดข้างบนว่า มิติสองอย่างที่กล่าวไปข้างต้นมีผลต่อทางด้านจิตใจของตัวละคร)

ตัวอย่างก็คือผลพวงของลักษณะทางสรีระ และสิ่งแวดล้อมมารวมกัน

เจ้าหญิงคนพี่สวยหยาดหยด ผมทองอร่ามหยักยาวราวกับเส้นไหม ผิวขาว ละเอียดเนียนอมชมพู จมูกโด่ง ริมฝีปากอิ่ม นัยน์ตาโตสีฟ้าสดใส และในพระราชวัง เสด็จแม่ก็ชอบมากเพราะมีตุ๊กตาให้เล่น เอาอกเอาใจเป็นอย่างดี ผลที่ได้ก็คือ เจ้าหญิงคนพี่เป็นคนเอาแต่ใจ หยิ่งในความงามของตัวเอง ไม่ค่อยเห็นแก่ใครนัก

ส่วนคนน้องหน้าตาธรรมดาๆผมสีทองแซมน้ำตาลสวย (แต่ไม่เท่าคนพี่) ผิวขาว แต่มีไฝฝ้าตามภาษาวัยรุ่น จมูกโด่ง (แต่บี้กว่าคนแรก) หูกาง ทางด้านครอบครัว เสด็จแม่ก็เฉยๆกับคนน้อง ไม่ได้เอาใจอะไร เกือบจะไม่ได้เอาใจใส่ด้วยซ้ำ ส่วนมากมีชีวิตอยู่กับพี่เลี้ยงและนางกำนัล ผลที่ได้ก็คือ เจ้าหญิงคนน้องจะค่อนข้างขี้อาย มีนิสัยไม่ชอบเกล้าผมเพื่อปกปิดหูกางๆของตัวเอง ไม่ได้มีคนเอาใจมากนักก็เลยเฉยๆ บางทีเป็นฝ่ายเอาใจพี่ด้วยซ้ำ และชีวิตคลุกคลีกับคนที่อยู่ระดับล่างกว่าเช่น พวกนางกำนัล ก็เลยไม่ใช่คนดูถูกใคร

ทั้งหมดนี้เป็นการสร้างตัวละครคร่าวๆจริงๆเลย แต่ถึงจะเป็นแค่คร่าวๆยังไงก็ควรมีครบทั้งหมด จะทำให้ตัวละครของเราสมบูรณ์มากขึ้น มีมิติมากขึ้น ไม่ใช่ลอยมาเป็นฟองสบู่มาจากไหนไม่รู้ ระวังเขียนๆไปจะแตกโพละเอาได้กลางทาง แล้วเดี๋ยวเรื่องจะล่มเสียเปล่าๆ และสองมิติแรกจะสร้างอย่างไรก็แล้วแต่ แต่พอมิติสุดท้ายต้องให้สัมพันธ์กันด้วยนะ