|
เพราะเวลาไม่เคยรอใคร ฉันจึงอยากใช้ชีวิตในวันนี้ ให้เป็นเหมือนวันสุดท้ายทุกๆนาที เกี่ยวก้อยเธอคนดีไม่ให้ห่างไกล เมื่อความสัมพันธ์ของเขาและเธอ ถูกเคลือบไว้ด้วยความคลางแคลงใจ หนึ่ง คือผู้ให้....ที่ไม่เคยยอมแพ้ อีกหนึ่ง คือผู้รับ....ที่ไม่มีวันปล่อยให้หัวใจบงการชีวิต แล้วความรักจะถูกส่งผ่านไปได้อย่างไร ในเมื่อ ผู้รับ นั้นไร้หัวใจและไม่ปรารถนา ต่อให้ใช้ความห่วงหาหมื่นพันแสนล้านก็คงต้องแพ้พ่าย หากไร้ซึ่งหัวใจที่จะมาเหลียวมอง ทดลองอ่าน |
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?

0 ความคิดเห็น