|
เรื่องราวของรักครั้งแรกที่แสนเจ็บปวด ทำให้ฉันสาบานกับตัวเองว่าจะไม่ชอบผู้ชายอีกตลอดชีวิต วันแรกของชีวิตนักศึกษาฉันไปนั่งรถเมล์เล่นกับเพื่อนสาวสุดสวยทั้งสองคน แต่ฉันดันทำคอนแทคเลนส์หลุดหายตอนเรียนซะได้ T^T อยุ่ๆ ชายคนหนึ่งก็รีบวิ่งขึ้นมาบนรถเมล์แล้วหอบแฮ่กๆ ถึงฉันจะเห็นไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเขาเป็นคนแก่ เพราะสังเกตได้จากผมที่หงอกทั่วทั้งหัวของเขา ด้วยความที่ฉันนิสัยดีเหมือนกับหน้าตาเลยมีน้ำใจลุกให้คุณตาคนนั้นนั่ง แต่เขากลับลากแขนฉันลงมาจากรถ ท่าทางเขาจะซึ้งในน้ำใจฉันมากจนอยากเลี้ยงข้าวสักมื้อเป็นการตอบแทนแน่ๆ แต่ทำไมตอนนี้เขาลากแขนฉัน ใจฉันถึงได้เต้นแรงขนาดนี้นะ อ้ากกกก!!! ยัยวิสกี้ นี่แกหวั่นไหวกับคนแก่เหรอเนี่ย แกต้องเป็นพวกวิตถารไปแล้วแน่ๆ!!! |
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?

14 ความคิดเห็น
ชื่อเรื่องภาษาไทยเล็กนิดเดียว อย่างกับนิยายเรื่องนี้คนเกาหลีเขียน
ถึงอาการเครซี่อินโคเรียจะแพร่กระจายไปทั่วสเป็กตั้มของสังคมแล้ว แต่ใช่ว่านักอ่านทุกคนจะอ่านภาษาเกาหลีออกนะคะ
วอนการตลาด สนพ + บรรณาธิการดูเรื่องหน้าปกด้วยนะคะ
จุ๊บ จุ๊บ
น่าอ่านอ่ะ