พลอยชมพู

สวัสดีน้องๆ ทุกคนจ้า  

พี่ตินกลับมาพร้อมกับ Writer of the Month เช่นเคย

วันนี้ก็ขอชวนน้องๆ มาพูดคุยกับนักเขียนน่าสนใจประจำเดือน 

สำหรับเดือนนี้ นักเขียนผู้โชคร้าย เอ้ย โชคดีคนนั้นก็คือ  

“พลอยชมพู” นักเขียนเจ้าของเรื่องดังทางเว็บเด็กดี 

“อาหมวยออนไลน์” ของเรานั่นเอง 

น้องๆ หลายคนคงรู้สึกว่าชื่อนี้คุ้นๆ ใช่แล้วจ้า  

อาหมวยออนไลน์เคยได้รับ “รางวัล Voiz” กับเว็บเด็กดีของเราไปเมื่อเดือนพฤษภาคมปีที่แล้ว 

(ตามไปอ่านบทสัมภาษณ์เก่ากันได้ที่   http://www.dek-d.com/content/all/15640/)

และปีนี้ (แหม ครบปีพอดี เจ๋งจริงอะไรจริง)  

ก็กลับมาสร้างความฮอตกันอีกครั้ง ในรูปแบบของหนังสือ 

กับ “สำนักพิมพ์ แนตตี้” ของเราจ้า   

เรียกว่ามีรางวัลการันตีขนาดนี้ เนื้อหาคงไม่ต้องพูดถึงแล้ว...

ตามไปแชร์ความสนุกกับ “พี่นก” หรือ “พลอยชมพู” ของเราได้เลยค้าบ 

อติน : เรียนป. เอกเป็นไงบ้างคะ จบหรือยัง อัพเดทเรื่องราวของตัวเองหน่อยค่ะ พี่นก

พลอยชมพู (พี่นก) : โค้งสุดท้ายแล้วค่ะ กำลังปั่นหน้ามืด สังเกตได้จากเวลาอัพนิยายจะห่างออกไปทุกทีๆ

อติน : อาหมวยออนไลน์ที่ตีพิมพ์นี่ก็ เรื่องเดิมที่เคยคุยกันใช่ไหมคะ

ถ้าใช่ ก็ขอเล่าทวนอีกครั้งถึงเนื้อหาคร่าวๆ แต่ถ้าไม่ใช่ ก็บอกเล่าแตกต่างหน่อย... 

พลอยชมพู (พี่นก) : เรื่องเดิมที่ลงในเด็กดีนี่แหละค่ะ

เล่มแรกที่ออกมาคือส่วนที่เคยบอกเพื่อนๆ และน้องๆ ในเนตว่า

เข้ามาอ่านนิยายออนไลน์แก้เบื่อจนชักจะคันไม้คันมือ ขอเขียนเอาฮากับเขามั่ง

เป็นเรื่องในโลกอนาคต เริ่มเรื่องด้วยการที่อากับหลานเข้ามาเล่นเกม 

แรกๆ ก็เป็นแนวผจญภัยแบบเด็กๆ แต่เขียนไปเขียนมา 

ไหงกลายเป็นโรแมนติกคอมเมดี้ปนกับนิยายสืบสวนสอบสวนได้อย่างไรก็ไม่รู้

สรุปว่าแนวเรื่องยังคงเดิม แต่มีประเด็นที่ซับซ้อนมากขึ้นในเล่มหลังหลัง

(ยังไม่มีกำหนดออกเล่มสองนะคะ) 

อติน : เป็นนิยายที่เขียนกันยาวมากเลยนะคะ เรียกได้ว่าข้ามปีเลย

มีวิธีดึงคนอ่านอย่างไรคะให้สนใจเรื่องราวของเรา ได้ยินว่าตั้ง 1,200,000 คลิกเลยทีเดียว 

พลอยชมพู (พี่นก) : เป็นเรื่องที่ยาวจริงๆ ค่ะ ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าจะเขียนได้ยาวขนาดนี้

ที่มีคนติดตามขนาดนี้คิดว่าคงเป็นเพราะช่วงแรกๆ นกลงทุกวัน มีมากมีน้อยแค่ไหนก็ลง

น้องๆ ก็เลยเข้ามาบ่อย ถึงตรงนี้ต้องขออภัยน้องๆ ด้วยว่า

ระยะหลังหลังมีเวลาน้อยลง เลยลงทุกวันไม่ได้เหมือนเดิม (แต่เนื้อหาที่ลงมันยาวขึ้นนะเออ)

ส่วนวิธีดึงคนอ่าน อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นเทคนิคหรือเปล่า

คือนกมักจะทิ้งท้ายให้คนอ่านเดาและลุ้นว่าตอนต่อไปจะมีอะไรเกิดขึ้น

และนกมักจะให้ร่องรอยหรือคำใบ้ในบทนั้นๆ หรือบทก่อนหน้าไว้แล้ว

แต่วิธีนี้มีข้อเสียนะคะ เคยมีอยู่ครั้งหนึ่ง หลังจากลงนิยายไปนกกลับเข้ามาอ่านความคิดเห็น

เจอคำว่า”ค้าง” สีแดงแปร้ดตัวโตเต็มจอเลยค่ะ อึ้งไปสามสิบวินาที แล้วตอนต่อไปก็ค้างเหมือนเดิม J  

อติน : สไตล์การเขียนของพลอยชมพู เป็นอย่างไรคะ เล่าหน่อย

พลอยชมพู (พี่นก) : ตอนนี้กำลังเรียนรู้ที่จะเขียนให้ได้หลายๆ แบบอยู่ค่ะ

และกำลังอยู่ในช่วงที่ต้องยอมรับความจริงว่าคงเขียนได้แต่แนวฮา

ในเด็กดีนี่ นกยังลงไว้อีกสองเรื่อง เป็นการทดลองเขียนทั้งคู่ เรื่องแรกอยู่ในหมวดรักหวานแหวว

เรื่องที่สองอยู่ในหมวด อดีต ปัจจุบัน อนาคต แต่ไม่ว่าตอนเรื่องเรื่องจะตั้งให้เป็นนิยายรักหวาน 

หรือออกแนวเคร่งเครียดแบบไซไฟผสมพุทธธรรมสักแค่ไหน คนอ่านก็บอกว่า”ฮา” อยู่ดี

อติน : แล้วสนพ. แนตตี้ เป็นอย่างไร เข้ามาอยู่ได้ไง ที่มาที่ไปเป็นอย่างไรคะ

พลอยชมพู (พี่นก) : เรื่องนี้ต้องขอบคุณทางเวบเด็กดีก่อนคนอื่นเลยค่ะ

พอมีประกวด voiz ก็มีคนติดต่อมาจากหลายสำนักพิมพ์ และแนตตี้เป็นสำนักพิมพ์แรกที่ติดต่อมาค่ะ

ตอนนั้น นกไม่กล้ารับข้อเสนอของสำนักพิมพ์ไหนทั้งสิ้นเพราะรู้ตัวดีค่ะว่าเวลาว่างมีจำกัด

และเรื่องนี้ก็เป็นนิยายเรื่องแรกด้วย กลัวว่าจะเขียนไม่จบแล้วจะเสียหายทั้งสองฝ่าย 

ก็รอจนเขียนจบจริงๆ แล้วถึงติดต่อกลับไป ก็เรียงตามลำดับค่ะ

ก็เลยติดต่อแนตตี้เป็นที่แรก ตอนติดต่อไปก็เสียวๆ อยู่ เพราะต้นฉบับเรื่องนี้มันยาว 

เกือบพันหน้ากระดาษเอสี่ แถมด้วยเรื่องย่ออีกสามสิบหน้า นกอีเมลไปบอกก่อนเลยว่า

เรื่องมันยาวมากเลยนะคะ แล้วทางบก.ตอบมาว่ายังสนใจอยู่

นกก็เลยส่งไปให้พิจารณา และสุดท้ายก็เป็นเล่มแบบที่เห็นนี่แหละค่ะ 

อติน : ครั้งที่แล้วถามว่ารู้สึกอย่างไรกับรางวัลวอยซ์

นี่จะถามว่ารู้สึกอย่างไรได้เป็น บุ๊ค ออฟ เดอะ มันท์ด้วย

เจ๋งนะคะ ได้รับเลือกสองครั้งพร้อมกันเลยอะ

พลอยชมพู (พี่นก) : ดีใจมากค่ะ ขอบคุณทุกๆ คนที่สนับสนุนด้วย

โน้ตบุ้คตัวเล็กนั่นนกเอาไว้ใช้เวลาต้องเดินทาง ได้นิยายมาหลายบทเหมือนกัน 

เวลาต้องเดินทางนานๆ ถือว่าใช้ตามวัตถุประสงค์คนให้อยู่เนอะ

ส่วนบุ้คออฟเดอะมันท์นี่ นกชอบมากเลยนะคะที่เป็นของเดือนพฤษภาคม

เดือนเดียวกับที่ได้ voiz ถือว่าเป็นฉลองครบรอบที่ยอดเยี่ยมมากเลยค่ะ

มันบอกว่าโครงการนี้มันทำให้นิยายในอินเตอร์เนทกลายเป็นหนังสือได้จริงๆ

(คนอื่นเขาตีพิมพ์ไปก่อนแกนานแล้ว //เคาะหัว)

อติน : อยากจัดหมวดหมู่ของอาหมวยออนไลน์อยู่ในหมวดไหนเนี่ย

ถ้าอตินจะจัดให้ ก็ต้อง แฟนตาซี – ขบขัน – ออนไลน์ พี่นกคิดยังไง 

พลอยชมพู (พี่นก) : เอ่อ ก็คงย้ายไปหมวดอื่นไม่ได้แล้วมังคะ ยอมรับแต่โดยดีค่ะ

อติน : อนาคตของอาหมวยออนไลน์ จะเล่าเรื่องต่อไปเรื่อยๆ ใช่ไหมคะ

หรือว่าจบลงแล้ว... ณ หนังสือเล่มนี้

พลอยชมพู (พี่นก) : ก็อย่างที่เล่าไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ต้นฉบับมันเกือบหนึ่งพันหน้า

นกคุยกับทางบก.ไว้ว่าคงจะแบ่งออกเป็นหกเล่ม แล้วก็ค่อยๆ ทยอยพิมพ์ออกมา

หมดหกเล่มนี้ก้ถือว่าจบเรื่องของอาหมวยแล้วล่ะค่ะ และที่เห็นภาคสองในหน้านิยายนั้น

เป็นภาคต่อของหลานวินกับตัวประกอบในภาคแรก ไม่เกี่ยวกับอาหมวยเท่าไรแล้ว

อติน : คิดว่าคนอ่านได้อะไรจาก อาหมวยออนไลน์ บ้าง... และถ้าไม่ได้อ่านเนี่ย จะพลาดอะไรไป

พลอยชมพู (พี่นก) : นกมองว่าจุดประสงค์หลักของเรื่องนี้คือความบันเทิงนะคะ 

ไม่เคยคิดจะแทรกอะไรเพื่อสอนใคร ความสัมพันธ์ของตัวละคร

การที่อาดูแลหลานตอนที่เล่นเกม หรือการเล่นเกมของตัวละครที่บางครั้งก็เกรียนๆ ไปบ้าง

ส่วนใหญ่ก็เอามาจากที่พบเจอกันในสังคมเกมออนไลน์สมัยนี้

ถ้ามันจะช่วยเพิ่มความเข้าใจให้กับน้องๆ ว่าทำไมผู้ปกครองเขาถึงเป็นห่วง

หรือว่ามันจะช่วยให้ผู้ปกครองเข้าใจโลกของเด็กๆ มากขึ้นก็ยินดีค่ะ

อติน : จุดเด่นของอาหมวยออนไลน์ ที่พี่คิดว่าเป็นลักษณะเด่นของตัวเอง... คือ...

พลอยชมพู (พี่นก) : พี่ว่าพี่เป็นคนอารมณ์ดีนะ

นิยายเรื่องนี้ก็เลยมักจะมีอะไรโผล่มาทำให้ยิ้มนิดๆ ที่มุมปาก หรือบางทีก็หัวเราะเอิ้กๆ ได้เรื่อยๆ

อติน : ถ้าอาหมวยออนไลน์เป็นอาหาร มันมีรสชาติแบบไหน เหมือนอาหารอะไร เพราะอะไรคะ

พลอยชมพู (พี่นก) : ยำใหญ่ใส่สารพัดมังคะ

มีเครื่องเยอะดี รสชาติไม่ถึงกับจัดจ้าน เด็กกินได้ผู้ใหญ่กินดี 

อติน : ฝากถึงคนอ่านที่อยู่ร่วมกันมาในโลกออนไลน์ นานมากนะคะ ติดตามกันเหนียวแน่นจริงๆ เลย

พลอยชมพู (พี่นก) : “ขอบคุณที่ติดตามค่ะ”

เป็นวลีที่ใช้เป็นประจำที่ลงนิยายและก็คงจะเป็นสิ่งที่ตรงใจที่สุด    

อติน : ก่อนจากกันไป บอกลากันหน่อยค่ะ

พลอยชมพู (พี่นก) : สวัสดีค่ะ นกขอใช้คำนี้เพราะมันเป็นได้ทั้งคำลาและคำทักทาย

ลากันตรงนี้ แล้วก็ไปเจอกันในเรื่องใหม่ ยังไงจะเขียนนิยายมาลงในเด็กดีเรื่อยๆ ค่ะ แล้วพบกันนะคะ 

ค่า สวัสดีเช่นกันนะคะพี่นก 

ยังไงขอบคุณมากที่มาให้คุยสนุกๆ กับเราค่ะ 

ขอให้ “อาหมวยออนไลน์” ขายดีๆ นะคะ เพี้ยง 

อตินเอง