ความซ้ำซากจำเจที่พบเจอบ่อยๆ ในนิยาย (ตอน นิยายเกมออนไลน์)

            ช่วงนี้นิยายแฟนตาซีที่คนนิยมอ่านในช่วงนี้คือ แนวเกมออนไลน์ พี่แบงค์เองก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าเหตุใดแนวนี้ถึงเป็นที่นิยมกันแพร่หลาย แต่พี่แบงค์คิดว่าน้องๆ Dek-D.com สมัยนี้น่าจะคุ้นเคยกับเกมออนไลน์กันมาก เพราะถือเป็นสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวน้องๆ มากที่สุด ก็เลยหยิบเอามาเขียนเป็นนิยายกันมากมาย (พี่แบงค์ก็เล่นเกมออนไลน์นะ แต่เป็นเกมใน Facebook ฮ่าๆๆ)

            พี่แบงค์ได้ตามอ่านนิยายเกมออนไลน์ที่น้องๆ เขียนกันอยู่หลายเรื่อง ซึ่งแต่ละเรื่องก็น่าสนุกอยู่เหมือนกัน แต่ด้วยความที่พี่อ่านมาเยอะ ก็เลยพอจะจับเคล็ดได้ว่าแนวเกมออนไลน์ที่น้องเขียนนั้น มีจุดที่เหมือนกันจนน่าแปลกใจว่าทำไมถึงเหมือนชนิดที่เรียกว่า นัดกันเขียนเลยหรือไงนะ

            เริ่มภาคแรกมา ตัวเอกก็เริ่มต้นที่เลเวล 1 ก่อนเลย
            เปิดเรื่องมา พระเอกในโลกความเป็นจริง เป็นคนที่ไม่เอาไหน ไปไหนก็โดนเพื่อนแกล้ง จนกระทั่งได้รู้จักกับเกมออนไลน์เกมหนึ่งซึ่งเพื่อน(หรือพี่น้อง)ชวนให้เล่น ทำให้ชีวิตเขาเปลี่ยนไป... อ่านแล้วรู้สึกอยากข้ามไปอ่านบทที่6เป็นต้นไปจังเลยครับ เพราะเริ่มต้นมาแทบจะเหมือนกัน ฮ่ะๆ

            ความเห็นของพี่แบงค์ นิยายที่สนุกไม่จำเป็นต้องเริ่มต้นว่าพระเอกไปรู้จักเกมออนไลน์ตัวนั้นมาได้อย่างไรก็ได้มั้ง ข้ามไปตอนที่พระเอกเริ่มมีฝีมือเก่งแล้ว ตอนเลเวล 20-30 แล้วก็เข้าเรื่องไปเลยว่าเกิดวิกฤติอะไรขึ้นในโลกแห่งเกมออนไลน์เลย ไม่ต้องอารัมภบทความเป็นมาของพระเอกให้ยาวนัก


            อุปกรณ์การเล่นเกมไฮเทคมาก ถึงขนาดว่าแค่นอนก็เข้าสู่เกมได้
            อ่านๆ แล้วรู้สึกเลยว่า โอ...นี่มันยุคอนาคตไปอีก 100 ปีเลยนะเนี่ย มีใส่หมวกแล้วนอน ใช้จิตใต้สำนึกเล่นเกมได้ด้วย (พี่แบงค์ก็อยากเล่นเกมแบบนั้ยบ้าง) แต่ทำไมตัวเอกยังต้องใช้โน้ตบุ๊กพิมพ์รายงาน ปริ๊นต์ส่งอาจารย์ โบกรถกระป๊อเก่าคร่ำครึไปโรงเรียน ฟังวิทยุพูดถึงราคาน้ำมันที่พุ่งถึงขีดสุด อาจารย์ใช้ชอร์กเขียนบนกระดานดำ ฯลฯ ซึ่งน่าจะเป็นของยุคสมัยโบราณสำหรับนิยายเรื่องนี้
            น้องๆ นักเขียนอาจจะคิดว่า ทำไมล่ะคะ ก็นี่มันนิยายของหนู จะเขียนยังไงก็เรื่องของหนูสิ มันก็จริงครับ พี่ไม่ได้ว่ามันไม่ดี แต่พี่อยากจะแนะนำว่า ถ้าหากน้องจะเขียนนิยายเกมออนไลน์ที่ใช้อุปกรณ์ล้ำสมัยที่เกิดจากจินตนาการของน้องๆ ก็น่าจะคิดเผื่อโลกในความเป็นจริงของนิยายน้องด้วยว่า ถ้าหากเขาคิดเกมที่เล่นด้วยจิตใต้สำนึกได้ นั่นหมายความว่าสิ่งแวดล้อมในเมืองก็น่าจะไฮเทคตามไปด้วย คือล้ำกว่าชีวิตความเป็นอยู่ของเราในตอนนี้

            อยากให้ลองคิดเผื่อด้วยนะครับ เพราะนักวิทยาศาสตร์คงไม่ได้คิดวิจัยแค่เกมออนไลน์นี่เนอะ


            ตัวเอกกระจอกมาก แต่ด้วย Bug ของเกม ทำให้พระเอกสามารถอัพเลเวลได้อย่างรวดเร็ว
            น่าแปลกใจที่นิยายเกมออนไลน์หลายเรื่อง ตัวเอกมักจะเก่งแบบฟลุ๊กๆ ด้วยเหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยความบังเอิญ เช่น ไปได้ดาบพลังโจมตี +99 แต่ดันใส่ได้ตั้งแต่เลเวลแรกเพราะข้อผิดพลาดของระบบ หรือไปช่วยเหลือมอนสเตอร์ (ที่ไม่น่าจะไปช่วย) เลยได้รับไอเทมพิเศษที่ไม่มีใครรู้

            การที่ตัวเอกจะได้รับความช่วยเหลือจากโชคชะตาฟ้าสั่ง มันก็เป็นพล็อตที่โอเคอยู่บ้าง แต่สำหรับพี่แบงค์ ถ้าหากตัวเอกสามารถฟันฝ่าอุปสรรคจนเก่งกล้าได้ด้วยฝีมือตัวเอง ไม่ใช่แค่ฟลุ๊กได้ไอเทมเสริมพลังให้เก่งอยู่คนเดียว มันจะดูเป็นตัวละครที่มีเสน่ห์มากยิ่งขึ้นนะครับ

            มีการจ้างพนักงานมาเล่นเป็น NPC
            เกมออนไลน์แทบทุกเกม (ทุกเรื่อง) มักจะสร้างให้แบบว่าตัวเกมกว้างมาก จนต้องจ้างพนักงานมาเล่นเป็น NPC คอยให้บริการแก่ผู้เล่น ก็นับเป็นไอเดียที่น่าสนใจมาก และก็เป็นไปได้ในความเป็นจริงในอนาคตด้วย แม้ว่าจะมีนักเขียนหลายคนเอามุกแบบนี้ไปใช้จนเกร่อมากแล้วก็ตาม
           
            แต่น่าแปลกที่นิยายเกมออนไลน์ที่มีพนักงานเป็น NPC กลับไม่มี GM มาดูแลความเรียบร้อยเกม ปล่อยให้พระเอกและคู่แข่งเกรียนกันอยู่ได้ซะงั้น อย่างกับโลกในเกมนี้ไม่มีผู้รักษากฎหมายอะไรเลย อย่างนี้นิยายก็ขาดความสมจริงสิครับ เกมออนไลน์ที่ไหนบ้างไม่มี GM ให้มีบทบาทบ้างอะไรบ้างนะ (สารภาพมาซะดีๆ นะ น้องๆ นัดกันเขียนใช่มั้ยเนี่ย ถึงได้คล้ายกันแม้แต่ตรงจุดนี้ ฮ่าๆ)
           
            หรือถ้าหากให้พนักงานที่เป็น NPC ก็มีสถานะเป็น GM เหมือนกัน อันนี้ก็เป็นไอเดียที่ดีเหมือนกันนะ ลองเอาไปประยุกต์กันดู อาจจะสมเหตุสมผลขึ้นก็ได้

            ถึงมี GM ก็ต้องมีเหตุให้พระเอกต้องมีเรื่องกับ GM ด้วยการต่อสู้ 
            ฉากที่น่าตื่นเต้นอีกฉากคือ ตัวเอกกับพรรคพวกไปทำการอะไรสักอย่างที่เย้ยต่อกฎระเบียบในเกมออนไลน์ สุดท้ายเลยไปมีเรื่องกับ GM อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

            พี่แบงค์มีเพื่อนที่ทำงานเป็น GM เกมออนไลน์อยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง ก็เคยมีโอกาสถามเขาว่า เป็นไปได้มั้ยที่ GM จะปรากฏตัวต่อหน้าผู้เล่นเพื่อตรวจสอบข้อมูลว่าทำผิดกฎจริงหรือเปล่า ก็ได้รับคำตอบว่า อันที่จริงด้วยอำนาจ GM แค่กด Ban จากหน้าระบบ Admin แค่คลิกเดียวก็จบแล้วนะ จะเปิดเผยตัวให้ผู้เล่นรู้ตัวและ Log Out หนีทำไม

            “หน้าที่ของ GM คือดูแลความสงบเรียบร้อยของสังคมเกมออนไลน์ และดำเนินกิจกรรมร่วมสนุกภายในเกม การกระทำอย่างอื่นที่นอกเหนือจาก 2 อย่างนี้ถือว่าทำเกินหน้าที่ ยิ่งไปสู้หรือคลุกคลีกับผู้เล่น ซึ่งก็คือเล่นด้วยกัน GMยิ่งไม่มีสิทธิ์ด้วย” นี่คือคำตอบที่พี่แบงค์ได้รับ หลังจากที่ถามเรื่องการที่ GM ปะทะกับผู้เล่น

            ก็ลองนำไปพิจารณาดูนะครับว่าบทบาทของ GM ในเรื่องจะมีบทบาทได้มากน้อยแค่ไหน การกระทำแบบไหนถึงจะเรียกว่าล้ำเส้น อย่างไหนถึงเรียกว่าทำตามหน้าที่

            ความสมจริงที่ขัดแย้งกับเป็นไปได้ระหว่างตัวระบบเกมกับความสนุกของเกม
            ยกตัวอย่างเช่น

            -เวลาในเกมใกล้เคียงกับเวลาความเป็นจริง (กะให้เล่นแบบไม่หลับไม่นอนเลยรึ อย่างนี้ช่วงกลางวันที่คนไปทำงานก็อดเล่นพอดีสิ)

            -การสร้างกิลด์ที่มีจำนวนคนสูงสุดเป็นร้อยเป็นพันเป็นหมื่น (เข้าขั้นปกครองตำบลเลยทีเดียว สงสารหัวหน้ากิลด์จัง)

            -หากตายแล้วจะออนไลน์ต่อไม่ได้เป็นเวลากี่ชั่วโมงหรือกี่วัน (ในความเป็นจริง ใครจะเล่นเกมที่แพ้แล้วโดนออกจากเกมล่ะครับ ขืนทำจริงๆ เจ้าของเกมไม่ขาดทุนแย่เหรอ)

            -ตัวละครหล่อลากไส้ สวยหยาดเยิ้ม ถึงขนาดมีแฟนคลับตามติดเป็นโขยง (ในโลกแห่งเกม ใครๆก็น่าจะสร้างตัวละครที่สวยๆหล่อๆเหมือนนางฟ้าเทวดาได้สิ ทำไมถึงมีตัวละครที่สวยหล่ออยู่คนเดียว)

            ไม่มีตัวผู้สื่อข่าวมาเล่นเพื่อเก็บไปทำ Scoop ข่าวเลย
            อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของพี่แบงค์นะครับ คือพี่แปลกที่ตัวละครของตัวเอกเป็นที่น่าจับตามองมากที่สุดในเกม ถึงขนาดหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งในเกมยังต้องการตัว แล้วจะเป็นไปได้หรือที่นักข่าวสายเกมจะไม่หาทางติดต่อขอสัมภาษณ์

            นิตยสารเกมออนไลน์หลายฉบับก็มีการนัดสัมภาษณ์ผู้เล่นคนเก่งที่น่าจับตามองอยู่ไม่น้อย ถ้าหากนิยายเกมออนไลน์ที่น้องๆ เขียน มีตัวละครแบบนี้ด้วย เรื่องที่เขียนน่าจะสมจริงมากขึ้นกว่าเดิมนะครับ