|
ฆ่าตัวละครของตัวเองยังไงดี
Dek-D Team
ทีมคอลัมนิสต์ Dek-D
แสดงความคิดเห็น
ถูกเลือกโดยทีมงาน
ยอดถูกใจสูงสุด
*พยายามเลี่ยงความตายกับตัวเอก
*เหมือนว่าตายแล้วแต่จริงๆยังไม่ตาย
*สัตว์โลกต้องเป็นไปตามกรรมอย่างสมเหตุสมผล
3อย่างนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ แล้วก็เอาไปใช้ได้จริงๆด้วย
ผู้อ่านส่วนมากไม่อยากให้ตัวเอกตายตอนจบ เพราะเท่ากับที่อ่านมาทั้งหมดไม่มีความหมายอะไรเลย ลุ้นมาตั้งนานดันมาตายอย่างน่าอนาจใจ แต่ว่าบางทีบางเรื่องมันก็ต้องมีบ้างที่จะต้องให้ตัวเอกตายถึงแม้จะดีเลิศเลอเพอร์เฟ็คก็ตาม แต่ว่าต้องจบแบบสมบูรณ์ด้วยไม่ใช่แบบค้างๆคาปวดใจคนอ่าน
เราเคยอ่านนิยายเรื่องนึงมา คือชีวิตพระเอกหล่อ รวย แต่ขาดความอบอุ่น มาเจอกับนางเอกที่สวย จน ขาดความอบอุ่นเหมือนกัน ต่อสู้กับความยากลำบากและการกีดกันมาตั้งนาน แต่สุดท้ายพระเอกมาตายเพราะถูกรถชนขณะที่จะเอาแหวนไปขอแต่งงานนางเอก คือทุกอย่างมันดับพรึบ จบแบบอึนมากๆ ทั้งที่ไม่น่าจะตาย ถ้าวัดจากความรู้สึกคนอ่านก็ แล้วที่เชียร์มาทั้งหมดเพื่อ? และถ้าวัดจากความรู้สึกนักเขียนเหมือนกัน เราว่าเขาวางพล็อตได้ไม่โอเคเลย คือเนื้อเรื่องมันไม่ชวนให้ตายเลยสักนิด จบแบบค้างคาสุดๆ
แต่มีอีกเรื่องนึงที่อ่านมาแล้วคิดว่าโดนใจ(นิยายของพี่ที่รู้จัก)
พี่เขาดำเนินเรื่องได้น่าสนใจมาก จนเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความจริงมันเป็นอย่างไร จนมาเจอกับเฉลยตอนท้ายด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง เราถึงรู้ว่า อ้าว ตัวเอกมันตายตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว และที่ดำเนินเรื่องมาทั้งหมดมันเป็นแค่วิญญาณที่ยังคงห่วงคนรักอยู่ โอย หงายเงิบมากเลย -*- เราก็นึกว่าคนรักอ่ะ เห็นตัวเอกคนนี้จริงๆ พูดคุยด้วย ไปไหนมาไหนเดียวกัน แต่จริงๆแล้วคือ เขาพูดกับตัวเองอ่ะ แล้วตัวเอกที่เป็นวิญญาณก็แค่ตอบรับ แต่จริงๆแล้วก็สื่อสารไปไม่ถึงกันอยู่ดี Y^Y
และก็อีกเรื่องนึง ซึ่งเราเขียนเอง เราเขียนแบบใช้วิธี เหมือนว่าตายแต่ยังไม่ตาย โดยดำเนินเรื่องให้ตัวเอกรักกัน มีชีวิตที่ดี อบอุ่นกันมากๆ แต่พระเอกก็จิตใจดี สุภาพบุรุษ นางเอกก็แสนดี อ่อนหวาน แต่ตอนสุดท้ายพระเอกโดนรถชนเพราะช่วยเด็กคนนึงไว้ แล้วก็ตัดตอนไปว่าผ่านมาหลายปี นางเอกก็มีคนที่เข้ามาในชีวิตเยอะ โดยเฉพาะเจ้านายที่ทำงานก็แอบหลงรักนางเอกมานาน ชวนนางเอกไปเดท แล้วก็ขอคบด้วย บอกกับนางเอกให้ลืมพระเอกเพราะเรื่องมันผ่านมานานแล้ว แต่นางเอกกลับบอกว่า พระเอกไม่ได้เป็นแค่ความทรงจำ แต่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ แล้วนางเอกก็ไปที่หลุมศพเอาช่อดอกไม้ไปวาง แล้วก็เดินทางต่อมาที่รพ. แล้วก็พูดกับคนบนเตียงคนไข้ว่า หลับไปนานแล้ว ตื่นขึ้นมาหาเราสักที.. สรุปคือ พระเอกยังไม่ตาย แต่ที่นางเอกไปหลุมศพคือไปไหว้คนที่ขับรถมาชนพระเอกแล้วเสียชีวิต ส่วนพระเอกเป็นเจ้าชายนิทรา
ที่พร่ำมาทั้งหมดแค่อยากแชร์น่ะค่ะ อาจจะรกตาใครไปบ้างซอรี่มากๆ แหะๆ
*เหมือนว่าตายแล้วแต่จริงๆยังไม่ตาย
*สัตว์โลกต้องเป็นไปตามกรรมอย่างสมเหตุสมผล
3อย่างนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ แล้วก็เอาไปใช้ได้จริงๆด้วย
ผู้อ่านส่วนมากไม่อยากให้ตัวเอกตายตอนจบ เพราะเท่ากับที่อ่านมาทั้งหมดไม่มีความหมายอะไรเลย ลุ้นมาตั้งนานดันมาตายอย่างน่าอนาจใจ แต่ว่าบางทีบางเรื่องมันก็ต้องมีบ้างที่จะต้องให้ตัวเอกตายถึงแม้จะดีเลิศเลอเพอร์เฟ็คก็ตาม แต่ว่าต้องจบแบบสมบูรณ์ด้วยไม่ใช่แบบค้างๆคาปวดใจคนอ่าน
เราเคยอ่านนิยายเรื่องนึงมา คือชีวิตพระเอกหล่อ รวย แต่ขาดความอบอุ่น มาเจอกับนางเอกที่สวย จน ขาดความอบอุ่นเหมือนกัน ต่อสู้กับความยากลำบากและการกีดกันมาตั้งนาน แต่สุดท้ายพระเอกมาตายเพราะถูกรถชนขณะที่จะเอาแหวนไปขอแต่งงานนางเอก คือทุกอย่างมันดับพรึบ จบแบบอึนมากๆ ทั้งที่ไม่น่าจะตาย ถ้าวัดจากความรู้สึกคนอ่านก็ แล้วที่เชียร์มาทั้งหมดเพื่อ? และถ้าวัดจากความรู้สึกนักเขียนเหมือนกัน เราว่าเขาวางพล็อตได้ไม่โอเคเลย คือเนื้อเรื่องมันไม่ชวนให้ตายเลยสักนิด จบแบบค้างคาสุดๆ
แต่มีอีกเรื่องนึงที่อ่านมาแล้วคิดว่าโดนใจ(นิยายของพี่ที่รู้จัก)
พี่เขาดำเนินเรื่องได้น่าสนใจมาก จนเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความจริงมันเป็นอย่างไร จนมาเจอกับเฉลยตอนท้ายด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง เราถึงรู้ว่า อ้าว ตัวเอกมันตายตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว และที่ดำเนินเรื่องมาทั้งหมดมันเป็นแค่วิญญาณที่ยังคงห่วงคนรักอยู่ โอย หงายเงิบมากเลย -*- เราก็นึกว่าคนรักอ่ะ เห็นตัวเอกคนนี้จริงๆ พูดคุยด้วย ไปไหนมาไหนเดียวกัน แต่จริงๆแล้วคือ เขาพูดกับตัวเองอ่ะ แล้วตัวเอกที่เป็นวิญญาณก็แค่ตอบรับ แต่จริงๆแล้วก็สื่อสารไปไม่ถึงกันอยู่ดี Y^Y
และก็อีกเรื่องนึง ซึ่งเราเขียนเอง เราเขียนแบบใช้วิธี เหมือนว่าตายแต่ยังไม่ตาย โดยดำเนินเรื่องให้ตัวเอกรักกัน มีชีวิตที่ดี อบอุ่นกันมากๆ แต่พระเอกก็จิตใจดี สุภาพบุรุษ นางเอกก็แสนดี อ่อนหวาน แต่ตอนสุดท้ายพระเอกโดนรถชนเพราะช่วยเด็กคนนึงไว้ แล้วก็ตัดตอนไปว่าผ่านมาหลายปี นางเอกก็มีคนที่เข้ามาในชีวิตเยอะ โดยเฉพาะเจ้านายที่ทำงานก็แอบหลงรักนางเอกมานาน ชวนนางเอกไปเดท แล้วก็ขอคบด้วย บอกกับนางเอกให้ลืมพระเอกเพราะเรื่องมันผ่านมานานแล้ว แต่นางเอกกลับบอกว่า พระเอกไม่ได้เป็นแค่ความทรงจำ แต่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ แล้วนางเอกก็ไปที่หลุมศพเอาช่อดอกไม้ไปวาง แล้วก็เดินทางต่อมาที่รพ. แล้วก็พูดกับคนบนเตียงคนไข้ว่า หลับไปนานแล้ว ตื่นขึ้นมาหาเราสักที.. สรุปคือ พระเอกยังไม่ตาย แต่ที่นางเอกไปหลุมศพคือไปไหว้คนที่ขับรถมาชนพระเอกแล้วเสียชีวิต ส่วนพระเอกเป็นเจ้าชายนิทรา
ที่พร่ำมาทั้งหมดแค่อยากแชร์น่ะค่ะ อาจจะรกตาใครไปบ้างซอรี่มากๆ แหะๆ
กำลังโหลด
แอบเห็นต่างนิดนึงนะคะ ถือว่าแบ่งปันกันเนอะ :) (พูดในฐานะคนที่ก็ไม่ได้เขียนได้เรื่องได้ราวอะไรแต่ชอบอ่านนะคะ แหะ ๆ)
ส่วนตัวคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเหตุผลที่สิ่งนั้นต้องเกิดขึ้นนะคะ ความรู้สึกของคนอ่านก็สำคัญ แต่เราว่าถ้าตัวเอกจะต้องตาย ก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งตายหรือตายแล้วฟื้นนะ มันแล้วแต่ว่าต้องการจะสื่ออะไรมากกว่า ส่วนตัวคิดว่าถ้าตายได้สวย เขียนได้ถึง มีเหตุผล และสื่ออะไรได้หลาย ๆ อย่าง ก็ให้ตายไปเถอะค่ะ (ฮา) เพราะมันจะตรึงใจมากเลยนะ ยกตัวอย่างให้เห็นง่าย ๆ ก็คู่กรรม สมมติโกโบริตาย (คงไม่นับว่าสปอยล์เนาะ) แล้วฟื้นขึ้นมา คู่กรรมก็อาจจะไม่ได้กลายเป็นวรรณกรรมขึ้นหิ้งแบบนี้นะคะ เราว่าเพราะโกโบริตาย มันถึงสื่อผลของสงครามออกมาให้เห็นกันได้แจ่มแจ้งมากเลย ^ ^
จริง ๆ เราก็ไม่ชอบนิยายที่ตัวเอกตาย ถึงขั้นเกลียดเลยแหละ โดยเฉพาะถ้าอ่านแล้วเห็นชัด ๆ เลยว่าให้ตายแค่เพื่อจะบิลท์อารมณ์คนอ่าน ไม่ได้มีความจำเป็นอะไรเลย ไม่ได้จะสื่ออะไรด้วย แต่อย่างงานของคุณทมยันตีนี่ ถึงตอนอ่านจะอ่านแล้วโกร๊ธโกรธ แต่อ่านรอบเดียวเท่านั้นก็จำอยู่ในใจไปอีกสิบปีเลย และไป ๆ มา ๆ ยังรักนิยายเรื่องนั้นอีกต่างหาก
แต่ก็เข้าใจว่ามันแล้วแต่แนวเรื่องด้วยแหละนะคะ ถ้าปูเรื่องมาอย่างเฮฮาปาจิงโกะ (ตัวอย่างเช่น ถ้าเป็นเรื่องแนวการ์ตูนเรื่อง K-ON งี้) อยู่ดี ๆ ตัวเอกมาโดนรถชนตาย ดราม่าสุดชีวิตเอายี่สิบหน้าสุดท้าย เราคงอยากฉีกหนังสือทิ้ง (ฮา)
ถ้าเวิ่นเว้อหรือตอบไม่ตรงประเด็นเท่าไหร่ก็ขออภัยด้วยนะคะ เป็นมนุษย์พิมพ์สั้น ๆ ไม่เป็น แหะ ๆ
ส่วนตัวคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเหตุผลที่สิ่งนั้นต้องเกิดขึ้นนะคะ ความรู้สึกของคนอ่านก็สำคัญ แต่เราว่าถ้าตัวเอกจะต้องตาย ก็ไม่จำเป็นต้องแกล้งตายหรือตายแล้วฟื้นนะ มันแล้วแต่ว่าต้องการจะสื่ออะไรมากกว่า ส่วนตัวคิดว่าถ้าตายได้สวย เขียนได้ถึง มีเหตุผล และสื่ออะไรได้หลาย ๆ อย่าง ก็ให้ตายไปเถอะค่ะ (ฮา) เพราะมันจะตรึงใจมากเลยนะ ยกตัวอย่างให้เห็นง่าย ๆ ก็คู่กรรม สมมติโกโบริตาย (คงไม่นับว่าสปอยล์เนาะ) แล้วฟื้นขึ้นมา คู่กรรมก็อาจจะไม่ได้กลายเป็นวรรณกรรมขึ้นหิ้งแบบนี้นะคะ เราว่าเพราะโกโบริตาย มันถึงสื่อผลของสงครามออกมาให้เห็นกันได้แจ่มแจ้งมากเลย ^ ^
จริง ๆ เราก็ไม่ชอบนิยายที่ตัวเอกตาย ถึงขั้นเกลียดเลยแหละ โดยเฉพาะถ้าอ่านแล้วเห็นชัด ๆ เลยว่าให้ตายแค่เพื่อจะบิลท์อารมณ์คนอ่าน ไม่ได้มีความจำเป็นอะไรเลย ไม่ได้จะสื่ออะไรด้วย แต่อย่างงานของคุณทมยันตีนี่ ถึงตอนอ่านจะอ่านแล้วโกร๊ธโกรธ แต่อ่านรอบเดียวเท่านั้นก็จำอยู่ในใจไปอีกสิบปีเลย และไป ๆ มา ๆ ยังรักนิยายเรื่องนั้นอีกต่างหาก
แต่ก็เข้าใจว่ามันแล้วแต่แนวเรื่องด้วยแหละนะคะ ถ้าปูเรื่องมาอย่างเฮฮาปาจิงโกะ (ตัวอย่างเช่น ถ้าเป็นเรื่องแนวการ์ตูนเรื่อง K-ON งี้) อยู่ดี ๆ ตัวเอกมาโดนรถชนตาย ดราม่าสุดชีวิตเอายี่สิบหน้าสุดท้าย เราคงอยากฉีกหนังสือทิ้ง (ฮา)
ถ้าเวิ่นเว้อหรือตอบไม่ตรงประเด็นเท่าไหร่ก็ขออภัยด้วยนะคะ เป็นมนุษย์พิมพ์สั้น ๆ ไม่เป็น แหะ ๆ
กำลังโหลด
ชอบเรื่องที่ตัวเอกตาย พระเอกหรือนางเอกตายก็ได้ แต่เรื่องสมัยนี้ชอบอนุรักษ์นางเอกกะพระเอกไว้ไม่รู้ทำไม แอบเซ็ง
กำลังโหลด
เราเขียนตอนสุดท้ายนางเอกที่รอดจากการโดนผีอาฆาตมาตายเพราะถูกฆาตกรรมกลายเป็นผีต่อไป....
กำลังโหลด
ตัวเอกผมไม่มีปัญหา
เป็นอมตะ 555 ส่วนอีกเรื่องนึงก็เป็นจอมมาร 555
กำลังโหลด
รายชื่อผู้ถูกใจความเห็นนี้ คน
แจ้งลบความคิดเห็น
คุณต้องการที่จะลบความเห็นนี้ใช่หรือไม่ ?
44 ความคิดเห็น
ผมกำลังเขียนเรื่องแนวหักมุมเหมือนกัน ตัวเอกของนิยายมันค่อนข้าง(จะ)ชั่ว -_-"
เลยวางพล็อตให้ตายตอนจบครับ -o-
*เหมือนว่าตายแล้วแต่จริงๆยังไม่ตาย
*สัตว์โลกต้องเป็นไปตามกรรมอย่างสมเหตุสมผล
3อย่างนี้เป็นเรื่องจริงค่ะ แล้วก็เอาไปใช้ได้จริงๆด้วย
ผู้อ่านส่วนมากไม่อยากให้ตัวเอกตายตอนจบ เพราะเท่ากับที่อ่านมาทั้งหมดไม่มีความหมายอะไรเลย ลุ้นมาตั้งนานดันมาตายอย่างน่าอนาจใจ แต่ว่าบางทีบางเรื่องมันก็ต้องมีบ้างที่จะต้องให้ตัวเอกตายถึงแม้จะดีเลิศเลอเพอร์เฟ็คก็ตาม แต่ว่าต้องจบแบบสมบูรณ์ด้วยไม่ใช่แบบค้างๆคาปวดใจคนอ่าน
เราเคยอ่านนิยายเรื่องนึงมา คือชีวิตพระเอกหล่อ รวย แต่ขาดความอบอุ่น มาเจอกับนางเอกที่สวย จน ขาดความอบอุ่นเหมือนกัน ต่อสู้กับความยากลำบากและการกีดกันมาตั้งนาน แต่สุดท้ายพระเอกมาตายเพราะถูกรถชนขณะที่จะเอาแหวนไปขอแต่งงานนางเอก คือทุกอย่างมันดับพรึบ จบแบบอึนมากๆ ทั้งที่ไม่น่าจะตาย ถ้าวัดจากความรู้สึกคนอ่านก็ แล้วที่เชียร์มาทั้งหมดเพื่อ? และถ้าวัดจากความรู้สึกนักเขียนเหมือนกัน เราว่าเขาวางพล็อตได้ไม่โอเคเลย คือเนื้อเรื่องมันไม่ชวนให้ตายเลยสักนิด จบแบบค้างคาสุดๆ
แต่มีอีกเรื่องนึงที่อ่านมาแล้วคิดว่าโดนใจ(นิยายของพี่ที่รู้จัก)
พี่เขาดำเนินเรื่องได้น่าสนใจมาก จนเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความจริงมันเป็นอย่างไร จนมาเจอกับเฉลยตอนท้ายด้วยคำพูดประโยคหนึ่ง เราถึงรู้ว่า อ้าว ตัวเอกมันตายตั้งแต่ต้นเรื่องแล้ว และที่ดำเนินเรื่องมาทั้งหมดมันเป็นแค่วิญญาณที่ยังคงห่วงคนรักอยู่ โอย หงายเงิบมากเลย -*- เราก็นึกว่าคนรักอ่ะ เห็นตัวเอกคนนี้จริงๆ พูดคุยด้วย ไปไหนมาไหนเดียวกัน แต่จริงๆแล้วคือ เขาพูดกับตัวเองอ่ะ แล้วตัวเอกที่เป็นวิญญาณก็แค่ตอบรับ แต่จริงๆแล้วก็สื่อสารไปไม่ถึงกันอยู่ดี Y^Y
และก็อีกเรื่องนึง ซึ่งเราเขียนเอง เราเขียนแบบใช้วิธี เหมือนว่าตายแต่ยังไม่ตาย โดยดำเนินเรื่องให้ตัวเอกรักกัน มีชีวิตที่ดี อบอุ่นกันมากๆ แต่พระเอกก็จิตใจดี สุภาพบุรุษ นางเอกก็แสนดี อ่อนหวาน แต่ตอนสุดท้ายพระเอกโดนรถชนเพราะช่วยเด็กคนนึงไว้ แล้วก็ตัดตอนไปว่าผ่านมาหลายปี นางเอกก็มีคนที่เข้ามาในชีวิตเยอะ โดยเฉพาะเจ้านายที่ทำงานก็แอบหลงรักนางเอกมานาน ชวนนางเอกไปเดท แล้วก็ขอคบด้วย บอกกับนางเอกให้ลืมพระเอกเพราะเรื่องมันผ่านมานานแล้ว แต่นางเอกกลับบอกว่า พระเอกไม่ได้เป็นแค่ความทรงจำ แต่เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเธอ แล้วนางเอกก็ไปที่หลุมศพเอาช่อดอกไม้ไปวาง แล้วก็เดินทางต่อมาที่รพ. แล้วก็พูดกับคนบนเตียงคนไข้ว่า หลับไปนานแล้ว ตื่นขึ้นมาหาเราสักที.. สรุปคือ พระเอกยังไม่ตาย แต่ที่นางเอกไปหลุมศพคือไปไหว้คนที่ขับรถมาชนพระเอกแล้วเสียชีวิต ส่วนพระเอกเป็นเจ้าชายนิทรา
ที่พร่ำมาทั้งหมดแค่อยากแชร์น่ะค่ะ อาจจะรกตาใครไปบ้างซอรี่มากๆ แหะๆ
เราต้องหลีกเลี่ยงความตายที่ไม่สมเหตุสมผล
เพื่อเนื้อเรื่องจะได้ไม่เสีย และทำให้คนอ่านหมดอารมณ์
ตัวเอกเป็นอมตะ ไม่มีวันตาย 5 5 5 +
ผมก็ชอบทำให้มันฟื้นขึ้นมาบ่อยๆนะ 55
ตัวเอกผมไม่มีปัญหา
เป็นอมตะ 555 ส่วนอีกเรื่องนึงก็เป็นจอมมาร 555
เคยอ่านเรื่องการผ่าตัดเปลี่ยนหัวของคนที่ถูกประหารด้วยกิโยตินเหมือนกันนะ
ดังนั้นประเด็นตัดหัวแล้วกลับมาเป็นคนได้อีก ก็ไม่แน่ว่าบางทีอาจทำได้ ในอนาคต
น่าสนใจมาก ๆ เลยมันเป็นเรื่องอยากที่จะหาเรื่องให้ใครสักคนต้องตาย TT
เมื่อเช้าก็คิดถึงเรื่องนี้ ตอนนี้ก็ได้เจอบทความนี้ ดีมากๆ