ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาว

คอลัมน์ Interview กลับมาพบกับน้องๆ กันใหม่แล้วจ้า

ครั้งนี้ พี่ตินมาพร้อมนักเขียนชื่อยาว “ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาว”

ที่เชื่อว่านามปากกาคงจะคุ้นหูใครหลายๆ คนแถวนี้อย่างแน่นอน

 

ขอบอกว่าเธอคนนี้เป็นรุ่นน้องที่พี่ตินเห็นมาตลอด

และแอบปลื้มใจกับพัฒนาการที่มีมากมายจนน่าตกใจ (อะไรจะเก่งขนาดนี้)
แบบว่า ขอยกนิ้วให้เลยจ้ะ น้องโบว์เก่งจริงๆ

 

 

พี่ติน : แนะนำตัวก่อนจ้า เอาแบบคร่าวๆ ทักทาย สวัสดี แหะๆ ไปเรื่อย

น้องโบ : สวัสดีค่า ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาว ค่า

(หรือฟองคลื่นฯ มีไปยาลน้อยก็ได้ค่ะ แหะๆ จะได้ไม่ซ้ำกับนามปากกาของพี่นักเขียนที่ชื่อฟองคลื่นอีกคน)  

ชื่อเล่นจริงๆชื่อโบว์ค่ะ ตอนนี้อายุ 23 ปีแล้วค่ะ (หันซ้ายมองขวา) เอ่อ อายุเป็นเพียงตัวเลขใช่ไหมคะ ^^’

(ปกติในที่ทำงานจะรู้สึกเด็กตลอดเวลา แต่อยู่ในเว็บนี้เริ่มรู้สึกตัวว่าแก่จังเลย)

 

พี่ติน : ใช่แล้ว อายุเป็นเพียงตัวเลข น้องโบว์ของเราจบที่ไหนมา ตอนนี้ทำงานอะไรแล้ว

น้องโบ : ตามพี่อตินมาติดๆ ตั้งแต่สมัยมัธยมจนถึงมหาลัยเลยค่ะ (แหะๆ)

จบคณะรัฐศาสตร์ จุฬาฯ ภาคความสัมพันธ์ระหว่างประเทศค่า

ปัจจุบันเป็นแอร์โฮสเตสสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ค่ะ

 

พี่ติน : สนุกกับงานไหม เล่าความพิเศษของงานหน่อย มีอะไรที่น้องโบว์ชอบ

น้องโบ : สนุกมากค่ะ ได้พบผู้คนหลากหลายได้ไปหลายสถานที่ด้วย

ได้เรียนรู้ผู้คนแต่ละแบบแต่ละชาติเก็บข้อมูลในการเขียนนิยาย อิอิ

ชอบเพราะเป็นงานท้าทายค่ะ ได้เจออะไรใหม่ๆ ตลอดเวลา และได้สร้างรอยยิ้มให้คนอื่นๆ ด้วย

ที่สำคัญงานนี้มีเวลาว่างมานั่งเขียนหนังสือแบบที่ตัวเองรักเยอะพอสมควรค่ะ

 

พี่ติน : แล้วทำไมเริ่มมาเขียนเรื่องละ ชอบเหรอ

น้องโบ : เขียนนิยายมาตั้งแต่สมัยประถมค่ะ แรงบันดาลใจคงมาจากการอ่านการ์ตูนญี่ปุ่นเยอะ

แล้วบางครั้งบางช่วงของเรื่องก็ไม่ถูกใจไม่โดนใจก็เลยจับปากกาเขียนเองซะเลย

และที่ทำให้มีแรงบันดาลใจในการเขียนมากขึ้นก็เพราะเพื่อนๆ ช่วยกันอ่าน ช่วยกันรอนิยายนี่แหละค่ะ

 

พี่ติน : ที่มาของนามปากกา “ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาว”    

น้องโบ : ชอบทะเลตอนกลางคืนค่ะ ตอนนั้นสมัครบล็อคของไดอารีฮับเพื่อจะลองเขียนไดอารี

(ซึ่งเอาเข้าจริงๆ ก็ไม่ได้เขียนเป็นไดอารีค่ะ อิอิ เขียนเป็นเรื่องสั้นที่จับเอาชีวิต

หรือประสบการณ์ใหม่ๆ ที่เจอในแต่ละวันมาเขียนเป็นเรื่องมากกว่า)

อีกอย่างนามปากกานี้ยาวดีค่ะ ไม่ซ้ำใครอย่างแน่นอน

เป็นคำไทยๆ ทั่วไปที่หลับตาก็จินตนาการตามได้

 

พี่ติน : ผลงานที่ผ่านมา มีอะไรบ้าง   

น้องโบ : ถ้าพูดถึงผลงานที่รวมเล่มที่มีตัวเองเขียนคนเดียวคือ

1.       Seasonal Love ความรักสามฤดูค่ะ พิมพ์กับสำนักพิมพ์มันดี

เป็นเรื่องสั้นความรัก 3 ฤดู 29 เรื่อง (เป็นเรื่องที่เขียนไว้ในไดอารีของตัวเองนั่นแหละค่ะ)

2.       เพลิงไฟในใจรัก พิมพ์กับสำนักพิมพ์มันดี เป็นนิยายโรมานซ์ค่ะ

เลยใช้นามปากกาว่าคืนจันทร์ พันดาว

 

ส่วนที่กำลังจะพิมพ์เร็วๆ นี้ คือเรื่อง ปาร์วานีห์ ราชินีบัลลังก์ผีเสื้อค่ะ

เป็นนิยายรักแบบเจ้าหญิงเจ้าชายกลางทะเลทรายที่ผสมการเมืองแนวการเมืองค่ะ

พิมพ์กับสำนักพิมพ์ 1168 หมวด Love Series

 

พี่ติน : ว่างๆ ชอบทำอะไรบ้าง งานอดิเรกคือ

น้องโบ : เล่นโยคะ อ่านหนังสือ แต่งนิยาย

ท่องเที่ยวไปตามแต่จะมีโอกาส ไปร้านหนังสือบ้างห้องสมุดบ้างค่ะ

 

พี่ติน : เล่าถึงงานเขียนของตัวเองให้พี่ตินฟังหน่อยสิ  

น้องโบ : เป็นคนชอบลองเขียนในหลายๆ แนวค่ะ ชอบเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

ที่เขียนไปแล้วคือเรื่องสั้น โรมานซ์ และที่กำลังคร่ำเคร่งคือการเมือง comedy (รัตติกาตาหวาน)

และสืบสวนสอบสวน(หมายรัก คดีหัวใจ) ค่ะ บางอารมณ์ก็เขียนเรื่องสั้นเสียดสีสังคมบ้าง

และมีโครงการอยากเขียนเรื่องศาสตร์ลึกลับแต่สงสัยต้องใช้เวลาศึกษาก่อนสักพักค่ะ

ชอบหมดทุกแนวค่ะเพราะแต่ละแนวมีความยากง่ายต่างไป แถมได้อ่านหนังสือได้เรียนรู้ต่างๆ กันไปด้วย

เหมือนได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆ ตลอด อย่างพอเขียนการเมืองก็ได้ลองหยิบพวกตำราพิชัยสงครามซุนวูมาอ่าน

ก็สนุกและตื่นเต้นดีค่ะ หรือแนวสืบสวนสอบสวนก็ได้ลองอ่านอนาโตมี

หรือเรื่องประมวลกฎหมายและหลักการชันสูตรดู ยังว่าจะลองไปเรียนยิงปืนจะได้เข้าใจตัวละครได้มากขึ้น

แม้กระทั่งเรื่อง comedy ก็ได้เรียนรู้ภาษาเหนือจากพี่น้องชาวเหนือที่ไปขอคำปรึกษา

สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ เวลาเขียนหลายแนวทำให้ไม่เบื่อดีค่ะ

แต่เวลาที่ต้องปิดต้นฉบับเรื่องใดเรื่องหนึ่งก่อนจะเครียดเหมือนกัน

 

พี่ติน : น้องโบว์คิดว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน

น้องโบ : คำถามนี้ยากจัง แหะๆ คิดว่าตัวเองเป็นคนง่ายๆ สบายๆ ค่ะ

บางอารมณ์ก็คิดว่าตัวเองไม่ค่อยเหมือนผู้หญิงซักเท่าไหร่ (ฮ่าๆ)

คุณพ่อยังเคยบอกว่าเขียนนิยายยังไงให้นิสัยนางเอกมันไม่เรียบร้อยซักคน

เอาเป็นว่าถ้าอยากรู้จักว่าฟองคลื่นฯ เป็นคนยังไงก็อาจลองอ่านได้จากนิยายค่ะ

อ่อนเป็นแข็งเป็น แบบนี้ล่ะมั้ง ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ว่าวันนั้นจะเจอฟองคลื่นฯ รูปโฉมไหน

 

พี่ติน : อนาคตมองว่าชีวิตจะเป็นยังไง

น้องโบ : ยังไม่ได้มองไปไกลมากขนาดนั้นเลยค่ะ แค่คิดว่าวันนี้ได้ทำงานที่รักทั้งสองอย่าง

ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ได้อยู่กับคนที่เรารักและทำให้เขามีความสุขที่สุดในตอนนี้

ถ้าตอนนี้ทุกอย่างมีความสุขลงตัวดี อนาคตก็คงจะไม่เสียใจและมีความสุขเหมือนกันมั้งคะ

 

พี่ติน : แล้วรู้จักเว็บเด็กดีได้อย่างไร 

น้องโบ : รู้จักเว็บเด็กดีตั้งแต่สมัยเปิดใหม่ๆ ค่ะ จำไม่ได้แล้วเหมือนกันแฮะว่ารู้จักได้ยังไง

แต่เลาๆว่ามีพี่ที่โรงเรียนเขียนนิยายอยู่เว็บนี้ (เอ...ใครเอ่ย คนแถวๆ นี้แน่เลย) (ฮึ่ย???? หมายถึงเรารึ??)

และตอนนั้นเว็บเด็กดีก็เริ่มบูมแล้ว (ประมาณ 7-8 ปีที่แล้วเห็นจะได้ค่ะ)

แล้วชอบแต่งนิยายก็เลยลองเขียนนิยายส่งมาลงที่นี่ (ตอนนั้นใช้นามปากกาว่า NILE ค่ะ

จำได้ว่าแต่งลงมาได้สามเรื่อง ปัจจุบันที่รีไรท์ใหม่และอัพลงไอดีคือเรื่องสงกรานต์สาดรักค่ะ)

ซึ่งนับว่าเด็กดีเป็นที่ลงนิยายในอินเตอร์เน็ตที่แรกและที่เดียวในสมัยนั้นค่ะ

 

พี่ติน : คิดยังไงกับเว็บเด็กดี

น้องโบ : เป็นเหมือนบ้านบ้านหนึ่งเลยค่ะ เคยห่างหายไปช่วงหนึ่งด้วยภาระหน้าที่ของตัวเอง

แต่สุดท้ายบ้านก็คือบ้านนะ ต้องกลับมาจนได้ ที่นี่ครอบคลุมหลายอย่างมากๆ ค่ะ

จำได้ว่าช่วงสมัยเรียนมัธยมก็ชอบแวะมาพักผ่อนหย่อนใจเว็บนี้

ไม่ว่าจะเป็นหน้านิยายหรือเว็บบอร์ด สมัยเอนทรานซ์ยิ่งเข้ามาพึ่งพาบ่อย

อาศัยอ่านคอลัมน์ต่างๆ แลกเปลี่ยนความรู้เรื่องเอนทรานซ์

ตอนนี้ก็เหมือนบ้านที่เติบโตขึ้นจนกว้างขวางขึ้นค่ะ เหมือนมีห้องหลายห้อง

ให้เลือกเข้าได้ตามความชอบมากขึ้น อบอุ่นและรู้สึกสบายใจดีค่ะ ได้รับมิตรภาพดีๆ จากที่นี่มากมายเลย

 

พี่ติน : แล้วตอนนี้ น้องโบว์กำลังทำอะไรอยู่ ชีวิตเป็นไงบ้าง เล่าหน่อย  

น้องโบ : ตอนนี้ก็ทำงานอาชีพหลักของตัวเองค่ะ

ก็จะได้บินสักห้าวันหยุดอีกห้าวันเป็นอย่างนี้ไปเรื่อยๆ ช่วงนี้ ห้าวันที่ว่างก็พยายามปั่นนิยายค่ะ

(บางทีไปนอนโรงแรมก็ต้องนั่งปั่นนิยายไปก่อน อิอิ)

โดยเฉพาะพยายามปิดต้นฉบับเรื่องปาร์วานีห์ ราชินีบัลลังก์ผีเสื้อที่ใช้เวลาเกือบหนึ่งปีเต็มในการเขียน

(ขอบคุณบก.น่ารักๆ ที่ยังคงรอเรื่องนี้อย่างอดทนค่ะ) หลังจากนี้ก็คงพยายามเร่งนิยายเรื่องอื่นๆ ที่ดองไว้

(ในไหดองหลายไหของตัวเอง) ที่นักอ่านน่ารักๆ ยังคงตั้งตาคอยและให้กำลังใจกันอยู่เสมอค่ะ

 

พี่ติน : งั้นพี่ตินขอลิงค์ไอดีให้น้องๆ เข้าไปรอกันต่อไปนะ อิอิ

น้องโบ : http://my.dek-d.com/oosea_bubbleoo/

 

พี่ติน : สมมติว่าให้ทำงานในเว็บเด็กดีได้ อยากทำคอลัมน์ไหน เพราะอะไร

น้องโบ : คงเป็นที่ writer ค่ะ แหะๆ คอลัมน์อื่นเช่น education คงจะพ้นวัยแล้ว

บันเทิงก็ติดตามบ้างแต่ก็ไม่ได้เกาะติดทุกสถานการณ์

เห็นว่า writer คงจะลงตัวกับความชอบของตัวเองที่สุดน่ะค่ะ

 

พี่ติน : แล้วถ้าเลือกเป็นพนักงานหนึ่งคนในเด็กดี อยากเป็นใคร โน้ต ปอน หนิง ออม อติน   

น้องโบ : อิอิ ไม่เลือกเป็นได้ไหมคะ เพราะถ้าเอาฟองคลื่นฯ ไปเป็นใครแทน

ก็คงจะไม่ใช่เด็กดีแบบที่เห็นๆ กันอยู่แน่นอนค่ะ  (คมไหมๆ อิอิ)

 

พี่ติน : บาดเจ็บไปเลย แล้วถ้าสำหรับน้องๆ ที่อยากเป็นนักเขียน มีอะไรจะบอกบ้าง

น้องโบ : ก็อยากให้น้องๆ ทุกคนที่อยากเป็นนักเขียนตั้งใจ ทุ่มเททำตามความฝันของตัวเองค่ะ

ไม่มีความฝันไหนๆ ที่ได้กันมาง่ายๆ ยิ่งสมัยก่อนนั้นการที่จะเป็นนักเขียนเป็นสิ่งที่ทำได้ยากมากๆ

นักเขียนบางท่านต้นฉบับไม่ผ่านครั้งแล้วครั้งเล่าก็ยังไม่ท้อพัฒนาต่อไป

นี่คือความทุ่มเทตั้งใจที่อยากให้กำลังใจน้องๆ หลายคนค่ะ

 

นอกจากนี้บางทีเมื่อถึงจุดที่เป็นนักเขียนแล้วก็ต้องถามตัวเองด้วยว่าอยากเป็นนักเขียนแบบไหน

อยากเป็นนักเขียน หรืออยากเป็นนักเขียนที่ดี มีคุณภาพ ทุกอย่างเราเป็นคนกำหนดได้ค่ะ

พอมาได้ตีพิมพ์หรืออย่างน้อยนำมาลงเผยแพร่แล้วก็ต้องรู้ตัวแล้วล่ะว่ามันไม่ได้เป็นงานที่เขียนเอาสนุก

เขียนเอามันส์คนแต่งเองอย่างเดียว แต่มันมีคนรออ่านอยู่นะ กี่คนก็ไม่รู้ล่ะ

รู้แต่ว่ามันจะส่งผลในวงกว้าง ต้องมีการพัฒนาและฝึกปรือ ทั้งเนื้อเรื่อง เนื้อหา สำนวนภาษา

ต้องถึงจุดที่ว่าเราต้องถามตัวเองดีๆ นะว่าอยากให้คนจดจำนามแฝงเราแบบไหน

เรียกว่าต้องมีความรับผิดชอบต่อตัวเองและสังคมเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยนิดนึงล่ะ

เพราะในวงการน้ำหมึกแล้ววัดกันที่ผลงานไม่ใช่อายุหรือความเป็นหน้าเก่าหน้าใหม่

หากเล่มไหนผิดพลาดอย่างไรไปถ้ายังรักและศรัทธานามปากกาเดิมอยู่ก็คงจะติดตัวไปตลอด

และนักอ่านก็คงไม่ได้จะไล่ตามอ่านเรามาตั้งแต่เรื่องแรกจะได้รู้

และให้อภัยให้โอกาสคนเขียนพัฒนาในเล่มต่อๆ ไปเสมอ

 

เพราะฉะนั้นงานเขียนทุกเล่มจึงต้องผ่านความมั่นใจขั้นแรกหน่อยว่าเราคิดว่ามันสมบูรณ์แล้วล่ะ

งานเสร็จสมบูรณ์ก็คืองานที่เราตอบตัวเองได้ว่าเราภูมิใจกับงานนี้ไหม

งานนี้สร้างสรรค์หรือทำลายอะไรรึเปล่า เรากล้ายอมรับกับทุกคนแค่ไหนว่านี่คือสิ่งที่เราเขียน เราคิด

และถ้าเรารู้แล้วว่าเราอยากเลือกที่จะเป็นนักเขียนแบบไหน

และพยายามเขียนงานออกมาแบบนั้นด้วยความตั้งใจที่สุด ถ้าเราภูมิใจและเห็นค่ากับงานที่เราเขียน

มีคนอ่านแม้จะน้อยคนแต่ก็เป็นคนที่มีความสุขแม้เล็กๆ น้อยๆ กับงานของเรา

แม้ไม่ต้องตีพิมพ์ ก็เรียกตัวเองว่าเป็นนักเขียนที่ดีได้แล้วล่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ทุกคนค่ะ  

 

น้องๆ ที่เขียนเรื่องในเว็บนี้ก็ล้วนมีความพยายาม ความตั้งใจ และฝีมือดีเกินอายุกันทั้งนั้น

เรียกได้ว่าเป็นเด็กรุ่นใหม่จริงๆ ค่ะ ก็อยากให้รักษาส่วนที่ดี และพัฒนาส่วนที่คิดว่าปรับปรุงเปลี่ยนแปลงต่อไป

เพื่อการเป็นนักเขียนที่ดีในอนาคตสมความตั้งใจค่ะ  

แม้แต่ตัวเองตอนนี้ก็ยังเป็นแค่นักเขียนคนหนึ่งที่อยากเป็นนักเขียนที่ดีเช่นกันค่ะ

เลยคิดว่าตัวเองและนักเขียนทุกๆ คนในเว็บนี้คงปรารถนาสิ่งเดียวกันค่ะ

 

พี่ติน : ยาวเชียว อิอิ แล้วจะฝากอะไรถึงคนอ่านเรื่องของเรา

น้องโบ : คำพูดที่สำคัญที่สุดคงไม่พ้นคำว่า “ขอบคุณมาก” ค่ะ

ไม่ว่าจะเป็นนักอ่านเงาหรือนักอ่านทุกท่านที่ผ่านมาแวะทักทายพูดคุยกันอยู่เสมอๆ

เพราะถ้าไม่มีคนอ่านงานทุกคนอาจจะไม่มีกำลังแรงกำลังใจเขียนงานออกมาแบบนี้

บางคนชมบ้าง ให้กำลังใจบ้าง ติชมแนะนำบ้าง หรือแม้กระทั่งช่วยคิดบ้าง

ทุกอย่างเป็นสีสันและเป็นแรงผลักดันสำหรับงานชิ้นนั้นๆ และชิ้นต่อไปมากยิ่งขึ้นค่ะ

ฟองคลื่น คืนจันทร์ พันดาวจะพยายามพัฒนาและปรับปรุงฝีมือการเขียนของตัวเองให้ดียิ่งขึ้นไปเรื่อยๆ

ขอบคุณมากๆที่ไม่ว่าฟองคลื่นฯจะดองไหนิยายไว้นานแค่ไหน

หรือเกิดปัญหาอะไรก็ยังคงอยู่ให้กำลังใจกันเสมอค่ะ

จะพยายามไม่ทำให้คนอ่านผิดหวังค่ะ ขอบคุณทุกๆ กำลังใจมากๆ ค่ะ

 

อ่า ...

เป็นเด็กไม่ธรรมดาจริงๆ นะนี่ ให้ตาย

 

Dek-d : อตินเอง