เห็นพี่น้องขึ้นหัวข้อแบบนี้ ไม่ได้หมายความว่าจะมาสอนให้เขียนนิยายแฟนตาซี 18+ แต่อย่างใด คราวก่อนพี่น้องพูดถึงนิยายสะท้อนสังคมไป และมีบอกไว้ว่าจะยกตัวอย่างให้เห็นภาพมากขึ้นว่านิยายสะท้อนสังคมคืออะไร โดยหยิบเอาหัวข้อหนึ่งที่น่าจะถูกพูดถึงบ่อย ก็คือ "การข่มขืน" นั่นเอง"การข่มขืน" แน่นอนว่าเป็นหัวข้อที่รุนแรง ดูยังไงก็ 18+ และกลายเป็นหัวข้อร้อนแรงในนิยายหลายเรื่อง แต่นิยายที่พูดถึงการข่มขืนนั้นมี 2 แบบ และเราต้องแยกแยะให้ถูก คือ นิยายที่นำเสนอ "การข่มขืน" เพื่อความบันเทิง กับ นิยายที่นำเสนอ "การข่มขืน" เพื่อสะท้อนสังคม สำหรับสัปดาห์นี้ขอเสนอแค่นิยายที่นำเสนอการข่มขืนในชีวิตจริง ซึ่งก็คือนิยายสะท้อนสังคมทั้งหลายนั่นแล
การข่มขืนในชีวิตจริง
พี่น้องเชื่อว่าชาว Dek-D ทุกคนคงเข้าใจความหมายของคำว่า "ข่มขืน" นั่นคือฝ่ายหนึ่งบังคับให้อีกฝ่ายมีเพศสัมพันธ์กับตนโดยไม่ยินยอม (แต่พี่หวังว่าคงไม่มีใครมีประสบการณ์ตรงกับเรื่องนี้นะ)
การข่มขืนในชีวิตจริงเป็นเรื่องโหดร้าย ไม่ว่าจะเป็นการถูกข่มขืนโดยคนที่เราไม่รู้จักหรือรู้จัก ถูกรุมโทรม หรือถูกข่มขืนซ้ำหลายครั้งเป็นเวลานาน และจะยิ่งโหดร้ายยิ่งกว่าถ้าเหยื่อเป็น เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะ คนแก่ หรือคนท้อง เหยื่อมักถูกทำร้ายร่างกาย หรือแม้กระทั่งถูกฆ่าก่อนข่มขืน คนที่รอดชีวิตมาได้มักฝันร้ายถึงเรื่องนี้ หวาดระแวง มีอาการซึมเศร้า หดหู่ บางคนฆ่าตัวตายหลังจากนั้น
ที่ร้ายแรงกว่านั้น เหยื่อส่วนใหญ่ไม่สามารถเรียกร้องหาความยุติธรรมให้ตัวเองได้ ผู้หญิงบางคนโดยกล่าวหาว่าแต่งตัวยั่วยวนให้ท่าผู้ชายเองด้วยซ้ำ เด็กที่ถูกคนในครอบครัวตัวเองข่มขืน ไม่สามารถหันไปหาใครได้ พูดไปไม่มีใครฟัง หนำซ้ำถูกกล่าวหาว่าเป็นเด็กขี้โกหกอีก
ที่พี่น้องพูดมาทั้งหมดนี้คือการข่มขืนในชีวิตจริง มีนักเขียนหลายคนให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ ทุกคนเห็นตรงกันว่าควรทำให้สังคมตระหนักถึงเรื่องนี้เพื่อยับยั้งไม่ให้มันเกิดขึ้น และเพื่อเยียวยาสิ่งที่เกิดไปแล้วด้วย
.jpg)
The Lovely Bones (อลิซ ซีโบลด์)
นิยายเรื่องนี้ใช้มุมมองของซูซานเล่าเรื่อง เธอเป็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่มีชีวิตปกติธรรมดา ไปเรียนหนังสือ มีเพื่อนต่างเพศมาสนใจ กลับบ้านมาอยู่กับครอบครัว แต่แล้วเธอก็โดนลุงฮาร์วีย์ เพื่อนบ้านของเธอ ลวงให้ไปเล่นในห้องใต้ดินที่เขาสร้างขึ้น เธอถูกข่มขืน ฆ่าหั่นศพเป็นชิ้นๆ จับใส่ตู้เซฟแล้วเอาไปทิ้งในหลุม ซูซานไม่ได้หายไปไหน แต่กลายเป็นวิญญาณเพื่อติดตามดูปฏิกิริยาของคนในครอบครัวเธอเรื่องนี้มีทำเป็นหนังด้วย ผู้กำกับก็ไม่ใช่ใคร คุณปีเตอร์ แจ็คสัน คนเดียวกับที่ทำลอร์ดออฟเดอะริงส์และฮอบบิทนั่นแหละ คนเขียนนิยายเรื่องนี้เคยโดนข่มขืนมาก่อน และถูกปัสสาวะใส่หน้าด้วย แต่เธอก็ยังยืนหยัดสู้ต่อไป ไม่ยอมให้ประสบการณ์เลวร้ายมาทำลายชีวิตเธอ นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ให้เธอเขียนนิยายเรื่องนี้ขึ้นมา
แรกๆ ตัวซูซานเองไม่อยากยอมรับเรื่องที่เกิดขึ้น เธอพยายามสื่อสารกับคนในครอบครัว ยังคงยึดมั่นกับชีวิตที่เธอควรจะได้ใช้ต่อ และพยายามดึงตัวฮาร์วีย์มาลงโทษให้ได้ แต่เมื่อเรื่องดำเนินไป เธอจะค่อยๆ ยอมรับการตายของตัวเอง เห็นความเปลี่ยนแปลงของครอบครัวเธอจากร้ายกลายเป็นดี เธอจึงเลือกที่จะ “ใช้ชีวิต” เป็นครั้งสุดท้ายแล้วไปสู่ที่ๆ เธอจะไป (ส่วนเธอไปทำอะไรนั้น ไปดูหนังหรืออ่านหนังสือกันเอง) บอกให้คนอ่าน (ซึ่งอาจเคยมีประสบการณ์ตรงกับตัว) ได้รู้ว่าการจมอยู่กับความทุกข์ไม่ช่วยอะไร เช็ดน้ำตาแล้วเดินหน้าต่อไปดีกว่า
Inexcusable (คริส ลินช์)
จากมุมมองของคนถูกข่มขืน มาเป็นมุมมองของผู้กระทำเองบ้าง เรื่องนี้ใช้มุมมองบุคคลที่ 1 ของเด็กผู้ชายที่ข่มขืนเพื่อนผู้หญิงของตัวเอง แต่เปิดเรื่องมาเราจะยังไม่รู้ว่าเขาทำอะไร (อ้าว? พี่สปอยล์?) เขาจะพยายามพูดให้ตัวเองดูดีเข้าไว้ ว่าเขาเป็นคนดีนู่นนี่นั่น ตีมึนทำเป็นไม่เข้าใจว่าทำไมผู้หญิงต้องโกรธขนาดนั้นสมชื่อเรื่อง คือการข่มขืนเป็นเรื่องที่อภัยให้ไม่ได้ (Inexcusable) แต่ที่อภัยให้ไม่ได้ยิ่งกว่าการกระทำของตัวเอกคือ “เหตุผล” ที่เขาใช้อ้างเพื่อปฏิเสธการกระทำของตัวเอง ทั้งอ้างว่าพี่สาวน้องสาวคิดว่าเขาเป็นคนดี คนดีไม่ข่มขืนผู้หญิง แม้ว่าเขาจะเคยมีเรื่องชกต่อย ทำร้ายคนอื่น หรือแม้แต่เสพยา แต่เขาเป็นคนดีจริงนะๆ
ประเด็นที่เรื่องนี้ต้องการจะสื่อก็คือ “ข่มขืน” ยังไงก็เป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ ไม่ว่าเหตุผลของคุณคืออะไร เมา? ผู้หญิงแต่งตัวยั่วเอง? กำลังเสียใจ? ทำไปเพราะความรัก? ยังไงก็...Inexcusable
ร้านหลอนออนไลน์ ตอน 2 ดัดตุ๊กตา (ข้าเจ้า)
เรื่องนี้เล่าโดยใช้มุมมองของคน 2 คน คือพระเอกกับนางเอก ตัวนางเอกความจำเสื่อม ส่วนพระเอกเป็นหนุ่มเพลย์บอยที่มานอนห้องใกล้ๆ กัน แล้วพยายามจีบเธอตามประสาหนุ่มเจ้าชู้ เขาไปซื้อตุ๊กตามือสองจากเว็บขายของ (ประหยัดงบ) เอามาให้เธอ โดยไม่รู้เลยว่าตุ๊กตาตัวนั้นเคยถูกใช้เป็นเครื่องมือหลอกเด็กไปฆ่าข่มขืนมาก่อน เมื่อนางเอกกับวิญญาณที่สิงในตุ๊กตาตัวนี้มาเจอกัน ความทรงจำของนางเอกเลยกลับคืนมา กลายเป็นว่าเธอเคยถูกข่มขืนมาก่อน และพยายามฆ่าตัวตายจนถูกส่งมาที่โรงพยาบาลเรื่องนี้ก็เหมือนกับงานของซีโบลด์ คือแสดงให้เห็นผลลัพธ์ทั้งทางร่างกายและจิตใจของคนที่ถูกข่มขืน ในขณะเดียวกันก็ช่วยเยียวยาด้วยการเตือนว่าถ้าเราโดนข่มขืนแล้วตัดสินใจฆ่าตัวตาย เราอาจจะไม่มีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่อีกเลยนะ
ถ้าสงสัยว่านิยายพวกนี้เขียนถึงฉากข่มขืนไว้ยังไง ถึงพริกถึงขิงเลยไหม ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่ะ เน้นที่อารมณ์ความรู้สึกของเหยื่อมากกว่า ลองหยิบมาให้ดู 2 เรื่อง
(ฉากข่มขืนจากเรื่องร้านหลอนออนไลน์ ตอน ดัดตุ๊กตา)
นิยายพวกนี้เขียนถึงฉากข่มขืนน้อยมาก และเขียนแบบไม่ละเอียด แต่จะเน้นไปที่ความรู้สึกของตัวผู้ถูกกระทำในตอนนั้น เพราะจุดประสงค์ของฉากนี้คือให้คนอ่านเข้าใจความรู้สึกของเหยื่อ ไม่ใช่รู้สึกฟิน
(ฉากข่มขืนจากเรื่อง The Lovely Bones)
อย่างของอลิซ ซีโบลด์ก็เปรียบเทียบการข่มขืนว่าเหมือนเอาสาก (pestle) มาตำลงบนครก (mortar) มันไม่ได้นิ่มนวล ไม่ได้น่าปรารถนา ไม่เหมือนเวลาเราเปรียบเป็นภุมรีมาดอมดมชมชิมน้ำหวานจากเกสรบุปผาอะไรแบบนั้น
นิยายที่พูดถึงการข่มขืนพวกนี้มีกลุ่มเป้าหมายอยู่ 2 กลุ่ม คือ พวกเราทั้งหลายที่อาจจะยังไม่เคยประสบเรื่องนี้กับตัวเอง ก็จะได้เข้าใจความรู้สึกของคนที่ตกเป็นเหยื่อ และยื่นมือช่วยเหลืออย่างเหมาะสม ส่วนอีกกลุ่มก็คือคนที่มีประสบการณ์ตรงนี้โดยตรง ก็จะได้รับรู้ว่ามีคนอีกเยอะที่เจอแบบเรา สิ่งที่เสียไปแม้จะเอากลับคืนมาไม่ได้ แต่เราต้องใช้ชีวิตต่อไปเพื่อเจอสิ่งที่ดีกว่า
อ่านมาถึงตรงนี้มีใครคิดอยู่ในใจบ้างว่า "เอ๊ะ พี่น้อง แล้ว Rape Fantasy ที่อยู่ในชื่อบทความล่ะคืออะไร?" นั่นคือสิ่งที่เราจะพูดกันในบทความหน้าค่ะ ขอบอกว่าไม่เกี่ยวอะไรกับนิยายแฟนตาซีหรือเกมไฟนอล แฟนตาซีแม้แต่นิด
ตอนหน้ามาพูดถึงประเด็นร้อนแรงที่หลายๆ คนคงสงสัย
เกี่ยวกับนิยายแนวโรมานซ์พาฝันที่พระเอกชอบข่มขืนนางเอก
ทำไมผู้หญิงบางคนถึงชอบ ทำไมมันถึงขายดิบขายดี
ทำไมอ่านแล้วฟินจนจิกหมอน
อ่านได้ที่นี่!
ขอบคุณภาพประกอบจาก
www.womenundersiegeproject.org
www.glogster.com
www.goodreads.com
www.bookfriendonline.com
www.deadlinedames.com
ชอบอ่านวิเคราะห์และวิจารณ์เป็นเล่มๆ แบบนี้ 
18 ความคิดเห็น
เคยดูหนังเรื่อง The lovely bones ค่ะ หนังถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีมาก ไม่เคยรู้มาก่อนว่าสร้างจากนิยาย
อ่านบทความนี้เเล้วรู้สึก... บอกไม่ถูก
เยี่ยมเลยพี่น้อง
ชอบอ่านวิเคราะห์และวิจารณ์เป็นเล่มๆ แบบนี้
การข่มขืนไม่ใช่เรื่องฟินเวอร์ที่ควรนำไปทำเป็นฉากอมตะละครหลังข่าวสักนิด ตั้งแต่เมื่อไรที่ฉากเหล่านี้เรียกเรตติ้งจากคนดูถล่มทลาย เหตุผลของตัวละครก็มีแค่ผู้ชายคนหนึ่งที่ไร้เหตุผล ทำร้ายผู้หญิงทั้งเป็น <<แต่คนดูคนอ่านกลับชอบ
พระเอกแบบนี้ควรค่าแก่การเป็นพระเอกจริงหรือ คนที่กล้าทำร้ายแม้กระทั่งคนที่รัก
The Lovely Bones เรื่องนี้เราเคยดู เศร้ามากมาย ยิ่งตอนรู้ว่าเหยื่อไม่ได้มีเพียงคนเดียว แต่คนร้ายทำมาหลายครั้งแล้ว ดูแล้วแทบร้องไห้ตาม
ลุ้นมากตอนที่คนร้ายวางแผนล่อลวงน้องสาวของนางเอก โมโหมากด้วยที่ขนาดรู้ความจริงแล้วก็ยังจับไม่ได้
แต่ตอนจบสะใจดี ถึงจะไม่เต็มที่เท่าไหร่(อิซาดิส) แต่สุดท้ายกรรมก็ตามทัน สมๆๆ
เนาะๆ เราเคยอ่านนิยายแนวที่พระเอกข่มขืนนางเอกแล้วก็รักกัน แฮปปี้เอนดิ้ง
คือตอนนั้นเราก็งง แบบ..อาร๊ายยยย จะบ้าหรือไร ความจริงมันไม่เป็นอย่างนี้นี่
แล้วก็เห็นอีกหลายเรื่องที่แนวแบบนี้ เรารับไม่ได้มากๆ การข่มขื่นนี่ไม่ใช่เรื่องสนุกที่เอามาเป็นจุดเริ่มต้นความรักเลยนะ เราไม่ชอบแบบนี้มากๆ กระทู้นี้ดีมากค่ะ
เรื่องนี้มันสะท้อนสังคมจริง ๆ เลยค่ะ การข่มขืนมันไม่ใช่จุดเริ่มต้นของความรักอ่ะ มันคือความทรมาน ความหยาบคายต่ำช้า ความชั่วช้าที่มนุษย์คนนึงจะพึงกระทำได้ คือใครที่ไม่โดนนี่ไม่เข้าใจอ่ะ มันคงทรมานมากอ่ะ แล้วชีวิตหลังจากนั้นก็คงจำไปตลอดเลยอ่ะ คนที่โดนถึงได้คิดจะฆ่าตัวตายกันเยอะมาก แต่สุดท้ายแล้วทางออกที่ดีที่สุดคือเดินหน้าต่อไปแล้วทิ้งอดีตไว้ข้างหลัง ปล่อยให้เวลาเยียวยามันไปเอง ว่าแล้วก็อยากไปหาหนังสือพวกนี้มาอ่านบ้างแฮะ
ปลื้มสุดๆ แนวเสียดสีสังคม สะท้อนสังคมกับจิตวิทยาฆาตกรเนี่ย
อืม เป็นเรื่องที่น่าสนใจทีเดียวค่ะ แล้ว จะรอตอนหน้า อยากรู้เหมือนกัน เพราะ-แนวพระเอกเป็นบุคคลสมบูรณ์แบบ หล่อ รวย เป๊ะ แต่ข่มขืนนางเอก ช่างเป็นเรื่องโง่เขล่าเบาปัญญาอย่างแรง
เรื่อง Lucky ของ อลิซก็มีการข่มขืนตั้งแต่เปิดนิยายเลย =_=
โห แบบ รู้สึึกถึงว่าตัวละครเจ็บปวดยังไงคิดอะไรอยู่จริงๆ
แต่อยากรู้จริงๆ ว่าคนที่ข่มขืนคนอื่นเนี่ยเขาคิดอะไรอยู่เหมือนกัน ทำไปได้ไงมีความสุขหรือ?ไม่มีอารมณ์ว่าคนตรงหน้านี้จะเจ็บปวดยังไงเลยเหรอ? มีนิยายแบบนี้ดีเหมือนกันค่ะจะได้ช่วยเยียวยาสังคมให้ดีขึ้น บางทีพวกคดีพวกนี้อาจจะน้อยลงบ้างก็ได้...
เราเพลียกับฉากพระเอกข่มขืนนางเอกในละครไทย
แต่คนไทยบางคนชอบดูเข้าไปได้ยังไง (เราเชียร์ให้นางเอกถูกตัวร้ายข่มขืนมากกว่า)
รออ่านตอนหน้าค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
ไม่ค่อยชอบนิยายแบบนี้ค่ะ โหดเกินไป
โหดเฟ่อร์เเบบว่าน่ากลัว สะท้อนสังคมสมัยนี้ได้ดีอะนะ
นั่นสินะ...เดี๋ยวนินิยายที่เปิดมาก็
...มีตาลุงหนวดๆอายุ30+โคตรรวยที่เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ไปเดินเล่นหรือทำอะไรก็ตามแต่แล้วไปจ๊ะเอ๋กับสาวไทยบริสุ๊ทบริสุทธิ์นางหนึ่งที่ไม่เคยพบเจอกันมาก่อนแล้วเกิดถูกใจ และแล้วนางก็โดนหลอกขายให้ตาลุงคนนั้น
พอตาลุงซื้อนางมาได้ก็ลงมือข่มขืน เสร็จสมอารมณ์หมายแล้วก็หลงรักทันทีเพราะนางบริสุทธิ์(ได้ข่าวว่าลุงเพิ่งเจอนางไม่นานนะ_*_) ฝ่ายสาวเจ้าพอเสียความบริสุทธิ์ก็หนีออกไปนอกโลกกะริให้ตาลุงมาตามเต็มที่
ฝ่ายลุงก็กุลีกุจอไปตามง้อเมีย(ด้วยการข่มขืนซ้ำ) อีสาวเจ้าก็รักคุณลุงได้ง๊ายยยยง่าย ลุงแกบอกว่ารักสองสามทีก็รักตอบแล้ว...จากนั้นทั้งสองก็ครองรักชั่วนิรันดร์...
คือเราก็ไม่เข้าใจนะ เจอกันครั้งแรกโดนข่มขืนเลยแล้วรักเขาลงไปได้ยังไง รักเพราะหล่อ? หรือว่าเพราะรวย? หรือติดใจลีลา?
เราว่ามันไม่ใช่นะ มันไม่มีเหตุผลเลย แค่พระเอกหื่นก็พองั้นเหรอ? แนวนี้มันเกลื่อนตลาดไปแล้วนะ แถมคนติดใจอีก เห็นแล้วบางทีเราก็เพลียนะ...